Gattaca (1997)

Super film terwijl ik niet echt een Ethan Hawke fan ben. Ze hebben hier wel de lelijkste poster genomen imo wat me de eerste keer er van weerhield om deze film te zien. (Ik kijk niet graag trailers want tegenwoordig verraden ze al te veel in een trailer)

Boeiende SF-thriller in dystopische setting. Plat gezegd is het een 'gewone speelfilm' over wilskracht, maar door de afwijkende setting wordt het niet extreem cliché, hoewel de verplichte/overbodige romance ook weer om de hoek komt. Het gevoel dat men alles van je weet door middel van een wimper of huidschilfer is schokkend dichtbij.
Minpunt was de ietwat geforceerde twist dat de agent zijn broer bleek te zijn en vervolgens de zwemscene, die er alleen ingezet leek te zijn om Vincent zijn woorden "ik spaar me niet voor de terugweg" te laten spreken.
Interesse vindingen, mooi concept, aardig acteerwerk en fijne beeldvorming. Aanrader.

Heel lang geleden dat 'k deze nog had gezien, dus daar moest dringend eens verandering in komen. 'k vond het een puike film die na al die jaren nog altijd erg actueel is.

Een verrassend goeie cast ook en visueel zag de film er ook goed uit.

'k vond het ook wel een boeiende film met een interessant verhaal.

Toch blij dat 'k deze nog eens heb herbekeken.

In de toekomst is het mogelijk om van te voren de genetische eigenschappen van je kinderen te bepalen. Mensen die op de natuurlijke manier zijn geboren hebben weinig aanzien en vormen de onderklasse van de futuristische samenleving. Vincent is ook zo'n zogenaamde In-Valid, maar heeft toch de droom om naar de maan van Saturnus te reizen. Om dit te bereiken neemt hij de identiteit aan van een ondergedoken Valid. Als de teamlijder van de ruimtereis wordt vermoord is hij echter verdacht...

Gattaca is een Sciencefiction film met een bijzonder origineel uitgangspunt. Bovendien is het nog erg aannemelijk ook, dat vinden zelfs de geleerden van NASA die de film in 1997 tot meest realistische sciencefiction film ooit hebben uitgeroepen. De ontwikkeling die in de maatschappij plaats zal vinden als de meerderheid 'perfecte' genen heeft is ook wel interessant in beeld gebracht en de identiteitsverwisseling was ook leuk gedaan met huidschilvers en dergelijke.

De film is prima opgenomen, mooi kleurgebruik ook. De combinatie van moderne technologie met architectuur, auto's en kledingstijl die aan de jaren '50 en '30 doet denken vond ik erg geslaagd. Michael Nyman maakte een mooie soundtrack voor de film.

Het enige minpuntje van de film vond ik dat Ethan Hawke en Jude Law totaal niet op elkaar lijken en de persoonsverwisseling dus vrij onrealistisch is. Beide heren acteren overigens wel erg goed in hun rol, net zoals Uma Thurman.

Al met al is Gattaca een erg interessante en bij vlagen spannende Sciencefiction thriller.

Geweldige SF-film, heerlijk ontspannen om naar deze spannende film te kijken. Het is werkelijk een juweeltje in zijn soort en onze waardering is daar ook naar.

Er zat weinig geweld in en dat is te prijzen bij een film die je wel qua spanning bij de les weet te houden.

Echt, geweldig!

Fijne sciencefiction film, met een aardig plot en prima acteerwerk. Met name Jude Law en Ethan Hawke zetten hun rollen uitstekend neer. Ook de decors zijn doorgaans zeer de moeite waard. Toch heerst na afloop ook een beetje het gevoel dat er qua verhaal nog meer uit te halen viel, maar dat neemt niet weg dat de film zeker de moeite waard is.

Ik ben altijd wel benieuwd naar films die zich in de toekomst afspelen, en zeker dit uitgangspunt leek me wel interessant.

Het is uiteindelijk best een aparte film, omdat de algehele stijl niet echt aansluit bij het thema. Je verwacht een moderne look die past bij een film die zich in de toekomst afspeelt en zo om genetica draait, maar in plaats daarvan heeft het iets stoffigs. Hoewel dit ook best wel charmant was, zeker die shots met veel geel, is het toch meer of je een film kijkt die zich in het verleden afspeelt.

