Appointment with Death (1988)

Prima Christie-verfilming van Cannon regular Winner, die gelukkig zijn normaliter zo opgefokte en opgepolijste stijl wist te temmen en de film op uitstekende wijze in een klassieke vorm goot.

Natuurlijk is het verhaal wat naief en vergezocht, maar dat hoort gewoon bij een Christie prent. Prima cast en de prachtige Israelische lokaties werden heel degelijk vastgelegd door David Gurfinkel.

kleine 3,5*

Niet zo goed en boeiend als Death on the Nile... De pap wordt hier teveel in de mond gelepeld vooraf (zo mag je er zeker van zijn dat de zoon die praat over het vermoorden van de oude moeder NIET de schuldige is waardoor er van grote verrassingen weinig sprake is en de whodunnit nogal gekunsteld overkomt ... De meerwaarde zit hem wel in het exotische kader waarin het zich allemaal afspeelt. Ustinov speelt opnieuw en voor de laatste keer in zijn leven, Hercule Poirot, de Belgische detective met de Britse humor.

Aardige film waarin een stiefmoeder van drie volwassen kinderen het niet eens is met het testament van haar overleden man. Weer een typische Agatha Christie verfilming met een welbekende opzet waarbij je krijgt wat je kunt verwachten. Mede hierdoor wordt het nergens spannend. Het kijkt wel gemakkelijk weg en de film zit vol mooie locaties.

Emily Boynton neemt dochter Nadine, haar drie stiefkinderen en haar schoondochter die dienst doet als verpleegster, mee op vakantie naar Europa. De grote detective Hercule Poirot is in Triëst waar hij vriendin Dr. Sarah King tegenkomt. Vanaf daar stapt dit gezelschap samen met Lady Westholme, haar secretaresse en archeologe, Miss Quinton, en advocaat Jefferson Cope op een cruise naar Jeruzalem en Qumran. Uiteraard duurt het niet lang of de excentrieke, wrede moeder wordt vermoord. Deze zesde verfilming van een boek van Agatha Christie over Hercule Poirot, met Peter Ustinov in de hoofdrol, is een stuk minder goed dan eerdere Poirot-films. Ook al zijn er grote namen bij betrokken of juist door de sterrencast want het laat zich niet moeilijk raden wie nu de dader is. Het middelste deel van de film bestaat zoals bij de meeste Christie-aanpassingen uit de rechercheur die verdachten ondervraagt, waarna aan het einde iedereen bij elkaar wordt geroepen om de tot de ontknoping te komen. Echter oogt de film eerder plichtmatig en de productiewaarde waren zuinig. (tv-film kwaliteit?) Regisseur Michael Winner weet ook niet goed hoe hij twee mensen interessant kan maken. De shots zijn te statisch, de optredens houterig. Maar uiteindelijk was het geen vervelende film.