Akumu Tantei (2006)

En ik hoop van harte dat hij ooit een alien mag maken.

Weer een prachtige film van Tsuka. De film is een stuk commercieeler dan z'n overige werk. Detective plotje dat op het begin vrij standaard aanvoelt en wat luchtig/komische momenten. Gelukkig blijft dit echter 100% Tsukamoto. Z'n audiovisuele kracht is er nog steeds. Mooie kalme momenten afgewisseld met zwiepende camera's. Ook de editing is zoals altijd weer zeer goed.

De film kent echter ook een paar minpunten. De belangrijkste is dat de film eigenlijk nooit echt spannend of eng wordt. terwijl ik toch wel het gevoel had dat dat soms zo moest zijn. De horrorfeeling uit een Haze of Gemini is hier helaas niet te vinden. Daarbij had de film z'n mindere momenten. Detective plotje is vooral op het begin te standaard uitgewerkt. De acteerprestaties waren soms wel erg zwak en het eind vond ik ook wat mager.

Maar overal gezien is dit weer een prachtige film, niet Tsuka's beste maar ook zeker niet z'n minste. Cijfer bungelt tussen een 4 en 4.5. Met een wat abstractere uitwerking en een meer creepy feeling had dit een geweldige film geweest. Als hij daar aan werkt kan ik niet wachten op deel 2.

(Kleine) 4.5*

Zijn er trouwens meer mensen die een link met Haze zagen?

Iron Man, Bodyhamer en Hiruko the Goblin waren de eerste film die ik van Tsukamoto zag. Die eerste 2 vond ik destijds vervelend, the Goblin goed, maar dat was voor korte duur.
Jaren later zag ik Vital en die vond ik meteen prachtig.
Haze naderhand kon ik destijds niets mee.

Nightmare detective is niets meer dan een moderne horrorfilm met een vleugje Tsukamoto. Het verhaal is niet bijster orgineel en ik moest danook regelmatig aan A nightmare on Elmstreet denken. Voeg een vleugje zelfmoord toe, al enige tijd een populair thema, laat Tsukamoto er een lichte stempel op drukken en klaar is
Nightmare detective. De confrontatie van "het monster" in de smalle doorgang deed me ook erg sterk aan Hellraiser denken.

Inmiddels ben ik zover de 4 eerder genoemde titels opnieuw te proberen. Als ik het nu vergelijk prefereer ik die qua verhaal, camerawerk, effecten en orginaliteit vele malen meer.
Ook Gemini en Snake of june zijn stukken interessanter.
Geef mij dus nu maar de Tsukamoto's met de zware stempel!

2,5 ster

Een nogal J-horror achtig werkje van Tsukamoto, die slecht bij vlagen 's mans brille boven brengt en vooral dan boeiend is. Haalt het echter niet bij een film als Haze die ik onlangs zag (en waarmee er duidelijk parallellen zijn).

Tegen: de dialoog (m.n die binnen het politieteam) is nogal matig, de actrice Hitomi is zo saai als een kartonnen doos, tussen 45 en 90 minuten was het allemaal minder interessant door de grote hoeveelheid obligate horroractie met dito editing (dat heeft zo'n jongen toch niet nodig). Het geluid en soundtrack waarop Tsukamoto patent heeft was mij hier even te veel aan.

Voor: de Tsukamoto momenten: Zo op 90 minuten kent de film eem stuk van verstilde non-narratieve beelden, onderwater (zo zitten er in de hele film fraaie onderwater scenes), we zien zelfs gras en bomen en happy-family-life, gevolgd door abstracte bellen, rrasters (Brakhage-like) en Tsukamoto zelf met z'n uitgestreken kop.

De laatste 20 minuten waren sowieso de moeite waard, maar de film duurde me simpelweg te lang. Blijf toch wel fan van deze unieke filmmaker (al heb ik niet zoveel goesting op deel 2) en hoewel ik in deze film minder diepgravende lagen dacht te herkennen toch ooit maar eens herzien. Dat bleek bij Vital ook wonderwel te werken.

Tsja, Tsukamoto. Zal het waarschijnlijk nooit slecht gaan doen bij mij. Al zijn keuzes lijken de juiste en ik voel mij dan af en toe ook echt een hersenloze fan die alles maar met blije oogjes mooi en leuk vind. Toch ontdek ik echt in al zijn werk weer zoveel creativiteit, passie en liefde voor het maken van film. Hoewel ik wel degelijk een vraagteken zet bij Tsukamoto die wat 'commerciëler' gaat weet ik bijvoorbeeld van Miike dat hij dat nooit zal doen zonder te laten weten dat dit wel degelijk gewoon een film van de maker van Tetsuo is. Geen verassing uiteraard voor iemand die zijn eerste film maakte toen hij 14 was... pff.

