Curse of the Fly (1965)

De minste.

Van de originele trilogie welteverstaan.

Want de deel 2-remake uit de jaren '80 blijft uiteraard het dieptepunt van alle vliegjes.

Wel de meest macabere, maar helaas ontbreekt het ook dit deel aan goede spanning. De griezelmomenten zijn namelijk op een vinger te tellen en ook nog eens flauwtjes in beeld gebracht.

De film doet rommelig aan en het geneuzel met Wan (zelden zo een slecht opgemaakte blanke als Chinees gezien) wordt nergens uitgediept. Naar enige motivatie mogen we dus raden, hetgeen een beetje stoort. Wel leuk om Kwouk eens in een vroege rol te zien.

Het acteerwerk is sowieso niet erg sterk, met als dieptepunt de inspecteur.

Helaas.

P.S. De synopsis klopt niet, maar dit terzijde.

Doorsnee.

Toch een lichte teleurstelling, waarom deze film Curse of the Fly heet is me eigenlijk een raadsel. Ik heb namelijk de hele film geen enkele vlieg gezien.
Wat volgt is een redelijk doorsnee thrillertje waarbij de nadruk vooral op het verplaatsen van de objecten ligt.
De spannende elementen moeten voortkomen uit die paar gemuteerde mensen uit eerdere experimenten, maar zorgen eigenlijk niet voor het gewenste resultaat.
Wat overblijft is een soort detective achtige film die niet barslecht is, maar nergens ook echt bijzonder wordt.

De culturele meerwaarde van deze film ontgaat me dan ook een beetje, wat overigens ook heeft geresulteert in het feit dat Curse of the Fly nooit op video is verschenen. In 2007 is de film op dvd uitgebracht en zo weer beschikbaar voor het publiek voor het eerst in tientallen jaren.
Overigens is me hetzelfde als Zinema opgevallen, die Chinezen waren toch wel een behoorlijk dieptepunt. Wat een slechte make up en een slechte accenten zeg. Dat kan echt wel beter, waren de Chinezen op of zo? Neem dan op z'n minst de moeite om een echte Chinees te nemen of doe er dan geen "Chinezen" in.

Heel erg doorsnee en vooral vanwege het wegblijven van een vlieg toch wel de zwakste uit de reeks.

2*

Voor mij toch met gemak de beste film van de originele trilogie. Dat er geen vlieg in voorkomt maakt me echt niks uit, dat concept vond ik in de vorige film al een stuk minder interessant worden, het zou echt te toevallig zijn als ook nu weer een vlieg/mens creatuur zou rondlopen. Het acteerwerk was nog steeds matig (eigen aan de jaren 50/60 kennelijk) en de muziek was abominabel, maar de film was toch een stuk spannender en meer macaber dan zijn voorgangers. Helemaal het moment waarop de hulpjes eerst Judith beamen en Martin daarna zijn vader stuurt, verwachtte ik in eerste instantie dat de twee gruwelijk zouden samensmelten. Het feit dat zijn broer in Londen het hele apparaat al kapot heeft geslagen was echter minstens even erg.

In de vorige film ergerde ik me aan het einde, hier was het gewoon verreweg het meest gepaste van allemaal. Helemaal door het 'curse' element toe te voegen aan het script, was het overduidelijk dat de film een tragisch verloop zou kennen. Misschien dat de twee Chinese hulpjes heel erg slecht over kwamen (neem dan gewoon twee blanke hulpjes of echte Chinezen), het hele verloop van de film was vele malen spannender dan wat de voorgangers trachtten te doen. Zeker niet de beste film uit deze era, maar van deze trilogie met stip het beste.

Leuke afsluiter, maar ook deze is geen hoogvlieger. Curse of the Fly onderscheidt zich van de eerste twee delen door zijn duistere sfeer en een paar erg knappe scènes. Zo'n scène als die van de vrouw die wakker wordt naast de foto van de ex van haar man is eentje die bewijst dat regisseur Sharp meer in zijn mars heeft dan hij hier over het algemeen laat zien. Jammer dat de rest niet in diezelfde sfeer is.

