Hallam Foe (2007)

goed geacteerd en mooi gefilmd, maar het verhaal is zo flinterdun dat ge u op het einde afvraagt wat de moraal van het verhaal nu eigenlijk was. Helaas maar een 2.5je voor mij

Ik sluit me helemaal bij de recensie van 'tevelenco' aan. Ook ik vond dit een zeer mooie film met een heerlijk voyeuristisch sfeertje. Verder een zeer goed verhaal, uitstekende acteerprestaties van Jamie Bell en vooral Sophia Myles, die ik bovendien een ontzettend lekker wijf vond.

Ik mag dit soort films wel, voor mij 100 keer beter dan al die inhoudsloze actiefilms. Die kunnen mij tegenwoordig allemaal gestolen worden.

Ook de soundtrack met alternatieve pop muziek - Franz Ferdinand o.a. - vond ik best wel goed en niet te vergeten de schitterende nachtfotografie.

4,0*.

Jamie Bell mocht al eens eerder de titelfiguur spelen als dansende jongen in Billy Elliot, maar nu geeft hij wederom niet onverdienstelijk gestalte aan Hallam Foe. En het moet gezegd worden, acteren kan hij! Het is een genot om te kijken naar hoe hij van deze figuur de meest sympathieke stalker maakt die je ooit hebt gezien. Hallam Foe is weer eens zo'n fijne independent voor het grote publiek, oftewel een tikkeltje aparte film die toch aan zal slaan bij grote groepen mensen. De toon is constant een mengeling van het tonen van de duistere psyche van de mens tot een warm beeld van de hang naar intimiteit en veiligheid zoeken bij een ander. De verhaallijnen worden mij net iets te makkelijk naar een te bevredigende climax geschreven om echt diep op de materie in te kunnen gaan. Maar als vermakelijke allemansvriend is het meer dan geslaagd.

Deze regisseur is een serieus getroubleerde kerel als je't mij vraagt

Plot: Hallam is een geboren gluurder.

Als volwassen tiener slijt hij zijn dagen in een boomhut in 't bos naast zijn ouderlijke huis. Soms schminkt hij zich als indiaan.

Sinds de dood van zijn moeder een jaar geleden heeft zijn vader een relatie met een jongere vrouw. Halam kan haar niet uitstaan en verdenkt haar er van zijn moeder te hebben vermoord.

Het loopt thuis helemaal uit de hand en Hallam besluit om het ouderlijke huis te verlaten.

Hij vertrekt naar de stad in de hoop daar een nieuwe leven te kunnen beginnen.

Hier ontmoet hij een vrouw die hem mateloos fascineert, hij begint haar te volgen en solliciteert voor een job in't Hotel waar ze werkt.

Wat ziet Hallam in deze vrouw...?

Hoe moet het verder met zijn leven en de onverwerkte gevoelens voor zijn plots overleden moeder...?

Hmmm, Hmmmmmm....

Dat was een goe filmpke

Hij neemt een sterke start om vervolgens af te zakken naar een middelmatig Drama.

Tot 50 minuten in de film er plots schot in de zaak komt.

Vanaf dan blijft het goed tot op't einde

De Alternatieve soundtrack is ook 't vermelden waard.

Het is een film over rauwe emoties die je het ene moment dolgelukkig maken en 5 minuten later een miserabel gevoel kunnen geven, zoals iedereen wel weet...?

7,5/10.

Een knap Drama dat na een beloftevolle start even minder wordt om vervolgens terug aan te trekken tot een knap liefdesdrama.

Een aanrader voor cinefielen

Filmsite : http://www.thefilmfactory.c...

Goeie film waarin een jongen zijn stiefmoeder verdenkt van het vermoorden van zijn moeder. Een redelijk apart en verrassend verhaal met een frisse aanpak. Het duurt een tijdje voor je hoogte krijgt van het hoofdpersonage, maar alles wordt wel netjes afgerond. De scenes tussen Jamie Bell en Sophia Myles werken het best.

Bij een tweede kijkbeurt, bleek 4.0 sterren toch iets te hoog gegrepen.

Onbekend pareltje

Heel erg leuk. Hoewel Hallam een kleine pervert is die iedereen aan het stalken is, krijg je wel sympathie voor hem. Je leeft met hem mee en hoopt dat ie het overleeft in de grote stad. Jamie Bell zet een mooi rol neer als de de aparte Hallam. Het verhaal is interessant en er zitten veel bizarre scènes in, zoals de scène waarin hij zijn stiefmoeder neukt, die je uitnodigen om verder te kijken. Ook vond ik de affaire met Kate interessant om te volgen, maar ergens ook een beetje onrealistisch. De film heeft voor de rest een mooie sfeer en is de cinematografie erg mooi.