Nightmare Detective begint ook gelijk heerlijk in een ziekenhuis scène waar deze 'dromenduiker' de gedachtes van mensen ervaart en wiens gezichten letterlijk ingezogen worden. Beter kan het niet worden. Gebruik van zijn perfecte doch chaotische geluidsediting is ook hier geweldig goed voelbaar. De zelfmoorden die daarop volgen doen daar niet voor onder en bevatten weer fijn de gebruikelijke (zelf)mutilatie. Dit keer toch weer net een tikkie meer twisted dan normaal waar vooral het camerawerk zorgt voor de nodige intensiteit.

De manier waarop Tsukamoto deze suicides in beeld vertaald zijn ongekend. Zijn rol als het gezicht achter 'zelfmoord' is dan ook geniaal. Zorgt voor enkele (zieke) toffe scènes waarin zijn messteken in zijn lichaam resulteren in de gruwelijke dood van anderen. Knap verzonnen en nog meesterlijker gemonteerd. Met veel gebruik van rennend en springend camerawerk waar 'de dood' vaak enkel lijkt te bestaan uit veel kabaal en lawaai. Hoogtepunt is wanneer een detective in zijn droom achtervolgt word in een tunnel; achtervolgd door zijn zelfmoord. Ik heb het thema zelfmoord in ieder geval nooit zo goed (origineel) uitgevoerd gezien.

Ik zag ook wel (kort) een link met Haze. En dat waren de scènes in het kleine betonnen kamertje, dan na goed kijken duidelijk zelf gefabriceerd is - net als de kleine kamertjes in Haze. Het was in deze scene niet de kop van Tsuka die overtuigde, maar de vrouwelijke detective die mij heel wat minder interesseerde.

Nu ken ik Tsukamoto van zijn perfectionisme in keuze van acteurs, maar het gladde hoofdje van dit vrouwtje dat met prachtig gekamd haar wakker word (je moet er wel goed uit zien natuurlijk) leek niet altijd te passen in de setting van Nightmare Detective.

Goede ervaring weer deze nieuwe Tsukamoto. De spervuur aan beeldencombinaties op het einde van bomen, planten, water, gras, wolken, familiebeelden voelden als een ongemakkelijke rustpauze op de climax die daarop volgde waar alle personages bij elkaar komen en hun eigen verhaal tot een einde brengen. Dat laatste had inderdaad wat weg van Brakhage zoals Rokuro zegt. Cool.

Doe mij ook maar een tweede deel, zelfmoord heeft mij nooit zo weten te interesseren (weet niet of dat fout klinkt).

4.5/5.0

Verhaal doet me denken aan Dreamscape....

Aardige film.

Eerste half uur/drie kwartier waren nog al slepend en lastig door te komen, mede omdat ik erg moe was gisteravond toen maar afgekapt. Het deed me allemaal maar denken aan Grudge/One Missed Call/Dark Water en meer van dat soort prut.

Zo juist tweede deel, het laatste uur bekeken. Gelukkig wist Akumu Tantei het niveau van eerder genoemde films nog wel te ontstijgen. Ryuhei Matsuda speelt weer erg goed en begint zo langzamerhand zeker bij mijn favorieten te horen.

Nightmare Detective, beter dan Tetsuo. Gelukkig kan ik Vital weer met opgeheven hoofd tegemoet zien, binnenkort aan de beurt.

3,5*

Sterk.

Nightmare Detective is misschien wel Tsuka's meest toegankelijke film en doet ook iets commerciëler aan. In het begin lijkt dit vooral op een alledaagse Japanse horror maar snel wordt duidelijk dat dit toch van de hand van Tsuka komt. Lawaai, flitsende beelden, losgeslagen camera... en uiteraard the man himself (in onderbroek ) in een heerlijke rol. Rest van de cast doet het uitstekend en het verhaal zelf is ook dik in orde.

4 *

Kan me eigenlijk alleen maar aansluiten bij wat al eerder is gezegd. In Nightmare Detective is duidelijk de hand van Tsukamoto te zien. Veel dingen voelen echter wat 'standaard' aan. Maargoed, misschien dat hij eens een iets minder bizarre film wilde maken.

Editing van beeld en geluid was wel opnieuw erg goed. Ook leuk om die jongen uit Kids Return weer eens tegen te komen en Tsukamoto zelf speelde een geweldig personage

3.5*

Zou het genre hier niet horror moeten zijn?

