Home of the Brave (2006)

Mislukt.

Al een hele tijd in mijn kast liggen en gister eindelijk mezelf er toe gezet om hem aan te zetten. Met, in mijn ogen, een geslaagde openingsscène stort de film drie keer onder het niveau om vervolgens de ''thuis-battle'' te verfilmen. Pijnlijke dialogen en nog pijnlijkere acteer prestaties. Na drie kwartier wilde ik de film stop zetten om dit pijnlijke geschenk stop te zetten, tegenover respect voor de cast. Ik kan niet precies uit leggen wat ik er zo slecht aan vond, ik vond het gewoon slecht. Als voorbeeld de scène dat de vader in de garage zijn zoon probeert te kalmeren... Pijnlijk met de hoofdletter P. Het was zo'n standaard emotionele uitbarsting en heel ongepast. Ik moest er zelfs even om lachen (ook om Samuel Jackson wanneer hij zijn familie dinner verstoort.) Toch maar uitgekeken, maar helaas niet bijgedraaid.
1 ster voor de moeite en de openingsscène die bovengemiddeld was, voor een film als deze.

Ik vind mijn mening moeilijk weer te geven.

Het is duidelijk dat het voeren van oorlog niet alleen aan het front tijdens gevechten

afschuwelijk wreed kan zijn.

Ook de geestelijke gevolgen voor de thuiskomers zijn vaak vreselijk en worden door het thuisfront niet altijd als zodanig herkent.

Deze film doet een goede poging om begrip bij te brengen voor de problemen van de ex-soldaten.

4.0

Grappig was wel de reclame voor DUTCH BROS COFFEE!!!

(Dit is toch geen spoiler?)

Toch best een aardige oorlogs film die laat zien hoe de soldaten terug komen en dan volledig in mekaar storten.

Mooi gefilmd en mooi begin.

Acteurs zijn aardig en zelfs 50 cent was redelijk.

3,5 ster

''Wars begin where you will, but they do not end where you please.''

Een boeiende drama.

Dit geeft een andere kijk op het gebied van oorlog. Je volgt hier 4 veteranen die met een zware impact zo goed mogelijk met hun leven verder willen gaan. Natuurlijk gaat het niet altijd goed en je merkt dat ze nog last hebben van wat ze allemaal in Irak meemaakten. Zo heb je slechte slaap, nachtmerries, schrikmomenten en moeite met concentratie.

Het begint allemaal spannend, een hinderlaag en een flinke vuurgevecht tussen Amerikaanse troepen en opstandelingen. Er vallen genoeg doden en beide kanten en dat allemaal voordat het 4-tal naar huis kon gaan. Dit en andere gruwlijke beelden blijven ze achtervolgen. Een goed weergave van teruggekomen soldaten die met zulk soort dingen te maken hebben en hoe ze het proberen te verwerken. Puik gedaan.

De stukjes wanneer Biel in beeld kwam met haar geamputeerde arm vond ik ook wel netjes gedaan. Evenals een paar sterke gesprekken en dialogen in de film. Van Jackson kon ik nog een beetje om lachen toen die dronken thuiskwam met 3 andere hoveniers die hij heeft uitgenodigt om bij hem te komen eten.

Op een gegeven moment werd het wel langdradig en saai. Het acteerwerk was ook niet altijd geweldig en brokkelde soms af.

Een redelijke dramafilm over de mentale gevolgen van oorlog.

Een goede oorlogsfilm maken lukt toch al nooit meer, maar als je er dan toch aan begint doe dan wat origineels met plot, personages en vooral stijl. Maar het is allemaal zo standaard Wat overblijft is drama uit een gemiddelde RTL 4 film en slecht acteerwerk van enkele gevestigde namen..

1,5

De opzet van deze film is goed gevonden, maar het had inhoudelijk wat meer uitgediept mogen worden.

...zeker een voldoende.

Een patriotische film over Amerikaanse veteranen met Jessica Biel en 50 Cent lijkt wel gedoemd om te mislukken. Dit keer is het een andere belichting, al blijven de soldaten de grote helden natuurlijk. Deels wel terecht, al wordt alles vrij clichématig voorgesteld. De verhalen moeten het wat hebben van sentiment vanwege getraumatiseerde soldaten. Er is weinig samenhang in het verhaal en voor een mozäïekverhaal is er te weinig creativiteit. Wat dan nog wel goed is, zijn de verhaallijnen van Jessica Biel en Samuel L. Jackson. Dat het thema wordt aangekaart is niet slecht, maar dat maakt de film nog niet goed.

Mwah, matige post-oorlogfilm over veteranen met een trauma, weinig nieuws onder de zon.

Mooie film, echt met plezier naar gekeken van begin tot het eind.

Op een of andere manier blijven oorlogsfilms me altijd weer opnieuw boeien.

De mooie plaatsen, het zand, de hitte, de mooi actie-scenes en vooral het schieten, maken het altijd weer compleet. 4*

Een sterke en spannende opening, gevolgd door een redelijk drama. Geen film die je bijblijft maar ook geen compleet weggegooide 105 minuten van mjin leven. Verrassend goed acteren van Twee Kwartjes. Ik begin hem steeds meer te waarderen als acteur. Ook leuk dat Samuel L. Jackson met zijn familie Amstel en Heineken drinkt bij de BBQ

3 sterren

Mooi in elkaar gezet, prima geacteerd, zo zie je het ook eens van de andere kant.

