Akumu Tantei (2006)

Ik ben niet zo wild en dat is misschien ook omdat ik geen enorme Tsukamoto-fan ben, al vind ik zijn films per definitie wel altijd boeiend.

Op basis van die paar films die ik nu gezien heb (en waarvan Vital aan herziening toe is) vind ik eigenlijk dat Tsukamoto op zijn best is als hij zo abstract mogelijk te werk gaat, zoals in Tetsuo. Ook hier had ik weer regelmatig het gevoel dat het mijns inziens nogal onzinnige verhaal de film eerder in de weg zat dan dat het de film beter maakte. De film vond ik niet spannender dan een doorsnee horrorfilm en ontroerend vond ik het al helemaal niet. En dat laatste stuk had er wat mij betreft echt uitgemoeten, de film had moeten stoppen als de agente zegt dat ze wil slapen

Waar de film het natuurlijk van moet hebben is van zijn stijl. En daar vind ik Tsukamoto toch het leukst als alle registers opengaan. En dat gebeurde vooral op het einde, bij het laatste conflict en ik had een beetje het gevoel alsof hij zich eerder zelfs wat in had gehouden om naar dat einde toe te werken. Verder was de futuristische stad wel aardig, vond ik de beelden van het leven van de agente die even aan haar voorbijtrokken een leuke stijlbreuk. Maar helemaal overtuigend vond ik het toch echt niet.

3.0*

Tsukamoto

Ik ben bang dat het Tsukamoto virus mij langzaam ook begint te infecteren. Ik waardeer hem steeds meer. Het begon bij Vital en na Gemini, Haze en nu deze stelt hij me nooit meer teleur. Fantastisch hoe hij hier weer een paar lekkere vieze lokaties heeft. Vooral waar Tsukamoto zelf steeds te zien is. En ook een paar fijne "schone" lokaties. Hou erg van die moderne gebouwen. Vooral waar die dikke man een kopje kleiner word gemaakt, uitmuntende lokatie meneer Tsukamoto. En dat "monster" was ook te gaaf, lekker veel lawaai ook!

Nee dit is niet echt een review maar meer een lofuiting, want deze man wordt naar mijn mening alleen maar beter. De fans zullen vast zeggen dat hij altijd goed is, maar ik zeg dat hij binnekort met een meesterwerk komt waar de hele cinema wereld verstelt van zal staan

4.5 sterren!

Tsja, Tsukamoto. Zal het waarschijnlijk nooit slecht gaan doen bij mij. Al zijn keuzes lijken de juiste en ik voel mij dan af en toe ook echt een hersenloze fan die alles maar met blije oogjes mooi en leuk vind. Toch ontdek ik echt in al zijn werk weer zoveel creativiteit, passie en liefde voor het maken van film. Hoewel ik wel degelijk een vraagteken zet bij Tsukamoto die wat 'commerciëler' gaat weet ik bijvoorbeeld van Miike dat hij dat nooit zal doen zonder te laten weten dat dit wel degelijk gewoon een film van de maker van Tetsuo is. Geen verassing uiteraard voor iemand die zijn eerste film maakte toen hij 14 was... pff.

Nightmare Detective begint ook gelijk heerlijk in een ziekenhuis scène waar deze 'dromenduiker' de gedachtes van mensen ervaart en wiens gezichten letterlijk ingezogen worden. Beter kan het niet worden. Gebruik van zijn perfecte doch chaotische geluidsediting is ook hier geweldig goed voelbaar. De zelfmoorden die daarop volgen doen daar niet voor onder en bevatten weer fijn de gebruikelijke (zelf)mutilatie. Dit keer toch weer net een tikkie meer twisted dan normaal waar vooral het camerawerk zorgt voor de nodige intensiteit.

De manier waarop Tsukamoto deze suicides in beeld vertaald zijn ongekend. Zijn rol als het gezicht achter 'zelfmoord' is dan ook geniaal. Zorgt voor enkele (zieke) toffe scènes waarin zijn messteken in zijn lichaam resulteren in de gruwelijke dood van anderen. Knap verzonnen en nog meesterlijker gemonteerd. Met veel gebruik van rennend en springend camerawerk waar 'de dood' vaak enkel lijkt te bestaan uit veel kabaal en lawaai. Hoogtepunt is wanneer een detective in zijn droom achtervolgt word in een tunnel; achtervolgd door zijn zelfmoord. Ik heb het thema zelfmoord in ieder geval nooit zo goed (origineel) uitgevoerd gezien.

