Le Salaire de la Peur (1953)

Een beetje aan de lange kant, toch zeer goede film.

De lange introductie vind ik mooi omdat het zo'n contrast vormt met de avontuurlijke en spannende tweede helft. Ik houd er van als de tijd wordt genomen voor het introduceren van karakters.

De stoere oude man van het eerste deel die nergens voor terugdeinst gaat in het tweede deel helemaal kapot, geestelijk en lichamelijk.

De beelden zijn om in te lijsten, zo mooi. Prachtig camerawerk en inventieve shots.

Potjandorie, wat een shots op wegglijdende en vastzittende en draaiende banden. Mijn tanden deden weer dienst als nagelschaar. Wat een scenes! Wat een hitte, wat een smerigheid, wat een spanning, kortom wat een film!

Grootste minpunt is de intro van de film van een uur lang, dat had ietwat korter gekunnen mijns inziens. Ik betrapte me vaak op de gedachte van 'wanneer begint het nu!!?' Maar in de intro zitten ook prachtige scenes, en geeft een goede schets van de situatie waar de hoofdrolspelers zich in bevinden.

Mijn eerste Clouzot is uitermate goed bevallen. Bij een herziening wellicht 5 sterren, op dit moment een ietsiepietsie minder. Klasse.

Beetje vreemde film. De intro maakt wel erg nieuwsgierig, met al die kibbelende kleurrijke figuren. Maar echte round characters worden het helaas niet. De rit met het nitroglycerine vind ik vrij teleurstellend, hier en daar saai met enkele grappige momenten, zoals de Duitser die zich aan het scheren is met humoristische dialoog.
De kameraadschap na de gelukte ontploffing vind ik wel mooi om te zien, maar de rest boeit me niet en ik voel me niet verbonden met de karakters. Die grote vuurhaard op de plaats van bestemming is dan wel weer mooi om te zien, terwijl ik me met het einde niet zoveel raad weet. Beetje dom van hem

3 sterren

Ik heb ook de ingekleurde versie bij Ro - Disc gekocht en ik heb mij er niet aan gestoord tijdens het kijken, waarschijnlijk ook omdat ik nog nooit de zwart - wit versie gezien heb. Toch opmerkelijk dat men Les Diaboliques niet heeft ingekleurd en deze wel.

We volgen de ontwikkelingen van enkele dorpelingen die proberen te ontvluchten aan de hoge werkloosheid die de bewoners aanzet tot een ongekend hoge vorm van passiviteit. Overigens krijgen we niet de indicatie, dat werk lijdt tot een beter bestaan. Luigi, zwoegt en lijkt eerder gestraft dan beloond te worden. Bovendien, kan niemand aan de dagelijkse sleur ontsnappen die het maakt dat men zo graag dit dorpje wil ontvluchten. De dansavonden zorgen nog wel voor vertier, maar het oneindige becommentariëren van elkaar zorgt voor veel onderlinge frustraties. De 1ste 55 minuten leer je de hoofdpersonages kennen incluis enkele onbeduidende personages. De loomheid die vanaf de 1ste 55 minuten afstraalt staat in schril contrast tot de zenuwslopende 2de helft van deze film.

4 personen wagen het erop en storten zich in een avontuur, waarbij sommige mensen zich ongenadig tegen zullen komen en sommige mensen zich tot echte mannen mogen laten kronen. De missie wordt door niemand onderschat, men treedt de wegen dan ook met veel respect tegemoet. Mede daardoor, wordt de angst voor de wegen zo goed overgebracht. In de laatste plaats natuurlijk ook niet minder dan de afwisselende landschappen die men doorkruist. Fantastische beelden levert dit spektakel op. De strijd tegen de weg, de strijd tegen jezelf en de strijd tegen de concurrentie. Op meerdere fronten wordt er geknokt. Een geweldig moment als er op een gegeven moment een soort kameraadschap ontstaat .

Deze film is zeer spannend en waarbij de hoofdpersonen de randjes van de bergen bereden deed ik dat bij de rand van de bank. Het einde van de film is werkelijk prachtig tegenstrijdig. Hij kent geen angst meer en overschat zichzelf .

Toch krijgt deze film van mij bij lange na niet de maximum score omdat de 1ste helft van de film toch wat schril afsteekt bij de 2de helft van de film. De opbouw duurt wat mij betreft iets te lang. 4*

Veel beter dan Les Diaboliques.

Intro is zoals door sommigen al aangehaald wel veel (en véél) te lang. Waarschijnlijk niet voor zij die mede door de intro binding kregen met de personages, maar ik vond het niet veel.

Visueel vaak erg donker. Dat levert een aantal mooie shots op, maar ook vaak shots waarop er amper wat te zien valt. Vond het verder visueel ook niet al te speciaal.