Het is best vermakelijk en leuk gedaan, maar mist een wow-factor (en heeft teveel onbenut potentieel, wat sommige anderen ook al zeggen) voor een echt hoge score. Ondanks de grootse thema's die het behandelt is het op een of andere manier toch best een kleine film. Het gaat ook net even te lang door allemaal, na de ontknoping met zijn broer (redelijk zwak stuk overigens) is de film wel over zijn hoogtepunt heen, en slepen de laatste 10 minuten nog wat aan.

3,5*

Interessant en binnenkort wellicht realistisch gegeven, goed en ingetogen uitgewerkt met prima acteerprestaties van de hoofdrolspelers. Mooi kleurenpalet heeft deze film ook.

Het hele bedrog gaat soms wel erg gemakkelijk, vooral op het einde van de film valt het heel erg mee voor Vincent. Bijna iedereen die van het bedrog afweet houdt zijn mond.

Ook ik stoorde mij een beetje aan het feit dat Vincent en Jerom helemaal niet op elkaar gelijken, blijkbaar ziet niemand dat op die foto van de scanner?

Die opmerking van de dokter vond ik ook best vreemd: "Right-handed men don't hold it with their left!" Niet dat ik daar erg op let bij een toiletbezoek, maar volgens mij kopt die stelling toch niet hoor.

“He had everything except desire.”

Intrigerende film over een toekomst waarin de perfecte mens is gecreëerd. En waarin de gewone mens is verworden tot een blok aan het been, die alleen maar de evolutie van de mens in de weg staat. Maar de gewone man Vincent laat zien dat doorzettingsvermogen en een ijzeren wil niet te creëren is, maar echt in het diepste van iemands ziel moet zitten.

Gattaca is zeker sci-fi, maar meer nog is het een dramafilm over een gewone man die ervan droomt om een ruimtereis te maken. Een man die daar alles voor over heeft en een discipline aan de dag legt waar de ‘perfecte’ mens nog wat van kan leren. Het verhaal is intrigerend, het acteerspel van onder andere Hawke, Law, Thurman en Berkeley is sterk en de aankleding is schitterend gedaan. Dat laatste is echt vakwerk van regisseur Niccol. Minpunt is het moordonderzoek dat nergens echt spannend wordt, en het had van mij zelfs weggelaten mogen worden. Het verhaal op zich is al interessant genoeg.

Interessante thematiek in de (brede) lijn van 1984, Matrix en The Island. Een toekomstvisie met een filosofische insteek. Een toekomst die niet altijd rooskleurig is en de grenzen van het moreel alsmaar worden verlegd. Na privacy (1984), eigen wil (Matrix) of klonen (Island) gaat het hier over de ideale mens. Eigenlijk een Übermensch dus, al ligt de focus vooral op de ideale mens zelf en minder over de discriminatie van de gewone, minder ideale mens met haar fouten en gebreken.

De film is mooi gemaakt en kreeg terecht ook een prijs voor art direction. Maar de film is zeer steriel. De emoties zijn geheel weggeknipt. Dat mag wel bij een SF-film, maar nu komt het echt wel apathisch over. De film wordt een bubbel waarin je gaandeweg merkt dat helaas het idee van de ideale gen, een excuus is voor een whodunit verhaal. Inclusief een romantische randverhaal.

Het resultaat is een film die wel kan boeien en toch even doet nadenken over het idee van de ideale mens en helemaal doorknippen van de privacy. Wat je bent is belangrijker dan wie je bent. Maar daar mocht meer mee gedaan worden. Dat een mens meer is dan ideale genen. De geniale Stephen Hawking zou in die wereld niet geleefd kunnen hebben. Maar de film verliest snel de aandacht van mij als kijker. En lijkt ook wel wat verouderd.

Is een echte SF, maar niet mijn genre. Film moet het hebben van een goede cast en verhaal, maar mist het grafische dat we anno 2018 gewoon zijn. Is mij ook allemaal wat te braaf en emotieloos. Nooit ergens spanning of mysterie of wat dan ook. Zal wel een publiek voor zijn, helaas als SF liefhebber hoor ik niet bij dit genre. Maar ja, voor elk wat wils zou ik zeggen...

TornadoEF5 is één van de users die ik volg en wiens recensie ik op prijs stel. Zijn positieve recensie over Gattaca deed me besluiten deze film ook eens te bekijken en ik kwam alvast niet bedrogen uit.

