Beetlejuice (1988)

“Go ahead, make my millennium.”

Vermakelijk. Beetlejuice is echt een film van Tim Burton. Vreemd, eigenzinnig en extravagant, met uitstekend acteerspel van Keaton, Davis, Baldwin en de andere acteurs. Beetlejuice is een horrorkomedie, maar dan wel één met een aantal zeer vreemde scenes. Het laatste shot van een dansende Winona Ryder staat symbool voor de gehele film en de sfeer die Burton wil creëren. Je moet er tegen kunnen, maar ik ging er helemaal in mee. Dat komt ook door het energieke acteerspel van de acteurs, die duidelijk plezier hebben in het spelen van hun rollen.

Bizarre film van Burton. Een macabere gothic spookkomedie vol absurde momenten en special effects. Je moet er echt wel van houden want met de doden en het hiernamaals lachen is niet voor iedereen weggelegd. Op het vlak van humor loopt het niet zo goed; het is niet echt een billenkletser en Keaton probeert tevergeefs een hoop grimassen uit om de kijker alsnog in een deuk te krijgen. Hij overdrijft teveel en bewerkstelligt hierdoor net het tegengestelde effect. De humor mag dan een misser zijn, het algehele universum rond het huis van de Maitlands en de Deetzes gaf me verder wel veel goesting om dit uit te zitten.

De film viel beter mee dan verwacht met een leuke Michael Keaton. Het is een typische 80's familiefilm, maar dan met een hoek af zoals we dat gewoon zijn van Tim Burton. Het voelt ook luchtiger aan dan de eerder geforceerde fabrieksblockbusters. De effecten zijn helemaal niet wat we nu gewoon zijn, maar langs de andere kant is de meeste CGI van tegenwoordig ook maar zielloze lelijkheid. Het is wat nostalgisch theater met doorzichtige make-up en de nodige overacting.

Hele fijne inkijk in het creatieve jaren '80-brein van een van de meest invloedrijke en interessante regisseurs van de voorbije decennia. Burton doet met deze sterrencast helemaal zijn zin. Een compromisloze film zoals hij die voor ogen zag en wou maken. Een echte Burton, enkel Depp en Bonham Carter ontbreken, maar Baldwin en Davis zijn als sympathiek koppel ook zeker op dreef.

Aangevuld uiteraard met een uitstekende Michael Keaton die zich duidelijk prima vermaakt heeft als Beetlejuice. Een film vol met macabere en bizarre typetjes, zoals we dat van Burton kennen. Grappig is het soms zeker, maar het gaat ook naar mijn gevoel wel een aantal keer mis. Special effects zijn sterk verouderd, maar het is ook een film uit de jaren '80 dus dat stoorde me allerminst. Prima mee vermaakt!

Beetle Juice

Ik had nog nooit van deze film gehoord totdat een paar mensen over deel 2 begonnen, haha. Dit was een leuke verrassing waarmee ik me erg heb vermaakt. Niet zozeer om het comedy aspect, maar meer om het verhaal, de absurde special effects en alle gekkigheid eromheen.

Ik ben benieuwd of Burton met deel 2 deze kan evenaren.

3,5 sterren.

Ik had Beetle Juice nog nooit gezien, maar het het oog op deel 2 die later dit jaar verschijnt toch maar eens een keer opgezet. Ik heb niet vaak dat ik echt totaal niet door een film heen kom, maar dit is er wel eentje. Niet te doen zeg, wat een saaie rommel. Best een leuk concept en ik hou ook wel van de Tim Burton stijl, altijd lekker donker, weird en absurd. Maar dit is zo kitcherig lelijk, bleh. Het is saai, het schiet allemaal niet op en ondanks de speelduur van 90 minuten voelt het veel te lang. Voor mij hoeft dat vervolg dus niet, maar ook die zal ik uiteraard objectief beoordelen.