Wat wel sterk was, was de trip met de trucks. Zowaar echt spannende scenes, al sleept ook dit deel wel erg lang aan. Maar de tijd gaat goed vooruit, en het is best aangenaam om volgen tot de eerste truck ontploft. Het stukje daarna is nog wel spanned (in de modder) maar het hele einde is weer een kwartier te lang en het echte einde is gewoon dom. Belachelijke afsluiter.

Blijft over een mooi middenstuk dat voorbijvliegt en bij momenten zelfs lekker spannend is. Jammer dat dit verpakt zit in een film van bijna 150 minuten. Anders had het makkelijk rond de 3.5* gezeten, nu stokt het op 2.5*

Het hoogtepunt van de film. Heb er 3x naar gekeken, alsof je naar een zeer recente (goede!) actiefilm zit te kijken.

Zoals Jo treffend de titel verklaard aan Mario; we worden niet betaald voor het ritje, we worden betaald voor onze angst. Angst die bij sommigen toeslaat, bij anderen resoluut opzij wordt geschoven, de dollar tekens en bijbehorende ontsnapping aan hun huidige zware levens in de ogen. Een leven dat overigens toch wel aardig wordt geschetst in het eerste uur (al had dat inderdaad allicht iets puntiger gemogen).

Als de heren eenmaal op rit zijn volgt de ene nagelbijtende scene de ander op, met als apotheose de onvergetelijke scene in de olie, bijzonder goed en spannend verfilmd. Fantastisch geacteerd ook, met name Vanel als Jo vind ik erg sterk (interessant karakter ook). Feitelijk verdient de film slechts strafpunten voor de iets te lange duur en het absurde einde...

4 ruime sterren!

Het begin van deze film stelt echt teleur. Die Vera Clouzot is wel een babe, maar voor de rest is het maar afwachten op het moment dat je weet welke kant Le Salaire de la Peur opgaat. Als eenmaal het avontuur begint, word je direct meegeslepen. Op bepaalde momenten is het ook echt spannend en zit je op het figuurlijke puntje van je stoel.

Het andere meesterwerk (Les Diaboliques) van Clouzot vind ik overigens beter dan dit werk.

Tja, ik had dus in eerste instantie ook de NL versie in handen. Ik dacht lekker handig met Nederlandse ondertitels, bleek het de ingekleurde versie te zijn Nooit begrepen wat iemand bezielt om een zwart/wit film in te gaan kleuren, ben er verre van gecharmeerd. Afijn, ik terug naar de videotheek om te ruilen tegen de oude import-versie, die ook verre van ideaal is. Belabberde filmkwaliteit en de helft van de Engelse ondertitels valt weg omdat wit op wit niet zo fijn leest...

Echter... ondanks alles mocht het de pret niet drukken! Heb erg genoten van deze prachtige en spannende film. Het plot is simpel maar uiterst effectief. Een aantal mannen die zich vervelen, op zoek zijn naar avontuur en dringend behoefte hebben aan harde valuta's. Een gevaarlijke missie met een flinke zak geld die aan het eind klaar staat. De pikorde wordt vastgesteld en onder druk komen het ware karakter boven drijven. In die zin deed de film me erg denken aan Deliverance trouwens.

Had ook geen problemen met de lange introductie, het zet het juiste gezapige tropisch tempo, een prima "couleur local" en een uitstekend podium om de belangrijkste karakters te introduceren. Natuurlijk gaat de film echt lekker worden als er met het explosieve goedje gereden moet gaan worden, vooral als blijkt dat de regisseur nog enkele verassingen in petto heeft die ineens een heel andere draai aan de geschetste situatie geven. Vind dat de film zeker een aantal bijzonder memorabele scènes kent die zeer sterk zijn uitgevoerd. Niet in de laatste plaats omdat de rollen erg overtuigend gebracht worden.
Uiteindelijk eindigt de film ook erg bitter, wanneer de definitieve prijs, het uiteindelijke loon van angst betaald moet worden met je leven... En dat op de tonen van een vrolijke wals. Het geeft de film net dat beetje extra venijn in de staart. Wat ervoor zorgt dat de film niet slechts kan worden afgedaan als een spannend avontuur. Net zoals in het al eerder genoemde Deliverance moet er worden nagedacht over de consequenties van de daden. Vind dat wel mooie thematiek.

Ook bijzonder trouwens dat er zo veel verschillende talen gesproken worden in deze film, vaak werd er bij oudere films voor een voertaal gekozen heb ik het idee. Het komt de authenticiteit iig zeker ten goede.

Le sailaire de la Peur is meer dan een terechte Klassieker.

4.5*

Erg sterke film met een zeer betekenisvolle titel

Tjonge wat heb ik zitten genieten van deze film zeg. Ik was tevoren nog niet echt bekend met het werk van Clouzot, maar dit smaakt zeker naar meer. De film zit echt enorm goed in elkaar. De eerste drie kwartier zijn lekker ontspannen en maken we kennis met de personen, waar een prima beeld van wordt geschetst.

