Blood Work (2002)

Man wat een tegenvaller van Eastwood die ik over het algemeen toch vrij hoog heb zitten. Het toch al vrij standaard -seriemoordenaar laat raadseltjes achter voor de agent- verhaal is niet echt solide. Ook al niet echt verassend maar wat het deze film echt de das omdoet is het feit dat hij gewoon maar nergens spannend wil worden. Een altijd toch vrij cruciaal element voor een geslaagde thriller vind ik.

Audiovisueel was Wanda de Jesus zo'n beetje nog het enige wat ik opwindend vond, alhoewel ik erg twijfel aan haar acteertalent! Duidelijk dat opa Clint haar niet op die kwaliteiten heeft uitgezocht. Maar goed Clint zijn eigen acteerwerk heb ik ook wel eens een heel pak beter gezien. Beetje slap, futloos spel alhier van het heerschap.

Eastwood kan op het doek en op de regisseursstoel veel en veel beter. 2* en dan doe ik dit nog een beetje aardig voor Clint.

Tot halverwege boeiend. Daarna cliché met een dader die je al van mijlenver ziet aankomen.

Meh.

Standaard politiefilmpje dat een aanvaardbaar verhaal verteld.

Echt spannend is de film echter niet, omdat je al vrij snel door hebt wie de hartendief is die iedereen zoekt.

Qua acteerwerk is iedereen buiten Eastwood slecht tot verschrikkelijk bezig. Vooral Huston (doc) en die vervelende Arrango zou je een paar fletsen op hun muil willen geven. En dan heb ik nog niet eens over Graciella.

Ook de regie en soundtrack zijn erg magertjes.

Het aantal sterren dat ik geef is derhalve volledig te wijten aan Eastwood zelf. De man zorgt ervoor dat deze prent toch nog één been heeft om op te staan.

Maar over het algemeen is Blood Work een film waarin je een acteur als Seagal de hoofdrol ziet spelen.

Geen topper dus.

**

Als je Clint Eastwood hebt heb je creatieve, uitgebreide en onvoorspelbare verhalen en slimmigheidjes. En dat was in Blood Work ook uitstekend gelukt. Soms vraag je je nog af waar zo'n oude man al die energie vandaan haalt, kwa in actie komen. Het verhaal was zoals gezegt wel weer typisch Eastwood en ook erg knap opgezet. Eastwood krijgt hartaanval bij het achtervolgen van een moordenaar, ligt 2 jaar in coma en krijgt een donorhart, maar in die 2 jaar dat ie in coma ligt word er een vrouw vermoord waar hij het hart van krijgt. Erg bijzonder alweer. De oude Eastwood weet er weer een hoop aandacht in te besteden om een film helemaal goed te maken, in al zijn films zie je zowat dat ie overal bij nadenkt bij het neerzetten van een verhaal, waarbij de kijker denkt van: ja, oja dat kon niet omdat dit en dat in de weg zit.

Ook de rol van die vrouw vond ik ijzersterk en Jeff Daniels is ook een uitschieter. Het word wel best snel duidelijk dat Daniels de moordenaar is. Ook de eindscene op die spookschip was erg spannend en daarin krijgen we weer wat actie voorgeschoteld. En soms zit je wel eens te denken, dit zou toch wel een zesde deel van Dirty Harry kunnen wezen.

Verder opnieuw een uitstekende politiefilm van meester Eastwood. Voeg daarbij nog een Psycho gehalte aan toe, ziekenhuisdrama en actie en je hebt het zeer geslaagde Blood Work.

4,0*

Typisch Clint

Een typische Clint film. Precies wat ik er ongeveer verwachtte van deze Clint productie: Guns, moorden oplossen en de typische chagrijnige Clint. Voor mij is dat top vermaak. Naast Eastwood vond ik Jeff Daniels ook erg goed. En wat betreft de dader, daar kwam ik pas het laatste 20 minuten achter. Ik hoop dat Eastwood nog zo'n soort gelijke film maakt. Who knows.

Een mindere Eastwood dit, ik kan er zelfs geen voldoende aan kwijt.

Eastwood lijkt weinig zin te hebben in deze film, dat straalt tenminste een beetje van hem af. Het verhaaltje is standaard en vrij voorspelbaar. De moordenaar laat allerlei hints achter, maar het is uiteindelijk niet zo verrassend dat Daniels de dader is.