Aanrader! 4.0*

Goede film. Een stukje (seksuele) coming-of-age tezamen met het verwerken van het verlies van de moeder door de hoofdpersoon. De adolescent vertrekt van huis en beleeft zijn avonturen in de stad.

De jongen heeft wat eigenaardige trekjes (stalken en gluren), wat voor mij inleven wat moeilijker maakte. Zijn tegendraadsheid en ook naïviteit waren best groot en zijn keuzes niet altijd voor de hand liggend, maar best interessant. Ook anderen (vnl de vrouwelijke personages) vond ik verre van doorsnee en een beetje absurd neergezet. De jongen was in deze film duidelijk bezig de vrouw in het algemeen te ontdekken, met zijn moeder in het achterhoofd, Oedipus-like. Verder waren m.i. sommige ontwikkelingen net te toevallig.
Zo krijgt het geheel een tikje surrealistische uitstraling, wat ik ook wel weer leuk vind.

Het verhaal is vrij klein gehouden, met enkele er toe doende personen, dat vond ik prettig. De sfeer vond ik ook prima opgebouwd. Goed geacteerd, goed gekozen muziek, verzorgd en kundig gefilmd.

Lief en sympathiek blijven de omschrijvingen (zie Pruim hierboven) waar ik het mee eens ben. Veel mensen hier noemen de beide actrices, maar ik was ook wel geporteerd van Maurice Roeves als Hallams ruwe-bolster-blanke-pit-collega in de keuken (prachtige kop!), en zelfs als Ciarán Hinds niet veel te doen heeft worden mijn ogen altijd naar zijn imposante gezicht gezogen.

Sinds tijden niet meer zo'n pakkende film gezien. Het komt gewoon door het goede acteerwerk van de gehele cast. In het begin weet je echt niet hoe het zal aflopen met Foe. Je hoopt soms dat hij eens flink in elkaar geramd wordt, daarna krijg je weer medelijden met hem, dan is hij weer gestoord met zijn verkleedpartijen en geschmink. De chemie met de schitterende Sophia Myles spat van het scherm af. De film doet je soms pijn. Het einde hakt er best in en is bitter-sweet te noemen. Zat er toch nog even over na te denken voor ik ging slapen. Dat betekent dat het gewoon een prima film is die goed van opbouw is en een pakkende staart heeft gekregen. Top !

Sympathiek filmpje. Visueel heeft het best wat in huis, de indie soundtrack draait lekker mee, hier en daar wat droge humor en als dat het niet is, dan is het wel de hoofdpersoon die het met gemak aan de praat houdt. Interessant ventje met z'n merkwaardige, vastbesloten gedrag. Iemand met een donkere kant, maar bewapend met een aanstekelijke gedrevenheid.

Innemend vertolkt door Jamie Bell en de rest van de cast weet ook te overtuigen. Naarmate het vordert krijgt het verhaaltje het wel steeds iets moeilijker. Het wordt allemaal wat onwaarschijnlijker nadat Hallam en Kate samen een nacht doorbrengen. Richting het einde barst het wat dat betreft dan ook wel een beetje uit z'n voegen. Desalniettemin goed te doen.

Onlangs aangeschaft voor amper 1 €, en dat is deze film meer dan waard.

Mooi verhaal, onverwacht goed.

Hallam Foe is nogal getroubleerd. Zo'n mooie jeugd heeft hij dan ook niet, probleem stapelt zich op probleem. Daar reageert hij soms verstandig op, soms ook erg emotioneel - en afwisselend gaat hij daarmee de goeie kant op, soms werkt hij zich in de nesten. Toch ligt er een soort warme gloed over zijn verhaal, waardoor het nooit een drama wordt maar meer een soort melancholie oproept.

Erg mooi gespeeld, zowel Sophia Myles als Jamie Bell zijn echt prima bezig. Zeker de intensiteit waarmee Jamie Bell af en toe bezig is, met zijn dassenkop rondloopt is mooi om te zien. Daardoor krijgt het verhaal een extra diepte, een dimensie, geloofwaardigheid mee. En meer op de achtergrond is ook Ciaran Hinds - die me meestal vooral irriteert - goed bezig.

Redelijk lichtvoetig coming-of-age drama met een apart verhaal over een jongen met een Oedipuscomplex. Er zitten een paar verrassende wendingen in en ook het acteren van Bell, Myles en Forlani is goed verzorgd. Geen topper, maar best aardig.

Creatief rariteitencabinet dat aanvankelijk wat moeilijk op gang komt. Nadat de hoofdpersoon naar Edinburgh vertrekt, ontvouwt zich echter een alleraardigst filmpje, welke nog het best te plaatsen is als een romcom, maar dan met sterke humor en zonder vervelend zoetsappigheden. Jamie Bell speelt een hele sympathieke rol, het script is ontzettend origineel en ook op het audiovisuele vlak is het behoorlijk sterk. Dit soort films mag van mij vaker gemaakt worden.