46-Okunen no Koi (2006)

Ik dacht dat Miike (alleen) bezig was met 'Waru: Final' en een aflevering van 'Masters of Horror' (Haeckel's Tale). Maar dit klinkt wel erg goed.

Iemand een link met meer info?

Twitch staat er vol van geloof ik. Enkele screenshots ook. Weet ook meer en meer de grote namen te strikken. Kijk hier zeker naar uit.

Wow, weer een nieuwe Miike film.

Klinkt allemaal erg goed.

Hij werkt momenteel aan vijf films tegelijk, hoorde ik op het IFFR.

En vergeet niet het theaterstuk wat hij tussendoor nog gedaan heeft .

Twee gesubde clips.

Boeiend ja. Miike ook aan de dans

Ziet er bizar mooi uit. Prachtige setting, bijzondere muziek. Ja, dit is er wéér eentje om naar uit te kijken

Ik denk dat je Imprint bedoeld ipv Haeckel's Tale

http://www.midnighteye.com/reviews/big-bang-love-juvenile-a.shtml

lof aldaar, vergelijking met godard en von trier...

eRCee kan z'n geluk niet op denk ik

En nu maar met de vingers draaien tot we hem kunnen zien.

Godard en Von Trier? Dit moet zo'n beetje de beste film aller tijden zijn!

Film voorzien van een officiële poster, en hier een 'soort van' review. Beste quote :

Down to earth, zoals steeds

Heel aparte (mooie) poster, ben steeds benieuwder

Verhaal klinkt interessant en de poster is erg mooi. Dit keer eens een Miike waar ik zeer nieuwsgierig naar ben.

http://www.cinemart.co.jp/46/

Site + trailer. Lijkt weer 200% op een Miike film, maar dan weer net anders

Eat this, Dogville.

Nee, veel heb ik niet op met dat gezochte toneelmoralisme in de laatste twee films van Lars Von Trier. Vind het een trucje dat na een half uur al z`n kracht verliest.

Hoe anders is dat bij deze Miike. Net als Von Trier tappend uit een makkelijk te vergelijken abstract vaatje, alleen is het resultaat totaal verschillend.

Big Bang Love speelt zich niet af op een toneel, maar een andere wereld. Een wereld omringd door een hek met stroom, met daar tegenover een piramide en spaceshuttle die mogelijk ontsnapping bieden. Binnen die wereld: flarden van tijd, objecten, kamers, herinneringen, vijanden, machtsverschil en schuldgevoel. Bijna elk beeld verrast, ieder shot is verfrissend. Bij het betreden van een wenteltrap kantelt de camera 90 graden en metéén weet je: dit is niet van hier. Net als die rituelen, of de plotselinge overgang naar animatie - het zijn geen stijlbreuken, maar het is logisch. Want het kan.

Ben diep onder de indruk. Voor mij was Miike altijd zo`n lang-leve-de-lol-kerel, en daarin is `ie nog altijd de beste, maar met deze film slaat hij een geheel andere richting op. Matthew Barney? Lars Von Trier? Een vroege David Lynch met een scheut niet-opgedrongen filosofie omtrent het verloop van tijd?

Waarschijnlijk gewoon hardcore-Miike, en op geen enkele wijze in een hokje te stoppen. Even bezinken.

4,5*

woooow Miike, Masanobu Ando en Ryo Ishibashi dat belooft erg veel goeds...

De man naast me in het Ketelhuis vroeg me na de film "Snap jij er iets van?, Ik snap er helemaal niks van". En dat op een toon alsof hij zich bekocht voelde. Ik had bar weinig zin om hem te vertellen dat ik een film (of kunst in het algemeen) niet per see volledig hoef te snappen om het mooi te kunnen vinden. Snappen is 100% verstand, kunst is grotendeels gevoel. Dat had de man waarschijnlijk toch niet begrepen. Na mijn aarzeling om te reageren draaide de man zich naar de andere kant om een flinke discussie aan te gaan met de eerste de beste die daar zat.

Pas de derde film die ik van Miike zie en wat anderen al lang weten wordt voor mij ook steeds duidelijker. Miike houdt van de grenzen opzoeken, moet zelf haast ook een maniakale kunstconsument zijn die zich laaft aan alles dat los en vast zit. Heeft een werktempo waar alleen Fassbinder in het enigszins recente cinemaverleden bij in de buurt kwam. Een man met ongetwijfeld een hoofd dat borrelt van ideeën. Een man die niet bang is voor reputaties of om eens flink op zijn muil te gaan. Er zijn toch altijd wel weer een stuk of vier films in voorbereiding.

