Death of a President (2006)

Dat was mijn eerste reactie. Toch heb ik het er maar op gewaagd en dat is me niet persé tegengevallen. Nog steeds vind ik het verhaal van de film discutabel en het kijken van de film gaf ook wel een enigszins beklemmend gevoel.

Het moge duidelijk zijn dat de makers niet de dood van George W. Bush willen aanmoedigen dan wel verheerlijken, maar veel meer is deze film m.i. een aanklacht tegen het Amerikaanse rechtssysteem en de manier waarop een dergelijk incident zou (kunnen) worden behandeld, namelijk een mogelijk dader oppakken en vervolgens de bewijzen en aanwijzingen zoeken die er toe leiden dat hun verdachtmaking juist was, in plaats van eerst alle bewijzen te bekijken en te beoordelen om daarmee daarna pas de mogelijke dader te arresteren.

Dus de film bleek wel een beetje anders (lees: minder dubieus) dan ik verwacht had, maar toch voelde ik me bij een paar scènes (o.a. de begrafenis) wat ongemakkelijk.

Wel professioneel gemaakt en sterk geacteerd.

Anti Bush film. Film tegen het Amerikaans rechtssysteem ... anti-geweld, anti-geweldadige betogingen ... anti vanalles en nogwat. Dit is echt geen film die zich optrekt tegen één partij.

Indrukwekkend relaas. Een hoop gemekker over het uitgangspunt, maar draai het of keer het zoveel je wil, het schept een uiterst luguber, naar en merkwaardig sfeertje.

Meer dan een film die tegen wat is, is het een vaak uiterst realistisch relaas van politieke ontwikkelingen en de invloed van een voorval op politiek, groeperingen en individuën. De geïnterviewden zijn nauwkeurig clichématig, in dat opzicht enorm geloofwaardig ook. Typische uitvluchting, bewierrokingen, theoriën ...

Wie de sprong kan nemen om sommige zaken voor waar aan te nemen (de man die door de beveiliging glipt is redelijk dubieus) krijgt een gevaarlijk realistische docu te zien. Eentje die mij veel realistischer overkwam dan menig ander zogenaamd documentaire (Moore iemand ?).

Erg, érg sterk geacteerd. Erg kundig in beeld gebracht, opzet doet een beetje denken aan The Wild Blue Yonder die ik laatst zag, waar ook bestaande beelden uit hun context gerukt werden, maar hier toch met een veel benauwder, drukkender resultaat.

Vond dit indrukwekkend. Is veel minder plat dan wat het origineel concept doet vermoeden, maar is een fake docu met een boel gegeneraliseerde waarheden en een realistisch overkomend relaas van een mogelijke "ramp".

Zeker 4*, klopt inderdaad dat hij net voor het einde (rond de 70e minuut) even inzakt, maar verder knap. Meer dan ik er van verwacht had.

Tja, een mockumentary gebaseerd op een soort what-if scenario waarvan het nut me een beetje ontgaat.

Opmerkelijk aan de film zijn de volkomen logische gevolgtrekkingen en wel om twee redenen. 1 omdat het een realistisch beeld schept van wat de gevolgen kunnen zijn en 2 omdat het op die manier allemaal wel erg eenvoudig wordt weergegeven, aangezien het volkomen voorspelbaar is en bovendien vrij makkelijk af te leiden uit de daadwerkelijke recente geschiedenis.

Ik bedoel: er komt een patriot act net zoals die na 9/11 al was ingevoerd, alleen wat intensiever, of zo. en Al Qaeda is het eerste punt van aandacht, net zoals het in het echt was.

Dat soort dingen, leg 100 willekeurige schrijvers dit scenario voor en minimaal 90 komen uit op deze gevolgen.

Dat stoort me een beetje, het brengt helemaal niets nieuws.

Buiten dat waren de enorm amateuristische montage en te overduidelijk slecht -laat ik zeggen 'gephotoshopte' beelden- waarin de geinterviewden zogenaamd aanwezig waren bij dit alles, behoorlijk irritant.

Aan de andere kant is het wel een soort aparte, curieuze manier om een politiek beeld te schetsen. 2,5je dan maar.

Flauw filmpje.

Het begint aardig. Je ziet mensen spreken over de dag waarop Bush werd neergeschoten. In de echte beelden van Bush die op bezoek is in Chicago, zie je deze mensen ook gephotoshopt (Dit is waardeloos gedaan overigens, kan ik serieus nog beter, maar ik vergaf dat nog wel) Maar als de president is neergeschoten na ongeveer 40 minuten is de koek op.

En gaat de film in flauw mode. Er word een neger bijgehaald een extreem links figuur en natuurlijk een Mohammed die hier voor de verandering Jamal heet. Deze zijn allemaal verdacht. En dan geven ze uiteindelijk de schuld aan Jamal, maar heeft hij het wel gedaan? Kritiek geven op het rechtsysteem, oorlog, geweld etc. is uiteraard nobel. Maar enige subtiliteit is voor mij een must. En dat gooit deze film totaal over boort. En dan is de sfeer er voor mij ook van af. Die er wel degelijk in het eerste deel was.

