Somewhere in the Night (1946)

Een cryptisch, erg boeiend verhaal over gestolen nazi-geld, een oorlogsveteraan die aan geheugenverlies lijdt en misschien wel een moordenaar zou kunnen geweest zijn. De spanning zit er vanaf het begin goed in en het plot heeft een aantal verrassende wendingen. Knappe vertolkingen en een vlotte regie. Een genietbare film-noir.

Hele fijne speurtocht naar de geheimzinnige Larry Cravat in de VS vlak na WO2. Doet een beetje denken aan The Maltese Falcon, vol met crooks, femme fatales, havens en schimmige kelderkroegen. Absoluut een must see voor de noir-liefhebbers.

Het uitgangspunt (John Hodiak met geheugenverlies) leidt tot een mystery gedreven plot die de aandacht gaande houdt tot het einde toe. Onderweg duiken allerlei duistere figuren op, worden we vergast op een late night optreden in een nachtclub, lijken de schaduwen simpelweg een eigen leven te leiden. John Hodiak als hoofdrol had niet beter kunnen uitdraaien. De tweede film met hem die ik zie (de andere een romantische komedie) en opnieuw een voltreffer. Tsja hij speelt de noirheld op een archetypische wijze; onderkoeld, een vreemde voor zichzelf en de omgeving.

En leuk dat het in die tijd een must was om ook in drama/misdaad al een keer een grappig moment te verwerken om het publiek goedgezind huiswaarts te sturen. En ze laten de film er zelfs mee eindigen.

Wat dan misschien nog ontbreekt in deze noir t.o.v. bepaalde andere noirs zijn echt gevatte dialogen; en toch kan dat hier geen punt van kritiek zijn omdat je zoiets ook niet moet verwachten van een man met amnesia. Dan mag je al blij zijn dat hij zich uit slag trekt zoals John Hodiak hier doet.

Ook qua femme fatale gehalte is het geen uitschieter maar in feite heb ik dat onderdeel niet echt gemist. De twee aanwezige dames hebben mekaar goed aangevuld en wisten toch ook wat los te maken bij de mannen.

Het heeft jaren geduurd vooraleer ik de dvd bekeken heb, maar deze zal ongetwijfeld nog een keer op repeat gaan ten gepaste tijde, somewhere in the night.

Pas de tweede film an Mankiewicz als regisseur. Begonnen als schrijver en daarin zo succesvol dat hij kon gaan regisseren. Zijn eerste jaren bij Fox. Later bij verschillende studio's. Ook hier werd hij uiteindelijk succesvol en uiteindelijk mocht hij de grootste film tot dan toe maken met Cleopatra. Dat werd niet wat de studio had gehoopt en zijn carrière herstelde nooit meer helemaal.

Dit is noir zonder grote sterren, De drie eerste billings kwamen me tot vandaag niet bekend voor, Hoofdrolspeler John Hodiak brak nooit echt door en stierf al op zijn 41e aan een hartaanval en is nu vergeten. Ik heb hem eerder gezien in Lifeboat blijkbaar. Ik herkende hem niet, Tegenspeler Nancy Guild brak ook nooit door en stopte vrij snel met acteren, Lloyd Nolan was een betrouwbare bijrolacteur die vaak agenten speelde. Zo ook hier. Hij heeft nog best in wat bekende noirs gezeten, maar toevallig niet degene die ik al zag. De vierde billing is eindelijk bekend voor mij: Richard Conte. Die elk jaar wel wat films in dit topic heeft. Dit was dit jaar al de derde keer.

Hodiak speelt een man met geheugenverlies die uit de oorlog komt. Hij verbergt dat voor zijn artsen omdat hij denkt dat hij wat verbergt. at volgt is een verhaal met nogal wat twists en turns en personages die veelal achter een groot geldbedrag aan blijken te zitten. En op de achtergrond sluimeren thema's als oorlogstrauma's enzo. Soms een twistje teveel, maat dat wordt gecompenseerd door veel sfeer.;De onbekende acteurs zijn adequaat zonder dat ze groots zijn. Maar dat Mankiewicz meer zou mogen maken zie je hier wel meteen.