The Cider House Rules (1999)

Dat een film veel lijkt te willen vertellen en tóch saai is, kan echt. Dat bewijst deze film onder andere voor mij.

Ik heb de film netjes uitgezeten omdat ik telkens hoopte dat het drama nu eindelijk ging beginnen, maar dat was niet zo.

2 sterren voor de mooie kleuren in het camerawerk en Paul Rudd (mooie jongen).

Mooi voortkabbelend verhaaltje, dat mezelf bij vlagen erg aansprak.
Zo waren er enkele sterke scènes in het weeshuis - "ik ben het beste kind" - en ook de scène waarin de briefwisseling tussen Dr. Larch en Homer Wells aan bod kwam staat hoog op mijn positieve punten-lijstje.

Jammer genoeg speelde het verhaal zich grotendeels af op de appelboerderij en deze scènes waren vaak nogal langdradig of niet echt passend bij de algemene tendens die ik van de film verwachtte. Zo vond ik de zwangerschap van Rose Rose en de daaropvolgende abortus, met daarna haar weglopen en de "zelfmoord" van MR. Rose allemaal nogal bruusk en zonder al te veel uitleg opeenvolgen.

Toch meer dan degelijk, al is het niet volledig mijn genre.
En dan: tromgeroffel en de punten: 3,5 sterren

Technisch en filmisch en inzake compositie zit de film knap ineen, maar ik heb wat last met het verhaal.

Een weeshuis waar bevalling, abortus, adoptie en zelfs begrafenis als vanzelfsprekend worden voorgesteld terwijl er van bijvoorbeeld de eigenlijke opvoeding van de kinderen amper iets wordt gezegd.

In het tweede gedeelte van de film krijgen we dan de volle laag : geweld, liefde, incest, abortus, zelfmoord, oorlogsellende....Oef.

Op het einde is ieder dan weer gelukkig. Waarom niet ?

Prima film die het vooral van het sterke acteerwerk moet hebben. Maguire zet één van zijn beste rollen neer en Michael Caine is weer geweldig. Charlize Theron is echt weer prachtig, wat een mooie vrouw. Daarnaast krijgt Delroy Lindo mijn complimenten, want ook hij zet een prima prestatie neer. Echt boeiend is het eigenlijk allemaal niet en het tempo is ook niet echt hoog, maar toch verveelt de film niet. Het ziet er allemaal prachtig uit en de kleine dingen die gebeuren worden op een interessante en misschien een heel klein beetje ontroerende manier gebracht. Prima muziek, camerawerk en een geheel wat zeker een voldoende verdiend.

3,0*

Mooie film die vals sentiment toch aardig weet te ontwijken. Prima acteerwerk van zowel Caine als Maguire. En voor Theron heb ik gewoon een zwak: wat een onwaarschijnlijk mooie vrouw!!!

Grappig: ik zag op de aftiteling dat John Irving ook een piepklein rolletje speelt, als stationschef!

Edit: Hee, Maerk had dat laatste ook gezien!

Van tevoren had ik een beetje twijfels bij Tobey Maguire; zoveel verschillende karakters speelt ie eigenlijk nooit,voor zover ik hem heb gezien. Ik bedoel, hij blijft altijd zo hetzelfde. Maar toch wekt hij hier een enorme lading empathie op.

Ik vind dat de eerste aanraking met de buitenwereld wel wat meer uitgediept had mogen worden, maar de naïviteit spat van het scherm, dat is wel mooi om te zien.

Ook Doc Larch is een geweldig karakter;lichaam van steen, hart van goud. Hoewel hij op zijn beurt ook weer egoïstisch is door Homer bij zich te willen houden. Maar deels is dat ook weer vaderliefde. Want het komt toch vaak genoeg voor dat vaders hun zoons het liefst het familiebedrijf zien overnemen, of dat hun kroost een carrière 'kiest' die zij zelf niet hebben kunnen maken?

Ik ben het eens met HarmJanStegenga dat er niet echt veel gebeurt in de film, maar ze vliegt wel voorbij. The Cider House Rules is een mooie en aandoenlijke film; ergens bevat het wel het cliché van iemand die teveel goedheid in de mensen ziet en erop wordt gewezen dat het niet alles goud is wat er blinkt, maar dat wordt niet op een storende manier gebracht.

Hele mooie, sfeervolle film. Michael Caine zet een dijk van een rol neer als Dr. Larch en ook de rest acteert meer dan prima. Schattige en zielige scène's rondom het weeshuis. Was blij toen Homer terugkeerde, lekker happy einde Ontroerend als dat kleine jochie overlijdt, net als Dr. Larch natuurlijk..

