Freedom Writers (2007)

Deze krijgt een vier, waarschijnlijk vanwege het idealisme van Swank's karakter..

Vanwege het idealisme in de hele film eigenlijk. Ja.

Alleen ja.. de leeftijden van die leerlingen waren idd vrij ongeloofwaardig.

Wat ik verder niet helemaal begreep.. Eerst waren al die kleuren allemaal kwaad op elkaar en tegen elkaar enzo.. En na een tijdje in de klas bij juf Swank verdwenen die kleuren in ene?

Wellicht mogelijk ín de klas, maar het leven buiten die klas gaat toch gewoon verder? Met hun sociale contacten búiten die klas, die nog wel ruzie met de andere kleur hebben?

Of gingen ze dan alleen die ene uit die klas niet doodschieten en de rest wel?

mhmm hmm dat was eh.. nou ja.. twijfelachtig in elk geval..

Jammer die flinterdunne 1-op-1 vertaling van de Amerikaanse immigratie-/integratieproblemen naar de holocaust. Goedkoop. Übercorrect. Amerikaans.

Er zijn geen immigratieproblemen mensen, het heeft slechts enkel met discriminatie en vooroordelen te maken!

Goedkope politieke boodschap die er bij het volk schijnbaar makkelijk ingaat.

Da's héél normaal menselijk gedrag tegenover alles wat niet in ons routineuze leventje past of afwijkt van onze eigen waarden en normen.

Zo is het altijd geweest en zo zal het altijd zijn.

Het is pas na een héél lange tijd van samenleven met verschillende culturen dat ze uiteindelijk versmelten in een nieuwe, aangepaste cultuur. Zolang ze naast elkaar bestaan zullen er wrijvingen zijn, Amen

Ik heb deze film nog niet gezien maar is dit niet een soort van re-make van die film die gemaakt is in de jaren '90 of '80?? waar dat liedje Gangster Paradise de soundtrack van is?? Ook een lerares die moeite heeft met de leerlingen en ze dan probeert helpen.. of lijken ze gewoon erg veel op elkaar?

Ik heb geen idee wat voor film je bedoelt. Maar het is geen remake.

Sweetlover: je bedoelt Dangerous Minds (1995). Ik moest ook meteen aan die film denken. Film krijgt goede kritieken en hoge ratings, maar hoe vernieuwend is-ie?

Mooie film, leuk gebracht, maar niet echt een originele boodschap meer... Toch is hij best meeslepend en geef ik hem 3.5

Pff..

Wat een overgedramatiseerd gemekker is dit. Ms G praat totaal langs haar man heen, de gesprekken die zij hebben zijn erg oppervlakkig en ze lijken elkaar helemaal niet te snappen. Verder is het veel te nep en overdreven. De kinderen die allemaal over-enthousiast zijn en stuk voor stuk het boek gaan lezen ( bij de kluisjes, op het plein, onder een brug... ) en de oma die haar verhaal komt vertellen: ze zitten erbij als een stel kleuters die nog nooit iets hebben gehoord van vroeger.

En het einde zag je al van verre aankomen.

Saai. 1,5

Bij sommigen van die kinderen zal dat ook wel zo zijn, denk je niet?

Ik kan begrijpen dat ik een aantal jaar geleden deze film 4 sterren heb gegeven, maar toch verlaag ik hem vandaag naar 3,5. Iets wat ik weinig doe. Het is inderdaad een nogal zoetsappig verhaaltje, een beetje te gedramatiseerd voor mij.

Hoewel ik gek ben op de verhalen over, ''beter'' worden en wederzijds respect opbouwen, miste ik hier een beetje de tegenslag. Er was natuurlijk genoeg ongeluk, maar dat hoorde bij het verhaal en er ging maar weinig mis naast de rode draad van het verhaal.

Leuk voor tussendoor, en hoger gemiddeld dan de standaard ''be the change'' films. 3,5 ster voor nu.

Natuurlijk, er zijn zoveel kinderen met problemen en familietragedies. Hier zijn dan ook al talloze films over gemaakt. Binnen die films bestaat er toch een niveauverschil en de manier waarop deze film de problemen naar voren brengt is niet echt schitterend te noemen. Het heeft veel minder te bieden dan andere films, die met wellicht dezelfde thematiek.