Het acteerwerk is redelijk, maar ook niet heel goed. Clint speelt zijn vaste rol, terwijl vooral zijn collega's van de politie soms erg matig tot zelfs irritant zijn. Alleen Jeff Daniels brengt het er nog wel aardig vanaf. Grappig trouwens, dat Eastwood nog een romance krijgt, haha, alsof die jonge vrouw ook echt op zo'n oude man valt.

Tja het verveelt op zich allemaal niet, maar koud of warm word je er ook niet bepaald van. Eastwood kan in ieder geval veel beter, dat heeft hij ervoor en erna wel bewezen.

2,5*

Begint allemaal wat te tam en te standaard, maar naarmate de film vordert blijkt het plot toch wat meer verassingen en wendingen te hebben dan we in eerste instantie vermoedden.

En dan krijgt Clint Eastwood ook weer iets van een Dirty Harry.

Zeker niet de topper uit de Eastwood-catalogus, maar beter dan verwacht.

Lekker tussendoortje van Clint Eastwood. Het verhaal is vrij standaard maar weet wel te boeien. Hoewel het einde voorspelbaar was vond ik het toch nog aardig. De cast deed het best aardig en dan met name Jeff Daniels, Clint Eastwood speelde vrij houterig maar dat lag natuurlijk ook aan zijn leeftijd. Geen topper van meneer Eastwood maar wel een vermakelijke.

Deze film kijkt prettig weg, echter zag ik essentiele zaken wel van mijlenver aankomen. Wanneer je jezelf vele malen slimmer waant dan de hoofdpersonage, een oude rot in het speurvak, is dat toch jammer. Ik betrapte mezelf erop te denken "Hoeveel 'leads' heeft hij nog nodig om uit te vinden dat...." Ook de slotscene was weer eens overclichématig.

Vanwege de degelijkheid toch nog een voldoende, maar het had vele malen beter gekund allemaal. Forgettable...

Zwak.

In de lijst van Clint Eastwood toch echt een van de mindere films, en niet alleen om het matte acteren - het flauwe sentimentele verhaaltje is al eens beter verteld (hoewel de film die ik daarmee bedoel me dan weer niet te binnen wil vallen). Maar toch, Clint zelf speelt niet heel geweldig, Jeff Daniels heeft zijn dag niet, en over de rest begin ik maar niet. Het is allemaal net een beetje teveel Dirty Harry na z'n pensioen, met bijbehorend gezapige production values. Respect voor Clint's leeftijd, maar daar wordt de film niet goed van - en nauwelijks te geloven dat het van dezelfde man is die daarna nog even meesterwerken als MDB neergezet heeft.

Saai en voorspelbaar.

Na 10 minuten kan je het plot in grote lijnen wel raden.

Daar gaat de spanning en het houterig acteerwerk weet ook niet te boeien. Een zielloos gebeuren. *2.0

Aardige film waarin een gepensioneerde agent een nieuw hart krijgt, maar niet zonder gevolgen. Een redelijk onderhoudende politie-thriller. Een aantal plotelementen zijn wat opzichtig en soms wat vergezocht. Ook de finale is nogal standaard. Clint Eastwood is wel vermakelijk als de oude rot. Niet slecht, maar ver verwijderd van zijn beste werk.

De man (Clint Eastwood) beginnen we steeds meer te waarderen naarmate we zijn films leren kennen waarin hij als acteur speelt en als regisseur de regie heeft gedaan de laatste decennia. De man is als acteur vaak een regelrechte nuchtere persoon die zelden tot nooit een lach vertoont maar toch humor heeft in zijn spraak. Ook in dit verhaal is hij weer die nuchtere Amerikaan die bij de FBI werkt als sporendetective en vaak zaken ziet die andere politiemensen over het hoofd hebben gezien.

Nadat hij door een hartaanval op de lijst komt van een transplantatie en een "nieuw" hart ontvangt, komt ene Graciella Rivers bij hem op bezoek en vraagt of hij de dader die haar zus heeft vermoord, op wil sporen.

Hij neemt het besluit om haar verzoek in te willigen en gaat achter de dader aan. Al snel blijkt het dat er meer achter de dood van de zus van Gracielle zit dan de kijker en onze ex-agent vermoeden.

Een heerlijke film met een prachtig verhaal en de nodige spanning die een thriller betaamt.

Wij hebben ons prima hiermee vermaakt en het oordeel is een ruime 7!

Op naar de volgende Eastwood productie.