Het is de debuutfilm van Andrew Niccol en het is meteen één van zijn beste zo lijkt. Een jaartje later werkte hij mee aan The Truman show van Weir, dus verhalen met een bepaalde maatschappelijke boodschap zijn hem zeker niet vreemd. Zo af en toe lees je eens een artikel over designerbaby's waarbij ouders shoppen in de "gen-winkel" en er de beste eigenschappen uithalen voor hun kind. Supermensen, Übermenschen zoals je wil en dat leidt tot maatschappelijke discriminatie zoals je dat vandaag de dag ook kent met allerhande minderheden als migranten, holebi's en gehandicapten. Gattaca brengt deze toekomstige (?) thematiek hier erg mooi en genuanceerd naar voren. Het lijkt me ook geen techniek weggelegd voor de gehele mensheid ...

Maar de film gaat verder dan louter gentherapie. Perfectie is de norm geworden, maar de homo sapiens is nu eenmaal geen machine die met wat juiste genen onfeilbaar wordt... Ethan Hawke en Jude Law doen het fantastisch en hebben een boeiende wisselwerking met elkaar. Er wordt tegen de schenen van het "systeem" geschopt en ze ervaren dat doorzettingsvermogen, karakter en wil minstens even belangrijke eigenschappen zijn om te slagen. En dat ondervindt Vincents broer maar al te zeer.

De film duurt niet zo heel lang, maar blijft de hele zit door zijn kwaliteit te behouden. Gattaca is een goed onderhouden meer dan degelijke psychologische thriller die zich bijvoorbeeld niet verliest in zinloze of overdreven actie- of geweldscènes. Cinematografisch en visueel een pareltje. De plot omtrent de moordzaak blijkt echter niet zo interessant te zijn en kon mijn inziens weggelaten worden.

Indrukwekkend debuut van Andrew Niccol. Ook mijn eerste film van hem die ik bekijk en het is meteen een meevaller. Het doet je nadenken over de toekomst en over hoe moeilijk het daadwerkelijk is om je dromen na te streven. Als je jezelf moet veranderen om je droom te kunnen waarmaken, dan is er toch wel echt iets grondig mis met de maatschappij waarin we leven. Nu ik snap nog wel dat ze voor (verre) bemande ruimtereizen mensen zoeken die niet onderweg sterven aan een banale hartaanval. Al denk ik dat je dat bij een perfect gezonde mens ook nooit voor 100% zekerheid kan uitsluiten. Ik denk dus dat de film mensen wilt aansporen om ten alle tijden hun dromen na te streven en er gewoon voor te gaan. De kans op succes is misschien vaak eerder laag, maar als het zou lukken ben je de gelukkigste vrouw/man op aarde.

Het concept van Gattaca is dus uiterst intrigerend: iemand anders zijn identiteit overnemen om je droom te kunnen waarmaken. Je hebt steeds die onderliggende spanning die overal op de loer ligt, want je kan ten alle tijden ontmaskerd worden. Ik denk niet dat ik zo zou kunnen leven, eerlijk gezegd. Na een tijd geraak je er misschien aan gewend maar zo'n job uitoefenen met de gedachte dat je elk moment kan ontmaskerd worden, zal vast leiden tot regelmatig slapeloze nachten.

Een minder punt aan de film vind ik dat het toevallig zijn broer is die detective is geworden en erachter komt. Wat ik wel goed vind is, dat de mensen die het geheim te weten komen, hem niet lijken te veroordelen maar juist appreciatie tonen dat ook een "invalide" of een mens met een gebrek tot zoiets in staat is. Visueel is het misschien een beetje saai voor een zogezegde SF maar verder is het zeker een film die iedereen gezien zou moeten hebben.

Deze film staat niet voor niks in mijn top 10. Zelden heb ik een film gezien die zo een indruk maakte. Deze film combineert met gemak zoveel stijlen en heeft daar bovenop een hele relevante filosofische boodschap. Dit is science fiction zoals het bedoelt is: een spiegel die je wordt voorgehouden. Zoals de echte meesterwerken dit ook deden en dan bedoel ik 1984, brave new world en planet of the apes.