Als de reis dan op een gegeven moment begint, wordt de film eigenlijk met de minuut spannender. Sowieso enorm knap hoe de reis wordt weergegeven. Geen overdreven situaties, maar problemen die je in een gebied als dat ook daadwerkelijk zou kunnen tegenkomen als je met een vrachtwagen vol nitroglycerine voorbij rijdt. De ontploffing van de andere vrachtwagen kwam voor mij echt volledig uit de lucht vallen. Dit sloeg zowel letterlijk als figuurlijk bij mij echt in als een bom.

Het acteerwerk is ook dik in orde. Yves Montand zet een prima rol neer en naarmate de reis vordert kreeg ik zowel voor hem als de andere drie personages steeds meer sympathie. Ook de beelden in het bergachtige gebied mogen er zijn en de film lijkt ook op dat punt zijn tijd soms vooruit. Het einde vond ik ook erg sterk. Dan heb je alle gevaren met een volle truck overleeft en rijd je doodleuk met een lege truck in het ravijn. Cynisch met een sterke boodschap wat mij betreft.

Een erg mooie 4,5*

Leukere film dan ik had verwacht! Oude films vallen me vaak tegen en een zit van 140 minuten, daar was ik een beetje huiverig voor.

Het eerste kleine uur was dan ook niet bijster interessant, het diende volgens mij een beetje om de personages te leren kennen maar was wel erg lang uitgerekt. Dan krijgen we natuurlijk de rit met de vrachtwagens, van dit deel heb ik echt genoten. Het was zowaar op sommige momenten echt spannend en het was leuk om te zien hoe ze de problemen die ze tegenkwamen oplosten.

Zo nu en dan moest ik ook wel lachen om sommige scenes, zo ook het einde wat wel een beetje apart was maar ook erg droog.

De hele film is ook lekker donker, dat brengt wel een goed sfeertje met zich mee. Soms is het ook wel erg donker dat je amper iets ziet, maargoed. 3 dikke verdiende sterren hiervoor.

Heb al 2 jaar de ingekleurde versie liggen. Nu is het er toch van gekomen. Even de kleurtjes wegdraaien en je merkt het verschil totaal niet, zag er prima uit. Toen ik even de kleurtjes terugdraaide (uit nieuwsgierigheid) zag ik wat je al kan raden, dat ziet er echt niet uit! Weg sfeer.

Goed, de film is fantastisch. Heb pas twee films van Clouzot gezien en hij behoort nu al tot een van mijn favorieten. Ontzettend vermakelijk en heel erg spannend. Alles aan de film is eigenlijk goed. Het duurt een uur voordat ze op pad gaan en hoewel dat inderdaad wat lang is, heb je dat uur denk ik (grotendeels) wel nodig. Verder niets aan te merken. Kan alle aspecten van individuele scenes (vond de explosie gevolgd door het oliezwemmen het best tot acteerprestaties apart benoemen, maar de film als geheel is gewoonweg geweldig. 4,5 sterren.

Degelijke film, maar niet zo spannend als ik verwacht had, en een beetje aan de trage kant. In het deel waarin de nitroglycerine vervoerd moet worden is het logisch dat de film traag verloopt, de truck mag vaak immers niet harder dan 20 km/uur. De traagheid zorgt hier ook voor een lekker beklemmende sfeer.

De introductie had van mij wel een stuk korter en bondiger gemogen. Op zich is er niets fout aan, er wordt een goed beeld geschetst van een Zuid-Amerikaans werkloos arbeidersbestaan, alleen is het in vergelijking met de rest van de film wat aan de lange kant en niet belangrijk genoeg om er zoveel tijd aan te besteden. Door sommige minder belangrijke personages wat oppervlakkiger te laten en vooral Mario en Jo uit te diepen, zou dit eerste gedeelte behoorlijk ingekort kunnen worden.

Echte spanning bij de verscheidene hindernissen heb ik niet ervaren. Neemt niet weg dat de scènes, zoals het opblazen van de steen en de oliepoel, ijzersterk zijn. Wat mij het meest interesseerde aan Le Salaire de la Peur was het personage Jo en zijn relatie met Mario. Prachtig hoe Jo langzaamaan verandert van een stoere, grofgebekte maffioso in een broekplassende huilebalk. Het einde was voor mij wel bevredigend. Beter in ieder geval dan het voor de hand liggende alternatief.

Daar waar bijna iedereen iets tegen het langdradige begin heeft, heb ik lekker genoten van het zonnige sfeertje met alle hete perikelen van dien. Leuke karakter ontwikkelingen die door een behoorlijk goede cast werd neergezet, niks theatraal's gezien en bovendien nog grappig ook. Wat mij betreft hadden ze daar achteraf mogen blijven ...

