The Little Princess (1917)

Als ik in 1917 deze film gekeken zou hebben gaf ik deze film 3 sterren.

***

Ook een manier van stemmen

Valt wat voor te zeggen...

Hele vermakelijke film met mooie sets.

Mary Pickford speelt dus hier een mooie sara

Vierde verfilming die ik zie van dit verhaal en jammer genoeg wel de minste. Door de korte speelduur wordt er niet de tijd genomen het verhaal goed te vertellen, dat het een silent is helpt daarbij ook niet. De regie levert hier een minder geslaagde adaptatie af van het boek naar een film. De film is, net als de versie uit 1986, heel trouw aan het originele verhaal, maar de prioriteit van de regie is duidelijk een film afleveren die voldeed aan de standaarden van destijds en niet zozeer het overbrengen van het verhaal. Zo bevat de film bijvoorbeeld een slapstickscene, en alsof de korte duur al heel lang was, wordt bijna 20 minuten besteed aan het verhaal van Ali Baba en de 40 rovers, wat je als een zelfstandige short zo uit deze film zou kunnen knippen. Dit gebeurt op het moment dat Sara aan haar vriendinnen een verhaaltje vertelt, dan lijkt het dus alsof je vanaf dat moment naar een avonturenfilm gaat kijken wat niets met het oorspronkelijke verhaal te maken heeft. Half sterretje aftrek daarvoor.

Pluspunten zijn er ook, zo wordt Becky uitstekend vertolkt door Zasu Pitts en bevat de film een opvallend stukje stop motion wanneer twee speelgoedpoppen tot leven komen en met elkaar gaan spelen.

Dat Sara door een 19-jarige (Mary Pickford) werd gespeeld was wel even wennen, want ondanks haar looks en korte lengte kun je zien dat het geen kind is. Veel minder viel op dat haar vriendin Becky door een 23-jarige werd gespeeld. Aardig om het een keer gezien te hebben, een ruime 2,5*.

Wie niet bekend is met het verhaal kan beter eerst een van de nieuwere versies bekijken, zoals de visueel fraaie versie uit 1995 (4,5*), geregisseerd door Alfonso Cuarón (bekend van o.a. "Gravity"), de mooie BBC-miniserie uit 1986 (4,0*), of de versie met Shirley Temple uit 1939 (3,5*).

Oef je bent toch wel streng arno74. Ik geef je gelijk dat het verhaaltje van Ali Baba gerust wat korter had gemogen al was dit de enige versie waar een van Sara's verhaaltjes volledig tot leven werd gebracht. De jaren 90 versie met naar mijn mening de beste Sara had ook wel enkele flarden maar geen compleet verhaal als deze. Ik zou deze echter op plaats 3 zetten. De verfilming met Shirley Temple (die ik wel al heel lang niet heb gezien) wijkt erg veel af van het oorspronkelijke verhaal (waar ik toch een grote fan van ben . Ondertussen heb ik behoorlijk wat silents gezien en een van de dingen hier is dat je door gebrek aan spraak veel minder karakterontwikkeling hebt, want voortdurend tekstbordjes lezen dat haalt de vaart er uit en is ook voor de kijker niet aangenaam.

Door een aantal van Mary Pickfords silents te kijken die meestal rond het uur lang zijn ben ik deze stijl meer gaan appreciëren. De film wordt meer als een boekverhaal op samengevatte wijze getoond. Positief vind ik daar aan dat dit soort films een lekkere vaart hebben, bij de les blijven en zich meestal niet verliezen in dingen die niet zo belangrijk zijn (al heb je in dit verhaal natuurlijk het Ali Baba verhaaltje dat de film nodeloos rekt). Blijkbaar moesten ze toch aan minstens 1 uur speelduur komen en vonden ze het wel leuk om Pickford als oosters slavinnetje te zien dansen. Goed ik had ook liever gezien dat ze dat gedeelte hadden ingekort en verder opgevuld met een andere scène zoals Sara die boodschappen moet doen, geld krijgt van een jongen omdat ze als bedelaar wordt aanzien, broodjes voor zichzelf koopt maar die uiteindelijk weggeeft aan kindjes die het nog moeilijker hebben dan zij. Is een van mijn lievelingsscènes die de jaren 90 versie heel mooi brengt.

Ik ook was vooral gecharmeerd door het meisje dat Becky speelde, denk toch dat zij het meest lijkt op de Becky die ik mij in de roman voorstelde. Maar net zoals in de andere versies vond ik het een sterke chemie tussen Becky en Sara. Pickford was duidelijk de Shirley Temple van haar tijd met haar kleine gestalte, lang krulhaar en jeugdig engelengezicht werd ze America's Sweetheart en speelde ze nog lange tijd kinderrollen en naar mijn persoonlijke mening op overtuigende wijze. Van Temple heb ik te weinig gezien om een goed oordeel te kunnen vellen, maar ik heb vaak gehoord dat de films vooral rond haar zang- en danstalent werd gemaakt. Dat levert meestal weg aardig kijkvoer op, maar ik zie dat liever niet gebeuren bij mooie kinderverhalen met sterke dramatiek zoals deze (of Heidi om een andere boekvergilming met Temple te noemen).

Maar ik ga volledig akkoord dat dit niet de beste versie is om te kijken als je weinig weet hebt van het verhaal. Denk dat destijds veel mensen al het boek hadden gelezen en dan het leuk vonden om dit eens verfilmd te zien.

Ben het eens met je alexspyforever, al scheelt het maar een halfje in onze waarderingen voor deze film. Bij mij viel het wel verkeerd dat ik The Little Princess wou zien en ik opeens naar Ali Baba zat te kijken. Een teleurstelling, het gaf me het gevoel dat ik de verkeerde film had opgezet .