Ik zag ook wel (kort) een link met Haze. En dat waren de scènes in het kleine betonnen kamertje, dan na goed kijken duidelijk zelf gefabriceerd is - net als de kleine kamertjes in Haze. Het was in deze scene niet de kop van Tsuka die overtuigde, maar de vrouwelijke detective die mij heel wat minder interesseerde.

Nu ken ik Tsukamoto van zijn perfectionisme in keuze van acteurs, maar het gladde hoofdje van dit vrouwtje dat met prachtig gekamd haar wakker word (je moet er wel goed uit zien natuurlijk) leek niet altijd te passen in de setting van Nightmare Detective.

Goede ervaring weer deze nieuwe Tsukamoto. De spervuur aan beeldencombinaties op het einde van bomen, planten, water, gras, wolken, familiebeelden voelden als een ongemakkelijke rustpauze op de climax die daarop volgde waar alle personages bij elkaar komen en hun eigen verhaal tot een einde brengen. Dat laatste had inderdaad wat weg van Brakhage zoals Rokuro zegt. Cool.

Doe mij ook maar een tweede deel, zelfmoord heeft mij nooit zo weten te interesseren (weet niet of dat fout klinkt).

4.5/5.0

Aardige film.

Eerste half uur/drie kwartier waren nog al slepend en lastig door te komen, mede omdat ik erg moe was gisteravond toen maar afgekapt. Het deed me allemaal maar denken aan Grudge/One Missed Call/Dark Water en meer van dat soort prut.

Zo juist tweede deel, het laatste uur bekeken. Gelukkig wist Akumu Tantei het niveau van eerder genoemde films nog wel te ontstijgen. Ryuhei Matsuda speelt weer erg goed en begint zo langzamerhand zeker bij mijn favorieten te horen.

Nightmare Detective, beter dan Tetsuo. Gelukkig kan ik Vital weer met opgeheven hoofd tegemoet zien, binnenkort aan de beurt.

3,5*

Kan me eigenlijk alleen maar aansluiten bij wat al eerder is gezegd. In Nightmare Detective is duidelijk de hand van Tsukamoto te zien. Veel dingen voelen echter wat 'standaard' aan. Maargoed, misschien dat hij eens een iets minder bizarre film wilde maken.

Editing van beeld en geluid was wel opnieuw erg goed. Ook leuk om die jongen uit Kids Return weer eens tegen te komen en Tsukamoto zelf speelde een geweldig personage

3.5*

Een zeer vermakelijke Tsuka weer, wat is zijn camerawerk toch magistraal. Ook lekker noizy.

Een man als Tsukamoto weet van elk basic concept uiteindelijk toch iets bijzonders te maken alleen leek het op één of andere manier toch niet geweldig aan te slaan bij mij. Een vermakelijk mysterious suicide verhaaltje en tel daarbij de cinematografische capaciteiten van Tsuka bij op en je hebt toch wel weer een zeer aangename film.

Misschien dat ie bij herziening beter valt.

Best een vermoeiend filmpje.

Dit is ondertussen m'n vijfde Tsukamoto en hij is mij niet zo goed bevallen. Het verhaaltje begint iets te rechtlijnig en brengt daarna eigenlijk weinig verrassends naar voren. Het leek mij daardoor allemaal te veel op zo'n typisch doordeweeks mysteryhorrortje. Het idee van de zelfmoorden enzovoort is wel leuk, maar wordt niet naar behoren ingevuld. Sommige volstrekt nutteloze zaken worden dan ook nog eens eindeloos gerekt, waardoor de film bij momenten zelfs saai werd.

Maar wat ik vooral mistte was de gewelddadige en overrompelende stijl van Tsuka. Ook audiovisueel scoorde hij hier ondermaats. De camera beweegt zo nu en dan wel behoorlijk wild, maar hij doet nergens echt iets speciaals. Het is me allemaal iets te gelikt, waardoor hij ook op dit vlak niet boven de middelmaat uitsteekt. De soundtrack (muzikaal dan) vond ik al helemaal huilen met de pet op. Dit is met stip toch één van Ishikawa's mindere. Met de omgevingsgeluiden e.d. werd daarentegen wel overtuigend gespeeld.

Ontgoocheld deel ik dan ook maar 3* uit.