In een tijd waarin science fiction langzaam werd opgebouwd door films zoals back to the future en total recall tot een soort actie, avontuur festijn in de toekomst is gattaca nog een lichtpuntje. Dan kan je gaan klagen, het is ingetogen het is "niet spannend" of er zit te weinig actie. Ja dat klopt, want we zitten hier naar 3 personen (eigenlijk 4) te kijken die allemaal hun eigen uitgangspunten in deze nieuwe wereld hebben. Ieder met zijn voor- en nadelen. De een krijgt alles op een presenteerblaadje en mag niet mislukken, de ander is een mislukkeling en daar wordt niks van verwacht. En deze film blijft niet in uitersten hangen maar behandelt ook de nuances en de details. De wereld die hier wordt gecreëerd is heel realistisch. En deze wereld is niet spannend, want alles moet onder controle gehouden worden en gechecked en nogmaals. Deze wereld is berekenend, koel en gevangen in systemen. Dus ook de mensen.

Alle acteurs doen het perfect, van Jude Law (een gemankeerd acteur in mijn ogen maar perfect in deze rol) tot het kanon Ethan Hawke en de bijrollen zijn prima. Ik kan echt niks slechts bedenken te zeggen over deze film en dus een dikke 5 sterren.

Wikipedia vermeldt:

De naam "Gattaca" wordt gevormd door de combinatie van de vier nucleotiden die gezamenlijk, als DNA, in staat zijn om genetische eigenschappen over te dragen:

G = Guanine

A = Adenine

T = Thymine

C = Cytosine

Zeer genietbare film waarin een intelligente studie wordt gemaakt van wat de mensheid nu eigenlijk verliest zodra men genetisch perfect kan manipuleren. Het is een eerbetoon aan wilskracht en de waarde van menselijke prestaties ondanks gebreken, in plaats van prestaties dankzij aangeboren perfectie (en de bijbehorende hoge verwachtingen die kapot kunnen maken).

Mooi in beeld gebracht en fraai vormgegeven, met een aangenaam tempo. Aangrijpend verhaal ook, versterkt door een prachtige filmscore van Michael Nyman. Het is ook een slim script met leuke verwijzingen. Jerome lijkt bijvoorbeeld op Genome.

Ethan Hawke is goed maar Jude Law steelt de show als gefrustreerde, ooit veelbelovende supermens. Fijne rol verder van Alan Arkin.

Slechts enkele minpuntjes. Voor het beeld van de toekomst wordt ietwat gemakzuchtig een klassieke retro-look gehanteerd. Het gesjoemel met het dna zou in het echie waarschijnlijk ook wel door de mand vallen. En met name Uma Thurman is wel erg koeltjes.

Maar dit is allemaal niet zo erg omdat het verder gewoon perfect is. Veel later zou Niccol nog Anon maken, dat plotgaten had maar ook de moeite waard is.

Matig.

Niccol scoorde hoge ogen bij mij nadat ik Lord of War van hem zag. Ik wist al dat Niccol vooral sciencefictionfilms had gemaakt, maar Lord of War was toch een leuke eerste kennismaking. In Time was al minder, maar Gattaca vind ik tot nu toe zijn minste. Origineel zeker, maar ook oninteressant.

Ik schrik eigenlijk van het budget, dat maar het liefst 36 miljoen dollars betrof. Dat kan ik er namelijk niet vanaf zien. Gattaca voelt erg weinig aan als sciencefictionfilm ondanks dat de invloeden er zeker zijn. Het voelt aan alsof Niccol vooral iets anders wilde doen, wat het ook is, maar toch faalt het hier deels in.

Vooral de trage en saaie aanpak is niet aan mij besteed. De film begint erg interessant en de introductie van Vincent en het concept zelf vond ik boeiend. Eenmaal het verhaal dan zelf begint vond ik het steeds minder interessant worden door de clichématige aanpak en de statische manier van acteren.

Acteerwerk is niet heel briljant, maar Hawke weet er gelukkig nog wel wat uit te halen. Thurman vond ik weer vreselijk. Bijrollen waren ook niet al te briljant. De meeste komen te beperkt in beeld of zijn simpelweg onzichtbaar. De statische manier van acteren ontgaat me ook een beetje, maar het zal vast iets te maken hebben met het concept.

De uitwerking van het concept brengt enkele leuke ideeën met zich mee, maar de uitwerking zelf vond ik tegenvallen. De hele aparte mix van een ouderwetse stijl (de aankleding) en een hele nieuwe stijl werkt niet zo goed omdat het lijkt alsof er twee films gemixt zijn. Visueel ook enkele mooie beelden, ondersteund door saaie editing en een traag tempo.