Big Bang Love koppelt een whodunnit in de gevangenis aan een filosofisch getinte film over jeugd en het verstrijken van tijd (en nog veel meer). Vermengt dat met invloeden uit toneel, stukjes animatie, teksten door het beeld, dans en wat al niet meer. Miike speelt niet alleen met chronologie, realiteit en droom en perspectieven, maar ook met het decor van de film. Van bijna een complete setting schakelt Miike makkelijk naar de Dogville-achtige non-decors.

Eigenlijk anarchie tot en met, het knapste is echter dat het niet geforceerd aandoet. De film intigeert en boeit en is er een om vaker te zien en af en toe nog even bij stil te staan. Al is Miike inmiddels vast al weer een paar films verder.

Ik ga me toch eens aan meer van die man wagen. Er zal genoeg tussen zitten wat me niet echt kan boeien, maar dat neem ik wel voor lief.

Voorlopig 4.0*

P.S. Ik dacht al waar ken ik die hoofdrolspeler (erg prettig om naar te kijken trouwens, in meerdere opzichten) van? Maar nu zie ik het. Hij zat ook al in Blue Spring die ik pas geleden zag. Daar was ie ook al beresterk.

Erg eens met de bovenstaande lovende reacties. Big Bang Love is een ontzettend sterke film, die vooral visueel gewoonweg práchtig is. Schitterend geschoten en ook erg mooi in elkaar gezet. Daarnaast is de muziek ook erg goed en wordt er tevens prima geacteerd.

Verder erg indrukwekkende actiescènes, welke flink worden afgewisseld met een aantal erg ontroerende scènes en hier en daar ook flink hilarische momenten. Hou het eerst voorzichtig even op 4 hele dikke sterren, maar de kans op een verhoging in de toekomst zit er dik in.

4 sterren.

Impressive, deze puzzel van Miike. En het was vooral heerlijk om er met je neus (lees: vanaf de tweede rij) bovenop te zitten. Misschien niet zo handig voor het lezen van de ondertitels, maar de impact is des te groter wanneer je hele blikveld wordt ingenomen door de wondermooie beelden die Miike je voorschotelt - geen ontkomen meer aan. Neem alleen de dansscène aan het begin al, ohmygod!

Big Bang Love is een film die overschakelt tussen 'het grote gebaar' (bikkelharde, langdurige vechtscènes), en shots die letterlijk op de huid van de acteurs zitten. Tussen de claustrofobische krapte van 8 man in een piepkleine gevangeniscel en bijna oneindige wijdsheid van het landschap buiten de gevangenis. Steeds terugspringend naar eerdere scènes is een andere context, en daardoor stukje bij beetje de waarheid prijs gevend. Met daartussendoor visuele fratsen als interviews die met een handheld camera lijken te zijn geschoten, vragen in beeld die wel door het filmpubliek lijken te worden gesteld, en een aardige dosis surrealisme. Neem nou alleen de gevangenisbewaarder op een gekanteld bureau waardoor zelfs zijn koffie niet waterpas staat. De verhoorkamer waar je door het geblindeerde glas zo naar binnen kunt lopen. In het niets oplossende, mysterieuze personages.

Uiteindelijk wordt de hele 'whodunnit' wel op een presenteerblaadje ontrafeld voor de kijker, compleet met een tekstuele presentatie van dader, slachtoffer, motieven, en dergelijke. Jammer? Maar en blijft nog genoeg over om je hersens bij te breken. Wat was de 'symboliek' achter enerzijds kiezen voor het heelal en anderzijds de hemel? Wat voor relatie is er nu eigenlijk geweest tussen Ariyoshi en Kazuki? De betekenis van de 'triple rainbow'?

4*

Wat een hele goede Miike is dit weer!

Ik was erg verrast door het acteerwerk van Masanobu Ando. Ik had naast Kidzu Ritan nog nooit zo'n lange rol van hem gezien. En ik moet zeggen dat hij dit erg goed deed.

Ik had ook totaal niet verwacht dat dit zo'n harde film met veel gevechten er in zou zijn, maar dat werd ook afgewisseld met erg mooie beelden en een toch wel constante beklemmende sfeer.

Ryo ishibashi was ook erg verrassend omdat hij vaak toch de rol krijgt van vriendelijke sympathieke man. Het was wel leuk hem eens een keer in een hele andere rol te zien.

Erg goede en intrigerende film en daarom van mij de volle 5*

Miike

Als er iemand is wiens films je kan typeren met "a-typisch" is hij het wel. Hij heeft ondertussen ongeveer elk genre wel een keer gehad, en telkens vraag je je toch af waar hij nu weer mee af zal komen.

