The Grudge 2 (2006)

Totaal maar dan ook totaal niks vond ik.

Slappe afhaspeling van eerdere scenes die alles behalve spannend, eng of sfeervol waren en vooral uitblonken in belabberd acteerwerk, slechte scares en vreselijke special effects.

Het is erg opvallend dat Shimizu in Japan wel nog fijne films weet te maken, maar met z'n Amerikaanse Grudge avonturen echt compleet achterloopt op z'n eigen werk.

Prul eerste klasse, ééntje om af te voeren en nooit meer aan te denken.

0.5*

De film komt wat sloom op gang en de acteerprestaties en het scenario zijn maar magertjes (het lijkt opnieuw een aaneenschakeling van creepy kortfilms), maar de sfeer zit goed en het bloedstollende laatste halfuur bezorgde me toch flink wat kippenvel. Lang geleden dat ik nog zo heb gegriezeld.

3 sterren.

Erg beneden gemiddeld.

Het viel me toch wel een beetje tegen hoor, vooral het verhaal sloeg totaal nergens op en goed acteren was ook ver te zoeken.

Sommige scene's waren nog wel ok, maar het werd op geen een moment echt spannend.

Nee The Grudge is het niet echt voor mij geef mij maar The Ring ofzo, daar zit ook nog wat verhaal in.

2*

Ik vond The Grudge 1 nog best te doen, af en toe aardig griezelen in die film. Deze film, echter... Ik ben nooit streng wat films betreft, de grootste b-film troep uit Hollywood kan voor mij nog veel kijkplezier opleveren. Des te meer reden om ver uit de buurt van the Grudge 2 te blijven, als zelfs ik al bijna in slaap viel. Waar ging dit verhaal in godsnaam naartoe? De film was afgelopen en ik zie nog steeds niet het nut van dit verhaal ten opzichte van wat er al allemaal onthuld was in deel 1. Dan had The Grudge 2 als doel de kijker de stuipen op het lijf te jagen zoals het origineel dat al probeerde (en er meer dan eens bij faalde)? Nee, ook niet. De spanning was ver te zoeken en zelfs het blood & gore-gehalte viel vies tegen. Ik concludeer dat The Grudge 2 compleet nutteloos was als film, en alleen diende om in te cashen op het succes van zijn voorganger. Nou is dat bij 99% van alle horrorsequels het geval, maar die hebben vaak nog wel wat te bieden qua horror. The Grudge 2 faalt zelfs in het horrorgehalte en dat lijkt me toch niet echt goed.

1 ster, een half puntje meer dan het laagste cijfer omdat ik nog net niet in slaap viel.

Ik vond het begin nog niet eens zo heel slecht hoor. Alleen toen 1 uur voorbij was kon ik me niet meer goed concentreren op de film en begon het toch wel aardig saai te worden. Ik vond het trouwens ook een apart en stom einde. Ook heel irriterend was dat de schrikmomenten precies hetzelfde waren als in deel 1. Ik kon er trouwens helemaal niet om lachen hoor. Maar het was absoluut ook niet eng. Jammer maar helaas... Wèl geef ik hem een voldoende. Net op 't randje: een 3.0*

Lees ik hierboven dat deze slechter is dan deel 1. Dat is niet zo want deze was juist iets enger en beter. Ju-on: The Grudge 1 en 2 zijn daarintegen wel enger en beter dan de Amerikaanse remakes. Allereerst vond ik deel 2 ietsje beter omdat het niet een regelrechte kopie en niet echt een remake was van Ju On: The Grudge 2. (Wat The grudge dan wel weer was van JUTG 1) De cast vind ik toch nog een beetje tegenvallen. De enige waar ik nog echt mijn petje voor af doe is de enige echte Takako Fuji, die me weer voor een portie angstzweet bezorgde. Ook Edison Chen deed het wel goed. Wat wel een beetje jammer was was dat Kayako dit keer de meeste keren gewoon liep of sloop, dus niet meer zo griezelig kroop op de grond. Ook jammer was dat ze opnieuw grotendeels met de computer is nagebouwt.

Toshio is dit keer gespeelt door een meisje. Maar jke zag het verschil amper. En geloof het of niet maar ik vond die ineens behekste schooldirectrice er over het algemeen enger uitzien dan Kayako, vooral die geluid wat ze maakte. Ik kon het bijna wel uitgillen (oke ik stel me aan )

Die scene in die fotokamer deed me sterk denken aan Shutter.