Ik kijk altijd met plezier naar Eastwood en in deze film zette hij ook weer een prima rol neer. Daniels deed het ook goed. Het verhaal is apart maar met in het achterhoofd dat het om een psychopaat gaat is een en ander wel te verklaren. Het is de tweede keer dat ik deze film heb gezien en ik vond hem net zo goed als de eerste keer; dat was net nadat hij verschenen is. De ontmoetingen tussen Terry en detective Ronaldo begonnen op een gegeven moment te vervelen; dat was iets teveel van het goede. Boeiende en af en toe spannende film, met helaas een voorspelbaar einde, maar dat mocht de kijkpret niet drukken.

Zet de budweisers maar koud, we gaan een dagje aanmeren bij Old Clintport. Hoe beter een zondagnamiddag spenderen dan dobberend op de sloep van kapitein Clint? Een welwillende, zonovergoten sfeer van dolce far niente, met enkele bevattelijke latina's om het feestje compleet te maken. Een kratje goeie donuts voor de smerissen, wie kan daar aan weerstaan bij Jupiter? De sublieme sfeer van zorgeloos rondhangen, die ik hier onbeholpen tracht te evoceren, is het ankerpunt van Blood Work en ligt aan de basis van menig Eastwood. Het is dan ook precies net hierdoor dat ik - met pijn in het hart - moet bekennen dat de plottwist op het einde de film bijna voor mij verpest. Niet omdat ik het implausibel en vergezocht zou vinden. Ik VIND het natuurlijk implausibel en vergezocht, maar daar draait het heus niet om. Ik vind dat altijd erg kleinburgerlijk en bekrompen, mensen die klagen over een ongeloofwaardig scenario. Maar in dit geval is de ontknoping nefast voor de eerdere male bonding, die aan het hart ligt van het Hawksiaans rondgehang. Als 'Buddy' eigenlijk de seriemoordenaar is, en alles listig heeft beraamd, dan is het hele rooskleurige universum van de film toch gestoeld op een leugen? Wat dan met dat trademark Clint inclusief 'rechten en plichten en vooral niet zeuren' humanisme? Een wereld waar blank hand in hand gaat met zwarten, Aziaten en latina's - vooral als er wat lekkere wijven tussen zitten.
Ik probeer toch het glas halfvol te zien, zo zou Clint het immers willen. Bourbon, straight up. En liefst erna nog eentje. Om mijn lichte teleurstelling te sussen, wend ik mij tot de 'special features' van de WarnerBros.™ special edition dvd, meer bepaald de 'making of' 'featurette', eigenlijk de enige reden dat ik de DVD kocht. De 'featurette' - waar Wanda De Jesus, Paul Rordiguez én Eastwood zelf aan deelnemen - zou immers Spaans gesproken zijn. Eastwood, die Spaans spreekt? Dat belooft een dijenkletser te worden! Maar helaas, Clint spreekt eigenlijk gewoon Engels tijdens het interview en hanteert slechts twee Spaanse woorden. 'Gordo' en 'conundre'. Dat laatste zou Spaans zijn voor 'conundrum', maar uit nadere opzoeking blijkt dat zo'n woord helemaal niet bestaat in het Spaans. Toch heb ik me aardig vermaakt met het interview, het draagt bij aan de leuke hangout sfeer. De Jesus probeert eerst op een nodeloos diepgaande wijze de emotionele achtergrond van haar personage te beschrijven. Daarna zegt Clint, over het personage van detective Arrango: "hij is jaloers op mijn personage. Omdat ik alle lekkere wijven krijg. Lekkere wijven!"

Op het gokje bij de kringloop en vooral vanwege de naam Eastwood. Dat dit geen garantie is voor een goede film blijkt maar weer want ik vond dit toch best matig zo niet voorspelbaar.

En ja, ik kan de matige momenten praktisch aan elkaar rijgen qua plot, maar ook praktische dingen zoals de oude McCaleb te voet achter een veel jongere dader aan, dat geloof jezelf zeker? Dan de overduidelijke momenten waar een stunt double wordt gebruikt. Het plot is veel te vergezocht met de transplantatie en hoe weet Graciella dat Terry het hart van haar zus heeft? De dokter weet niet eens wie de donor is en dan zal dat in de krant staan? Hou toch op! Net als sex tussen Terry en Graciella, is dat echt nodig met een leetijdsverschil van 30 jaar en heeft zij een fetisj aangezien het min of meer met haar zus doet? Dan het bespottelijke rechercheurs duo waar de incompetentie afdruipt, het is toch belachelijk dat zo'n oude zak als terry de zaak moet oplossen nog maar te zwijgen over dat gefit van Arrango op Terry. Wat een gedoe allemaal, en wat flauw en ongeloofwaardig. Tenslotte de dader die ik nadat Jeff Daniels in beeld komt meteen al aanwees van dat is hem, iets dat puur ligt aan een bepaald format die dergelijke films uit die tijd volgen.