Of horror/mystery? Ik snap niet waarom dit fantasy wordt genoemd.

Iemand bezwaar als ik een correctie stuur?

Zeer goede film. Geweldig script, prachtig geschoten. Uitstekend acteerwerk. Prachtig.

Het feit dat ik geen 5 sterren geef hier ligt aan de vreselijke Engelse dub. Ga hem binnenkort zoeken en kopen. Maar alleen als het gewoon in het Japans gesproken wordt. Met Engelse of NL subs.

Een zeer vermakelijke Tsuka weer, wat is zijn camerawerk toch magistraal. Ook lekker noizy.

Een man als Tsukamoto weet van elk basic concept uiteindelijk toch iets bijzonders te maken alleen leek het op één of andere manier toch niet geweldig aan te slaan bij mij. Een vermakelijk mysterious suicide verhaaltje en tel daarbij de cinematografische capaciteiten van Tsuka bij op en je hebt toch wel weer een zeer aangename film.

Misschien dat ie bij herziening beter valt.

Best een vermoeiend filmpje.

Dit is ondertussen m'n vijfde Tsukamoto en hij is mij niet zo goed bevallen. Het verhaaltje begint iets te rechtlijnig en brengt daarna eigenlijk weinig verrassends naar voren. Het leek mij daardoor allemaal te veel op zo'n typisch doordeweeks mysteryhorrortje. Het idee van de zelfmoorden enzovoort is wel leuk, maar wordt niet naar behoren ingevuld. Sommige volstrekt nutteloze zaken worden dan ook nog eens eindeloos gerekt, waardoor de film bij momenten zelfs saai werd.

Maar wat ik vooral mistte was de gewelddadige en overrompelende stijl van Tsuka. Ook audiovisueel scoorde hij hier ondermaats. De camera beweegt zo nu en dan wel behoorlijk wild, maar hij doet nergens echt iets speciaals. Het is me allemaal iets te gelikt, waardoor hij ook op dit vlak niet boven de middelmaat uitsteekt. De soundtrack (muzikaal dan) vond ik al helemaal huilen met de pet op. Dit is met stip toch één van Ishikawa's mindere. Met de omgevingsgeluiden e.d. werd daarentegen wel overtuigend gespeeld.

Ontgoocheld deel ik dan ook maar 3* uit.

Weer een sterke film van Tsukamoto. Misschien iets teveel J-Horror en het detectiveverhaal is niet bijster origineel, maar Tsukamoto's eigen stijlelementen maken toch dat Nightmare Detective boven veel soortgelijke films uitsteekt. De droomscènes zijn sterk en lekker benauwend. Leuke rol van Tsukamoto trouwens als dromenmoorder.

Wil deel twee graag zien, maar als dat een regelrecht vervolg is vrees ik toch voor de originaliteit.

Het begint als een vrij rechttoe rechtaan sfeervol horror filmpje die op sommige momenten zo zijn spannende momenten kent, maar slaat in het laatste half uur toch om in een hopeloos saaie wisseling van beelden en gesprekken. En dan vraag ik mij toch af, moest dat iets bij mij opwekken? Emotie? De personages deden maar weinig voor mij en zonder het spanningselement bleef er niks over, behalve een aantal aardige beelden. Ik vind zo'n omslag in de film van horror tot melodramatisch gezeur toch behoorlijk jammer. Ik snapte ook bar weinig van de motief van de moordenaar om zichzelf van kant te maken...
Gedeeltelijk genoten, maar ook een groot deel verveeld.

Binnenkort op dvd.

De NL cover is wel een beetje een rip off van de Inception cover.

Ik weet niet zo goed wat ik er moet van denken. Enerzijds is het een best spannende en sinistere film met een paranormaal randje, en dan weer vond ik de cinematografie vervelend overkomen, met die eenzijdige duistere beelden en irriterende verspringen van de hak op de tak. Niet echt prettig om naar te kijken en maakt ook niet veel indruk. Verhaal mag er voor de rest best zijn. Vooral het eerste uur vond ik goed, daarna werd het mij wat te bont. Deze film zou je nog het best kunnen omschrijven als A Nightmare on Elm Street meets Inception. 2,5*

Een aardige Tsukamoto, maar ik mis toch iets, hoewel alles wat ik gaaf vind aan zijn films te vinden is: de shots van de gebouwen, de kleurenfiltertjes, de hypermontage, Tsukamoto zelf in een rol als freak. Het lijkt een beetje alsof er wat minder bezieling in zit dan in andere films van hem. Vital, om maar een andere film van de regisseur te noemen, mag dan ook erg gestyled zijn, maar wist wat mij betreft beter op de emoties te spelen.