Acteerwerk is soms sterk/realistisch, maar als er huilen bij komt kijken, word het al snel duidelijk waarom we nog nooit hebben gehoord van deze mensen.

2*

Magertjes, deze hypothetische mockumentary. Ben absoluut geen fan van Bush maar vind het toch wel wrang een levend iemand dood te verklaren. Het is ook een echte anti-Bush film geworden en eigenlijk is dat meteen de grootste zwakte die Death of a President heeft.

De film lijkt namelijk hypothetisch maar is dat verre van. Het is gewoon (al dan niet terechte) kritiek op de maatregelen die de Bush regering heeft genomen na de aanslagen van 9/11. Het is in die zin een sterk gekleurde film en bovendien gewoon een herhaling van stappen en dus verre van origineel. Het hele riedeltje van toen komt alsnog een keer aan bod. Als dit je als filmmaker zo dwars zit maak dan gewoon een goede docu over de nasleep van 9/11. Ook wordt de VS wel erg afgeschilderd als een of andere bananenrepubliek, want zelfs na 9/11 waren er vanuit de politiek en rechtelijk macht zeer kritische geluiden te horen richting Bush en aanhang. Het kritiek in deze film wordt echter vooral geuit door in staat van beschuldiging gestelde minderheden zoals afro-amerikanen, linkse demonstranten en moslims.

Ook vind ik lang niet alle geïnterviewde even sterk of realistisch overkomen (het hoofd beveiliging dat bijna in snikken uitbarst en de politiechef die alleen maar steeds het gebruik van geweld goedpraat ). Soms is het echt behoorlijk tenenkrommend.
Wat ik wel vrij sterk vond is de manier waarop de bewijslast wordt doorgevoerd om maar vooral snel richting een dader te kunnen wijzen. Ook het gebruik van echte nieuwsbeelden (zoals die van de begrafenis, ik denk van ex-president Reagan) verhoogt het realiteitsgehalte van deze nep docu.
Helaas zakt de film na de eerste helft behoorlijk in en eigenlijk vond ik de uiteindelijke uitkomst nogal slapjes.

Ik kom echt niet veel verder dan een kleine 2.5*. Eigenlijk vooral omdat ik de aanpak redelijk origineel vind. Helaas wordt er veel te weinig boeiends mee gedaan.

Zeker wel een boeiende en originele film. Een film maken in de toekomst waar Bush vermoord wordt, subliem plot. Enkel jammer dat de film wat verwatert naar het einde, maar toch hoorde het erbij, je moest toch weten wie bush vermoord had? Ook nog een punt voor de montage, archiefbeelden werden zeer goed gemengd tussen de opgenomen door zo kwam het allemaal realistisch over en op dat vlak krijgen de acteurs ook een pluim op de hoed. Zeker een aanrader voor tegenstanders van Bush en Amerikaanse rechtssystemen.

3,5

Best aardig bedacht zo'n fictieve moord op de (destijds) huidige president van de Verenigde Staten. Helaas wordt de plank alleen wel mis geslagen. Regisseur Gabriel Range had nooit voor een documentaire stijl moeten gaan. Deze manier zorgt namelijk voor een behoorlijk aantal saaie scènes zonder enige vorm van emotie. De acteurs proberen deze emotie natuurlijk wel over te brengen, maar slagen hier totaal niet in. Het blijft allemaal erg geforceerd en onwerkelijk.

Verder is het jammer dat de manier van filmen erg saai is en de editing inspiratieloos. Er had meer in "Death of a President" gezeten. Het is nu gewoon redelijk interessant, maar vermakelijk wordt het nooit.

Films waarin Bush belachelijk wordt gemaakt zijn meestal wel leuk om te zien, maar ik vond het te ver gaan om naar een fictieve moord + bijbehorende begrafenis te kijken van iemand die nog leeft. Erg onsmakelijk.

Ik lees hier veel dat het jammer/slecht is dat het als documentaire-achtig geschoten is, want 'teveel praten' en 'niet spannend'. Maar, dat is nou juist de hele grap. Het IS een documentaire, geen film. Dat het een nep-documentaire is over iets wat wel degelijk zou kunnen gebeuren (ten tijde van de release), maakt het juist briljant. Het voelt behoorlijk echt aan en als je een beetje je best doet, ga je er zelfs echt in mee. Het gebruik van bestaand archief-materiaal werkt perfect. Ook de geacteerde archiefbeelden hebben hun werking, al merk je soms net iets te goed dat het geen documentaire-shots zijn.

De boodschap en de rode lijn zijn duidelijk en daardoor is het een erg politiek en ethisch beladen prent. Erg interessant!