Gattaca (1997)

Prachtig thema kiest die Niccol uit. Jammer dat meer dan de helft van de film in beslag wordt genomen door de vraag of de hoofdpersoon al of niet ´betrapt´ wordt. Daar ben ik nou echt helemaaaal niet in geïnteresseerd. Neemt niet weg dat het hele gedoe van uitsluiting, erbij horen, de perfecte mens, rivaliteit etc. behoorlijk goed uitgewerkt is. Ik werd weer eens in mijn overtuiging gesterkt dat een wereld nooit in starre regeltjes vervat kan worden, dat er altijd mensen in de marge zich bevinden die heel waardevolle dingen kunnen doen maar daarmee minder opgemerkt worden. Een thema dat mij erg aan het hart ligt.

Ik vind dat Niccol de personen soms teksten in de mond legt (vooral in de voice-over) die hij met wat meer moeite in de beelden had kunnen stoppen. Jude Law speelt erg goed. Hawke heeft een geinig soort onzekerheid over zich (of misschien zit de herinnering aan Dead Poets Society me nog te veel in de weg). Zijn spel doet mij volstrekt niet aan dat van Cruise denken. Dat Thurman niet helemaal uit de verf komt, heeft denk ik meer met het script te maken. Ik vroeg mij op bepaalde momenten af: waarom vraagt ze niet door? Maar ja, als dat dan niet in het script staat, begin je niet veel als actrice.

Goede anti-utopie die toch net niet aan mijn hooggespannen verwachtingen voldeed. Ik zit een beetje met het idee dat er uit het plot meer te halen was. Visueel is het prachtig en Niccol is een groot regietalent.

3.5*

Ik vind het idee van de film, het verhaal van perfecte mensen en niet-perfecte mensen, geniaal.

We leven hedentendage in een wereld die niet eens zo ver afstaat van het toekomstbeeld in deze film. De film laat een nachtmerrie scenario zien, over waar het klonen van mensen uiteindelijk toe kan leiden.

De vormgeving is magistraal. Ik leefde erg mee met de hoofdpersoon, die het 'onmogelijke' tracht te bereiken.

Na jaren weer eens gezien. Het ''you don't wanna fuck with nature'' thema, de meeslepende muziek van Nymann, prachtige symboliek, geweldige chemistry tussen Hawk en Thurman en vele leuke details maken het een nog betere film. Ooh ja die trap van het apartement van Jude Law is precies in de vorm als een dna spiraal ( om maar eens een leuk detail te noemen). verhoogd naar 4.5 sterren

Ik moest nog steeds de laatste drie kwartier van deze film bekijken, maar door drukte i.v.m. school was het tot vandaag er nog net van gekomen.

Na Andrew Niccol's eerdere script voor The Truman Show en zijn latere film Simone, was ik toch wel erg benieuwd naar deze film, die weer, wat ik ook al verwacht had, een probleem in 'de maatschapij' aan het licht stelt en er dan op een aparte manier iets mee doet. Bij The Truman Show werkte dit voor mij perfect; Simone vond ik zelf iets minder, maar die film doet zeker niet onder aan de meeste Hollywood muk.

Ook Gattaca handelt met een maatschappelijk vraagstuk: hoe ver kan je gaan met genetische manipulatie en als je van achter Niccol heet, dan weet je van zo'n gegeven wel een mooie film te maken.

Persoonlijk is Niccol daarin geslaagd. Net als bij Simone en The Truman Show is het verhaaltje weer bijster interessant. Het geeft een leven in de toekomst weer, maar toch zijn het werelden, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een recent voorbeeld als Minority Report, die zich ook in deze tijd zouden kunnen afspelen. Ook zouden de meeste gebeurtenissen kunnen plaatsvinden, maar die hebben nog niet plaatsgevonden, maar zouden in de toekomst al dan niet plaats kunnen vinden.

Ook erg interessant aan Niccol's werk vind ik persoonlijk zijn breng van het verhaal. Dit verhaal op zich is, net als bij The Truman Show en Simone, een sartire van wat er in de toekomst af zou gaan kunnen spelen. Wellicht is sartire niet de juiste benaming hiervoor, maar over aandikking van de werkelijkheid kan je hier zeker spreken. Vele sartires staan gewoon als film op zich en hebben weinig informatie over te brengen dan de grappen op zich. Bij de films van Niccol is dit dus niet het geval. Niccol geeft je een beeld van een surrealistische wereld, waarin mensen kampen met een al dan niet groot probleem, waar erg veel mensen dan ook mee te kampen hebben. Deze film geeft dan ook genoeg stof tot nadenken.