Het antwoord voor Miike is simpel, hij verzint gewoon z'n eigen cinema. Big Bang is toch weer een duidelijk hoogtepunt in de man z'n carriere. Wat starbright boy al zegt, maar het is echt indrukwekkend hoe hij een resem aan stijlen, ideeën en visies zo naadloos in één film weet te verwerken.

Waar er vroeger wel eens wat kalere stukken in z'n film zaten, lijkt hij die tekortkoming meer en meer weg te vlakken. Big Bang staat als een blok cement. Van tribal dance tot vleugjes Dogville, streepjes animatie, voice overs, vraagstukjes, bevreemdende landschappen en enkele knalharde scenes.

Leuk ook hoe steeds meer "namen" z'n films verrijken. Matsuda is erg sterk (zoals steeds), Ando is indrukwekkend, Ishibashi en Watanabe goeie extras. Allen spelen ze hun rol perfect. Doe daarbij de sterke visuele afwerking (zit vol prachtige scenes), Miike's bijdrage (en hoe!) aan het "dansscene" hypeje in Japan, een verhaal dat opgebouwd is uit visies (slim gekozen, voor een whodunnit). Niet het typisch Rashomon concept, maar wel telkens vanuit een ander standpunt op de zaak gekeken. En uiteraard de sterke ontknoping. Wat mij betreft werkte het "presenteerblaadje" erg goed. Miike doet de absurditeit van het hele verhaal knalhard uit de doeken, en als kijker kan je het alleen maar aanvaardbaar noemen. Deed me daarom wat aan Reconstruction denken. "It's all just a construction, but still it hurts".

Onbedoeld spot Miike een beetje met de arthouse scene. Want een man die vroeger vooral B-films een extra meerwaarde wist te geven komt zonder blikken of blozen, zonder scrupules en met verdomd vaste hand even een aantal beresterke arthouse regisseurs de loef afsteken. Big Bang is absoluut een hoogtepunt in Miike's carriere, en volgens mij ook niet het laatste.

Uniek figuur, die barst van de creativiteit, en steeds meer de middelen krijgt om die volop z'n gang te laten gaan. Magnieke film om het festival mee af te sluiten. Visueel erg sterk, inhoudelijk sterk, vernieuwend, staat als een huis, boeit de gehele speelduur.

5*, overdonderd.

Raar trouwens dat ze de letterlijke titel niet gebruikt hebben (4.6 Billion Years of Love) maar zo'n zelfverzonnen (mindere) titel. Overigens is dit een film die ik zeker nog vaker wil zien, hoe meer ik er over nadenk hoe fascinerender ik het vind.

Eens. Ik vind die letterlijke vertaling ook veel mooier. Al schijnt het boek waarop deze film gebaseerd is weer Juvenile A te heten. Die titel is niet gebruikt omdat dezelfde term kortgeleden in Japanse kranten werd gebruikt voor een heel jonge verdachte van een ernstig misdrijf in Japanse krantenverslagen. Om mensen niet te laten denken dat dit een film over die zaak is is de titel anders dan de boektitel.

Ongekend, echt ongekend. Overdonderend ongekend. Ongekend overdonderend. Echt. Wat een film! Miike overtreft zichzelf compleet. Zo typisch Miike en ook zo totaal niet-Miike. Dat siert de man, maar hij heeft het allemaal aan zichzelf te danken. Zo productief zijn, maar dan toch met zulke meesterwerken op de proppen komen doet niemand hem na. Ik vind Big Bang Love echt een geweldige film, waarbij elke scene een genot is om naar te kijken en waarbij elke scene aanleiding geeft om te verlangen naar de volgende scene omdat je weet dat het mooi wordt, omdat je weet dat het spannend wordt, omdat je weet dat het nieuw is, omdat je weet dat het Miike is.

Weet iemand toevallig of hier al iets van een dvd van is, of als er ergens iets geplant staat?

Hij ligt bij Yesasia, maar volgens mij heeft hij geen subs.

En weet dan iemand of hij ook de moeite waard is zonder ondertitels, of is de dialoog van erg groot belang?

Ik ben hier ook reuze benieuwd naar. Mag gauw in Nederland of Amerika op dvd verschijnen.

Er zit redelijk veel dialoog in de film en die is ook zeker van belang. Geen film om zonder subs te zien.Een Britse DVD (Tartan?) zal er op den duur wel komen. Hoop ik.

Heeft helaas zowat nergens buiten het festivalcircuit gedraaid voor zover ik weet. Buitenland inclusief.