Ja, een goeie film.

4*

Schitterende film met veel verrassende wendingen en een voorspelbaar einde. Terechte Oscar voor Michael Caine, maar ook de acteerprestaties van Tobey Maguire en Delroy Lindo mogen er zijn. En Charlize Theron is natuurlijk altijd een genot om naar de kijken...

Aardige film, maar bij vlagen veels te braaf.

Jammer ook dat dat zieke kind (van Malcolm in the middle) in elke scene moest kuchen om overtuigend over te komen. Het lag er soms te dik op.

Die voice-over van Michael Caine is mij ook een doorn in het oog. Hij wil veel te graag de wijze goedzak spelen.

Ondanks dat een best vermakelijke film.

Een erg mooie film, die toch wat ernstige onderwerpen aansnijdt, maar niet sentimenteel wordt. Diverse menselijke problemen, maar ook positieve ontwikkelingen, komen voorbij en de acteurs doen het geweldig in het neerzetten van de karakters. De sfeer is ook fijn, subtiel en warm menselijk.

En de kostuums en landschappen doen de rest

Ik vond het trouwens een goede verfilming van het boek van John Irving.

'k vond het een mooie film, die ondanks de redelijk lange speelduur zeker niet verveelde. De cast was goed gekozen en het verhaal boeide ook. Een aanrader

Op zich een erg mooie film, maar ik weet het niet met Hallstrom. Geloof zijn dramatiek nooit helemaal. Vond het sprookjesachtige feelgood aspect (met name op het begin) veel beter. Naar mate de film vordert zijn er allerlei dramatische ontwikkelingen, die er bij mij eenvoudigweg niet echt in willen. Maar dat het in elk geval bekwaam is qua fotografie, acteren en verhaallijn is wel duidelijk. 3,5 sterren opnieuw.

Prachtige film over een jongeman die zijn hele leven in een weeshuis heeft gewoond, en vervolgens de weide wereld intrekt. Een prachtig en meeslepend verhaal van John Irving met veel ontroerende momenten zonder dat het te sentimenteel wordt. Mooi en warm in beeld gebracht en de cast is meer dan uitstekend.

Vorige week het boek gelezen en nu de film erachteraan. Ik vond het prachtig. Het boek geeft heel veel achtergrondinformatie, waardoor ik extra van de film kon genieten. Michael Caine had nog wel meer in beeld mogen zijn, zijn personage was erg sterk. Jammer van Tobey Maguire, hij was geen bedachtzame, gesloten en slimme Homer die in het boek wordt weergegeven, maar eerder een beetje een huilebalk. Maar al met al een meeslepend en mooi verhaal, rustig en sfeervol.

De verwachtingen lagen vrij hoog bij deze The cider house rules. Al vrij veel over gehoord, maar nog nooit gezien. Jammer genoeg werden deze verwachtingen niet in zijn geheel ingelost. In eerste instantie kan ik wel zeggen dat ik eens blij was geen kommer-en-kwelverhaal te moeten aanschouwen over een sadistisch weeshuis waarbij mishandeling en pedofilie welig tieren. Op dat vlak was de film een verademing.

We zien een sterke rol van Michael Caine als arts die een weeshuis runt, maar tegelijk (ongewenste) bevallingen en abortussen uitvoert. De kinderen zijn heilig voor het instituut en deze levensloop is leuk om te volgen. Het is ook steeds aangenaam om films in andere films te zien. Ditmaal viel de beurt aan King Kong (1933). De verwondering in de ogen van de kinderen is aandoenlijk, ongeacht hoeveel keren ze de film al zagen.

Naargelang het soort rol dat Tobey Maguire speelt valt het te bezien of hij me "bevalt" of niet. Maguire is niet zomaar voor eender welke rol: zowel karakteristiek als qua acteren loopt het niet altijd even vlot. Ook nu weer miste zijn personage bezieling en betrokkenheid. Dan scoorde hij bvb beter in Spider-Man. De wereld is meer dan alleen maar het weeshuis moest Homer gedacht hebben en hij trekt er op uit. Vanaf dan vervalt de film in oninteressante subplots met appels, een incestaffaire en een clichématig liefdesverhaaltje zoals we dat ook kennen uit Pearl Harbor (2001) .

Ik zou Lasse Hallström niet meteen mijn favoriete regisseur noemen, maar toch is er sprake van een zekere geruststelling wanneer ik zie dat hij de regie op zich genomen heeft. De man maakt doorgaans prettige films. Daarnaast pronkt The Cider House Rules met een behoorlijke cast en ook ik had er positieve verhalen over gehoord.

