Container (2006)

Ik wou dat ik dit soort films eens óf heel goed, óf heel slecht kon vinden, dat lukt me maar niet. Altijd levert zo'n experiment nieuwe, orginele en gewaagde cinema op, maar ook altijd wordt de filmervaring bij mij gelimiteerd door de grenzen die het experiment zichzelf oplegt.

Container is een film die als geen ander beeldtaal en gesproken taal van elkaar scheidt en weer vermengt. Helemaal non-narratief is de film volgens mij niet, want niet alleen zorgt de voice-over voor begrip van wat de beelden vertellen, ook lijkt er een soort ontwikkeling in het personage te zitten. In het begin ligt de meeste nadruk op een gender-identiteitsstoornis en de daarmee samenhangende problematiek, tegen het einde laat de film volledige, psychiatrische ontsporing zien. Jammer is dat Moodysson op deze manier voorbij gaat aan de serieuze problematiek van transseksuelen, hoewel dat thema filmisch misschien minder interessant was geweest.

Beelden zijn verder over het algemeen sterk, met name de abstracte sequenties. Voice-over vond ik ook goed, die stem lijkt mij bewust zo gebruikt omdat het de mogelijkheid openlaat dat er een man aan het woord is die zijn stem probeert te vervrouwelijken. Goede keuze om een aantal motieven (celebrities, catastrofen, WO II) te gebruiken, hierdoor blijft de film samenhang vertonen.

Zoals gezegd vind ik echter zo'n experiment zelden zorgen voor een volledige filmervaring. Hier omdat er toch weinig ontwikkeling is, ik dat hypnose-gevoel absoluut niet heb ondervonden en het voor mij zodoende wat afstandelijk-interessant blijft. Een saaiige 3-sterren van mij, het is niet anders.

Ik ben niet zo van de praat-praat films.. over het algemeen zijn dergelijke films saai. Hier is de stortvloed aan beelden nog wel aardig, maar het wordt nergens indrukwekkend of intens. Het bleef voor mij afstandelijk, langdradig, niet al te boeiend. Dit had als kortfilm beter gewerkt.

2*

Helemaal vergeten te stemmen.

Kon met de beelden overigens vrij weinig, ook met wat Malone te zeggen had. Vind het overigens ook iets te geforceerd arty farty maar wat heeft Malone een meeslepende, intrigerende en fragiele stem.

Hehe. Ik begrijp je frustratie (het lijkt allemaal echt nergens op te slaan). Toch gebruikt Moodysson de structuur van de tekst echt PERFECT. Mocht het je interesseren, dan staat in dit boek (dat Moodysson ook ONGETWIJFELD gelezen heeft, hij heeft zich sowieso enorm goed verdiept in hypnose technieken) vrij goed uitgelegd waarom dat is: Amazon.com: The Structure of Magic: A Book About Language and Therapy (9780831400446): Richard Bandler, John Grinder: Books

En hierin is Moodyson dus alweer helemaal een andere richting in geslagen. Na een amateur achtig filmpje A Hole in My Heart komt ie nu met een wel hele vage film. Wat erg jammer was dat ik de Engelse dub had en dan nog zonder ondertiteling waarin ik niet echt goed kon volgen wat er nou allemaal gezegt werd. Wat ik wel doorheb is dat er de hele 70 minuten door een meid doorheen praat met een erg depressieve stem en erg pessimistisch loopt te kleunen. Maar opzich was dat ook niet slecht. Vooral waneer alles wat die Jena Malone zegt geassocieerd worden met allerlij beelden. Troosteloze beelden, bizarre beelden en allemaal in het donkerste zwartwit fase gegoten wat de film ook gelijk luguber maakt. Je hoort verder niks, alleen maar het zware depresieve stemmetje van Malone die aan een stuk door van alles verteld. Vind het nog steeds jammer van de onbrekende ondertitels trouwens.

Wat mij betreft was Container geslaagd hoor. Het is een bizar en buitengewoon werkje van Moodyson. Niet echt een film. Eerder een verhaal met associaties. Maar erg geruststellend en prettig is de film niet.