Zou kunnen ja. Maar vergeleken bij Dangerous Minds, vind ik deze film toch net iets meer sfeer hebben. Maar ik kan me wel vinden in het ''overgedramatiseerd gemekker''. Af en toe is het net even too much.

Wat een walgelijk sentiment, en de voorspelbaarheid.. Alle goede acteurs ten spijt. Dit scenario leunt inderdaad veel op die van het veel betere Dangerous Minds, maar heeft als bijkomende nadeel dat belerende toontje, en dan ook nog zo'n superzoet einde.. hier had meer ingezeten! 2*

Hollywoodkitsch tot en met. Het is ironisch dat een film die er zo erg op hamert (probleem)leerlingen serieus te nemen, de kijker behandelt alsof 'ie een klein kind is: de boodschap wordt er werkelijk met een moker doorheen geramd, zonder enig gevoel voor nuance of subtiliteit. De stereotype personages, het voorspelbare verloop van het verhaal, het overdreven sentiment, het zogenaaamd 'indringende' camerawerk, en vooral ook de eenvoudigweg slechte regie: alles werkt op de zenuwen. De te serieuze toon van de film zorgt er alleen maar voor dat ik hard kan lachen om Freedom Writers. Leuk om met een paar vrienden af te kraken.

1,0*

Uitmuntende acteerprestatie van Hilary Swank. De film begint sterk, maar naarmate het einde naderd werd het wel erg voorspelbaar en clichématig.

Veel mensen trekken hier de waardigheidsgetrouwheid van de film in twijfel, maar de grootste delen zijn toch wel écht gebeurd. De Freedom Writers Foundation heeft het hele verhaal op de site staan en het is ook te lezen in het boek. Over de vergelijking met de holocaust: ook dat is gebeurd en Miep Gies is op die school geweest.

Ik vond het een aangrijpende film, al moet ik zeggen dat ik wel iets mistte, maar ik kan niet aangeven wat dat precies was. Dat had meer met een gevoel te maken.

Ik vond deze film bijzonder ongeloofwaardig. De ene blanke jongen in de klas.

Ik snap dat het verhaal ' mooi' lijkt voor mensen die een logische blik op de wereld missen.

Alle negers die allemaal het nieuwste album van Snoop Dog hebben, alle negers waarbij op allemaal wel een keer geschoten is. Al luister je rap dan heb je altijd nog een eigen smaak. Dit was stereotype uitgespreid over een hele klas, die ook allemaal hetzelfde dachten en op dezelfde manier beinvloed werden.

Dangerous Minds was een betere film.

Het is een mooie film..en verhaal...

Bekende acteurs spelen ook goed..

Ik geef cijfer 8, dus 4 sterren ....

Vond hem wel aardig, iets te zoetsappig for my taste.

Wist pas na afloop dat het ging om een op waarheid berust verhaal.

De veranderingen die de leerlingen doormaken lijken mij veel te plotseling.

Het sentimenteel gezaper wat al niet best was in Dangerous Minds nu nog overdrevener met nog meer de nadruk op cliché's. En daarbij is de aanwezigheid van het cliché de enige motivatie voor bepaalde stappen aangezien de personages nergens logisch naartoe werken. De krankzinnige vergelijking van "ghetto-jongeren" met Anne Frank is nog wel het allerergste aan dit pretentieuze gedrocht. Nee, Freedom Writers is toch echt troep.

Wel een aardige film, wat me opviel is dat de muziek die ze in deze film gebruikten ook echt goeie hiphop was, en niet van die neppe zooi die ze vaak in andere soortgelijke films gebruiken.

Vond dit een erg mooie en ontroerende film!

Vooral als de studenten over hun eigen leven vertellen etc.

Heb af en toe toch een traantje weggepinkt

Heerlijke film om naar te kijken.

Swank deed het ook erg goed!

4,5*

Erg goede film!

Swank speelde haar rol erg goed.

Je kreeg van de personages in de film allerlei gevoelens mee. Verdriet, angst, hoop, haat etc.

Het idealisme van de lerares geeft ook jou als kijker weer hoop en nieuwsgierigheid.

Ook vond ik het ontroerend, af en toe toch even moeten slikken!

