The Beach (2000)

Deze film heb ik stom genoeg jarenlang genegeerd om de even stomme reden dat ik niet dol ben op de hoofdrolspeler, maar na recent een paar uitstekende rollen van hem te hebben gezien ben ik hier toch eindelijk maar eens aan begonnen. En ook in deze film stelt DiCaprio me niet teleur, en in tegenstelling tot vele anderen hier vond ik de film ook niet echt inkakken halverwege; de voorspelbaarheid van de plot daarentegen stond me wèl tegen, want dat de paradijselijke medaille één of meerdere keerzijdes gaat hebben wordt eigenlijk al getelegrafeerd door de zelfmoord van Daffy. Evenmin is het duidelijk welke moraal (if any) ik van de film zou moeten meekrijgen, want als Sal en haar volgelingen nou gewoon een eiland zónder wietplantage zouden hebben uitgekozen zou je een heel andere film krijgen, dus ik weet niet wat ik zou moeten afleiden over de onhaalbaarheid van een paradijs wanneer dat zo onhandig gesitueerd wordt op een kilometer afstand van een stelletje narco-criminelen. Of zit daar de symboliek in van de maatschappij die vrije geesten niet toestaat om een eigen paradijsje te creëren? Ik denk trouwens ook dat de "boer" en zijn mannen in werkelijkheid niemand levend zouden hebben laten vertrekken, en zo laat de film me uiteindelijk dus met té veel vraagtekens achter. De schoonheid van de natuur van het eiland deed me verder niet zoveel, maar de soundtrack hielp wel enorm.

Vanaf de eerste momenten is duidelijk dat we hier met een Boyle productie te maken hebben: coole muziek, voice over, flitsende beelden en zelfs Trainspotting’s Begbie komt langs in een bijrol.

The Beach zag ik begin 00’s en ik herinnerde me de film vooral als enigsIns vaag. Bij herziening valt dat heel erg mee, hoewel de film een aantal trippy momenten bevat. Ik vermoed dat ik destijds een meer doorsnee productie verwachtte.

Maar dit was een heel positieve herziening. Het verhaal blijft tot de climax spannend en DiCaprio speelt de sterren van de hemel. Een genot om naar te kijken.
De beelden zijn natuurlijk prachtig en hoewel we verwachten dat dit paradijs een illusie zal blijken, blijft de vraag hoe zich dit zal ontvouwen. Ik zat geregeld op het puntje van mijn stoel.

En ik zal de eerste zijn om toe te geven dat enig jeugdsentiment meetelt bij mijn beoordeling. De film kwam uit in mijn examenjaar van de middelbare school, en had al snel een cultstatus. De geweldige soundtrack brengt me weer even terug naar mijn tienerjaren, en dat is altijd prettig.

Maar los van die persoonlijke noot is The Beach een sterke film, over grote idealen en de prijs die we daarvoor willen betalen. Tel daarbij de boodschap op van het vervuilende massatoerisme die helaas profetisch bleek, dan heb ik het toch wel over een kleine klassieker.

Dikke 4,5*

Prima film. Ik had geen hoge verwachtingen, maar het viel me mee. Ik had verwacht dat het ene wazigere film was. Ergens zit wel een moment dat iemand helemaal van het padje raakt en het die kant op gaat, maar het blijf alleszins acceptabel. De pluspunten: goed acteerwerk, mooie locatie, origineel verhaal. Maar er zijn ook wel veel minpunten te noemen. Op een gegeven moment blijft het wat voortkabbelen en echt spannend wordt het nergens. Ik zat steeds te wachten op 'het' moment dat dus nooit komt. Ook het einde vond ik toch wel een anticlimax en bijzonder ongeloofwaardig. Al met al was ik niet teleurgesteld (ook vanwege de lage verwachtingen dus), maar er had wel veel meer ingezeten. Toch wel 3 sterren.

Over vele jaren gespreid deze film nu meermaals gezien en telkens vind ik hem niet zo goed als hoe het beloftevolle begin doet uitschijnen. Dan vind ik The Ruins als wat soortgelijke film iets interessanter. En Old nog leuker. The Beach altijd te zeer een rommeltje gevonden, en dat gevoel blijft dus.