Na 40 minuten was mijn interesse al verloren. Ondanks dat het concept best vernieuwend was is de uitwerking gewoon erg statisch en oninteressant. Toen moest ik er nog een uur tegenaan gaan en dat was niet makkelijk. Het wil niet spannend, bijzonder of heel uniek worden. Het verhaal is te doorzichtig voor zo'n concept als dit en de finale waarin Hawke en Dean gaan zwemmen was behoorlijk apart (en niet op een positieve manier).

Ik heb me erg verveeld tijdens het kijken naar Gattaca. Ik ga er dus zeker geen nipte voldoende of onvoldoende aan geven. Omdat de visuele stijl soms apart is, het begin leuk is en het concept origineel is wil ik er nog een 2,0* aan toekennen, maar dat is de maximale score vanuit mijn kant.

Daar sluit ik me bij aan. Gattaca barst van originaliteit. Een man met een droom, waarbij het systeem in de weg staat. Vincent besluit niet het systeem te bestrijden maar het te gebruiken. Meer dan enkel genetische manipulatie in vraag te stellen, zadelen de auteurs ons ook op met het idee dat er verregaande segregatie is tussen de genetisch meer geavanceerde populatie (de elite, de "valids") en de genetisch zwakkere bevolking (de "invalids") die dan veroordeeld wordt tot minderwaardige jobs. Eigenlijk reflecteert dat idee alleen maar dat in een (politiek) verdeelde maatschappij altijd onrechtvaardigheid schuilt, of het nu blank en zwart is, arm en rijk, christen en moslim.

Ook een gave film op visueel vlak. De not-too-distant future ziet er grotendeels uit als onze samenleving. Niet teveel futuristische kitsch. Het toekomstbeeld komt tot uiting in de controles die verricht worden in kader van een moordonderzoek om de segregatie in stand te houden, en wat opvallende kleurenfilters. Het moordverhaal/whodunnit was trouwens het minst boeiende aspect van de film, maar dat stelde wel het spel van Vincent/Jerome op de proef. Een knappe film met vooral Ethan Hawke die de show steelt.

Gattaca stond al heel lang op mijn lijstje 'films waar ik me nog een keer doorheen moet werken'. Al een paar keer aan begonnen, maar nog nooit tot het einde gekomen. Gisteren lukte dat eindelijk.

En ja, wat zal ik er eens van zeggen. Het kat-en-muisspel is leuk en houdt het verhaal mooi spannend, maar aan de andere kant vind ik de film in zijn geheel nog steeds wat saai - en dat was ook het probleem waardoor de vorige kijkbeurten niet gelukt waren. Saai van verhaal, de karakters die ergens toch teveel de diepte missen, en de dystopie die teveel een soort socialistisch-ideologische horrorfilm probeert te zijn. Maar dat thema is wel vaker uitgewerkt, en ook wel eens beter geloof ik dan. Of misschien is het gewoon dat de kop van Hawke me in deze film tegenstaat, er straalt iets enorm onsympathieks vanaf. Als dat bewust zo gedaan is door Niccol dan is dat overigens wel echt geniaal, maar laat ik daar vooralsnog niet van uit gaan.

Waar ik vaker teruglees dat het moordplot als overbodig wordt gezien, dat heb ik dan met de verhaallijn van de broer. Zonder dat onderdeel was de film voor mij sterker geweest, en dat stukje contrast hadden de kijkers ook echt wel begrepen met de wisselwerking tussen Hawke en Law.

Uitstekende SF die alles heeft: een perfecte cast, een sterk plot, interessante procedures, spanning, mooie maar sobere sets en een maatschappijkritische laag. De laatste scène met Vincent/Jerome en Lamar is er één om in te lijsten, met dank aan de onderkoelde Xander Berkeley. De DVD (althans mijn versie) bevat nog een aantal "lost scenes" die weliswaar niet essentieel zijn maar die een paar personages extra ruimte geven èn nog een mooie kleine twist toevoegen.

Omdat er weinig actie is, zullen sommige critici in Gattaca misschien een SF-meesterwerk willen zien, maar daarvoor heeft het scenario gewoon veel te weinig om het lijf. Dat zwemgedoe, hoe infantiel, en die verplichte love-interest met Thurman, veel ongeïnspireerder wordt het niet. Weinig actie maar ook weinig inhoud, dan blijft er dus weinig over om van te genieten.

Het uitgangspunt van Gattaca is moeilijk serieus te nemen. Er zitten zoveel ongeloofwaardigheden en zelfs onmogelijkheden in dat je er gewoon maar niet te lang bij stil moet staan. Maar als je dat uitgangspunt voor lief neemt, blijkt dat deze SF film netjes binnen de lijntjes kleurt van de lijnen die het zelf heeft gezet.