Mooi!

4,5*

Hoe een idealistische leerkracht een klas vol kansarme jeugddelinquenten omtovert in ruimdenkende burgers met verantwoordelijkheidszin: dit concept is haast een genre op zich geworden. Freedom Writers, een strontvervelend, oppervlakkig filmpje, is een compleet protocol-volgend voorbeeld van dat genre. De nogal onorthodoxe lesmethodes uit Class of '84 lijken ineens minder mensonterend in vergelijking met de vreselijk sentimentele 'catch phrases' waarmee de acteertalent ontberende Hilary Swank haar leerlingen continue bestookt.

Dit is zo een film waar je de karakters, van zodra ze een paar seconden in beeld zijn gekomen, meteen in categorieën kunt opdelen en voorspellen wat hun toekomstige daden zullen zijn. Eerst is er het begripvolle hoofdpersonage, wiens doorzettingsvermogen en ruimdenkendheid niet te stuiten zijn. Zij is foutloos zondermeer, enkel 'goede' slechte eigenschappen zoals perfectionisme en koppigheid belichaamt zij. Vervolgens is er haar onbegripvolle omgeving, namelijk het blanke, zelfingenomen lerarenkorps, wiens onverschilligheid over het lot van de leerlingen totaal is en enkel uit hun bewegingloosheid schieten, wanneer er nutteloze bureaucratische regeltjes worden overtreden. Tenslotte zijn er de leerlingen, die dom en agressief overkomen, maar niets is minder waar. Ze zijn eigenlijk verstandig en heel lief tegen elkaar! Het is allemaal gewoon de schuld van de oneerlijke blanke maatschappij waarin ze opgegroeid zijn!

En dat is de essentiële fout van deze film (en van de hele wereld durf ik zelfs te zeggen), het schaamteloze gecultiveer van 'blame shifting'. Nergens krijgen de jongeren van ooit te horen dat zij fout zitten, dat zij moeten veranderen en niet de rest. Een latina meisje verklaart doodleuk dat ze "blanken haat" en daar wordt niet eens verder op in gegaan, alsof het allemaal maar zeer begrijpelijk is. Het is dan ook schrijnend hoe de enige blanke jongen van de klas (een laffe, bange wezel, obviously) er uiteindelijk toch bijhoort door te conformeren naar de hiphop-norm.

Ook de andere personages zijn van alle originaliteit gespaard gebleven: er is de hyperkinetische, stereotype Chris Tucker-kloon genaamd Jamal, de grootgebekte latina-chick en de strong, silent guy, die natuurlijk het meest van iedereen heeft meegemaakt. Om dan maar te zwijgen van de jongen die, ondanks het feit dat hij dakloos is, een perfecte haarsnit en een verzorgd voorkomen heeft. Het is evident dat deze jongeren op unanieme wijze tolerant worden, nadat Swank hun (op een zaterdag dan nog wel!) meeneemt naar het Holocaust museum. Hierna volgen de meest idiote levenslessen die ik ooit gehoord heb en achterlijke 'motivational speeches' die zelfs Dr. Phil een beetje te pathetisch zou vinden.

Zo probeert Swank op een gegeven moment het vertrouwen van de leerlingen (en van het stupide MTV-doelpubliek) te winnen door te verklaren dat Tupac Shakur een poëet was. Maar dit is nog lang niet zo ridicuul als wanneer ze de situatie van de 'gangbangers' in haar klas vergelijkt met de Jodenvervolging. Totaal stompzinnig en ongepast! Een collega van haar bespot die theorie gelukkig, maar de ironie geldt dat de film juist wil uitstralen dat dergelijke reacties zeer kortzichtig zijn. Totaal hetzelfde gebeurt even later. Swank kirt vrolijk haar terecht apatisch geworden echtgenoot hoe de punten van haar leerlingen zoveel beter geworden zijn. Deze antwoordt droog dat zoiets op zich natuurlijk niks betekent, want als vrouwlief veel te mild punten geeft, wil het niet zeggen dat de leerlingen effectief slimmer of vlijtiger zijn geworden. De logica zelve me dunkt, maar alweer is dit een reactie die door de film duidelijk streng wordt afgekeurd.