3*

Vooral door de duistere toon moet ik zeggen dat ik nog best genoten heb van deze derde Fly film. Daar waar de directe sequel behoorlijk aanvoelde als "meer van hetzelfde" in een nogal misplaatste setting, werkt de setting en de situatie in dit deel toch wat beter.

Het acteerwerk is ook wel redelijk. Alleen een beetje jammer dat Price niet mee kon doen met dit deel. Verder ook weer een beetje jammer dat deze in zwart-wit opgenomen was, al komt het in dit geval beter tot recht als bij Return of the Fly.

Een aardige afsluiter van de originele serie.

The Curse of the Fly is het tweede en laatste vervolg op de The Fly uit 1958. De plot van de film draait weer om de familie Delambre, Henri Delambre (Brian Donlevy) is geobsedeerd door de teleportatie-experimenten. Martin (George Baker), de oudste zoon van Henri, trouwt met een jonge vrouw die net uit een psychiatrische inrichting is ontsnapt. Waardoor het knap lastig wordt om de vreemde familiegeheimen nog geheim te houden. Afgezien van die naam, wat foto's van de voorgangers en de experimenten zelf, neemt de film het niet zo nauw met de voorgaande films. Ook Vincent Price en de vlieg zijn niet aanwezig. Het mogen duidelijk zijn dat deze film dus minder over een loslopend monster gaat. Het neigt meer naar een romantische spookhuis-film (zonder geesten dan) Daar is verder niets mis mee waren het niet dat karakters slecht uitgewerkt worden en het acteerwerk was maar net op randje van accepttabel. De zwart en wit beelden met soms mooie schaduwen, de "gruwelijke" beelden van de onfortuinlijke slachtoffers en de poging om iets nieuws toe te voegen aan de twee vorige films maken dat dit nog een degelijke ( maar mindere) afsluiter is geworden.

De film start in Montreal en speelt zich verder vooral af in Quebec.
Ondanks dat hij vorige keer niet zo goed ging wist hij deze keer toch wel weer prima te vermaken. De film start wat traag en het slot is wat minder maar ja zie maar een einde eraan te maken.

Jonge vrouw, Patricia, waarvan ouders al overleden zijn en die van pianospelen houdt vlucht weg uit psychiatrisch ziekenhuis. Ze wordt opgepikt door wetenschapper Martin en ze trouwen al snel. Dan blijkt dat hij al getrouwd was maar zijn vrouw Judith (ook een liefhebber van pianospelen) is opgesloten na mislukt experiment net als twee bedienden. Een rechercheur wordt ingeschakeld om Patricia terug te vinden. Ondertussen is Martin bezig zijn vader terug te halen uit Londen, waar ook zijn broer Albert is. Albert vindt het experiment maar niks maar besluit zijn vader toch te helpen. Om politie te slim af te zijn transporteren ze eerst de twee opgesloten bedienden naar Londen, dit lukt als ze daarna vader en dan Martin met Patricia willen transporten gaat het mis. Zodra de vader aan de beurt is blijkt dat Albert de machine heeft vernield maar Martin wil niet luisteren. Dan heeft bediende Wan ook nog Judith vrijgelaten die wraak wil nemen op Patricia maar per ongeluk door bediende Tai wordt gedood. Martin sterft aan het einde tijdens de vlucht door de bestralingsziekte die hij heeft opgelopen.

Best goed, eigenlijk vooral vanwege enerzijds gestoord en gevaarlijk experiment die anderzijds ook wel weer goed bedoeld is. Ook de romantische combinatie Martin (George Baker) met Patricia (Carole Gray) is leuk om te zien. Eigenlijk valt niemand echt uit de toon. Met de kooien hebben ze eveneens grappig gedaan. De film komt bij mij vaak wel over als een mysterie thriller (met wat klassieke sf en horror elementen). Kan toch weer opnieuw in mijn favorietenlijst.