Weer een sterke film van Tsukamoto. Misschien iets teveel J-Horror en het detectiveverhaal is niet bijster origineel, maar Tsukamoto's eigen stijlelementen maken toch dat Nightmare Detective boven veel soortgelijke films uitsteekt. De droomscènes zijn sterk en lekker benauwend. Leuke rol van Tsukamoto trouwens als dromenmoorder.

Wil deel twee graag zien, maar als dat een regelrecht vervolg is vrees ik toch voor de originaliteit.

Een aardige Tsukamoto, maar ik mis toch iets, hoewel alles wat ik gaaf vind aan zijn films te vinden is: de shots van de gebouwen, de kleurenfiltertjes, de hypermontage, Tsukamoto zelf in een rol als freak. Het lijkt een beetje alsof er wat minder bezieling in zit dan in andere films van hem. Vital, om maar een andere film van de regisseur te noemen, mag dan ook erg gestyled zijn, maar wist wat mij betreft beter op de emoties te spelen.

Het uitgangspunt is aardig uitgewerkt, alleen wordt wordt het naar mijn smaak wat te psychologisch naar het einde toe. Is an sich wel inherent aan dit soort films, maar om het te gooien op een traumatische jeugd
Anderzijds wordt het visueel naar het einde toe juist het interessantst.

Misschien een tweede keer meer, gebeurt wel vaker bij mij met Tsukomoto-films, maar vooralsnog 4*.

Het liedje tijdens de aftiteling is overigens best wel gruwelijk.

Akumu Tantei, in principe bijna een standaard j-horror werkje... waar gelukkig een heerlijke vleug Tsukamoto doorheen zit!! De briljante montage, die visuele flair zit er weer dik in, de soundtrack maakt flink wat kabaal en qua verhaal biedt het precies genoeg content om te boeien...het is weer abnormaal gaaf allemaal.

De flinke dosis bloed en gore zullen nooit de overhand nemen, noch zal 't verhaal te aanwezig zijn. De nightmare-sequences zijn daarnaast echt fu-cking briljant gedaan, de keiharde noises creëren een ongekende dreiging. Terwijl er visueel niets te zien is op die momenten, voel je toch de aanwezigheid van 'kwaad' en de daarbij behorende angst. Wat dat betreft speelt Tsuka precies goed in op de zintuigen van de kijker.

Leuke rol ook van Tsuka himself. Razend knap hoe hij uiteindelijk style met substance weet te mengen en continue intrigeert met z'n eigen stijl en flair. Hier kan ik geen genoeg van krijgen, op naar de volgende .

Mijn eerste film van Tsukamoto, en in ieder geval niet de laatste, waar ik Tetsuo graag wil zien, en ik Vital in bezit heb. Helaas viel deze eerste kennismaking tegen.

Nightmare Detective zou een lichtere meer toegankelijkere film zijn van Tsukamoto, ik ben benieuwd hoe verschrikkelijk ontoegankelijk de rest van zijn films dan moeten zijn, want deze film was in mijn ogen al ontoegankelijk genoeg.

Waar Tsukamoto audiovisueel, qua montage en regie zelf overdonderend moest zijn, viel het maar tegen. Ik had af en toe het idee dat de film geschoten werd ten tijden van de aardbevingen in Japan eerder dit jaar.

Vooral de nightmares zelf waren zo druk en aanwezig geschoten dat ik hier weinig mee kon, en op sommige momenten zelfs hoofdpijn kreeg. Door dat laatste krijgt de film van mij er een dikke ster minder, dit is niet waarom ik een film kijk.

Het duurde allemaal ook erg lang, na een uur begon ik te gapen, en toen de film nog 20 minuten moest duren begon ik mij toch echt te vervelen.

Het eerste uur beviel goed, wat daarna kwam beviel minder.

Qua horror elementen deed de film het op zich goed, de liefhebber van gore komt aan haar trekken, en de dromen zelf zijn bij vlagen behoorlijk angstaanjagend. Daarnaast blijft het erg mysterieus en krijgt ook de liefhebber van een goede detective hier plezier van.

Kleine 2 sterren, hadden er 3 kunnen zijn.

Deze film gisterenavond weer eens herzien hoewel het mijn bedoeling was naar Departures - die werd uitgezonden op Canvas - te kijken maar dat hield ik maar een half uur vol. Het verhaal van die film sprak mij totaal niet aan.

