Home of the Brave (2006)

Ik had een 100 % pro amerikaanse film verwacht waarin allerlei argumenten voor het invallen van Irak aan het bod zou komen, maar dat is mij heel erg meegevallen.

De film bleek aardig neutraal en liet puur het verhaal van de soldaten zien zonder op te hemelen of oordelen. Mooi verhaal.

Buck Fush ! Ha, ha. Leuk stukje.

Net gekeken en ik ben er niet zo kapot van, maar dat hoeft niet eens misschien aan de film te liggen. Ik vond het gewoon een trage, soms bepaald niet interessante film.

Het is wel boeiend op zich om te zien hoe mensen oorlogservaringen verwerken, maar het werd voor mij na een tijdje wat langdradig. Ondanks Samuel L. Jackson, waar ik altijd fan van ben. Hij blonk dit keer ook niet echt uit, zoals niemand in de film.

3*

Hoewel Home of the brave best mooie gevechtsbeelden toont, wordt de film eigenlijk nergens interessant. De film toont alleen de depressie van de vier hoofdrolspelers na de oorlog, maar laat niet zien wat ze bewoog om naar Irak te gaan. Doordat het acteerwerk en de dialogen ook vrij vlak zijn en 50 cent gewoon onverstaanbaar slecht acteert weten de personages niet te overtuigen en daardoor voor de kijker ook nauwelijks te boeien. Ik was blij toen de film afgelopen was en dat is helaas geen goed teken. Matige film dus!

2,5 *

wel goede film. idd 50 cent de mindere mja ik vond Samuel L. Jackson super. 3,5*

Zeer prachtige vertelling over ziekenbroeders en zuster in de Iraakse oorlog en de gevolgen ervan als er een aanslag op hun word gepleegd. Zo begint het dat ze dan nog allevier samenwerken en vervolgens getraumatiseerd terug naar huis keren. En zo switcht de film de hele tijd van de ene personage naar de andere, die ik btw ook uitstekend konden acteren. Samuel .L. Jackson laat opnieuw weer iets sterks zien als een getraumatiseerde veteraan dat ten koste gaat van zijn gezin. Verder ook Jessica Biel die der arm kwijt is en daar kwam ik best wel laat achter. Brian Tayler en ook nog de rapper 50 cent. Had trouwens niet veel van 50 cent verwacht omdat ik hem meestal zo'n patserige rapper vond. Maar in deze film is daar zowat niks van te merken. Acteren kon hij vreemd genoeg best goed. Benieuwt wat hij ervan zal maken in Righteous Kill. Verder vond ik Home of the Brave een zeer goed verhaal en een meevoelende sfeer hebben. Dit zijn uiteraard voorbeelden uit het echte leven van ex-soldaten met een oorlogstrauma tegen de wereld. Gelukkig is dit ook geen suf soapverhaaltje waar het in de meeste films wel eens die kant uit neigt te gaan. Dit kan toch worden beschouwt als een bloedserieuze film.

4,0*

Drolletjes-film.

Dit omdat de onderbuik, tijdens het aanschouwen van deze meuk, de darmen in het gedrang brengen. Daarvan krijg je keuteltjes, ofwel drolletjes.

Een en ander heeft te maken met de zeer matige acteerprestaties, het belachelijk uitgevoerde verhaal, en het feit dat geen enkel cliché wordt geschuwd.

Niets, maar dan ook helemaal niets is goed aan deze film. Het lijkt geschoten als een goedkope en mislukte TV-film, en het sentiment is zum kotsen.

Hoe je zo een onderwerp volledig inspiratieloos kunt verneuken. Jammer.

Slecht.

Home of the Brave schiet raak, maar jammer genoeg niet in de roos.

Aanvankelijk dacht ik dat dit een actiefilm zou zijn in Irak, maar was aangenaam verrast dat dit meer drama betrof en dat de focus lag op het (her)integreren van thuis.

Film begint ijzersterk met het verblijf in Irak, gevolgd door de aankomst thuis. Jammer genoeg weet het niet een constant niveau te behouden. Ik wist niet van sommige scene's of ik ze gemeend of ridicuul overkwamen: die scene met Jackson dat hij zat thuis komt bijvoorbeeld.