Inhoudelijk viel de film me lichtelijk tegen. Het idee op zich vond ik geweldig, maar mede door het geromantiseerde sfeertje, met name naar het einde toe, hield ik er een lichtelijk nasmaakje aan over. Met name naar het einde toe werd het te cliché en te voorspelbaar, wat mij helaas niet kijkplezier voor het volle speelduur bezorgde.

Het idee op zich is erg interessant (dit vond ik overgens bij alle projecten van Niccol.) en je gaat je in ieder geval wel afvragen na deze film hoé ver je eigenlijk kan gaan.

Ik twijfel nog tussen een 3,5 en een 4, maar ik geef deze film het voordeel van de twijfel, omdat ik vooral het concept toch wel erg boeiend en interessant vond.

Hmmm ... veel onuitgewerkt potentieel.

Wat enkelen hier al aanhaalden, leuk basisidee dat verknoeid wordt door een oh zo standaard plotje. verloren broer, liefje, overwin je eigen tekorten. Toe maar.

Leefbaar, als het verder mooi uitgewerkt wordt, maar ook daar faalt de film deels. Visueel te steriel, met teveel compromisen. Neem het prachtige long-shot (voor het grote gebouw) wanneer Uma & Ethan voor het eerst met elkaar praten. Prachtig shot, maar hou het dan aan, ipv snel terug te cutten naar een banaler, 'veiliger' shot. Zo'n dingen verpesten toch wel de hele setting en sfeer die je bezig bent op te bouwen. Verder had er wat meer afwerking in de details (het blijft allemaal nogal duf en sober) gemogen, maar kom, het ziet er nog steeds 100 keer beter uit dan de meeste Hollywoodpulp.

Acteerprestaties zijn algemeen statisch en zwak, al moet ik toegeven dat ik bij Uma de eerste 30 minuten meer het gele pakje en "the chick that can't fight but did" gezien heb dan haar personage. Naarmate ze wat meer gebruikt werd in de film blijkt duidelijk dat ze als loveinterest veel beter uit de verf komt.

Naar het einde toe zat ik op zo'n 3.0* denk ik, maar enkele irritant cheesy one-liners (the wind caught it) en die melige scene met de dokter zorgen ervoor dat er toch nog een 0.5* afgaat. 2.5* dus, had veel meer ingezeten, heb me niet echt verveeld, maar da's niet genoeg.

Ondanks dat ik zo'n Matrix fan ben, is dit toch het soort sci-fi waar ik het meest van houdt. De nabije toekomst, waar een wetenschappelijk vraagstuk van onze tijd wordt gebruikt als basis voor een boeiend verhaal over wat voor gevolgen de vorderingen van de wetenschap kan hebben op het leven van de mens. In Gattaca gaat het om de mogelijkheid om iedereen genetisch perfect te maken, maar maakt dit iedereen die niet "perfect" zijn minder waardevol? Dit vraagstuk ondersteund een spannend thriller-achtig verhaal in Gattaca, waarin je constant geboeid blijft door de hoofdpersonages en of vincent uiteindelijk ontmaskerd zal worden om zijn imperfectie en zijn droom in duigelen zal vallen.

Uitstekende science fiction, zoals science fiction bedoelt is. 4.5.

Wat mij betreft een typisch geval van net niet. Vond dit een uitermatend boeiende film, met een interessant uitgangspunt, maar sommige zaken vond ik toch erg jammer.

Het grootste minpunt vind ik het slot. De geloofwaardigheid van de film wankelt al een tijdje en dan blijkt de politieman toevallig z'n broer te zijn. En ondanks dat het z'n broer is (die hij al jaren niet gezien heeft) wil de beste man hem alsnog voor fraude aangeven.
Gelukkig zwemmen ze er een partijtje om en zien we verder niets meer van de broer...

Verder vond ik het liefdesverhaaltje ook weinig om het lijf hebben. Wel goede rollen van Hawke en Law btw.

3*, had meer ingezeten.

Niet onaardig. Eén van de weinige films waarin ik Jude Law wel te pruimen vind!

Verhaal deed me denken aan 'Brave New World' van Huxley, lijkt me daar ook losjes op gebaseerd.

