August Underground (2001)

Ziek, zieker, ziekst, August Underground.

Voor ik een korte mening geef, toch even vermelden dat ik deze film niet helemaal heb uitgekeken. En dan niet door de beelden (die overigens gruwelijk zijn) maar vooral door het "waarom zo'n film maken"?

Wie is die Fred Vogel en wat bezielde hem om zo'n misbaksel als dit te maken. Dit noem ik geen film meer, eerder een poging tot converseren, en hard. Zijn bedoeling is puur om te shockeren en dat doet hij met vuile, walgelijke beelden hoe enkele mensen iemand zitten te verminken. Toegeven, het wordt "goed in beeld" gebracht, maar dat is dan ook alles.

Opnieuw, waarom zo'n film maken? Ik ben best wel een liefhebber van (zware) cult en kwam zo aan deze, maar dit slaat werkelijk alles. Ben er even serieus niet goed van geweest (en ik kan veel aan). Ik raad deze dan ook af. Kijk hem niet "voor de kick" of wat dan ook, want dat is die niet waard. Het is lelijk en vuil. Zonde van de tijd.

Ik geef hem dan ook een halve ster. Het minste dus. Ja, hij is erin geslaagd om mij te shockeren. Maar de beelden en vooral het "waarom" rond deze film zijn gewoon ziek. En dan hoor ik mensen al denken van "wow, ik moet die zien" maar dan ben je echt verkeerd. Er zijn enkele films met nog gruwelijkere beelden (al zijn ze hier al extreem) maar dan is er nog iets of wat verhaal of karakter in, dat ontbreekt bij August Underground volledig! Neen, dit vond ik slecht. Geen aanrader!

Zoals bij Faces of death hoef ik niet te zien hoe mensen vermoord worden of op allerlei manieren realistisch doodgaan. Ik vraag mij af of dit snuff onderwerp niet gewoon een fetish van de regisseur zelf is gezien zijn lijstje films. En waar is de grens tussen legaal en illegaal? Alleen bij de grens tussen echt en onecht, dus niet bij net-echt. Toch vreemd in een "beschaafde" cultuur. En was het wel net-echt en niet echt-echt, weten jullie het zeker? Ik denk dat er een hoop bodydoubles ongemerkt worden afgeslacht. Hahaha!

Maar ieder zijn meug, alles moet kunnen zegt men, geniet ervan.

Ondanks dat het best realistisch oogt (mede door het gebruik van handcameras) en het begin ook best goed was wordt het al snel een saaie bedoeling. Eerlijk gezegd vond ik het nergens echt grof worden. Ook de stereotypen vliegen voorbij want de serial killer (een hillbilly) woont in één of ander uithoek van Amerika, houdt van Heavy Metal (ik trouwens ook) en geilt op ranzige hoeren. Het begin en het gebeuren in de winkel waren goed maar de rest van de film stelt weinig voor. Hetzelfde geldt voor de hoofdpersonage.

De film heeft iets weg van Henry: Portrait of a Serial... maar die is velen malen beter.

Nee, niet denderend.

Het camerawerk stoorde me in het begin niet maar na dik een uur was ik er wel klaar mee. Zoals Theunissen zegt zakt de film al vrij snel in en lijkt het een herhalingsoefening. Ik vond het winkelgebeuren persoonlijk ook een stuk minder en merkte toen pas echt goed hoe moe ik was geworden van de film, mijn aandacht was volledig verslapt en ik kon die gasten niet meer zien of horen. Het was voornamelijk in het begin best ranzig en ook behoorlijk vernederend. Maar na de zoveelste kotsscène begon ik hardop te 'pffff'-en. De hoofdpersonages vinden zichzelf uitermate grappig,en dat zijn ze natuurlijk totaal niet. ''Goh wat is ze dik zeg!'' roept de dikke psycho. Nou wat een lol.

Op enkele goede momentjes na is het vooral erg saai en eentonig.

ben hem nu aan het kijken vind het al top dat mensen dit maken ziekjes en geniaal daar houden we van doet me wat denken aan de film Humiliation, al vind ik deze beter (tot hiertoe) nu ff verder genieten voorlopig een *4

Matig.