Kritiekpunt is toch wel dat het concept erg goed is, maar erg magertjes wordt uitgewerkt. Het lijden van de personage's is dan ook niet 100% voelbaar. Toch zijn er genoeg goede scene's te ontdekken en het einde is bovendien ook erg toonaagevend.

Krachtig.

Erg sentimentele film, maar ik was ook in een oversentimentele bui. De film weet te raken met een aantal harde scènes (al mocht het net dat beetje meer, gewoon snoeihard). De cast helpt uiteraard ook mee, zelfs Curtis '50 Cent' Jackson speelt een verrassend goede rol.

Zweeft tussen 3,5* en 4* in.

Mislukt.

Al een hele tijd in mijn kast liggen en gister eindelijk mezelf er toe gezet om hem aan te zetten. Met, in mijn ogen, een geslaagde openingsscène stort de film drie keer onder het niveau om vervolgens de ''thuis-battle'' te verfilmen. Pijnlijke dialogen en nog pijnlijkere acteer prestaties. Na drie kwartier wilde ik de film stop zetten om dit pijnlijke geschenk stop te zetten, tegenover respect voor de cast. Ik kan niet precies uit leggen wat ik er zo slecht aan vond, ik vond het gewoon slecht. Als voorbeeld de scène dat de vader in de garage zijn zoon probeert te kalmeren... Pijnlijk met de hoofdletter P. Het was zo'n standaard emotionele uitbarsting en heel ongepast. Ik moest er zelfs even om lachen (ook om Samuel Jackson wanneer hij zijn familie dinner verstoort.) Toch maar uitgekeken, maar helaas niet bijgedraaid.
1 ster voor de moeite en de openingsscène die bovengemiddeld was, voor een film als deze.

Toch best een aardige oorlogs film die laat zien hoe de soldaten terug komen en dan volledig in mekaar storten.

Mooi gefilmd en mooi begin.

Acteurs zijn aardig en zelfs 50 cent was redelijk.

3,5 ster

''Wars begin where you will, but they do not end where you please.''

Een boeiende drama.

Dit geeft een andere kijk op het gebied van oorlog. Je volgt hier 4 veteranen die met een zware impact zo goed mogelijk met hun leven verder willen gaan. Natuurlijk gaat het niet altijd goed en je merkt dat ze nog last hebben van wat ze allemaal in Irak meemaakten. Zo heb je slechte slaap, nachtmerries, schrikmomenten en moeite met concentratie.

Het begint allemaal spannend, een hinderlaag en een flinke vuurgevecht tussen Amerikaanse troepen en opstandelingen. Er vallen genoeg doden en beide kanten en dat allemaal voordat het 4-tal naar huis kon gaan. Dit en andere gruwlijke beelden blijven ze achtervolgen. Een goed weergave van teruggekomen soldaten die met zulk soort dingen te maken hebben en hoe ze het proberen te verwerken. Puik gedaan.

De stukjes wanneer Biel in beeld kwam met haar geamputeerde arm vond ik ook wel netjes gedaan. Evenals een paar sterke gesprekken en dialogen in de film. Van Jackson kon ik nog een beetje om lachen toen die dronken thuiskwam met 3 andere hoveniers die hij heeft uitgenodigt om bij hem te komen eten.

Op een gegeven moment werd het wel langdradig en saai. Het acteerwerk was ook niet altijd geweldig en brokkelde soms af.

Een redelijke dramafilm over de mentale gevolgen van oorlog.

Een goede oorlogsfilm maken lukt toch al nooit meer, maar als je er dan toch aan begint doe dan wat origineels met plot, personages en vooral stijl. Maar het is allemaal zo standaard Wat overblijft is drama uit een gemiddelde RTL 4 film en slecht acteerwerk van enkele gevestigde namen..

1,5

Een patriotische film over Amerikaanse veteranen met Jessica Biel en 50 Cent lijkt wel gedoemd om te mislukken. Dit keer is het een andere belichting, al blijven de soldaten de grote helden natuurlijk. Deels wel terecht, al wordt alles vrij clichématig voorgesteld. De verhalen moeten het wat hebben van sentiment vanwege getraumatiseerde soldaten. Er is weinig samenhang in het verhaal en voor een mozäïekverhaal is er te weinig creativiteit. Wat dan nog wel goed is, zijn de verhaallijnen van Jessica Biel en Samuel L. Jackson. Dat het thema wordt aangekaart is niet slecht, maar dat maakt de film nog niet goed.