4,0*

Tja Moodysson is niet bang voor experimentele en ontoegankelijke films. Na het zien van Show me Love (4*) en Lilja-4-ever (4,5*) en A Whole in my Heart (1*) was ik toch wel enorm benieuwd naar Container. Ik wist van te voren dat dit een film was die totaal niet in de lijn ligt met de twee eerdere films die me wel wisten te raken. Maar toch was mijn interesse, mede door de Scandinavische knock-out gewekt. Container is enorm moeilijk te beoordelen. Ik vond het helemaal niets. Ik kon er weinig mee. Wat wel enorm sterk is gedaan is het aan één stuk door geratel van Jena Malone. Dit werkte erg sterk en zorgde voor een soort van hypnose. Al werkte dit niet helemaal voor mij, het was wel leuk om dat te ervaren. Met de beelden kon ik niets. Verder kon ik hier ook weinig uithalen. Jammer 1,0*.

Kon hier helemaal niks mee. Voor mij oeverloos gepraat over de meest alledaagse en bizarre zaken, heb het een kwartier volgehouden.

Zware film, maar ronduit geniaal.

Een prachtige stroom bevreemdende zwart-wit beelden, begeleid door de hypnotiserende voice-over van Malone. Enige omgevingsgeluiden of soundtrack zijn totaal afwezig, tot de laatste 10 minuten, waar de duistere tonen voor een nog beklemmender en verontrustender sfeertje zorgen. Hypnose door middel van film.

Inderdaad ook een zware zit, al is dat duidelijk de intentie van de regisseur. Kan natuurlijk wel enigszins begrijpen dat mensen hier niks mee kunnen, zeker diegene die meer van verhaalgerichte films houden komen ongetwijfeld thuis van een koude kermis, maar ik vond dit echt een intrigerende en bovenal unieke kijkervaring. Voorlopig zelfs een 4,5*.

Herzien en blijft erg krachtig.

Een echte narratief kan ik er nog steeds niet in herkennen en de link tussen wat er verteld wordt en wat er op het scherm gebeurt blijft wat aan de vage kant, maar dit is wat mij betreft dan ook geen film die inspeelt op de logica.

Moodysson (what's in a name) creeert hier een gevoel, een sfeer en een impressie. Die is best aan de duistere kant trouwens, dus wie geen zin heeft in een zware, wat depressieve film kan deze beter even aan de kant laten staan.

Ook de enige film waarvan ik vind dat de dub een toegevoegde waarde heeft. Als je tijdens deze film de hele tijd subs moet lezen lijkt me dat nefast voor de ervaring. Daarbij is de 70-minuten durende monotone monoloog van Malone best indrukwekkend en extreem sfeerbepalend. De uitzondering op de regel dus.

Niet voor iedereen, maar wie niet vies is van experimentele, drukkende cinema moet deze gezien hebben.

4.5* en een uitgebreide review

Misschien moet dit even herontdekt worden, na de laatste 2 berichten uit 2015 en 2016.

Ik dacht 'ik gooi er nog iets korts in' voor de zaterdagnacht, maar na je review bewaar ik het toch maar voor een wat christelijker tijdstip, Onderhond. Maar je hebt me zeker geïntrigeerd. Moodysson staat op vier keer 4* bij mij, dus een beetje eng vind ik het wel

Na de zondagsmis zou ik deze ook niet opzetten

Het enige dat ik op zondag doe dat verband houdt met religie, is wakker worden van de kerkklok vlak bij ons huis, om 9 uur 's ochtends. Aso-volk.

Ik zit er 23 minuten in en heb spijt. Spijt!

Pfoe,

Ik wist eigenlijk helemaal niets van de film af voordat ik deze vanmiddag aangezet had. En hoewel ik denk dat het heel vaak een meerwaarde kan zijn is het in dit geval ook wel gevaarlijk. Als je namelijk een coherente film verwacht krijg je al snel een metalen deksel op je neus, en zelfs al verwacht je iets abstracts (wat ik verwachtte) is dit vele malen abstracter dan ik voor mogelijk had kunnen houden.

Het is eigenlijk een soort Umfeld meets Rabbits in een ASMR jasje. Nu zal ik heel eerlijk zeggen dat de beelden me eigenlijk grotendeels gestolen konden worden, want ondanks dat ze zeker bijdragen aan de emotie die ik tijdens het kijken ervaar, is het zonder meer het monotone monoloog van Jena Malone die hier de show steelt. Zelfs met je ogen dicht is dit een fantastische ervaring. Eens met Onderhond dat de dub hier echt een meerwaarde heeft en dat kan ik ook aan iedereen aanraden.

Verder ook absoluut aan te raden aan mensen die net als ik van ASMR houden. Mijn oortjes vonden dit echt waanzinnig!

4.5*

Deze inmiddels maar weer eens gedraaid. In eerste instantie voor de film, maar al snel heb ik dezevalleen audio beluisterd en het raakt mij nog steeds.