46-Okunen no Koi (2006)

Helaas, maar dan kan ik idd. beter wachten op een dvd met subs. Tartan zou goed kunnen, heb er al meer dvd's van Miike van.

En weer een ervaring rijker.

Miike is niet mijn favoriete filmmaker. Zijn absurditeiten zijn niet aan mij besteed. Mede door zijn laksheid aan visuele afwerking en enige zorg aan een in moordtempo gemaakt arsenaal laat ik ze meestal links liggen. 46-Okunen no Koi is echter een verademing! Een kunstwerkje waar oneindig veel regisseurs met geen film aan kunnen tippen.

Het kleurenspel is uitzonderlijk, de decors misselijkmakend verwarrend en sfeervol. Een bizar schouwspel in een gevangenis die helemaal niet als zodanig aanvoelt. Een toneel van en voor een verhaal dat alle kanten op kan. Personen verdwijnen en komen terug, gevangenen lopen zo naar buiten in een futuristische woestijn, ondervragingen worden op een originele manier in beeld gebracht. Een kleine opsomming van een unieke creatie.

De repeterende beelden die stukje voor stukje worden uitgewerkt weken de film los. De zoektocht op deze manier is vrij structuurloos en warrig, maar weet het toch allemaal eenvoudig te houden. De uitleg is simpel, maar gevat en toch niet te begrijpen. Ook ik kon niet anders dan de centrale woorden in Reconstruction hierop toe te spelen. Doch is het hier zoveel leger; passend, maar het deed me niets.

Echter, de film voelt nu nog net even iets te vlak om echt te overtuigen. De puzzelstukjes (niet van het verhaal) moeten nog even op zijn plek vallen en bezinken. Het komt nog wel goed met mij en Miike.

Heren als Goodfella, starbrightboy en Onderhond hebben al lang en breed hun lovende commentaar omtrent 46-Okunen beschreven. Daar kan ik dan ook weinig aan toe voegen.

Alhoewel ik moet zeggen dat ik in al hun punten iets voel, alleen ben ik over het geheel toch minder enthousiast. Het is absoluut een unieke film, die zich inderdaad in het Miike universum afspeelt en daar ook volkomen logisch lijkt. Namen als Von Trier en Barney kwamen eveneens in mij op, en dan vooral op visueel gebied. Filosofisch en poëtisch viel de film op mij echter wat pover uit. “Mooie plaatjes vullen niet alle gaatjes”, bedacht ik mij zo hier en daar.
Want er waren prachtscènes te vinden, waaronder het geweldige einde met de schitterende muziek en de simpelheid van het eindshot. Maar sommige stukken konden mij weer een pak minder intrigeren en verveelde me zelfs. Het hele Q&A gebeuren vond ik aardig bedacht, maar had ik na een tijd wel gezien, het hele whodunit eigenlijk.
Echt meedenken zat er voor mij niet in, had ik vreemd genoeg ook weinig behoefte aan. Ik wilde wegdromen, maar vond het niet altijd hallucinerend.

Niet dat ik het nu direct een misbaksel vind, vond hem zelfs erg bijzonder met wat geniale visuele vondsten (erg mooie gevangenis!) en prachtige scènes. Maar voor mij wist het niveau niet altijd van dezelfde hoogte te zijn.Op zich overigens wel een film die ik ooit nog eens wil herzien. Misschien vallen de puzzelstukjes dan op zijn plek en heb ik meer tijd om weg te dromen in de visuele pracht.

Ben er eens aan begonnen, vond het wat pretentieus eigenlijk.

Echt pretentieus zou ik het niet willen noemen, al hoewel de filosofische gedachten over tijd etc. niet altijd helemaal lekker uit de verf komen. Het was voor mij net iets te afstandelijk en te opgerateld. Zo dus ook de Q&A, waardoor ik er moeilijk in kon komen, weg kon dromen.

Edit: Ik zat trouwens tijdens de film wel weer vaak met de gedachten in mijn hoofd hij bijzonder dit soort films zijn. Zo avant-gardistisch en zo vrij van conventies eigenlijk.

Ik denk dat de ideale Miike liefhebber dan ook eerder iemand is die kan genieten van zowel arthouse, als conventieloze cinema, als smakelijk over-the-top B-vermaak. En vooral ook niet bang is van een mix van die 3.