Ik herken me wel in wat Fisico hierboven schrijft. Het was een aangename verrassing dat de film niet overdreven sentimenteel was, want daar vreesde ik wel een beetje voor. Het is eigenlijk een tamelijk rustig drama. Iets té rustig soms, want vanaf het moment dat Homer het baantje als appelplukker neemt krijgt de kijker een reeks sub-plotjes voorgeschoteld die niet bijster interessant zijn. De situatie met Rose, de opbloeiende liefde tussen Homer en Candy, de afzwakkende dr. Larch... Het maakt allemaal maar weinig impact. Desondanks wil de film niet uitgesproken saai worden. Tobey Maguire is wellicht wat houterig, maar dat past prima bij deze rol. Tevens wordt hij goed bijgestaan door Charlize Theron, Delroy Lindo, Paul Rudd en Michael Caine. Ook het einde is achteraf gezien toch wel hoe ik het had willen zien. De film liet me daardoor achter met een verzadigd gevoel.

The Cider House Rules brengt in feite niets nieuws onder de zon en daardoor is het naar mijn mening ook geen film die je absoluut gezien moet hebben. Daar staat wel een kalm en dus aangename speelfilm tegenover. Hallström weet, zoals ik onderhand van hem gewend ben, het verhaal weer keurig in beeld te brengen.

3*

Film die 20 jaar lang aan mij voorbij gegaan is, en nu dan gezien vanwege de behoorlijke reacties en vele Oscarnominaties, zeven maar liefst waarvan twee verzilverd. Maar wat er nu zo bijzonder is aan deze film is mij niet duidelijk geworden.

Aardig is het begin nog in het weeshuis, een aparte wereld met bijzondere beschermheer, en een weesje waar men vanwege uiteenlopende redenen niet vanaf komt. Het doet in de beginfase een beetje aan The Curieus Case Of Benjamin Button denken, een buitenbeentje beperkt door de omgeving, niet bepaald wereldwijs die toch besluit de vleugels uit te willen slaan en dit aan de hand van Candy en Wally besluit te doen met de nodige dingen in het verschiet. Een coming of age in de maak denk ik dan...

Vervolgens verzand het verhaal rond Homer in een mij nietszeggende episode op de appelplantage waar weinig meer gebeurt dan een plichtmatige liefdesaffaire met Candy. Vooral het laatste is trouble in the making. Het zal uiteindelijk gaan om de krachttoer van Dr. Larch om Homer over te halen terug te komen naar de plek waar hij nodig is, die zijn thuis is, die hij als geen ander begrijpt en waar wellicht zijn roeping ligt, toch lijkt Homer niet over te halen te zijn. Het zal gaan om de moeite die hij heeft met de abortuspleging, en het feit dat dit hem toch wel een beetje opgedrongen wordt, en de poos weg zal zijn eigen twijfel zijn richting de duidelijke 'roeping'. Groot probleem wat mij betreft is dat Homer geen moment aanspreekt als karakter, er weinig gebeurt en het geheel zich vooral tempoloos vertrekt.

Nee, ondanks dat er wellicht een gelaagde boodschap in zit dat een mens moet rijpen, ergens aan toe moet zijn/naar toe moet groeien en zijn roeping of lot niet ontloopt, is The Cider House Rules een drama dat mij totaal voorbij gaat en zijn Oscarwaardering niet laat zien, zeg maar gerust een zoutloos drama zonder pinch. Deze komt er niet snel weer in.

Mij te sloom en te braaf. Mooie cast, goed acteerwerk, maar goh, die Homer… zo plichtsgetrouw! Get a life! Verder allemaal heel degelijk.

Hallström is toch wel de koning van de zoetsappige film blijkt opnieuw. The Cider House Rules gaat over de levenservaringen van Homer Wells, zelf een weeskind in een weeshuis, die door de dokter (Michael Caine) ingewijd wordt in de verloskunde. In tegenstelling tot vele weeshuizen in andere films, is dit een plaats van liefde en zorgzaamheid. Homer, die meer van de wereld wil zien, volgt een militair en zijn vriendin (die naar het weeshuis kwamen voor een illegale abortus) naar hun stadje en werkt er als appelplukker.

Opnieuw schaamteloos sentimentele film die momenten van hoge voorspelbaarheid kent (romance tussen Homer en Candy)... De toon leent er zich niet echt toe om hier thema's als incest en clandestiene abortussen in te verwerken. Die worden trouwens naief en onhandig naar het scherm vertaald waardoor dit geen film is die ernstig genomen kan worden. Maar ik was wel onder de indruk van het sterke acteerwerk, en meeslepend en emotioneel is deze film zeker waardoor hij met het grootste gemak is uit te zitten.