1,5*

Ook ik heb Beetle Juice voor het eerst gekeken, grotendeels als voorbereiding op het vervolg later dit jaar, maar ook gewoonweg omdat ik grote fan ben van die vroege Burton, zo ongeveer tot en met Big Fish. Ik vind zijn stijl enorm fascinerend en zijn werelden uniek, origineel en weird op de beste manier. Beetle Juice is héél weird, maar barst van de originaliteit en creativiteit, de unieke ideeën en creatieve visuele vondsten, de sterke praktische effecten, stop-motion-effecten, aparte werelden, gothic en expressionistische invloeden; eigenlijk een beetje de prototypische Burton-ingrediënten, maar dan een tikkeltje drukker, chaotischer en buitenissiger. Het is een kakofonie van kleuren en geluiden, gekke personages, gekke werelden, gekke ideeën, maar ik was toch voor anderhalf uur mee in Burtons universum. De hoofdfiguren zijn inderdaad braaf en saai (al zeg ik nooit nee tegen jaren '80 Geena Davis), maar al de rest rond hen is wat mij betreft al excentriek genoeg. Met Keaton op kop, die echt helemaal losgaat in de rol van Beetle Juice. Ik had op voorhand verwacht dat hij een grotere rol zou hebben (Beetle Juice zit uiteindelijk niet zoveel in de film, en verschijnt pas na de helft ten tonele), maar hij maakt ten volle gebruik van zijn tijd op het scherm. Het is waanzinnige over-acting, maar wel op de beste manier mogelijk. Ik ben nu al benieuwd hoe hij zesendertig jaar later opnieuw in de rol zal kruipen. De speelduur van 90 minuten is ook lekker kort en beknopt, waardoor de film voorbijvliegt. Grappig dat dat voor sommige users hier zo ontzettend anders aanvoelt; laat nog maar eens zien hoe ongelooflijk subjectief film(ervaring) is.

Ik vind het niet Burtons beste film, maar misschien wel zijn meest creatieve. Ongebreidelde fantasie en een duidelijke visie waar hij geen compromissen in gedaan heeft; deze film voelt in alles als een passie-project van een creatief brein. Visueel presteert hij hier nog niet helemaal op de toppen van zijn kunnen, maar wat heeft dit zovéél meer bezieling dan zijn latere CGI-overladen films. 4*.

Als je al weinig hebt met Burton-films, kan je deze al helemaal overslaan. Op de boekverfilmingen na, heb ik weinig met deze regisseur gehad. Het zijn mijn werelden niet. Hoe leuk, kleurrijk en fantasierijk ze ook mogen zijn. Want eerlijk is eerlijk, Burton is daar wel een meester in.

Ook Beetlejuice wist mij (helaas) niet te bekoren. Leuk concept, maar Burton slaat te veel door met zijn fantasieën. Overdreven, kitscherig en het verhaal wordt richting het eind nog slechter ook. Het lichtpuntje van de film vind ik Keaton. Hoewel de personage Beetlejuice ook beetje irritant is, Keaton zet hem wel goed neer.

Op het vervolg zit ik niet te wachten na het zien van deze film, maar wie weet dat ik toch een poging ga wagen. Veel slechter kan het niet worden lijkt me

Na tientallen jaren toch nog eens herzien, maar mijn mening over deze film is onveranderd. Prima filmpje, met een jonge(re) Baldwin en Ryder, maar niet Burton's beste. Het duurt lang voordat Keaton ten tonele verschijnt, wat me als klein jongetje indertijd tegenviel, maar dan steelt hij ook echt wel de show. Chaotisch, druk en grappig. Helaas zien we te weinig van hem, waardoor het einde dan ook best plots kwam. Moest de film langer duren, of moest de intro korter? Dat laat ik in het midden.

Al met al een echte Burton-film, wat stiekem niet echt geschikt is voor de kleinsten onder ons, kwam ik achter. Hier had ik me dan weer even op verkeken, maar er zijn dan ook genoeg grappen en grollen voor jong en oud.

De muziek van Elfman is heerlijk fantasievol, zoals in al Burton's films. Geen gebrek aan absurditeit en fantasie in deze prent. Al met al een prima film. Niets meer, niets minder.

Wat me het meest tegenhield om deze film echt leuk te vinden was de toon die tegen het kinderlijke aan zit. De film wist me daarom net te te overtuigen. Ook al zitten er genoeg losse leuke scènes in, is de aankleding best prima en het plezier dat de film uitstraalt is fijn. Op punten scoort de film best behoorlijk maar als geheel is het hem net niet. Ryder vond ik leuk maar Keaton eigenlijk totaal niet bijzonder. 2,5*.

"You can see us without the sheets?”
“Of course I can see you.”
“Well, how is it you see us and nobody else can?”
“Well, I've read through that handbook for the recently deceased. It says: 'live people ignore the strange and unusual". I myself am strange and unusual.”
"You look like a regular girl to me.”