Het uitgangspunt is aardig uitgewerkt, alleen wordt wordt het naar mijn smaak wat te psychologisch naar het einde toe. Is an sich wel inherent aan dit soort films, maar om het te gooien op een traumatische jeugd
Anderzijds wordt het visueel naar het einde toe juist het interessantst.

Misschien een tweede keer meer, gebeurt wel vaker bij mij met Tsukomoto-films, maar vooralsnog 4*.

Het liedje tijdens de aftiteling is overigens best wel gruwelijk.

Vond het een redelijke film, soms was het niet helemaal duidelijk wat er gebeurde en vond de film niet altijd even spannend. Was gewoon een geinig gemiddeld filmpje.

Akumu Tantei, in principe bijna een standaard j-horror werkje... waar gelukkig een heerlijke vleug Tsukamoto doorheen zit!! De briljante montage, die visuele flair zit er weer dik in, de soundtrack maakt flink wat kabaal en qua verhaal biedt het precies genoeg content om te boeien...het is weer abnormaal gaaf allemaal.

De flinke dosis bloed en gore zullen nooit de overhand nemen, noch zal 't verhaal te aanwezig zijn. De nightmare-sequences zijn daarnaast echt fu-cking briljant gedaan, de keiharde noises creëren een ongekende dreiging. Terwijl er visueel niets te zien is op die momenten, voel je toch de aanwezigheid van 'kwaad' en de daarbij behorende angst. Wat dat betreft speelt Tsuka precies goed in op de zintuigen van de kijker.

Leuke rol ook van Tsuka himself. Razend knap hoe hij uiteindelijk style met substance weet te mengen en continue intrigeert met z'n eigen stijl en flair. Hier kan ik geen genoeg van krijgen, op naar de volgende .

Mijn eerste film van Tsukamoto, en in ieder geval niet de laatste, waar ik Tetsuo graag wil zien, en ik Vital in bezit heb. Helaas viel deze eerste kennismaking tegen.

Nightmare Detective zou een lichtere meer toegankelijkere film zijn van Tsukamoto, ik ben benieuwd hoe verschrikkelijk ontoegankelijk de rest van zijn films dan moeten zijn, want deze film was in mijn ogen al ontoegankelijk genoeg.

Waar Tsukamoto audiovisueel, qua montage en regie zelf overdonderend moest zijn, viel het maar tegen. Ik had af en toe het idee dat de film geschoten werd ten tijden van de aardbevingen in Japan eerder dit jaar.

Vooral de nightmares zelf waren zo druk en aanwezig geschoten dat ik hier weinig mee kon, en op sommige momenten zelfs hoofdpijn kreeg. Door dat laatste krijgt de film van mij er een dikke ster minder, dit is niet waarom ik een film kijk.

Het duurde allemaal ook erg lang, na een uur begon ik te gapen, en toen de film nog 20 minuten moest duren begon ik mij toch echt te vervelen.

Het eerste uur beviel goed, wat daarna kwam beviel minder.

Qua horror elementen deed de film het op zich goed, de liefhebber van gore komt aan haar trekken, en de dromen zelf zijn bij vlagen behoorlijk angstaanjagend. Daarnaast blijft het erg mysterieus en krijgt ook de liefhebber van een goede detective hier plezier van.

Kleine 2 sterren, hadden er 3 kunnen zijn.

Veel sterkte met Tetsuo dan maar. Dit is een zomerpicknick in een alpenweide daarmee vergeleken.

Het zal vast meevallen, alhoewel ik geen Tsukamoto gekleurde bril bij de hand heb.

Zeker best een stijl- en sfeervolle en film met een interessant (doch totaal niet vernieuwend) plot, maar ik vond de dialogen nogal deprimerend. Ik had af en toe een beetje het idee dat ik naar een reclamefilm voor zelfmoord zat te kijken, erg naar.. Mischien had ik ook wel verkeerde verwachtingen, ik had gehoopt op wat meer kippenvelmomenten.

Deze film gisterenavond weer eens herzien hoewel het mijn bedoeling was naar Departures - die werd uitgezonden op Canvas - te kijken maar dat hield ik maar een half uur vol. Het verhaal van die film sprak mij totaal niet aan.

Goed. over deze film van Tsuka verder. Ik vond het eerste uur nogal teleurstellend, echt interessant en spannend worden wilde het niet. Ik vond het nogal slaapverwekkend. Ik heb na een uur deze film ook afgebroken en ben toen ook maar gaan slapen. Het was trouwens toch al laat. Nu vanmorgen de rest bekeken en dat was in ieder geval stukken beter. Mooi camerawerk, prachtige visuals en we werden ook nog eens getracteerd tijdens een van de mooiste scènes op die mooie pianomuziek van Satie. Muziek van Satie doet het trouwens als soundtrack voor mij altijd goed in films.