Het ergste van al is dat dit licht verteerbaar (zelfs ferm voorgekauwd) onding nog eens de pretentie heeft om met een speelduur van maar liefst 120 minuten uit te pakken! Terwijl er dus eigenlijk totaal niets gebeurt in deze film! Het merendeel van de scènes zijn oersaaie, overdramatische ghetto-taferelen waar de jongeren in voice-over, meestal in gebroken Engels, wat zitten te mekkeren over hoe slecht ze het wel niet hebben, wat respect voor hun betekent, kortom hoe stoer ze wel niet zijn. De film eindigt dan nog is met een bespottelijk gegeven, namelijk hoe Hilary Swank, volledig tegen de stomme bureaucratische regels in, alsnog haar klas mag blijven lesgeven de volgende jaren. Niemand schijnt te beseffen hoe kleinerend dit zogezegd happy end is, aangezien er zo wordt vanuit gegaan dat haar leerlingen terug in hun oude, zelf-destructieve gewoontes zullen vervallen, van zodra mama Swank er niet meer is om hun handje vast te houden. Ik vraag me me toch stiekem af wat er van die uiterst afhankelijke bende geworden is. Want ja, dit inspirerende verhaal is natuurlijk waargebeurd. Dankzij een paar zeer ongeloofwaardige aspecten ben ik daar toch sceptisch over, maar als er één ding is dat Hollywood ons geleerd heeft, is het wel dat in Amerika alles kan.

Prachtrecensie, yeyo

Thanks

Ben het niet echt eens met de lage wardering maar het is ook misschien net hoe je de film opvat. In mijn ogen was de regiseur iets te optimistisch, maar aan de andere kant is dat wel mooi want het zou toch prachtig zijn om ontspoorde jongeren in een ghetto een beetje op een rechte pad te krijgen. In Freedom Writers word die voorbeeld (die natuurlijk wel heel moeilijk is) op een hele mooie sympatieke wijze vertoond. We krijgen eerst te maken met enkele klasgenoten, met verschillende regilies, die dreigen in de goot te raken of die geconfronteerd worden met het dagelijkse geweld. In de klas kunnen ze vanwege hun ras en kleur ook slecht met elkaar omgaan en is de school ook een brok agressie. Maar wonderen zouden kunnen bestaan. En dat hebben we aan Juf Gruwell te danken, Echt schitterend gespeeld door Swank. Eerst lijkt het een onmogelijke zaak te zijn om op te kunnen schieten met de klas (bestaande uit: Negers, Latino's, Vietnamezen etc en slechts 1 blanke dat het pispaaltje is), maar naderhand weet ze de leerlingen wel dingen in te praten en hun horizon wat verbreden. En zo word er op een aangename manier verandering gebracht in de groep en word alles steeds vriendelijker en zou je toch zelf ook kunnen zeggen, een betere juf is er toch niet, maar waar zijn die leraren? Je word eigenlijk gewoon blij van deze film naderhand. Die leerlingen deden het trouwens ook fantastisch. Het is misschien onmogelijk om iets zover te krijgen als in deze film maar het zou wel mooi geweest zijn.

Verder ook grappig met dat Anne Frank thema, waarbij ze de Nederlandse Anne Frank helper Miep Gies nog naar hun school weten te halen. Het einde was ook erg mooi en laat je met een goed gevoel achter.

Ja, Freedom Writers is nou net een film die je op een bepaalde manier moet opvatten. Typisch Hollywoods durf ik nou niet te zeggen. Denk dat het meer een wens is en dan van hoe het eruit zal zien als het nog vervult werd. Verder een aanrader!

4,5*

Dit kun je bij elke film zeggen: Wat zou het mooi geweest zijn als dit echt gebeurd was/uitgevoerd zou worden. Je moet kijken naar de film zelf en niet naar een 'potientele werkelijkheid'.

Als deze film overtuigender en een stuk realistischer was geweest, werd er toch eerder gelooft dat zoiets kan gebeuren? Op deze manier is het gewoon een zwakke feelgood movie.

mensen die de film na verveling hebben afgezet.ik geef hun gelijk. het begin was inderdaad niet goed maar het einde en eigenlijk nog een beetje in het midden.echt waar je had het moeten volhouden want het was een fantastische film echt waar!!