Ook ik heb eindelijk deze film eens gezien. Wellicht drukte de nood wat meer aangezien het tweede deel dit jaar is uitgekomen (en die ik dus later dit jaar ook wil zien), en aangezien ik per ongeluk de dienst ‘HBO Max’ weer heb aangeschaft kon ik deze kijken. Na even zoeken viel de film direct op, het valt buiten de categoriën voor mijn horror challenge maar, ik snap best dat dit voor veel mensen de absolute Halloween film kan zijn, zeker als je bent opgegroeid met deze film. Ik zou vroeger ook een grote fan zijn geweest van deze film, en dat ben ik stiekem nu nog een beetje. Eigenlijk heb ik de film jarenlang aan de kant geschoven omdat ik niet dacht dat het helemaal bij me zou passen.

En uiteindelijk heb ik me best vermaakt. De film duurt wat dat betreft ook helemaal niet lang, en is dus ook best makkelijk uit te zitten. Burton geeft ons zeker geen taaie kost, en weet met het script er vrij snel door heen te vegen, al is het misschien iets te snel. Er is weinig ruimte voor de karakteropbouw, Beetlejuice had ik veel meer in de film willen zien en ook het “spoken” blijft eigenlijk allemaal een beetje uit. De film is wat dat betreft ontzettend sfeervol, ik vond de props in deze film echt gaaf en daar weet de film zeker leuk mee te werken. Al ben ik het wel eens over het feit dat het vaak wat gedateerd is, en dat is best jammer.

Het verhaal is dus best geinig, zo begon de film leuk aan zijn verhaal, zijn de personages best leuk maar, kent de toon inderdaad best een kinderlijke toon. En misschien was dat ook wel juist het gene waarom de film bij velen niet bevalt, en bij mij zou dat normaal gesproken ook niet het ding zijn, hier viel het me nog best mee. Wanneer we het koppel Adam en Barbara (door de prachtige Geena Davis) komen te overlijden wat overigens best dom gebeurt omdat ze verdrinken in het water alleen die klap was nooit heel hard komen ze erachter dat ze dood zijn. Een zeurende makelaar Jane heeft eindelijk de kans om het huis te verkopen en verkoopt dit aan een vrij absurd stel uit New York, die vooral erg Gotisch leven. En zo is de stijl van hen ook. Aan Adam en Barbara de taak om de mensen te verdrijven uit hun huis, omdat ze nog helemaal niet dood willen zijn. En dit gaat gepaard met de nodige dansjes, zang en vele leuke props wat ik best kon waarderen.

Burton begint langzamerhand wel een plekje te verdienen in mijn hart. Ik hou van zijn stijl. Het is vrij Gotic, alleen gaat het ook gepaard met vele kleurtjes, leuke props en het is allemaal ook met vlagen héél weird maar wel leuk. Ik had misschien soms iets meer diepgang willen zien, toch meer spoken in de film. Daar bedoel ik mee dat ik liever had gezien dat de nieuwe inwoners meer geteisterd werden door die twee. Dat had ik echt een stuk leuker gevonden.

Goed, het is dan wel de eerste keer dat ik deze film zie en dan vond ik het best leuk. Verouderd zeker maar, daar irriteerde ik me ook totaal niet aan. Ik kon daar wel door kijken omdat ik natuurlijk ook weet uit welke jaartal deze film komt, dan verwacht ik er ook geen super CGI van... Leuk! Ik kijk uit naar deel twee!

Goeie film waarin een echtpaar na hun dood blijft rondspoken in hun huis. Een originele en fantasievolle film die precies in het straatje van Tim Burton past. Het ziet er allemaal mooi uit en de vele, verschillende effecten zijn ook leuk om te zien. Michael Keaton is vermakelijk en lekker overdreven in de titelrol. Geen idee waarom ik hier eerder 3.0 sterren voor heb gegeven (3.5 is ruimschoots verdiend).

Grappig bedoelde horror die maar weinig grappig is. De voor onze tijd knullige effecten zijn wel om te lachen. Wat rampzalig om er een soort muppetshow van te maken.

Het mort er allemaal toe leiden dat de nieuwe bewoners het huis verlaten. Allemaal grappig bedoelde pogingen zijn dan het hoofdgerecht.

Het sprak mij niet aan. Met minder knulligheid was het misschien nog te pruimen geweest.