Uma blijft ook altijd nog plezierig om naar te kijken. Bovendien heeft ze een perfecte Freggle-kop voor SF en Fantasy films!

Prima SF met een onheilspellend sfeertje en puike acterprestaties. Het verhaal is onderhoudend maar niet overal even sterk. Desondanks de moeite waard. Goed.

Fraaie SF-film. Dit is weer zo'n term waarbij het verleden en de toekomst doormekaar worden gegooit. Vooral bij die auto's: dat waren jaren 50-60 auto's met een futuristisch geluidje en dat vond ik ook wel mooi. Verder waren de decors ook mooi, ondanks het soms wel een beetje karig is. De toekomstige snufjes waren ook fraai. De plot doet me een beetje denken aan een zinnetje uit het liedje: "In the year 2525". Met die technologieen waarmee je kan bepalen hoe je kind eruit gaat zien. Ook het term ruimtereizen word boven tafel gehaald. Ook is het weer leuk om Uma Thurman te zien en de dubbelgangerrol van Jude Law en Ethan Hawke waren ook zeer geslaagd. Vooral aan het eind als blijkt dat Freeman niet van de aarde is. En eigenlijk is dat ook nog maar de vraag.

Vond Gattaca een keurig opgezette SF-filmpje. Verwacht geen dito spannend thrillertje, dit is gewoon allemaal heel subtiel. Mooi verhaal en snufjes, prachtige decors en nice acteerwerk. Deze krijgt een 4,0*

Typisch zo'n sci-fi film waar weinig op aan te merken valt. Ik was nog het meest blij om Uma Thurman terug te zien, uitstekende actrice die haar rol als Irene Cassini overtuigend speelde. Ethan Hawke en Jude Law heb ik altijd al goede acteurs gevonden en daar valt hier dan ook niets op aan te merken. Het verhaal was origineel van opzet en het toekomstbeeld waarin het zich allemaal afspeelde werd realistisch voorgesteld, dus van de cliché's (vliegende auto's, robotten, ..) blijf je gelukkig gespaard. De film gaf meer een realistische vooruitblik op de technologische hoogstandjes waar we ons anno. 2009 mee bezighouden: auto's die op elektriciteit rijden, profielherkenning, enzovoort. Opvallend ook, is dat het toekomstbeeld nogal redelijk kil overkomt en daarmee bedoel ik dat het een weinig gezellige tijd is, de mensen in die toekomst komen niet zo vriendelijk of sympathiek over, maar eerder afstandelijk.

Gattaca was een spannende thriller die een realistische blik geeft op de toekomst. Het verhaal is verpakt met een mooie soundtrack, moderne omgevingen en zeer goed acteerwerk.

3.5 sterren

Behalve het uitstekende scenario moet deze film bij mij het toch vooral hebben van de cinematografie en de decors. Visueel vond ik deze film echt een lust voor het oog. Een grote aanwinst vond ik dat deze zeer onderhoudende en sfeervolle film het duidelijk niet moest hebben van spektakel zoals je bij zo veel sci-fi films te zien krijgt. Gattaca kabbelde voort in een zeer rustig tempo, dat nog eens extra werd benadrukt door de prachtige muziek van Michaell Nymann. Goed acteerwerk overigens waarbij Uma Thurman mij het meest opviel. Een zeer mooie actrice die de rol van de aanvankelijk koele Irene uitstekend speelde.

Gattaca behoort bij mij thuis in het rijtje van beste sci-fi films die ooit gemaakt zijn. Het is ook een film die in de bioscopen geen succes was en volgens mij heeft deze film nooit in de Nederlandse bioscopen gedraaid. De waardering voor deze prachtige film is pas in de loop der jaren gekomen. Gelukkig maar, beter laat dan nooit.

4,5*

Een van de betere science-fiction films die ik al gezien heb. Het leuke aan Gattaca is dat de plot eigenlijk niet afhangt van het genre (of andersom), in die zin dat er voor dit verhaal over menselijke tekortkomingen gerust een andere setting gebruikt had kunnen worden. Maar het is nu eenmaal een futuristische setting geworden en dat levert veel mooie plaatjes op. De regisseur van dienst (ik had er nooit van gehoord) beseft gelukkig dat "less is more". De futuristische decors en gadgets worden subtiel in de film verwerkt en dienen in feite meer als achtergrond bij het verhaal dat overigens best goed in elkaar steekt.

