Forrest Gump (1994)

Forrest Gump, Shawshank Redemption en Braveheart zijn 3 totaal verschillende films die je niet met elkaar kan vergelijken ondanks dat ze allebei uit de jaren 90 komen. Ondanks dat je populaire film klassiekers mooi vind betekent niet dat je een slechte smaak hebt.

Het zijn alle drie sentimentele films met dezelfde jaren-90 film-esthetiek. Vol schmaltz, vandaar de opmerking over slechte smaak. Maar als jij het mooi vindt: kijk lekker.

Je kan de film dan ook op twee manieren zien: oppervlakkig als een gelukzalige viering van de simpele ziel en van kameraadschap, maar ook als een trivialisering van wat is gebeurd in de VS., Vietnam, de Burgerrechtenbeweging. Vooral onder Trump fans is de film een favoriet. Treffend NYT artikel in dit verband: nytimes.com

Ja dit is een hele goeie film.

Het laat zien dat je niet altijd een hoog IQ hoeft te hebben om het ver te schoppen of gelukkig te zijn en daar is deze film het voorbeeld van.

Tom hanks speelt zijn personage ongelofelijk goed en de film zorgt er gelijk al voor de je meeleeft.

Deze film laat zien dat het onmogelijke mogelijk is, maar brengt je tegelijkertijd ook een belangrijke levensles mee.

Wouter, je hebt helemaal gelijk.

Forrest Gump is een hartverwarmende film die het verhaal vertelt van een eenvoudige man met een groot hart, wiens onschuld en vastberadenheid hem door belangrijke momenten in de geschiedenis van de Verenigde Staten leiden.

Met zijn onuitwisbare optimisme weet Forrest te bewijzen dat zelfs de kleinste mensen grote dingen kunnen bereiken.

Deze film is zonder twijfel een echte parel die je raakt en inspireert.

Ja, een soort veramirekaansde Beekman en Beekman van Toon Kortooms.

Zo jammer dat de meeste simpele zielen in Amerika zo dom zijn om te luisteren naar Trump.

Zelfs Forrest zou daar niet intrappen, integendeel, hij zou Trump meteen ontmaskeren.

Mijn smaak is het niet,snap de hoge score dan ook niet.blijft natuurlijk een kwestie van smaak die niet mijn smaak is.

Laatst voor het eerst in minstens 10 jaar nog eens herzien. Ik weet nog dat ik 'm voor het eerst zag vlak nadat ik voor het eerst actief films begon te kijken, hem toen heel goed vond en hem vervolgens ook lang uit het oog ben verloren. En dat terwijl ik eigenlijk goed overweg kan met het gros van het werk van Tom Hanks, alsook Robert Zemeckis.

Ik zie de film eigenlijk als een soort sprookje en niet zozeer als een realistische tragikomedie. Het speelt zich weliswaar in de echte wereld af en je ziet Forrest daadwerkelijke historische gebeurtenissen meemaken, maar de manier waarop heeft soms een licht fantasy element. Alleen daardoor al is het eigenlijk een film als geen ander. Big Fish komt wellicht een beetje in de buurt, maar voelt door de stempel van Tim Burton toch wel anders. Forrest is ook een heel uniek en innemend personage. Hanks zet hem goed neer en wordt perfect aangevuld door de rest van de cast. Zo zijn ook de rollen van Robin Wright en Gary Sinise moeilijk te vergeten. Hetzelfde geldt voor de memorabele muziek van Alan Silvestri, die vrijwel altijd van de partij is voor de films van Zemeckis.

Wat ik echter het meest positieve vind, is hoe meeslepend de film is. Je laat je letterlijk meevoeren door het verhaal van Forrest. Daarbij geeft het dan ook niet zozeer dat niet elke fase die hij beschrijft even interessant is. Met het ene deel kon ik meer dan het andere, maar dit zal per kijker verschillen. Doordat je telkens benieuwd bent naar het volgende dat op zijn pad zal komen, en doordát er genoeg op zijn pad komt, leeft de film telkens weer opnieuw op. Het leven van Forrest Gump is in ieder geval niet saai en door zijn nuchterheid en de verscheidenheid aan gebeurtenissen is er ruimte voor zowel emotionele als humoristische momenten. De balans tussen beide is goed. Hoewel ik zelf het gevoel had dat de relatie tussen Forrest en Jenny in hun volwassen stadium nog iets meer uitwerking had mogen krijgen, is het toch even slikken op het moment dat Jenny komt te overlijden.

Gewoon nog steeds een fijne, stabiele film. Zo'n film waar je je eigenlijk al heel gauw geen zorgen meer maakt 'of het nog wat gaat worden', want je weet dat je in goede handen bent. De film maakte iets meer impact dan toen ik hem voor de eerste keer zag en de volle score voelt, gezien de kleine puntjes die ik aanhaal, ook niet meer helemaal terecht. Toch blijft dit een prettige film, die de status van klassieker dubbel en dwars verdient en de film is ook voor de nieuwe generatie nog steeds een aanrader. Immers: als we allemaal iets meer als Forrest Gump zouden zijn, zou de wereld een betere plek zijn.

4*