Toen er weer langzaam een trend opkwam op MM om de meest verontrustende films allertijden te zien wilde ik er ook nog eentje voor de lol even snel meepakken. August Underground was daarop de keuze, ondertussen een verontrustende film die al een aardige tijd op mijn lijst stond.

Ik kan niet zeggen dat ik teleurgesteld was want ik had al een relatief matig resultaat verwacht. August Underground is een film die de liefhebber zal vinden mocht deze naar de meest extreme kanten van cinema zoeken. Als je lang genoeg zoekt kom je in de diepste krochten terecht waar je titels van Lucifer Valentine en Marian Dora tegenkomt. August Underground lijkt er nog boven te hangen, maar kent zijn status niet voor niks.

Uiteindelijk vond ik zelf de inhoud nog wel meevallen. Alhoewel dit zeker niet tam te noemen is. Vogel had bijna geen budget en heeft dit aardig weten te verhullen door een ontzettend lelijke filter over de film te gooien. Ik vond het best passend eigenlijk, maar toch niet genoeg om te kunnen verhullen dat er maar weinig budget aanwezig was. Moet wel even zeggen dat het leek alsof je een 3D-film zonder bril keek.

De eerste minuten zijn waarschijnlijk de sterkste minuten, door eigenlijk meteen raak te schieten met een erg smerige en gemene setting. Daarna wordt het wel erg snel duidelijk dat Vogel enkel en alleen uit was op shockfactor. De martelingen zien er gemeen uit, maar gaan werkelijk zo lang door terwijl de martelingen zelf vooral psychologisch zijn. Het echte geweld blijft off-screen, is doorzichtig of erg vlug voorbij.

Zo gaan de treiteringen van die snotaap achter de camera (vervelende kerel was dat overigens, slaagt er weleens waar in slecht te acteren zonder in beeld te komen) ellenlang door terwijl het niet veel laat zien. Veel gehuil, veel geschreeuw en veel getreiter. Soms lijkt dit wel 10 minuten achter elkaar door te gaan, en dat is te veel van het goede.

Tussendoor zien we nog een aantal beelden die 0,0 aan het verhaal toevoegen maar wel het gevoel geven dat je de daadwerkelijke camera hebt gevonden van de moordenaars. Het is alleen zo jammer dat Vogel zo veel zijn best doet om iets schokkends neer te zetten. Het is allemaal geforceerde horror, met de vrouw op de achterbank als goed voorbeeld. Daar moet ook nog een vagina ontzettend expliciet in beeld komen, om de moord zelf weer doorzichtig te tonen.

Filter is geslaagd, de setting is gemeen, maar de inhoud valt nog wel mee. Liefhebbers van gore gaan hier denk ik juist niet aan hun trekken komen (het blijft vooral bij een snel shot over een lichaam en met poep & bloed besmeerde muren), maar ook de liefhebbers van psychologisch geweld kunnen bedrogen uitkomen. Realistisch neergezet, en toch voelt het niet zo aan. Wel nog goed acteerwerk van Vogel, als enige, maar dat is niet zo gek als je zelf de regisseur bent.

Mordum zal de volgende verontrustende titel zijn voor mij, en daarna misschien naar mr. Valentine. Heeft beide echter geen haast.

De film schiet intens uit de startblokken door de kijker meteen te confronteren met een erg oncomfortabele setting.

Het gebrek aan een goede beeldkwaliteit en audio helpt me aan het gevoel alsof je echt naar materiaal zit te kijken wat geschoten is door twee doorgedraaide moordenaars.

Shots van de martelkelder wisselen zich af met willekeurig beelden van dieren en autoritten, om zo het idee te versterken dat je naar een found footage zit te kijken. Enkel worden sommige scenes veel te lang uitgesponnen wat het lastig maakt om altijd de aandacht bij de film te houden.

Fred Vogel speelt zijn rol overtuigend als psychopaat, de camera man werkt je snel op de zenuwen met zijn denigreerde commentaar en gegrinnik.

Vooral uit het denigreerde gedrag ten opzichten van de slachtoffers haalt de film haar kracht en dit maakt het tot een film die je bij zou blijven.

3,0