Alleen snap ik die Chigaco stukjes niet echt: Hoe komt die Allison nou ineens in Chicago, wat doet die vloek daar want die familie (met die arme jongen die ook nog door die smerige vloek doodgaat) wisten niks van die vloek, hebben dat huis niet betreed enzovoort. Maargoed

Ook krijgen we hierin de ondhulling te zien van de vloek en ik denk dat Shimizu daarom een Japanse deel 3 gaat maken.

Afin: ik heb nog wel een paar angstige rillingen gekregen. Deze film is beter dan deel 1 en minder dan de Japanse versie.

3,5*

Jammerlijk vervolg dat in alle facetten slechter is. Het verhaal is niet meer zo boeiend, de spanning is niet erg aanwezig en het is allemaal eerder irriterend dan spannend of leuk. Waarom? Dit is gewoon goedkoop cashen. Jammer, want deel 1 was wel een uitstekende film.

2*

Jammer.

Deel een was al geen feest, en ook dit deel faalt er in enigszins een enge sfeer op te roepen. De geesten zijn eerder lachwekkend dan eng. Wat wel eng is, is het acteerwerk. Met name van Gellar die gelukkig al snel uit de film verdwijnt.

Slecht.

Eigenlijk van hetzelfde niveau als deel 1 met ook nu weer een paar goede schrikmomenten.

vond hem ook stukje beter dan deel 1. alleen ik vind dit echt zon standaard horrorfilmpje met schrikmomenten die voorspelbaar zijn. zaten toch aantal 'enge' stukjes in.

The Grudge op herhaling. Waar Ju-on: The Grudge 2 nog enigszins wat toe wist te voegen aan de eerste film (en op bepaalde momenten het eerste deel zelfs wist te overtreffen), daar gaat het Amerikaanse vervolg op The Grudge flink onderuit. De remake was al niet al te geweldig en het tweede deel is niets meer dan een matige herhalingsoefening. En daar zit natuurlijk niemand op te wachten.

Vooral de cruciale schrikeffecten, waar een film als dit toch voornamelijk op leunt, zijn inmiddels zo voorspelbaar dat geen van hen meer effectief is. Er zit in ieder geval weinig creatiefs in de film, het 'been there, done that' gevoel overheerst voornamelijk. Ook het script vol toevalligheden en stereotypes en het matige acteerwerk werken niet bevorderlijk. Ook de barslechte editing viel me hier op. Het zijn enkel een paar aardige momenten, zeker tegen het einde, die de film nog een beetje redden. Of nou ja, dragelijk maken.

2 kleine sterren.

Had er lage verwachtingen van en de film heeft ze allemaal ingelost. Hoera!

Dit is nu al de zesde film die ik zie over de gevaarlijke vloek en krijg er nu onderhand een beetje de schijt van. Zes keer gebeurd er in feite hetzelfde; zelfde locaties en zelfde verschijningen. In de eerste delen waren de vele schrikeffecten nog effectief, nu mist het ieder doel. Enorm voorspelbaar en het verhaaltje kennen we nu ook al.

Hier en daar een spannende scene maar uiteindelijk was dit een erg lange zit. Blijkbaar heeft Shimizu er ook de schijt van gekregen, aangezien het derde deel door iemand anders is geregisseerd.

'The Grudge' jaren terug wel eens gekeken maar het was niet genoeg om me nog te herinneren waar het zoal over ging; wat dat betreft had er in het eerste uur wel iets meer uitleg mogen volgen. Nu moeten we het doen met vage geest zonder duidelijke bedoelingen en is de film feitelijk een aanéénschakeling van (op z'n best redelijke) schrikmomenten. Het parallelle verhaal rond het gezin in Chicago werkt dan een stuk beter en was een leuke vondst.

Al met al niet slecht, en da's al heel wat voor zo'n goedkoop opvolgertje. 2,5*.

Beter dan deel 1. Maar de film heeft het nog steeds niet echt. De personages zijn wel aantrekkelijker en er zitten betere schrikmomenten in maar toch niet spannend. Het is een horrorfilm waarna ik midden in de nacht naar huis kan fietsen door het bos zonder aan die film te denken. Ik weet niet wat er mist maar het is echt geen enge horror. het verhaal is wel duidelijker geworden maar dit hielp niet echt.