Een sterke en spannende opening, gevolgd door een redelijk drama. Geen film die je bijblijft maar ook geen compleet weggegooide 105 minuten van mjin leven. Verrassend goed acteren van Twee Kwartjes. Ik begin hem steeds meer te waarderen als acteur. Ook leuk dat Samuel L. Jackson met zijn familie Amstel en Heineken drinkt bij de BBQ

3 sterren

Het onderwerp, de soldaten die thuisgekomen hun draai niet meer kunnen vinden, is al zo vaak veel beter en veel indringender verfilmd dat deze film echt onder de maat blijft. Kijk eens naar Born on the 4th of July, Brothers, The Lucky Ones. Of zelfs Coming Home, om het wat langer terug te zoeken. Met die voorbeelden in de dvd-kast valt deze dan toch echt genadeloos door de mand.

50Cents doet het niet onaardig - hij doet niet echt onder voor de 'echte' acteurs, die maar weinig waarmaken eigenlijk. Ook in dat opzicht is dit echt een middelmatige film, het vuur en de bezieling die de acteurs in het lijstje dat ik net noem ontbreekt eigenlijk volledig. Het plotlijntje van Jessica Biel is nog het enige dat een heel klein beetje in de buurt komt. Maar niet dichtbij genoeg.

En ja hoor, straks zijn we 10 jaar na het verschijnen van deze film, en veel is er niet veranderd, niets eigenlijk.

De boodschap in deze film is nog steeds actueel.

Net gezien.

Soms een beetje langdradig en erg voorspelbaar.

Als je van actie houdt moet je deze film niet kijken.

Persoonlijk vond ik de film gemiddeld. Geen slechte film maar ook niet één die bij de top van dit genre hoort.

Doel van Winkler lijkt mij te weergegeven wat de oorlog achterlaat in soldaten en dat zij daar allemaal op een verschillende manier mee omgaan. En dat is hem gelukt.

S. Jackson kijkt voor mij altijd goed weg. Biel en 50, twee acteurs waar ik mij normaliter aan erger, waren in deze film verassend.

Een film die me niet eens voldoende trok om een euro voor neer te leggen bij de kringloop maar gisteren toch plotseling op het menu stond nadat ik een verhuisdoos vol met films van een collega had gekregen. En Home of the Brave stelde niet teleur in de zin dat het aan de verwachtingen voldeed; dat het namelijk niet veel soeps is.

Een eenheid, die met de laatste dagen van hun Tour of Duty bezig is, geraakt tijdens een routine opdracht in een fel vuurgevecht met de vijand met aan weerszijden verschillende slachtoffers. Tot mijn verrassing wordt daarna al heel snel doorgeschakeld naar hun situatie bij thuiskomst. Daarmee wijkt HotB meteen al af van andere films en is atypisch te noemen, op zich niet iets dat erg is. Sterker, de gevechtsscenes zijn best aardig waarna het wachten is op wat komen gaat, en dat blijkt de strijd tot aanpassing na al hetgeen dat gebeurt is. Ook weer niet erg want PTSS kan goede films leveren blijkt.

Maar helaas, HotB strand onmiddellijk bij thuiskomst in nietszeggende scènes, dialogen en oninteressante karakters. Het duurt zowaar 1 uur en 6 minuten eer er zich een dialoog voor doet, in dit geval de dokter en zijn vrouw, dat ik even ga verzitten. Eindelijk denk ik op dat moment. Er valt het nodige te zeggen over de ontvangst van deze soldaten en hoe ze volgestopt worden met pillen, maar dat zijn dan ook de weinige interessante dingen. Behalve dat is het allemaal te cliché en te gemakkelijk, is het acteren van praktisch ieder beneden peil, vraag ik me af wie zo'n casting uitvoert en is zo'n 50 cent bij voorbaat al een zwakte bod en zijn zogenaamde gevoelige momenten zoals Vanessa die haar geduld bij de dokter verliest, Tommy die begint uit te delen in de garage en de dokter die zijn eigen Thanksgiving verstiert pijnlijk slecht te noemen.

Onnodig te zeggen was dit niet best geheel in lijn met de verwachtingen en kan deze film best overgeslagen worden.