Superfilm dit.....kippenvel.

Aardige film, zeker in het begin. Na de thuiskomt van de militairen ontstaat er echter een soap drama over soldaten die niet meer in de bestaande wereld lijken te passen. Of de kijker daar nou op zit te wachten...

Top film! 4,0

Het onderwerp, de soldaten die thuisgekomen hun draai niet meer kunnen vinden, is al zo vaak veel beter en veel indringender verfilmd dat deze film echt onder de maat blijft. Kijk eens naar Born on the 4th of July, Brothers, The Lucky Ones. Of zelfs Coming Home, om het wat langer terug te zoeken. Met die voorbeelden in de dvd-kast valt deze dan toch echt genadeloos door de mand.

50Cents doet het niet onaardig - hij doet niet echt onder voor de 'echte' acteurs, die maar weinig waarmaken eigenlijk. Ook in dat opzicht is dit echt een middelmatige film, het vuur en de bezieling die de acteurs in het lijstje dat ik net noem ontbreekt eigenlijk volledig. Het plotlijntje van Jessica Biel is nog het enige dat een heel klein beetje in de buurt komt. Maar niet dichtbij genoeg.

Drie sterren omdat ik samuel jackson heel goede acteur vindt

Film gaat over een groep soldaten die het allemaal heel zwaar hebben in de oorlog en dan naar huis mogen. Wanneer ze thuis komen kunnen ze niet meer normaal functioneren en ze gaan er allemaal op een andere manier mee om. Hier had meer ingezeten, film blijft nu erg op de vlakte.

En ja hoor, straks zijn we 10 jaar na het verschijnen van deze film, en veel is er niet veranderd, niets eigenlijk.

De boodschap in deze film is nog steeds actueel.

Net gezien.

Soms een beetje langdradig en erg voorspelbaar.

Als je van actie houdt moet je deze film niet kijken.

Persoonlijk vond ik de film gemiddeld. Geen slechte film maar ook niet één die bij de top van dit genre hoort.

Doel van Winkler lijkt mij te weergegeven wat de oorlog achterlaat in soldaten en dat zij daar allemaal op een verschillende manier mee omgaan. En dat is hem gelukt.

S. Jackson kijkt voor mij altijd goed weg. Biel en 50, twee acteurs waar ik mij normaliter aan erger, waren in deze film verassend.

2007: George Walker Bush

En nu zit er nog een grotere domkop en een leugenaar bovendien

Ik vraag mij regelmatig af of Amerikanen over het algemeen een niet al te intelligent volk zijn maar roep mij zelf dan tot de orde, omdat ook daar, verstandige mensen wonen. Helaas is de meerderheid soms gemakkelijk te beïnvloeden via herhaalde onzin.

En daar ligt het probleem; het klakkeloos aannemen van een gemakkelijke waarheid die uiteindelijk een leugen blijkt te zijn. Maar dat zal de meesten een zorg zijn zolang het hen niet raakt!

Jammer.

Aan begonnen gisteravond, en gestopt bij de BBQ. Was laat. Jackson kijkt op een bepaalde manier naar het gebeuren buiten vanuit de keuken. Dat belooft wat. Niks dus, Melo- drama, god wat zijn we zielig- die slechte Irakezen. PTSS is een keuze zeg ik brutaal.Toen die troela op het bed zat en zich zielig vond en huilde heb ik hem uitgezet.

Een film die me niet eens voldoende trok om een euro voor neer te leggen bij de kringloop maar gisteren toch plotseling op het menu stond nadat ik een verhuisdoos vol met films van een collega had gekregen. En Home of the Brave stelde niet teleur in de zin dat het aan de verwachtingen voldeed; dat het namelijk niet veel soeps is.

Een eenheid, die met de laatste dagen van hun Tour of Duty bezig is, geraakt tijdens een routine opdracht in een fel vuurgevecht met de vijand met aan weerszijden verschillende slachtoffers. Tot mijn verrassing wordt daarna al heel snel doorgeschakeld naar hun situatie bij thuiskomst. Daarmee wijkt HotB meteen al af van andere films en is atypisch te noemen, op zich niet iets dat erg is. Sterker, de gevechtsscenes zijn best aardig waarna het wachten is op wat komen gaat, en dat blijkt de strijd tot aanpassing na al hetgeen dat gebeurt is. Ook weer niet erg want PTSS kan goede films leveren blijkt.

Maar helaas, HotB strand onmiddellijk bij thuiskomst in nietszeggende scènes, dialogen en oninteressante karakters. Het duurt zowaar 1 uur en 6 minuten eer er zich een dialoog voor doet, in dit geval de dokter en zijn vrouw, dat ik even ga verzitten. Eindelijk denk ik op dat moment. Er valt het nodige te zeggen over de ontvangst van deze soldaten en hoe ze volgestopt worden met pillen, maar dat zijn dan ook de weinige interessante dingen. Behalve dat is het allemaal te cliché en te gemakkelijk, is het acteren van praktisch ieder beneden peil, vraag ik me af wie zo'n casting uitvoert en is zo'n 50 cent bij voorbaat al een zwakte bod en zijn zogenaamde gevoelige momenten zoals Vanessa die haar geduld bij de dokter verliest, Tommy die begint uit te delen in de garage en de dokter die zijn eigen Thanksgiving verstiert pijnlijk slecht te noemen.

Onnodig te zeggen was dit niet best geheel in lijn met de verwachtingen en kan deze film best overgeslagen worden.