Maar ze gingen dus rijden met hun trucks en hoopvol zat ik op spanning te wachten die ik nergens kon bespeuren. Er zaten wel goede scene's tussen maar 't ging soms mis met flauwe reactie's die zich maar bleven herhalen waardoor de 3.5* die toen al vaststond steeds zwakker werd. Daarnaast duurde het allemaal net iets te lang en hadden ze er een normaal einde aan moeten plakken, de overtreffende flauwe trap.

Toch opmerkelijk veel goeds gezien en had zelden een gevoel dat dit een vrij oude film was. 3.2* of misschien toch een kleine 3.5*.

Mooie film. Leuk begin, met de introductie van alle karakters. Heerlijk sfeertje, mooie plaatjes, de hitte is te voelen en ondanks het feit dat velen dit eerste uur te lang vonden duren heb ik me erg vermaakt.

Vond de film nergens te lang duren trouwens. Prima tempo, een goede opbouw en vermakelijk van het begin tot het eind. Erg spannend vond ik het niet jammergenoeg. Toch kent de film een paar érg sterke scénes.

Het moment wanneer ze die steen op gaan blazen bijvoorbeeld, de scéne in de olie en natuurlijk de prachtig geschoten scéne op de steiger. De scéne dat Montand van die steiger afspringt om Vanel te zoeken is prachtig gefilmd trouwens.

Daarnaast worden de karakterontwikkelingen goed weergeven en is het vooral mooi om te zien hoe Charles Vanel langzaam van iemand met een hele grote bek transformeert in een zielig wrak. De ontploffing van de ''andere'' vrachtwagen en het einde werden misschien wat té snel voorgeschoteld, maar op één of andere manier maakten ze beide toch aardig indruk.

Sterke film dus. Vooral het camerawerk vond ik prachtig. De gebieden, bergen, rotsen, wegen en ga zo maar door. Heel mooi gefilmd allemaal. De film kent z'n onlogische momenten wel, maar ik heb me erg vermaakt. Nu op naar Les Diabloliques.

Geweldige film.

Vond het toch wel jammer dat ik de ingekleurde versie had, je zag het er iets te goed aan af. Maar verder heel weinig op aan te merken. Erg spannende film, geweldige opbouw, prima speelduur. Zeker niet te lang, en qua tempo precies goed. De personages hebben elk hun eigen unieke motivatie. De film kan verder vooral leunen op een geweldig script. Leuk cynisch einde ook, hoewel het net iets te makkelijk gebracht werd, het idee erachter is uitstekend.

4*

Le Salaire de la Peur

Wat een fantastische film. Eindelijk kwam Le Salaire de la Peur dan binnen via de MM pakket service. Ik had er al lang naar uitgekeken, en ik kon bijna niet wachten om hem vanavond te zien. Sprakeloos ben ik na het kijken van de film.

Ik besloot eens een film te kijken zonder ik er dan maar ook iets van af wist. Het enige wat is wist is zijn notering op MM. De film begon rustig, en het werd niet meteen duidelijk welke kant het verhaal op ging. Wat me wel meteen opviel was de heerlijke sfeer, de geweldige camerabeelden, de goeie acteerprestaties en het fantastische kleurgebruik, heel mooi allemaal.

Na ongeveer drie kwartier, wordt het inderdaad duidelijk dat Mario en Jo, en de twee anderen, de vrachtwagens met Nitrocyline gaan vervoeren. Wat volgt is twee uur spannende maar vooral briljante cinema. Leuk is vooral telkens die nieuwe obstakels, dat het verhaal spannend houdt. Eerst die bobbelige weg, daarna dat keren bij die houten brug, vervolgens die steen die midden op de weg lag, en als laatste die olie plas. Erg boeiend en zeer spannend allemaal.

Nogmaals de acteerprestaties zijn fantastisch. Yves Montand speelt erg goed, ik weet niet of meer mensen dat vinden maar ik vond hem erg op Humphrey Bogart lijken, kwa uiterlijk. Verder doet de rest van de cast het ook super niets op aantemerken. Het einde is ook erg indrukwekkend, niemand wordt gespaard. Geweldige film, de vijf sterren zijn dik binnen, en de top tien plek ook. Ik zal er nog een nachtje over slapen welke plek dat precies gaat worden, maar het zal zomaar kunnen dat deze film morgen op nummer één staat.

5,0*

Ook maar eens gekeken vanwege de notering.

Redelijk spannende trip en gebeurt nog aardig veel in de film. Alleen jammer dat het beginstuk toch wel iets te lang is, de personages (zeker in deze setting) wat afstandelijk voelen en dat het einde in het verkeerde keelgat schoot.

3*