Goed. over deze film van Tsuka verder. Ik vond het eerste uur nogal teleurstellend, echt interessant en spannend worden wilde het niet. Ik vond het nogal slaapverwekkend. Ik heb na een uur deze film ook afgebroken en ben toen ook maar gaan slapen. Het was trouwens toch al laat. Nu vanmorgen de rest bekeken en dat was in ieder geval stukken beter. Mooi camerawerk, prachtige visuals en we werden ook nog eens getracteerd tijdens een van de mooiste scènes op die mooie pianomuziek van Satie. Muziek van Satie doet het trouwens als soundtrack voor mij altijd goed in films.

Wat mij verder opvalt in de films van Tsuka zijn de prachtig weergegeven stadsgezichten. Dat viel mij in de film "Tetsuo: The Bullet Man" ook al op. Trouwens, films van Tsuka zijn wat de cinematografie betreft voor mij toch altijd een lust voor het oog hoewel een waardering van meer dan 4,0* van mijn kant tot nu toe er niet ingezeten heeft. Daarvoor vind ik zijn films qua verhaal wat te wazig.

3,5* met kans op verhoging

Lekker donker filmpje van Tsukamoto. Dit keer een nogal aparte detective verhaal. Namelijk een detective die een reeks bizarre moorden moet oplossen die in een droom werden uitgevoerd. Klinkt weer lekker vaag, maar het is wel treffend. De film gaat lekker zijn eigen gang en wil ook nog wel eens lekker Lynchie-vaag worden waardoor er niet altijd een touw aan is vast te knopen. De film wil ook nog erg sterk de J-horror kant op gaan maar dan nog subtieler, dus zonder enge kindergeestjes en lange zwarte haren. Dit keer is de geest (of wat het ook is) helemaal niet te zien. Alleen via Sight Jacking.

De detective word ook erg fraai neergezet door Matsuda, die ik verder nog niet ken uit andere films en de sfeer is ook lekker donker en bevat behoorlijk veel variatie en kleurengebruik. Eng word Nightmare Detective dan weer net niet, maar boeiend wil het nog wel blijven. Het einde is ook erg leuk en dan komt Tsukamoto weer eventjes met een rolletje.

De Soundtrack is ook erg fijn trouwens. Beetje jaren 60 gitaargeluiden voor spionagefilms vermengt met trip hop.

Vreemd detective verhaaltje, maar wel lekker.

3,5*

Waarschijnlijk kon de film mij vermaken doordat ik verstijfd vast zat in mijn stoel.

Vanaf het begin werd het al spannend en zat ik er al helemaal in.

De moord-droom scene's werden zo goed neergezet dat alles onverwachts op je af kwam, dit was dan ook één van de spannendste momenten uit de film, al zeg ik het zelf.

Rondom deze spannende scene's wist het verhaal ook erg interessant over te komen en was de sfeer erg mysterieus.

Dit was voor mij weer een extreem spannende film sinds de kijkbeurt van The Conjuring, wat gevolg had dat ik nu geen films meer kijk met geesten er in.

Gelukkig is Nightmare Detective er één die ik graag nog eens terug wil zien!

4,5*

Iets minder dan voorheen.

Al blijft dit wel een gave film. Toch is het eerste uur net iets te tam om van een echt goede Tsukamoto te spreken. In vergelijking met de meeste J-Horror films wel oneindig keer beter, al vind ik dat de film ook niet echt in dat genre thuishoort. Daarvoor is er gewoon te weinig horror en ligt de focus meer om mysterie.

Visueel iets beter dan ik me herinnerde, maar het duurde iets te lang alvorens de finale vol losbarstte. Die is wél geweldig en zeker op Tsuka's normale niveau, al onderstreept het dan ook weer het wat tammere eerste deel.

Wel fijn om Matsuda een keertje te zien in een Tsukamoto film, toch wel een interessante relatie daar tussen poplaire acteurs en underground regisseurs. Maar volgens mij toch vooral een film voor mensen die interesse hebben in Tsukamoto maar niet meteen met z'n wildste films willen beginnen. Verder ook gewoon een prima filmpje, het is dat Tsukamoto er nog veel betere gemaakt heeft.