Wat mij verder opvalt in de films van Tsuka zijn de prachtig weergegeven stadsgezichten. Dat viel mij in de film "Tetsuo: The Bullet Man" ook al op. Trouwens, films van Tsuka zijn wat de cinematografie betreft voor mij toch altijd een lust voor het oog hoewel een waardering van meer dan 4,0* van mijn kant tot nu toe er niet ingezeten heeft. Daarvoor vind ik zijn films qua verhaal wat te wazig.

3,5* met kans op verhoging

Lekker donker filmpje van Tsukamoto. Dit keer een nogal aparte detective verhaal. Namelijk een detective die een reeks bizarre moorden moet oplossen die in een droom werden uitgevoerd. Klinkt weer lekker vaag, maar het is wel treffend. De film gaat lekker zijn eigen gang en wil ook nog wel eens lekker Lynchie-vaag worden waardoor er niet altijd een touw aan is vast te knopen. De film wil ook nog erg sterk de J-horror kant op gaan maar dan nog subtieler, dus zonder enge kindergeestjes en lange zwarte haren. Dit keer is de geest (of wat het ook is) helemaal niet te zien. Alleen via Sight Jacking.

De detective word ook erg fraai neergezet door Matsuda, die ik verder nog niet ken uit andere films en de sfeer is ook lekker donker en bevat behoorlijk veel variatie en kleurengebruik. Eng word Nightmare Detective dan weer net niet, maar boeiend wil het nog wel blijven. Het einde is ook erg leuk en dan komt Tsukamoto weer eventjes met een rolletje.

De Soundtrack is ook erg fijn trouwens. Beetje jaren 60 gitaargeluiden voor spionagefilms vermengt met trip hop.

Vreemd detective verhaaltje, maar wel lekker.

3,5*

Ik vond het weinig soeps. Twee scenes zijn m.i. interessant. De lichtelijk claustrofobische scene in Keiko's droom en de tweede 'zelfmoord' van die dikke hamburgervreter. Met piepende sloffen in de fietsenstalling, mooi hoor. Voor de rest werd je als kijker vooral verveeld met oerlelijke first-person camerastandpunten, muziek die de plank com-pleet mis sloeg en te veel eendimensionale, clichématige personages. Hoe vaak hebben we nou al zo'n commissaris gezien die flauwe grapjes maakt over zijn vrouwelijke collega? Ook die emo-boy werkte goed op mijn zenuwen. Keiko (mooie dame !) kon ik wat beter pruimen en ik vond het eigenlijk ook wel jammer dat Andou zo snel van het podium verdween. Dit alles had mij minder uitgemaakt als de film zelf spannend, meeslepend of visueel interessant was, maar niets van dat alles.

Net aan een *2,5.

Waarschijnlijk kon de film mij vermaken doordat ik verstijfd vast zat in mijn stoel.

Vanaf het begin werd het al spannend en zat ik er al helemaal in.

De moord-droom scene's werden zo goed neergezet dat alles onverwachts op je af kwam, dit was dan ook één van de spannendste momenten uit de film, al zeg ik het zelf.

Rondom deze spannende scene's wist het verhaal ook erg interessant over te komen en was de sfeer erg mysterieus.

Dit was voor mij weer een extreem spannende film sinds de kijkbeurt van The Conjuring, wat gevolg had dat ik nu geen films meer kijk met geesten er in.

Gelukkig is Nightmare Detective er één die ik graag nog eens terug wil zien!

4,5*

Klinkt als Dreamscape met in de hoofdrol Dennis Quade

Een moeilijk gevalletje !

Het verhaal heeft een originele insteek vol rariteiten en bizarre scènes dat moeilijk te analyseren valt.

Uiteindelijk krijg je er wel vat op, maar het blijft toch allemaal wat vaag. Het acteerwerk is gewoon, niet echt opvallend. De snelle actiebeelden vond ik een negatief puntje.....je ziet eigenlijk bar weinig. De gore scènes zien er dan weer goed uit en ook het harde geluid werkt effectief en draagt bij tot een onheilspellende sfeer. De moorddromen zagen er goed uit. Toch is er een gemis aan spanningskracht in het verhaal en echt eng vond ik het ook niet. Maar dat zal wel liggen aan het feit dat we als filmliefhebber veel gewoon worden. De verwachtingen lagen toch wel hoger. 6,5/10