Buiten dat allemaal voelt de film niet aan als vlot maar stroef. De acteurs proberen er er uiteraard het beste van te maken maar voor een film die door Eastwood zelf geregisseerd is dit toch echt wel onder de maat met een film die voorspelbaar is, erg vergezocht met de transplantatie, en vooral wat daar werkelijk achter zit, en dan ook nog zo'n middle of the road product is die van alle genres wat mee pikt maar nergens vol voor gaat. Ik moet wel zeggen dat de soundtrack best te doen is voor een Eastwood film want dat is ook vaak wel anders. Begrijp me goed dat dit niet een hele slechte film is, want er is uiteraard veel beroerder op dat vlak, maar een tegenvallende film die zich heel graag met de betere psychologische thrillers zoals Se7en of The Silence Of The Lambs, of het segment daaronder zoals de Alex Cross films, wil meten is Blood Work zeker en daar faalt men behoorlijk in.

"Just because you got a Mexican's heart doesn't mean you're one of us!”

Met Eastwood aan het roer kun je mij altijd wel blij maken. Meestal produceert de man ook gewoon goeie films, zowel als regisseur en als acteur. Sinds zijn grote doorbraak vult hij vaak beide rollen in. Ik heb nog lange niet al zijn films gezien, en wil eigenlijk nog wel eventjes wachten met alles van zijn hand te bekijken maar, zo nu en dan schiet er toch nog eentje uit die ik toch maar kijk. En hij weet het meestal ook goed te doen, gezien de gemiddelde stemmen zijn bijna al zijn films positief beoordeeld, zelfs hier op MovieMeter, dat zegt een hoop van het feit dat Eastwood gewoon een genie in de filmwereld is.

Toch weet hij met deze film niet echt te imponeren. Het is gewoon een nogal stugge en vrij saaie misdaad prent die eigenlijk iets té simpel is, waardoor het allemaal niet heel erg boeiend is. Het hele nieuwe hart idee was wel leuk maar, vond ik niet helemaal fijn erbij passen, het leek meer een hindernis. Voor de rest vond ik het verhaal ook niet altijd even interessant, al begon de film best vermakelijk maar, ik merkte dat ik er na een uurtje wel klaar mee was. En dan moet je nog vijftig minuten. De film duurt gewoon simpel weg te lang, en had een heel stuk korter gemogen. De plottwist vond ik ook niet heel boeiend, althans wanneer hij de dader vindt.

Voor de rest staat deze film gewoon op safe. Het is een prima tussendoor filmpje zo op de maandagavond, en zal daardoor ook geen vlieg kwaad doen. Begint gewoon leuk, eindigt toch wat minder. Je bent vrij snel in gekakt en het lukt de film niet echt je aandacht vast te houden. Het had van mij part wat spannender gemogen, wat grover misschien ook wel; al is dat niet altijd een even realistische vraag, omdat de film daar ook niet naar neigt. Al vond ik zelf de beelden van de moorden zoals die bij de geldautomaat toch wel goed gedaan, zag er behoorlijk realistisch uit. Tja, Eastwood doet zijn ding in zowel de regie als zijn acteer werk, en het is gewoon weg weer heel goed hoe hij acteert. Helaas viel de rest allemaal gewoon wat tegen.

Paul Rodriguez verschrikkelijk slechte acteur. Doorgespoeld toen hij in beeld kwam. Jammer voor de film

Blood Work mijns inziens niet echt een Eastwood film wat we gewend zijn. Dit neemt niet weg dat het goed weg keek. Heb er eigenlijk zonder veel bij stil te staan goed van kunnen genieten. Dat is dan ook wel weer knap dat het als gemiddelde film dan toch weet te verrassen.

Het begint allemaal best nog wel aardig, maar op een gegeven moment is het toch allemaal erg zwakjes. Dan heb ik het niet over de acteurs. Clint, Tina en Angelica spelen erg goed. Maar als je door hebt wie de dader is, dan is me dat toch een partij ongeloofwaardig en niet spannend. Dan zakt de film echt helemaal in.