Belle Toujours (2006)

Dit is wel de enige regisseur die van mij een vervolg op een Bunuel film mag maken, Ik ga hem zeker kijken op het IFFR. Hij is inmiddels al 98 trouwens. Ongelofelijk!

Husson confronteert Severine met haar verleden om weer te kunnen genieten van zijn intrigantenrol.

Duurde eigenlijk iets te kort maar was een leuke knipoog naar (het iets te zware) Belle de Jours van Bunuel.

De subtiele plagerige humor en de literaire dialogen geven het verhaal een nieuwe glans.

Nogal een tegenvaller. De lichtvoetigheid, de plagerigheid, Belle Paris. Het is allemaal aanwezig, maar wat de bedoeling, de pointe of weet ik wat van deze film is mij een raadsel. Langdradig (ondanks z'n lengte), nietszeggende barscenes, Ogier is wezenloos... Jammer

O ja, voor de derde (of is het al de vierde?) keer in mijn leven in mijn eentje in een bioscoopzaal gezeten. Privévoorstelling!

Dat overkwam mij vorig jaar bij Factotum, aparte ervaring wel.

Belle Toujours vind ik overigens het best te vergelijken met een glas Franse rode wijn: Licht en soepel van smaak, heerlijk op dronk en leeg voor je het weet.

Een luchtig en onderhoudend filmpje, waarbij de ontspannen Piccoli met evenveel flair als nonchalance de brutale en scherpzinnige Husson vertolkt.

Het klinkt ontzettend leuk, twee van die karakters na tientallen jaren weer bij elkaar te brengen. De eerst fout van de film is eigenlijk al het ontbreken van Deneuve. Olgier doet het niet slecht, maar twee grootheden tegenover elkaar had het al wat boeiender gemaakt op zich. Dan zijn er de vele losse scenes die weinig toevoegen. Waarom moet Husson bijvoorbeeld weer dat hele verhaal gaan ophangen aan de barman? Juist de kracht van het wederzien van twee karakters zou puur moeten gaan om hen, met kort samengevat de ietswat moeizame weg naar dat gesprek. Ik vergelijk de film liever met de geschonken champage in Belle Tourjours, champagne die niet op goede temperatuur is.

Mijn eerste kennismaking met de legendarische Manoel de Oliveira is niet bepaald geweldig te noemen. De man heeft een groot oeuvre, maar niet elke film is even gemakkelijk te vinden. Daarnaast hebben veel van zijn films een behoorlijke lengte. Daarom leek me dit een veilige keuze om mee te beginnen, ook al omdat ik Belle de Jour ken en het idee van Oliveira best goed vind.

Helaas is het allemaal niet zo leuk en goed als gehoopt. Ondanks de korte lengte is de aanloop naar het gesprek tussen Husson en Séverine te lang.De momenten ernaar toe lijken soms wat van los zand aan elkaar te hangen en zijn qua inhoud niet even boeiend. De laatste twintig minuten zijn dan nog wel aardig, maar helaas is de champagne dan al bijna niet meer de moeite van het drinken waard.

Ik zal Manoel de Oliveira in de toekomst nog wel eens een kans geven, maar voorlopig maakt hij in ieder geval nog geen indruk.

1,5*

Het idee is beter dan de film helaas. Leuk om Piccoli hier te zien, maar Ogier is echt geen Deneuve en de film neemt een lange niet onaardige aanloop naar een confrontatie die uiteindelijk tegenvalt en maar een goed kwartier duurt.