Gattaca heeft me in ieder geval verrast door de bovengemiddelde cinematografie waarin de stijlvolle architectuur door middel van sterke cadrages en belichting mooi uit de verf komt. Bovendien was het een keertje een verademing om rustgevende klassieke muziek bij de beelden te horen in plaats van de doordeweekse troep die je in andere films hoort.

Daarnaast zal het sombere toekomstbeeld dat in Gattaca geschetst wordt me zeker bijblijven: eentje waarin genetische manipulatie wordt aangewend voor het creëren van supermensen. Uiteraard met als gevolg dat de niet-zo-supermensen gediscrimineerd worden. Hopelijk is dit geen vooruitblik op later, want hoe ethisch verkeerd dit ook is, er zijn altijd wel gekken die dit soort "perfecte" maatschappij zullen nastreven.

Inderdaad, de dreiging die van deze film uitgaat voor wat betreft een mogelijke (nabije) toekomst, tezamen met de kille en zakelijke sfeer en de weggemoffelde emoties maken deze film tot een die je bij blijft en aan het denken zet.

Doet mij denken aan:

O wonder!

How many goodly creatures are there here!

How beauteous mankind is!

O brave new world,

That has such people in it!

Ik vond deze film in 1997 al een film van formaat.

De keuze om oldtimers op elektriciteit te laten rijden, is een goed voorbeeld van de vakkundigheid waarmee deze film gemaakt is. Gattaca heeft prachtige decors en bijzonder cinematografie gaf mij een beklemmend gevoel. Het detective verhaaltje voegde daar ook nog extra spanning aan toe.

Het verhaal is verontrustend en geeft ons een beeld van een toekomstige maatschappij die op sommige momenten angstig dichtbij komt.

Een maatschappij waarin alleen de beste mogen presteren, maar wat vooral beangstigd is, is het geloof in risicoanalyse en dat beleid, zowel van een maatschappij als van menselijke relaties onderling, altijd ingecalculeerd is en gebaseerd op een kansberekening. Handelen en redeneren op gevoel wordt als irrationeel en gevaarlijk beschouwd.

De hoofdpersonen spelen alleen een prachtige rol en de muziek van Michael Nyman melancholisch.

Gattaca is door haar doeltreffende thema, goede acteurs, script, prachtige visuele stijl een van de topper in het science fiction genre allertijden.

Alle positieve punten die Halcyon noemt, desondanks kan ik er niet zoveel mee. Ik had achteraf het idee dat ik bovenal naar een zogezegd conventioneel drama dingetje heb zitten kijken. De relatie tussen Vincent en zijn alter ego wordt nog best degelijk neergezet, het moordonderzoek is al wat aan de gammele kant, maar het lubby dubby-gebeuren wordt toch tamelijk armoedig gebracht. En die broedertwist, mja, of beter gezegd, nee. Best jammer, Gattaca opent sterk, maar naarmate het vordert krijgt het iets truttigs dat veel van de schwung er voor mij heeft uitgehaald.

Hm, hm, alleraardigst. Niet heel bijzonder, maar Gattaca is wel een prettige film om naar te kijken. Sommige decors zagen er zeer chique uit. Verhaal en acteerprestaties waren ook oke, ook al vond ik het begin niet heel geloofwaardig. Ethan Hawke werkt zich wel heel gemakkelijk op van 'invalid' schoonmaker naar 'valid' astronaut. Enfin, niet teveel over nadenken, de thematiek achter de film is een stuk interessanter en zorgt voor een okeeje film.

Hele goeie sci-fi film met een zeer sterk acterende Ethan Hawke en Jude Law =) Zeer hard van verbaasd en krijgt ook een welverdiende 4,0*

Wat een fantastische film.
Een zeer filosofisch thema en prachtige symboliek tot in de puntjes uitgewerkt. Het mooiste vond ik wel Het einde waarin Jude Law/Jerome met zijn zwemmedaille beseft dat hij eigenlijk altijd de tweede is geweest. Fijne rol van Uma Thurman ook.

Zeer goede film met veel originele ideeën.

Vreemd genoeg tamelijk onbekend en soms in de "vanaf één Euro bak" te vinden.

Moet wel een van mijn favoriete moderne SF-films zijn. Past zeker in het rijtje 12 Monkeys en Blade Runner.