Nee, deel 1 was veel beter. Het was het allemaal ''net-niet'' bij deze film. Te veel van grudge 1, en te weinig nieuwe dingen kwamen eraan bod. *2

Een erg matig vervolg dit. Niet dat ik nu zo enthousiast was over het eerste deel, maar dit is allemaal nog wat minder.

De film is eigenlijk constant een herhaling van dezelfde soort schrikmomenten, die je vaak al ziet aankomen. Daardoor werken ze ook voor geen ene meter meer. Ik vond ze soms vooral lachwekkend, al is Scary movie 4 daar misschien ook een klein beetje medeschuldig aan, maar een positief punt voor deze film is het in ieder geval zeker niet.

Het verhaal is verder onlogisch, sfeer is er niet of nauwelijks en het acteerwerk is ook al niet om over naar huis te schrijven. Ja, dan houd je natuurlijk bar weinig over, iets wat zich ook in mijn waardering voor deze film vertaalt.

1,0*

Overtreft het eerste deel en behaalt daarmee een voldoende. The Grudge is daarmee nog geen hoogschieter, en zal ik al gauw weer vergeten zijn.

Laatst zag ik Ju-On 2, dit was voor mij een echte topper met schrikmomenten, angstaanjagende sfeer en overtrefde het eerste deel. The Grudge 2 is ook een film met af en toe goede schrikmomenten, maar lang niet allemaal zijn even effectief en sommige zie je al uren van te voren aankomen. Daarnaast leek het af en toe meer een spookhuis dan een mooie horrorfilm.

Het verhaal is weer zoals gezegd erg onlogisch, de sfeer mist heel vaak en het acteerwerk is ook niet bijzonder (al was dat in het origineel ook niet het geval). Een slappe ontknoping die niet bepaald logisch te noemen is sluit The Grudge 2 mee af.

Maar toch is het best een vermakelijk filmpje geworden, in tegenstelling tot het eerste deel. Als ik het derde deel een keer goedkoop ergens zie liggen, dat ik hem mee neem. 2,5 sterren voor The Grudge 2.

Deel twee uit de The Grudge-serie is eigenlijk een herhaling van deel 1.
De schrikmomenten zijn waardeloos en ze worden extra benadrukt door bombastische muziek. Over het acteerwerk zal ik maar niet beginnen want het sloeg ook nergens op. De dood van Karen (Sarah Michel Gellar) kwam echt aan als een verassing. Dit was wel het enige goede aan deze film. Het verhaal was wel nog best te volgen, in tegenstelling tot deel 1. Een kleine 2,5*.

Opnieuw bekeken en ook hier blijf ik bij mijn eerste mening.

Deze film is beter dan het eerste deel, maar nu ook weer niet zo schitterend dat er van mij dadelijk een vervolg op zou mogen komen. Dat vervolg is er trouwens al en ben niet van plan dat aan te kopen, misschien wel eens bekijken...

vervolg op een al niet te beste eerste deel.

volgens mij is dit meer voor de japanse markt bedoeld,want daar is dit serieus een van de grootste angsten. voor te leven als geest....

eigenlijk heel logisch als je er over na denkt.

maar laat dat dan lekker aan de japanners over.want ik was snel uit gekeken op dat "scary":haar.

er zijn uitzonderingen : de ring 1 ,dark water. en zo nog een paar, waren best aardig.

maar dit nee...dikke onvoldoende.

Beter en slechter dan het eerste deel. De sequel kon uitzonderlijk rekenen op een dubbel zo groot budget als haar voorganger. En dat merk je soms wel. De kwaliteit is beter en er is toch meer sfeer dan bij het eerste deel. Nog verre van de Japanse versies, maar toch. Het probleem is vooral het rammelende script dat de scènes tussen Japan en Chicago met elkaar mengt, maar er tegelijkertijd een warboel van maakt. Door de opbouw in fragmenten heb je hier en daar wel mooie scènes, maar valt de de sfeer meteen dood omdat het verhaal weer een hele andere kant uitgaat. Als er ooit een reboot van komt en ze in Amerika blijven, kunnen ze beter kijken naar recente horrorfilms als Mama, Insidious of The conjuring. Meer suggestie zodat de echte schrikeffecten veel harder aankomen.