4.0* en een uitgebreide review

Een degelijke horrorfilm. Verhaal over een aantal mensen die sterven waarbij het lijkt of ze zelfmoord hebben gepleegd, maar in hun droom zijn vermoord. Een link met A Nightmare on Elm Street is dus al snel gelegd, maar daar houd de vergelijking eigenlijk ook wel op. Dit richt zich niet op gore, hoewel het wel z'n bloederige momenten heeft, maar richt zich meer op mysterie. En die mysterie is sterk vertegenwoordigd en op dat vlak zeer geslaagd. Het verhaal doet ook wel wat denken in de verste verte aan bijvoorbeeld The Ring en Phone, maar ondanks dat gaat deze film zeker niet vervelen. De manier waarop de slachtoffers vallen, is spectaculair uitgewerkt. Het camerawerk daarbij is wat warrig, maar maakt in dit geval de aanval wel een stuk spannender. Helaas mist de film wat spanning en is het uiteindelijk niet meer dan degelijk.

Grandiose film en mijn eerste kennismaking met regisseur Shinya Tsukamoto. Keiko Kirishima, is op eigen verzoek overgeplaatst naar de afdeling moordzaken en krijgt als eerste zaak een wel heel bizarre. Er zijn mensen die zichzelf vermoorden in hun slaap. Hierna start ze een onderzoek en krijg daarbij hulp van een soort superheld met bovennatuurlijke krachten: De Nightmare Detective. Prachtig camerawerk en dat camerawerk is zelfs gruwelijk tijdens de spannende moord-droom scene's. En als we dan in de nachtmerrie/droom van Keiko belanden wordt het pas echt weird. De horror zit door de hele film heen verweven daardoor valt hij niet heel erg op maar is zeker op sommige momenten best heftig. (zoals het hoort!) Mijn enige minpuntje was dat ik actrice Hitomi , weliswaar een prachtige Aziatische vrouw vond maar teveel hetzelfde gezicht zag behouden. Er was maar weinig emotie te zien. En de conclusie was misschien ook iets te makkelijk maar met zo'n bijzonder onderwerp en visuele prachtig is dat vergeven. De begin scene met de ironische sneer van dat haar vond ik hilarisch!

Een film zoals alleen Tsukamoto ze kan maken, denk ik dan. Het mag duidelijk zijn dat het scenario leentjebuur speelt bij A Nightmare on Elm Street, al is de uitwerking dermate anders dat het niet stoort. Sowieso wordt het ook een stuk neerslachtiger gebracht en dat komt de sfeer en spanningsboog ten goede. De ijskoude cinematografie versterkt het sombere karakter van deze prent en maakt de surrealistische scènes nog dat tikkeltje surrealistischer, en aldus enger. Close-ups, kille kleuren en de eigenzinnige manier waarop architectuur (flatgebouwen, nauwe tunneltjes) en personages (bedrukte gezichten) in beeld gebracht worden, zijn Tsukamoto’s handelsmerk. Hij zet het verhaal kracht bij met zijn beeldtaal. Minpunt is het uitleggerige einde, iets wat je ook terugziet in Haze en Vital. Soms is het beter om de beelden voor zich te laten spreken – dat doet hij immers perfect – en de interpretatie aan de kijker over te laten. Maar dat Nightmare Detective een stuk beter is dan de doorsnee J-horror, staat vast.

Regisseur Shin'ya Tsukamoto begon zijn loopbaan uitermate interessant en experimenteel, waardoor een film als Nightmare Detective toch wat teleurstellend voor de dag komt. De visuele invulling oogt kaal, het camerawerk te netjes en de spanningsopbouw is nagenoeg afwezig. Wat rest is een interessant concept en redelijk geacteerde hoofdpersonages, maar dat is bij lange na niet genoeg om de film als geheel volledig van de grond te tillen. Eén enkele scene steekt er wel bovenuit, wanneer die agent in zijn droom achtervolgt wordt door een mismaakte bedreiging. Dat zijn momenten waar de film plots opleeft, waardoor ik me geregeld afvroeg waarom Tsukamoto dat zelf eigenlijk niet leek te zien. Naarmate de slotfase vordert stijgt het niveau overigens wat, maar het komt simpelweg te laat om het eerste uur te compenseren.

Buiten de Tetsuo films, ben ik niet erg bekend met het werk van Tsukamoto. Ik herkende er daar wel veel elementen van in Nightmare Detective in terug. Het stijltje bevalt me prima. Lekker rauw, donker, warrig/shaky gefilmd. Wat heel goed in de stijl past om de nachtmerries zo eng mogelijk over te laten komen. Sowieso is dit natuurlijk een erg tof concept. Echt horror is dit dan weer niet te noemen. Het is meer een thriller met erg bloederige momenten. Ik had meer met het thriller/detective element in deze film. Ik vond dat daar de grote kracht vanuit ging. Goed acteerwerk ook.