menu

Gervaise (1956)

mijn stem
3,27 (13)
13 stemmen

Frankrijk
Drama
116 minuten

geregisseerd door René Clément
met Maria Schell, François Périer en Jany Holt

Parijs in de tweede helft van de 19e Eeuw. De wasvrouw Gervaise staat er alleen voor sinds haar minnaar Lantier haar en hun twee zoons in de steek heeft gelaten. Toch begint ze weer in de liefde te geloven wanneer ze de hardwerkende dakwerker Coupeau ontmoet. Gervaise en Coupeau trouwen en krijgen een dochter, Nana. Hun geluk is echter van korte duur want door een valpartij kan Coupeau niet meer werken. Als gevolg van zijn gedwongen inactiviteit begint hij te drinken. Gervaise laat de moed niet zakken en blijft haar droom najagen: een eigen wasserij. Ze kan echter de ontaarding van haar man niet tegenhouden. Tot overmaat van ramp doemt Lantier weer in haar leven op.

zoeken in:
avatar van Legan
3,0
Mijn eerste kennismaking met Clément en weer betrapte ik mijzelf erop dat ik (weer) met te hoge verwachtingen de film in ben gegaan. Iets wat ik, om toch wel onbekende redenen, meestal heb met Franse na-oorlogse cinema. Enfin, over de film zelf.

Aan het onderliggende verhaal van Gervaise schort niets, maar het komt duidelijk naar voren dat er te weinig mee wordt gedaan terwijl het ruimte biedt voor zoveel meer. Qua acteren viel het toch wel wat tegen. Te vaak gaat men op de theatrale toer om dan te vervallen tot karikaturen van zichzelf. Daardoor verdween bij mij het gevoel van realisme bij deze film. Daarnaast zijn, ondanks de interessante motieven en situaties, ook de personages zelf vrij oppervlakkig. Cinematografisch echter, is alles in orde. Alleen is het jammer dat het inhoudelijk gezien zo slap is uitgewerkt.

avatar van Fikret8
De duurste niet-Engelstalige film ooit.

avatar van Mochizuki Rokuro
3,5
Positief aan de film is dat Clément een vrij alledaags, vrolijk (?)/optimistisch(?) portret neerzet van de werkende klasse. Hoewel vrolijk/optimistisch. Er gaat van alles mis in het leven van Gervaise, maar de nadruk ligt niet zo op al die rampspoed en armoede, het gebeurt gewoon en het gaat weer verder. Maar goed, hoeveel tegenslagen kun je verwerken. Zelfs de goedlachse, immer innemende Maria Schell heeft haar grenzen. Toch best geslaagd; door de toon en portrettering van een heel kleinschalig stukje ergens in een stad (in dit geval Parijs). Deed me in die zin denken aan Japanse films uit de jaren 50 - denk aan Mizoguchi - die zich ook vaker concentreren op de lotgevallen van een jonge vrouw (vaak dan een geisha) die sociaal gevangen zit - maar als film vooral focussen op het dagelijks leven. Het uitstapje naar het Louvre was in die zin haast een sprookje. De synopsis hier is nogal kort door de bocht, ik zal een correctie indienen.

avatar van Flavio
3,5
Fraai geschoten film over een werkelijk hopeloos ongelukkige vrouw die ondanks alle tegenslagen de moed er in probeert te houden. Het hoogtepunt van de film zit overigens al vrij in het begin- een vermakelijke catfight in een enorme wasruimte. De mannen in deze film zijn van het ergste soort, je zou er een radicale feminist van worden, al kun je ook bedenken: "wat heeft mijn vrouw het toch eigenlijk getroffen met mij" wat dan wel weer een geruststellende gedachte is.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:25 uur

geplaatst: vandaag om 13:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.