In een mooie (doch wat geel gekleurde) setting ontvouwd zich een boeiend verhaal dat futuristisch is maar ook tegen een film noir aanschurkt. Met ingetogen scenes, fraaie shots en een goede soundtrack wordt een fijne sfeer gecreëerd waarin alle acteurs hun werk prima doen.

Daarbovenop zorgt de lekkere jaren 90 vibe bij mij persoonlijk nog voor wat nostalgische meerwaarde.

Tweede keer dat ik de film zag.

Wat een geweldige film. Een dystopische film: streven naar de perfecte mensen en discrimineren van alles wat daar buiten valt. Vincent die zijn droom volgt als de imperfecte, maar dat weet te verhullen door een andere identiteit aan te nemen. De droom is een missie naar Titan, één van de manen van Saturnus.

De moord op de missieleider maakt hem verdacht.

Het volgen van Vicents droom staat centraal. Geef nooit op.

Op een andrr niveau speelt de tweestrijd met zijn perfecte broertje een rol.

Uiteindelijk gaat het niet om de missie, maar dat (broeder)liefde boven alles staat. En ook zeker het opofferen van je leven voor het geluk van anderen.

De sfeer ademt jaren 50/60 van de vorige eeuw met futuristische snufjes (gezien vanuit de jaren 90). We doen er nu wat smalend over, maar dat doen we al sinds Jules Vernes "Reis naar de maan in 28 dagen en 12 uur" werd verfilmd.

Er wordt prima geacteerd. Jude Law blinkt uit.

De camerabeelden , her decor, de muziek en filmediting zijn goed verzorgd.

Je verveelt je geen moment.

De film doet denken aan andere dystopische films zoals "1984" .

Meh. Er zitten wel interessante dingen in, maar uiteindelijk is het meer een whodunnit. En ook al wordt hier regelmatig de regisseur geroemd, ik denk dat een Kubrick met hetzelfde plot iets veel beters had gemaakt. Het is allemaal nogal langzaam, de maatschappijkritiek niet echt scherp, de personages nogal vlak, en het dystopische is ook lang geen Brazil. Om van het gebrek aan humor maar te zwijgen. Kortom: meh.

Heeft niet meer dezelfde impact als 25 jaar geleden, maar het blijft een stijlvolle film met een interessant uitgangspunt. Wel zet ik mijn vraagtekens bij de uitwerking daarvan. Natuurlijk is het niet zo dat iemand met goeie genen automatisch beter presteert: zaken als doorzettingsvermogen, ambitie, training zijn nog iets belangrijker dan goed erfelijk materiaal. Dat de 'perfecte' broer verloor met zwemmen is dan ook helemaal niet verrassend. Ik vond die verhaallijn met de broer ook een serieus minpunt aan de film. Omdat ook het moordmysterie nogal achteloos wordt opgevoerd en opgelost is het script wat mij betreft de zwakke schakel.

Ingetogen sciencefiction die het vooral moet hebben van z'n sociale vraagstukken. 'In-Valid' Vincent wil koste wat het kost astronaut worden - iets wat hooguit voor genetisch gemodificeerde übermenschen weggelegd lijkt te zijn. Zijn slinkse trucjes om dat te bereiken zijn soms wel erg ongeloofwaardig, maar vooruit. Geen titaan van een film, maar dromen najagen op Titan blijft een tijdloos concept.

3,5 * Best DNAardig

Wel okay, maar zeker niet meer dan dat. Ik stoorde me aan hoe onderkoeld de film is gefilmd inclusief de decors en het acteren. Je leeft niet mee met de hoofdpersonen die zelden lachen. Emoties zijn er nauwelijks: alles is heel erg ingetogen zoals sommige Science Fiction films dat kunnen hebben: veel wit, schoon, minimalistisch, glanzend. Vaak nog een blauw filter erop en soms juist een geel filter. Ik houd daar niet van. Het verhaal zat wel goed in elkaar en - als je opdracht is om als een ijskonijn te acteren - moet ik zeggen dat de acteurs het goed doen. De film weet het concept waar ze voor gekozen hebben met DNA manipulatie ook nog redelijk goed door te trekken zodat het geloofwaardig is. Kortom, er is veel goed aan deze film, maar het blijft allemaal erg afstandelijk. Daarom blijf ik steken op 3 sterren.