The Cider House Rules (1999)

Best mooie film. Heel veel boeiends gebeurt er niet, en sommige delen van de film hadden wel wat sneller gemogen, maar de film ziet er prachtig uit, en er wordt erg leuk geacteerd. 3 sterren.

Ik vond het maar saai.

Ik vond het begin een beetje saai, maar toen hij appels ging plukken werd het een stuk beter. Ik zag trouwens op de aftiteling dat Heavy D. de dikke donkere appelplukker was.

Leuk, rustige film waarin inderdaad weinig gebeurt, maar dat vind ik in dit geval niet storend. 3 Sterren.

Ik vind 'm echt niet goed, er wordt veel te veel verteld in de twee uur of zo dat ie duurt en niets werkt, niets komt over.

En ik ben absoluut geen fan van Tobey Maguire.

** 2 op 5 **

Blijft altijd een probleem als ze een boek verfilmen, wat laat ik uit de film en behou ik toch de essentie van het boek. Is hier fout gegaan, er is geprobeerd teveel te vertellen.

Hartverwarmend drama met uitstekende acteurs. Jammer van het ietswat simpele verhaaltje.

hele mooie film. Er gebeurt niet echt veel in. Maar wel net genoeg om de film leuk te vinden.

4*

Mooie sfeerfilm, goede acteerprestaties ***1/2

Een mooie "kleine" film.

3,5*

Gister nog een stukje van meegepikt; prachtige film met geweldig acteerwerk van o.a. Caine en Maguire. En natuurlijk met Charlize Theron. Locatie's zijn in orde en de cinematografie ook. 4*

Misschien was ik dit keer in een betere bui dan de vorige keer. Vond dit keer helemaal niet saai namelijk.

Hehe.. volgens mij heb ik nog nooit een film beoordeeld op locaties of cinematografie

Zonde, zou je eens moeten doen. Ook niet bij bv. Amelie of Magnolia?

Dat soort dingen spelen mee in de sfeer van een film, ik kan het echt niet afzonderlijk beoordelen.

Oke, het gaat om de sfeer, maar het camerawerk an sich kan je best beoordelen, nietwaar?

Camerawerk bepaald uiteindelijk een groot deel van de film. Bij een film met een behoorlijk mager verhaaltje, kan perfecte cinematografie en camerawerk er nog een goede film van maken, zoals bij Road To Perdition.

Wel als ik de film analytisch ga bekijken, maar dat doe ik zelden.

[edit] Hum.. maakte ik een opmerking over 'The green mile', ging het over 'Road to perdition'. Even weggehaald [/edit]

'Amelie' is misschien wel een goed voorbeeld, trouwens. Hoewel ik enorm heb genoten van die film, kan ik me echt geen 'groots camerawerk' voor de geest halen. Da's misschien wel een manco, wie weet?

Leuke film.

Beetje standaard verhaaltje. Wel heel veel mooie plaatjes in de film. Goed geacteerd.

Niet veel speciaals maar toch aangenaam om naar te kijken 3,5*.

Het is niet Maguire die de meeste indruk maakt, maar Delroy Lindo in een prachtrol en een Culcan familie lid wat niet irritant is.

Rachel Portman's lichtvoetige score, met vooral prachtige pianostukken, draagt enorm bij de rustige, kalme sfeer van de film. 3.5 sterren

Cinematografisch zag deze film er schitterend uit, maar het verhaal vond ik toch iets te standaard. Jammer, want ik verwachtte een tweede What's Eating Gilbert Grape?. 3*

Met alle respect, maar kun je dat zeggen over een verhaal van John Irving ? Want je zult maar geboren worden in een abortuskliniek. Grootgebracht door 2 verpleegsters en een geflipte dokter, en vervolgens meegenomen door een rijk stel dat een abortus kwam halen. Dit alles is nogal bepalend voor wat Homer daarna allemaal meemaakt, en hoe hij dat ervaart; hoe gewoon de rest van zijn leven misschien ook is (en dat is het niet, vind ik).
Misschien krijg je de indruk van een standaardverhaal omdat dit boek van Irving wat minder hilarisch is verfilmd dan The World According to Garp, en Hotel New Hampshire. Er zijn ook nogal wat consessies gedaan aan het verhaal van 587 pp.

Op grond waarvan dan?

Op grond van de regisseur, lijkt me.

De gedachte achter de film (en dus ook het boek) is als ik het goed heb: Als je zoekt in je leven naar je doel, zul je dit uiteindelijk ook vinden. Dit gegeven op zich hebben we al vaker in een film gezien. Dan komt er ook nog bij dat er veel te veel in de film is gepropt (Hallström wilde zelfs nog meer in de film doen, maar schrijver en tevens scriptschijver Irving vond dat ze het hiermee moesten doen), waardoor ik vaak niet zo geboeid zat te kijken.

Ik verwachtte ten eerste een tweede WEGG? vanwege de regisseur. Ten tweede, omdat dit me ook zo'n 'lekker' rustig filmpje leek, met een verhaal waarin weinig gebuerd, maar als er dan iets gebeurd maakt dit veel impact op je (dit had ik dan ook bij WEGG?). Die impact bij deze film was voor mij lang niet zo sterk als bij WEGG?. Het camerawerk (van erg groot belang bij 'zulke' (films met schitterende landschappen) drama films) vond ik i.t.t. WEGG? minder, maar toch nog wel erg mooi. Ik vond dit best wel een goeie film, maar deze film haalt bij lange na niet het niveau van het meesterwerk What's Eating Gilbert Grape?.

Nou, vooruit dan maar!

Overigens werd de cinematography bij WEGG verzorgt door Sven Nykvist en hier door Oliver Stapleton

Daarom vind ik het camerawerk bij What's Eating Gilbert Grape ook mooier. Echt schitterend hoe die man die landschappen zó in beeld kan krijgen.

Hmm, ik heb niet hetzelfde ervaren toen ik het boek las (en dus ook niet toen ik de film keek). Imo is het boek één grote aanklacht tegen de anti-abortusbeweging, maar in de film komt dit niet zo naar voren. En wat dat levensdoel betreft: volgens mij hebben de hoofdpersonen inderdaad geen idee van een doel. Iig zijn ze nogal onbaatzuchtig in de invulling die ze aan hun leven geven. Waarom blijven ze anders werken in die abortuskliniek in dat verlaten oord?

Verder ben ik met je eens dat de film propvol zit. Zo propvol dat het bijna wonderlijk is dat er MM'ers zijn die deze film saai vinden .

Film met heel erg zware onderwerpen die toch luchtig blijft. Er valt genoeg te lachen en er wordt erg goed in geacteerd. Hele sympathieke film. 4*