Herzien. En dit keer op Blu-ray.


En een absolute meerwaarde. De muziek van Nyman is betoverend mooi en visueel blijft het ook imponerend. Niet veel poespas met een fel kleurenpalet maar vooral erg subtiel. De sepia-achtige stijl binnen Gattaca en mooie warme kleuren daarbuiten. Ook geen toeval natuurlijk.


Eigenlijk erg opvallend dat er zo weinig echt goede SF films zijn. Maar des te groter de beloning als je er één voor je kiezen krijgt. Deze van Niccol mag van mij zonder twijfel in één adem genoemd worden met persoonlijke favoriet Blade Runner. Jammer dat deze Gattaca niet de waardering krijgt die het verdient.


Wat ik vooral knap vind is de manier waarop Niccol Gattaca best straight forward maakt maar de film voorziet van vele lagen. Veel symboliek, sterke thema's die aangehaald worden binnen de grenzen van SF en triggered de kijker ook erover na te denken, visueel overdonderend maar ook de straight forwardness pleziert de mainstream kijker. En wat blijft de vrijscene van Hawke en Thurman toch sterk. Sterk staaltje cinematografie.


De BD is dan ook een absolute aanrader aan iedereen die dit miskende pareltje een warm hart toedraagt. Beeld is erg crisp, sound design betoverend en de muziek van Nyman blijft geniaal. Ja, ik ben helemaal klaar voor In Time, en verwacht er veel van nu ik weer weet waartoe Niccol in staat is op SF gebied. Ook aardig wat raakvlakken tussen deze twee films. De 4,5* die stonden worden hele dikke.

Uitstekende science-fictionthriller.

Gattaca kan leunen op een meer dan degelijk verhaal met allerhande verschillende thema's. Zowel het personage Vincent Freeman als Jerome Eugene Morrow hebben een boeiende achtergrond.

Ik had meer science-fiction verwacht. Gattaca blijkt vooral een thriller/drama. Uiteindelijk ligt de balans wel in evenwicht. De lange inleiding is vooral science-fiction (met de 'gemanipuleerde' mens), dan volgt er een thrillergedeelte (wie is de moordenaar?) om uiteindelijk af te sluiten met drama. Het is allemaal geleidelijk aan opgebouwd, en het resultaat mag er wezen. De romance is wel een mankementje.

Ethan Hawke weet de hoofdrol uitstekend te vervullen. Toch is Jude Law imo nog beter. Hij is wat mij betreft perfect gecast en weet eerst wat arrogant over te komen, om op het einde toch de sympathie van de kijker te hebben.

Over Uma Thurman wil ik niet teveel kwijt. Haar personage voegt niets toe aan het verhaal en daar kan ook zij niet veel aan doen.

Gattaca mag dan wel al bijna 15 jaar oud zijn; toch ziet het er (op Blu Ray althans) erg modern uit. Het kleurengebruik is om duimen en vingers van af te likken. De muziek zorgt voor de finishing touch.

4

Best een mooi filmpje.

Na In Time was ik erg teleurgesteld in Niccol, een uiterst banale en domme film was dat. Gattaca is een stuk sterker.

Het uitgangspunt is interessant, relevant met het oog op de toekomst, en minder fictief dan de film zelf stelt. Desalniettemin vond ik de gebruikte thema's niet helemaal interessant. Het plotje over doorzettingsvermogen, lef en het lot etc is een beetje flauw, en gaat een beetje voorbij aan het principe dat er nu ook al mensen zijn die van nature sterker, gezonder, 'beter gelukt' zijn. Maar waar predestinatie in beginsel een voorsprong is, wil dat niet zeggen dat alles maar aan komt waaien. Kun je niet goed zwemmen, kun je dat trainen. Als je lichaam geschikt is om snel te zwemmen, maar je traint er niet op, win je nooit. Het is eigenlijk vrij simpel, maar hier wordt verondersteld dat het een ontzettend tegendraadse opvatting is had ik continu het gevoel. Ik ben er niet helemaal uit of dat de bedoeling was van de makers, of ze zelf het hele supermens gebeuren zien als een (mogelijke) bron van succes voor het individu.

Wel leuk vond ik hoe dingen als maatschappelijk racisme zijn verwerkt. Het is wat makkelijk maar eigenlijk werkt het toch wel goed, omdat het vrijwel niets verschilt van racisme in elke huidige en vorige maatschappij. Dat soort details maken het wel de moeite waard.

