Nana (2005)

Gebaseerd op een uberpopulaire manga + hype, dus dan kan je een poppy uitwerking verwachten. Beetje jammer, want hier had duidelijk meer ingezeten.

Niet in het minst omdat Nana twee van Japans leukste (en knapste ) jonge actrices weet te stikken. Na Hana & Alice kijk ik maar al te graag uit naar nieuwe films van Aoi Miyazaki, en Nakashima overtuigde eerder ook al (in een wat onbenulliger filmpjes dan). Beiden doen het ook goed hier, mooie chemie tussen beide dames, maar de film wil niet altijd even goed mee.

Af en toe mooie scenes, enkele erg leuke en aandoenlijke stukjes zelfs. Maar net wanneer je echt denkt te kunnen wegdromen komt er weer een slechte scene. Ze zijn niet al te talrijk gelukkig, maar uiteindelijk is het toch jammer. Nana had vooral een beter regisseur verdiend. Waarom niet weer Iwai of zo, toch de perfecte regisseur voor dit soort lieflijke films.

Uiteindelijk laat het geen slechte nasmaak achter, er had alleen veel meer ingezeten. Verder wel een aangenaam filmpje, al zit het vrouwelijk schoon daar ook wel wat voor tussen. 3*

Ik lees net in het commentaar van mijn voorganger dat deze film vooral bedoeld is voor tieners en pubers. Zit ik hier met mijn goed gedrag én mijn goed gevoel. Want hoewel ik volgens sommigen dus niet tot de doelgroep behoor, vind ik deze film over een warme vriendschap tussen twee jonge vrouwen met een totaal verschillende achtergrond erg mooi.

Ik ben vooral onder de indruk gekomen van het gelaagde optreden van Mika Nakashima. Jammer dat Aoi Miyazaki het toch weer niet kan laten om —zoals zo vaak— te pas en te onpas met een enigszins pruilerig mondje voor de dag te komen.

Op de regie van Kentarô Ôtani valt m.i. weinig aan te merken. De opmerkingen dat Shunji Iwai het beter gedaan zou hebben, beschouw ik maar als prietpraat.

Best wel een fijne film over twee jonge vrouwen die elkaar ontmoeten en dezelfde naam dragen. Daar houden de gelijkenissen zowat op, want betreft karakter en uiterlijk zijn de twee vrouwen elkaars tegenpolen. Toch klikt het wonderwel tussen die twee en dan ontplooit zich best een degelijk verhaal.

Een film dienook draait rond relaties en verloren liefdes. Misschien wat op maat voor een jonger doelpubliek, maar dat betekent niet dat anderen er ook niet van kunnen genieten.

Niet super allemaal, maar best een aangename kijkervaring. Prima muziek ook met die rockband. Aoi Miyazaki is geweldig hier (maar vermoeiend) en er is best wat chemie tussen de twee.