Als Miike er een wegdroomfilm van zou maken zou de helft van het appeal al verdwijnen denk ik. Komt het veel meer in de buurt van wat je dan brave arthouse kan noemen.

Allicht heb je gelijk. Misschien had ik ook wel geen rekening gehouden met het whodunit aspect van de film. Het over-the-top B-vermaak heb ik trouwens nergens opgemerkt en erg pretentieloos vond ik het in ieder geval ook niet. (Wellicht heb je het over zijn gehele oeuvre, daar kan ik me wel in vinden). Eerder een arthousefilm met theater trekjes, en hier en daar een thriller element. Nog steeds een aparte mix natuurlijk, mede door de setting.

Njah, zaken zoals de grote berg (of was het een piramide ?) en die space shuttle schaar ik een beetje onder over-the-top B vermaak. Het geeft def film toch een zekere relativerende toon mee.

En tuurlijk heeft Miike wel pretenties, maar hij biedt gewoon veel meer dan dat. Het is dan ook zo dat beide kampen (arthouse vs nonsens) vaak tegenover elkaar staan en de dwarsdoorsnede redelijk klein is.

Er zijn maar weinig Miike's die je aan een typisch arthouse publiek kan presenteren denk ik.

Ik zou zelf de piramide en die Space Shuttle niet direct onder over-the-top B vermaak plaatsen. Vond het esthetisch namelijk best mooi. Niet op een cliché manier, maar toch had het iets erg moois. Het grappige eraan zag ik niet direct zo, waarmee ik het ook niet één twee drie relativerend vond. Vond het eerder haast grotesk, maar daarmee wel bijzonder.

Ik vind wat het betreft dat hij niet direct arthouse publiek aantrekt, maar ook niet bij de 'puur vermaak' jongens hoort Izo een mooi voorbeeld. Vreemde mix tussen 'nonsens' (want echt nonsens vind ik het [gelukkig] nergens) en poëzie, tussen vermaak en kunst. In dat opzicht 46-Okunen ook.

Ben wel benieuwd naar deze, Weet iemand of hij ergens in Rotterdam te koop of te leen is?

Volgens mij is er geen ondertitelde DVD beschikbaar van deze Miike. Hij draaide op Dejima, waar ik m helaas ook heb gemist.

8 januari 2008 uit op een regio 1 DVD in de VS!

Eindelijk, kan niet wachten om deze Miike te bekijken.

Vond het vooral een wat kitscherig homo-erotisch gevangenisdrama met allerlei kunstzinnig bedoelde scenes die ik echt niet mooi kon vinden (afgezien van hier en daar een aardige vechtscene) en niet leuke pogingen origineel te zijn (interview via tekst in beeld bijvoorbeeld ) .

Niet mijn smaak.

Verrek! Had ik in plaats van 3 Miike's, 4 films van hem opgezocht. Dit wist ik echt niet, maar iki had gezegd dat ik een paar dagen zou stoppen als ik de films van hem op mn pc af had. Tsjah, deze niet kijken is vals spelen, dus toch maar even er achteraan gegooid.

Miike , zo begon onze hond met altijd rooie ogen. Nu kan ik best zelf een begin maken, maar dit overenthousiastme vond ik grappig en ook zo passend..

Mn 4e van Miike alweer dus, in 3 dagen, hoe verslaafd wil je het hebben.
Wat me hier als eerste opvalt is, dat deze film mooi is. Ik had pas 3 van zn films gezien en hoewl ze allen bijzonder origineel waren en kunstzinnige trekjes hadden (zacht uitgedrukt), waren ze geen van allen mooi. Miike benadert hier elk shot alsof het zijn final sequence is. Elk shot is met zoveel zorg neergezet, alles is gewoon een plaatje. Als je van een douchekop zelfs iets moois kan maken, ben je idioot goed bezig. Visueel is het gewoon erg vet en bijzonder. Dans, stukken tekst voor de kijker, vragen in beeld, voice over, animatie. Vooral in het begin van de film ook erg veel aktie en hoewel het er erg lomp/hard uitzag, werd het gelukkig nooit overdreven gory. Hier moest ik wel aan wennen, maar het was niet zodanig expliciet in beeld gebracht dat ik er problemen mee had.