De film richt zich sterk op het geval van de hoofdrolspeler, zodat er geen zijlijntjes terug te vinden zijn. Aan de ene kant wel fijn, maar daardoor mist de film wel wat breedte. Zo is het zeker gezien het onderwerp erg interessant de maatschappij nog wat verder te schetsen. Verder begeeft het verhaal zich continu tegen de achtergrond van een ruimtereis die eigenlijk niets prijsgeeft. Dat soort uitbreidingen hadden de film denk ik wat meer context kunnen geven.

Maar toch wel een leuke film. Ziet er mooi uit, over de filter is nagedacht, en ook het camerawerk is best de moeite waard. 3.5*

Gattaca is een leuke Science Fiction film, maar blijft uiteindelijk toch netjes binnen de lijntjes. Er worden veel lijnen uitgezet voor een interessante vooruitgang van het verhaal, maar uiteindelijk blijft het toch te basic met een soort van mysterie/detective achtige setting. Er had bijvoorbeeld meer gedaan kunnen worden met de ruimtereizen richting Jupiter. Er schijnen heel veel diepere lagen in te zitten, maar echt getriggerd om deze uit te zoeken ben ik nog niet echt door Gattaca. Daarentegen functioneert Gattaca ook prima als een soort van futuristische film-noir.

3,5*

Gattaca heeft een leuk en origineel uitgangspunt, maar daar wordt uiteindelijk net wat te weinig mee gedaan, om een echt heel boeiende sciencefiction topper te krijgen. Dat neemt echter niet weg, dat het wel een plezierige wegkijker is, met goede degelijke acteurs.

Af en toe wordt het er een beetje te dik opgelegd. Perfectie wil namelijk niet automatisch zeggen dat je altijd beter zult zijn dan de ander. Talent is immers aangeboren, mentaliteit kun je trainen en kan je vaak ook nog verder brengen dan het talent alleen. Ik vond Ethan Hawke het wel aardig doen, evenals Uma Thurman. Jude Law deed het nog iets beter en vind ik altijd wel een fijne acteur om naar te kijken. Visueel ziet het er best aardig uit, met een mooie setting, dat zorgt voor een leuk toekomst sfeertje.

Maar echt pakken of meeslepen deed het mij niet. Ik heb me niet verveeld, me prima vermaakt en veel negatieve punten kan ik verder ook niet aan Gattaca ontdekken, maar dat is niet genoeg voor een echt hoge score. Een voldoende is het echter meer dan waard.

3,0*

Sterke film met een prima cast bestaande uit onder andere Ethan Hawke, Jude Law en Uma Thurman. Laatstgenoemde verdient een eervolle vermelding want ze ziet er prachtig uit en acteert goed.

Het verhaal is sterk en er is een fraai toekomstbeeld geschapen. Identiteitsfraude in een hypermoderne setting is best interessant en tamelijk tijdloos. Alleen het roken van een sigaret door het karakter van Hawke vond ik wat detoneren.

Goed.

Mooie film met een hele mooie sfeer. Ik vind de art-direction prachtig, alles ziet er prachtig uit. Ook goed acteerspel en een degelijk verhaal. Mooi om de relatie tussen de broers te zien. Voor mij niet erg herkenbaar, maar dat is wel mooi gebracht. Einde is niet erg bijzonder, maar gewoon een prima film.

Aardige film. Stabiele (als altijd) Jude Law, die er wel wordt uitgeacteerd door Ethan Hawke.
Ik vind het wel allemaal net even te gepolijst. En ook het de wijze waarop het bedrog plaats vindt door het personage van Hawke, is mij allemaal net even te makkelijk. Als een huidschilfertje het verschil kan betekenen; wij mensen verliezen elke dag een hele lading huidschilfers, en even boenen vooraf helpt daar echt niet tegen. En dat huidlaagje met dat miniplasje bloed wat over de vinger wordt gedrapeerd, die steeds gescand moet worden om langs controles te komen: blijft dat bloed de hele dag goed? (bloed stolt normaal gesproken heel snel, en dan kan je misschien stellen dat ze er in de tijd waarin de film zich afspeelt daar iets op hebben gevonden(?), maar mij is het allemaal net even te makkelijk en vergezocht.

Aardige film. Wordt goed geacteerd. Scenario wat vergezocht.
Zeker geen must-see.

3,5