Na al die jaren nog steeds leuk. Al laat het wel zien dat de film niet altijd even goed meer overeind blijft staan.

Beetlejuice heeft een hoog tempo en er gebeurt genoeg om je aandacht er voor de volledige speelduur bij te houden. Het acteerwerk voelt af en toe wat houterig. Dat kan niet gezegd worden van het spel van Keaton, die zijn rol omarmd en het met verve doet. Wat verouderde effecten die je nu wat uit de film halen, zagen er in 88 natuurlijk supergoed uit. Nu is het wel overduidelijk dat er niet het budget was, wat voor andere films uit de jaren tachtig wel beschikbaar was. Beetlejuice was al nooit een hoogvlieger. Gewoon vermakelijk en het verhaal van de huiseigenaren die de nieuwe bewoners er uit willen jagen is gewoon erg leuk.

Deze classic eighties knotsgekke film op de 4k uitgave opnieuw gezien.

En de beeld kwaliteit is een zeer mooie upgrade.

Echt prachtig en echt scherp, ook de geluids kwaliteit is prachtig.

Een knap staaltje film werk van Tim Burton.

Blijft een hele leuke sfeervolle komische griezelig leuke film.

Met mooi decor werk en practical effecten.

Met een uitstekende cast, ook de film muziek is heel leuk.

Weer van genoten deze classic.

Doldwaze horrorkomedie waarin verschillende aspecten met betrekking tot overleden geesten (hiernamaals, haunted house en een seance) aan bod komen en waarin de humor erin bestaat dat het leven na de dood dezelfde bureaucratie en andere ongemakken kent als het eerste leven en waarin een omgekeerde ghostbuster (hij verjaagt de levenden in plaats van de geesten) de show steelt. Het is allemaal wat flauw maar wel vermakelijk, al vind ik het vervolg Beetlejuice Beetlejuice (2024) sterker (wellicht omdat het minder de mat- of sufheid heeft van de jaren ’80-stijl). Opvallend is dat Betelgeuse niet eens een hele grote rol speelt: wellicht is het wachten op de film Beetlejuice Beetlejuice Beetlejuice waarop hij echt zal verschijnen.

Na lange tijd weer herzien op 4K. Een maffe fantasy-comedy uit de beginjaren van Burton waar duidelijk te zien is dat deze regisseur afkomstig is uit de wereld van animatie, met name horrorparodieën.

Jonggetrouwd stel Adam en Barbara Maitland (Alec Baldwin en Geena Davis) komen door een lullig auto-ongeluk te overlijden door verdrinking, maar blijven als geesten in hun huis ronddwalen. Hun rust dreigt te worden verstoord als het huis gekocht wordt door het echtpaar Charles en Delia Deetz (Jeffrey Jones en Catherine O’Hara) en hun excentrieke dochter Lydia (Winona Ryder). Na zelf gefaald te hebben schakelen ze de freelance bio exorcist Betelgeuse (Keaton) in, om hun te assisteren bij het verjagen van de indringers.

Goede vertolkingen van de cast, met name druktemaker Keaton in een doldwaze rol met aanstekelijke energie. Dit hevig onder de schmink verkerende duiveltje springt door de film heen, wachtend op iemand die drie keer achter elkaar zijn naam uit wil spreken, zodat hij helemaal los kan gaan met zijn poppenkast en de levenden de stuipen op het lijf kan jagen. Ook de jonge Ryder speelt leuk als gothic dochter die open staat voor de andere dimensie en meteen contact weet te leggen met het overleden stel in het nieuwe huis.

De special effects zien er goedkoop uit, maar zijn wel effectief. Het lukt Burton om de wereld der doden interessanter en vermakelijker te maken dan die der levenden. De schemerdimensie met gigantische zandwormen waar Adam en Barbara terechtkomen wanneer ze hun huis verlaten. Daarbij komt Burtons voorliefde voor het expressionisme mooi naar voren in de schots-en-scheve decors in een gang naar de wachtruimte van de doden. In die wachtkamer volgt een hilarische scene waar we een verkoold lijk zien dat wil minderen met roken en een soldaat met een piepklein hoofd en uitpuilende ogen.

Muziek werd verzorgd door Danny Elfman met fraaie kermisachtige melodieën en zou hierna Burtons vaste componist worden. Ook Keaton zette zijn samenwerking met veel succes voort met twee Batman films. De film werd verder opgefleurd door enkele songs van Harry Belafonte.