De originele Japanse reeks bleef qua uitvoering beperkt vanwege een gebrek aan fatsoenlijk budget, maar nu regisseur Takashi Shimizu die middelen wel ter beschikking heeft is zijn universum er niet veel beter op geworden. Dit vervolgdeel op de populaire remake voelt dan ook erg aan als een vluchtig in elkaar gedraaide sequel die een paar scenes uit de originele reeks nogal nonchalant overneemt. Zeer nadelig aan het volledige gebeuren is het matige acteerwerk, al komt dat ook omdat het scenario van Shimizu en medescenarist Stephen Susco de meest banale dialogen mogelijk neerpennen. Het is onmogelijk voor een enkel personage om zich te kunnen onderscheiden met het materiaal waarover ze beschikken, maar ook de opbouw naar de griezelmomenten maakt een bijzonder ongemotiveerde indruk en Kayako vooral een zeer uitgekauwde indruk. De cinematografie en algemene look van de film mogen er best wezen, maar horrorliefhebbers van een angstgevoel doen zich er beter aan geen vervolgdelen uit deze reeks meer op te zoeken.

“It's all your fault! What did you do? What did you bring here?”

“It followed me here. THEY followed me here!”

Ik was oprecht alweer helemaal vergeten dat ik deze horror franchise was begonnen vorige maand, al zijn er misschien twee weken overschreden nu ik dan toch verder trek met deze toch wel vrij saaie franchise. Want eigenlijk mijn directe conclusie toen ik deze tweede film afsloot was het feit dat deze film gewoon simpelweg niet meer werken op mij. Misschien komt het omdat ik toch relatief vaak en veel horrorfilms kijk en heb gezien, en dus ook het bekende trucje ken wat ze hier uithalen, of omdat deze film gewoon ontzettend zwak is. Ik denk persoonlijk dat het een combinatie van deze twee elementen zijn, want ja, het is een vrij simpele productie met eigenlijk weinig sfeer en daarnaast hebben we op de dag van vandaag al wel veel van dit soort type films langs zien komen. Toch is deze filmnaam een naam ansicht, eentje die zichzelf eigenlijk best hoog heeft gewerkt in de horrorscene.

Vroeger zouden deze film echt beter op mij werken, nu lukt het gewoon niet meer. Opzich begon de film best leuk, en vond ik de ziekenhuis scene ook heel tof alleen daar bleef het ook wel weer bij. Over het algemeen is het gewoon best saai, spannend werd het overigens ook nergens en tja, dit is gewoon een geflopt iets.

Ik ga deel drie ook nog even kijken, en het recent uitgekomen deel om toch zo ook alles gezien te hebben en er een eind mening over te hebben, al moet ik voor die mening wel eerst in mijn ogen ook de Japanse versies kijken, die dus beter blijken te zijn, en dat moet ik wel gaan geloven. Ik denk dat Hollywood hier gewoon wederom de nek om draait van een best tof idee, alleen valt eigenlijk alles tegen in deze film.

Waar de eerste film een sterke openingsscène met Bill Pullman had, zie je nu wat er gebeurt met de Columbia-fakkeldraagster – ook een aardige vondst, en dan moet het ontbijt met spek nog komen. Wat mij betreft is dit deel een waardige opvolger met drie verhalen die elk op zich interessant zijn en die op het einde op acceptabele wijze min of meer samenkomen, en met ten opzichte van het soms opzettelijk "cleane" origineel (de kale woning, het ziekenhuisinterieur, Susans appartementencomplex) nu een donkerder en somberder kleurpalet. Aan de minzijde is niet alleen de verrassing van het origineel met z'n creepy spookverschijningen weg, maar ook valt het nu op dat praktisch iederéén het loodje legt (helaas zelfs die yummy Teresa Palmer), hetgeen er voor zorgt dat ik geen behoefte meer heb aan nadere vervolgen, hoezeer ik me ook met dit tweede deel toch goed vermaakt heb.

Deze vroeger nog gezien, maar na al die jaren me er nog eens aan gewaagd. De film gaat verder waar het eerste deel was gestopt. De film was jammer genoeg niet altijd even spannend en mocht misschien wat korter geweest zijn.

De cast deed het verder niet slecht en de film zag er ook goed uit.