Les Fruits de la Passion (1981)

A-Film heeft de dvd hiervan uitgebracht.

Gekke film die nogal meeviel. Toch wel het beste bewijs dat als een regisseur met enige visie zich met een film als deze gaat bemoeien en nog best boeiende dingen gebeuren kunnen. Al zal het ongetwijfeld ook voor een commercieel uitstapje zijn geweest.

Kinski geeft niet de indruk zich bovenmatig te hebben ingespannen voor deze film, maar dat mag de pret niet drukken. Vooral vaak op een maffe manier mooie composties en aardig stijlvol kleurgebruik. Vreemde en soms freaky bijfiguren en een soort mythisch sfeertje. Het verhaal stelt verder weinig voor, maar er is genoeg te zien.

3.0*

Inderdaad, zoals starbright boy hier zegt, er valt een hoop te zien. Prachtig van sfeer, kleur, locaties, decors, noem maar op. Zoals we ons China in de jaren twintig van de vorige eeuw willen voorstellen, denk ik. Leuke creatieve beeldgrapjes ook, zoals die kleurenlenzen, schaduwen op de muur, piano in het water. Soms zelfs oogstrelende beelden, zoals dat feest aan het slot.

Je zou alleen wensen dat al dat vakmanschap voor een beter verhaal was gebruikt. Want die onvergankelijke liefde van 'O' voor Sir Stephen is niet erg geloofwaardig. Klaus Kinski en Isabelle Illiers slagen er ook geen moment in om die liefde geloofwaardig te maken. Ook de liefde van de jongen voor het meisje is nogal geconstrueerd. Een freakshow van bordkartonnen figuren. Maar wel een prachtige freakshow.

Betrapte me er alleen op dat ik de film wel erg lang vond duren, terwijl het toch maar 79 minuten zijn. Geen goed teken.

Naar verluidt een sequel van Histoire d'O (1975). Een rommelige film over het gedwongen verblijf van een jonge vrouw in een smoezelig bordeel. Heeft letterlijk en figuurlijk niet veel om het lijf. De secundaire verhaallijn over Chinese jongeren in verzet tegen westerlingen past voor geen meter bij de rest van het verhaal. Niet best.

Niet slecht. Mooie naaktscènes en die "O" met haar droevige blik in haar ogen is toch best wel een mooie vrouw, zeker in haar Eva kostuum. Dat ze zo ongelooflijk verliefd was op die Stephan (Klaus Kinski) kan ik mij moeilijk voorstellen. Ze lachte nooit. Dat deed ze pas toen ze de liefde bedreef met die jonge rebel, die dat uiteindelijk met de dood moest bekopen omdat Stephan dit niet kon verdragen. Verder werd de schrijnende armoede in het China van de jaren twintig van de vorige eeuw in deze best wel sfeervolle film mooi uitgebeeld. Men had er blijkbaar alles voor over om in zijn bestaan te kunnen voorzien, desnoods maar werken in een bordeel waar men zich moest onderwerpen aan de meest absurde perversiteiten als de klant daarom vroeg. Een van de meest hilarische scènes vond ik die van de man die voor hond moest spelen.

3,5*

Mja, op zich stelt het allemaal niet te veel voor. Een beetje een eigenaardig plot dat wel, maar daarom nog niet minder interessant waarbij een rijke Engelsman de idee krijgt onvoorwaardelijke liefde af te dwingen bij zijn geliefde door haar in een bordeel te stoppen. En ook hij liet zich als klant niet onbetuigd onder het toeziend oog van zijn geliefde.

O, de bizarre naam van de mooie vrouw stemt met alles in al sprak haar gezicht dikwijls boekdelen. Dat niet alles goed ging aflopen zoals gedacht, was te voorspellen waardoor ik het plot nog behoorlijk intrigerend vond. Daarnaast ook een aantal leuke invloeden van China ergens begin 20e eeuw. De groezelige cafés, straatjes en bordelen werden knap weergegeven. Qua sfeer en omkadering dus ook redelijk. Filmisch wel vrij verouderde film. Qua erotiek viel het ook best mee.

Visueel aardig en ook sfeervol, maar inhoudelijk wat vreemd en echt boeien kon de film me niet. Het acteerwerk is ook wat theatraal (Kinksi) of vlakjes (Illiers) waardoor personages nooit echt gingen leven. Al met al een film die toch wat lang duurt, soms rommelig is, zeker richting het einde waar wat meer plotelementen bijkomen die ook niet echt passen. 2,0*.