De film leek makkelijk te volgen door alle teksten, voiceovers en flashback, maar werd daardoor best chaotisch en maakte het daardoor juist weer uitdagend.

Score. Ja, dat word lachen. Zn films zijn tot nu toe nog niet onder de 4* uitgekomen, kwestie van de goeie films uitkiezen denk ik ook. Ergens wist ik echter dat de man echt wel een 5* in zn mars had.
5*

Het vervelende is, ik denk dat ie ook hoog in mn top moet, want dit was wel heel vernieuwend, verbluffend, mooi en vooral heel knap in elkaar gezet. Eeerst binnenkort maar een 2e keer zien dan en zo gauw ie er met subs is, kopen!

Qua vervolg van Miike films ben ik benieuwd, er zit ook veel echte gore tussen volgens mj, dat me dan weer niet zo trekt.

Misschien dat je nog the box kan proberen. (Mikke's short in three...extremes.) Izo vind ik er op bepaalde punten ook prachtig uitzien maar die vind ik wel erg moeilijk aan te raden.

De dvd van Big bang love (met subs) is toevallig sinds gister uit. Heb hem ook in besteling.

Een bezweet lichaam, klamme handjes, wat close ups en achtergrondgeluiden die brutaal de coulissen proberen te ontvluchten om de schijnwerpers te betreden tijdens een intens dansstuk waarin iemand in een rood - wit decor opgekropte spanningen lijkt te verdrijven door zijn lichaam te laten bewegen op de luidruchtig aanwezige muziek.

Takashi Miike is voor mij een redelijk onbekende regisseur. Iemand van wie ik mij lang niet genoodzaakt zag om eens een uitvoerige blik in zijn oeuvre te werpen. De 2 films die ik eerder van hem zag hadden vooral een komische insteek. Ik was dan ook erg verrast toen Miike het hier dus op een compleet andere boeg gooide. Wat een prachtige opening!

Net zoals de opening bleek de film ook zeer interessant. Miike speelt met de verhaalstructuur van de film. Verder balanceert hij vaak tussen een intiem liefdesdrama tussen 2 gevangenen en laat hij gelijk enkele schaduwzijden van verbondenheid in de gevangenis aan de kijker zien. Heftige geweldscenes wisselen het geheel af, ondersteund door krachtige geluiden die er geen twijfel over doen bestaan dat er flink geknokt wordt.

Naast al het geweld is er in deze film ook veel ruimte voor bepaalde herhalingen van zetten. Telkens krijgen deze gebeurtenissen een wat andere dimensie. Rustgevende soppende geluiden dienen niet alleen om de kijker weg te laten dromen. Op visueel gebied ziet de film er prachtig uit. Elke ruimte heeft zijn eigen unieke kleurencombinatie. De cameravoering ondersteunt verder het aparte sfeertje dat wordt opgebouwd. Soms is het camerawerk dromerig en abstract en dan weer zit de camera op de huid van zijn personages en brengt hij juist de onstuimige en onbeheersbare gevoelens van de jongens goed over. Jun Ariyoshi lijkt een kwetsbare Benjamin te zijn, zeker in vergelijking met zijn medegevangene die qua motoriek veel grover is gebouwd en qua lichaamstaal veel zelfverzekerder overkomt. Beide zijn trouwens in hun element in hun rollen.

Minpunt waren de vele vragen die in beeld gesteld werden. Soms werd er iets te geforceerd naar het zoeken van de dader van de moord toe gewerkt. Terwijl dit meer een bijzaak voor mij was. Verder wat jammer dat ik geen shot heb ontdekt zoals op bovenstaande poster. Al heeft dat meer te maken met een verkeerd verwachtingskleurenpatroon. Gevarieerde film, die perfect ondersteunt wordt door een indringende soundtrack, die verre van duf overkomt en de impact van geweld, verregaande emoties en de vele mooie beelden perfect onderstreept. Ben blij dat ik nog wat Miike `s voorhanden heb. Al zal ik enkel selectief uit zijn oeuvre gaan spitten. Kleine 4,5*

What would you rather do: Go to heaven or outer space?

Weer een heerlijke film van Miike die met gemak z'n beste langspeelfilm kan worden genoemd. Tal van ideeen zijn ingenieus in de film verwerkt van Q&A tot animatie. Het deed me allemaal nog het meest aan Pisutoru Opera denken, weinig logica maar vele prachtige kleuren, shots en scenes. De toneelsetting van Dogville is leuk overgenomen maar gelukkig is dit geen Dogme film. Had waarschijnlijk ook veel van de sfeer en ervaring afgehaald.

Het hele verhaaltje deed me erg weinig, laat staan dat ik de puzzel probeerden op te lossen. Toch was het een leuk element van de film, beetje Rashomon/Hero gebeuren wat voor geinige tijdsprongen zorgt. Het hele pyramide en space shuttle gebeuren staat volgens mij gewoon of je voor het verleden of de toekomst kiest. Om naar de hemel te gaan moet je een oude pyramide beklimmen, voor het universum is er de shuttle. In het begin van de film wordt hier al aardig over gefilosifeerd.

Qua cinematografie is de film sterk maar helaas niet altijd even consequent. Vooral enkele buitenshots zien er wat pover uit, maar het merendeel is een lust voor het oog. De soundtrack is over de gehele linie erg sterk en helpt zeker mee aan de sfeer. Ook qua belichting en editing is dit een prima film. Als laatste zijn ook de acteerprestaties goed genoeg al is het nergens geniaal gespeeld.

Verder gewoon een heerlijke film en de beste (langspeelfilm) die ik van Miike heb gezien. Hoop zeker dat hij nog eens een film als deze maakt. Ook nog even een pluim voor de grandioze dans scene op het begin.

4.5*

Oja en als antwoord op bovenstaande vraag: Space.

Klopt, ik heb hem ook al bij de Boudisque zien liggen voor 19,95. Best een schappelijke prijs.

Ja, daar ga ik hem binnenkort maar halen. Geen gezeur met import en portokosten erbovenop zoals bij Amazon enzo. Play heeft hem nog niet, anders was ie daar ongetwijfeld goedkoop geweest.

Maargoed, zoals beschreven is dit een van de orgineelste dingen die ik recentelijk en misschien wel ooit voorbi heb zien komen, dus 19,95 heb ik er ook wel voor over.

Bij Boudisque gehaald. Een 2disc met 10% korting want de uitverkoop is begonnen. De één z'n dood is... Benieuwd, want na Gozu is Miike bij mij weer helemaal het mannetje (niet dat hij (of ik) daar een nacht minder om slapen).

Vorige week in Boudisque Nijmegen was ie er niet en in Utrecht was ie ook alweer een tijdje uitverkocht. Welke had je m nu dan?

In Amsterdam, hoewel-ie daar ook vaak niet verkrijgbaar was. Daar is gisteren de Opheffingsuitverkoop begonnen. 10% korting, plus de spaarkorting. Was een gezellig Hollandse uitverkoop sfeer gisteren.

In Utrecht is-ie ook geweest volgens het personeel, maar ook elke keer weer snel gevlogen..

Inderdaad en aangezien Amsterdam wel even een tripje (alhoewel, goed te doen) is voor me, word het maar gewoon bestellen als ik weer wat meer geld heb.

Een tamelijk briljante, en op zijn minst intrigerende Miike film (zijn zelfverklaard meesterwerk). Het kon nog een beetje alle kanten op, maar het einde toe was datgeen waar ik hoopte. Eindelijk vind Miike in mijnogen een manier om inhoud en vormgeving ook helemaal samen te laten komen. Zeker binnenkort nog eens kijken.

En een unicum: voor het eerst een DVD waarbij ik mocht kiezen of ik witte of gele ondertitels wilde. En ook nog boventitels trouwens (wat noodzakelijk bleek om de geschreven tekst in de film begrijpelijk te maken).

Dogville is ook geen Dogme film anders.

?

Hoezo niet, volgens mij volgt het keurig alle regeltjes op.

Dogville volgt net niet de regels toch ? Het camerawerk alleen al is enorm bedacht (die eerste scene is een compositieshot van meer dan 50 cameras als ik mij niet vergis).

Dogville heeft een regisseurscredit, muziek, geweld, artificiële belichting en vindt niet plaats in "hier en nu". Zo al de helft van de regels overtreden.

De muziek kan ik me niet herinneren. Dat geweld niet mocht in Dogme wist ik niet. Toch dogville dan nog maar eens opzetten.

Ik kan eigelijk nauwelijks regels bedenken die Dogville wel naleeft binnen de Dogme stroming.