Little Children (2006)

Super leuke film.. goed geacteerd!!

ook al vind ik de man die het "verhaal vertelt" totaal onnodig en bijna sprookjesachtig klinken..

dat hadden ze van mij weg mogen laten.. maar de film zelf vond ik geweldig.. 4,5

Bij de naam Patrick Wilson denk ik meteen aan Castratie haha.. (hard candy)

Net gezien om Film1.2, en had al verwacht dat het een goede film zou zijn.

Ik moet zeggen dat ik hem bijna een 5 wil geven maar toch een 4,5 moet gaan geven.

Ik vond het einde namelijk niet super goed, maar vond het toch wel weer wat hebben. En dat laatste shot, wat eigenlijk een doodnormaal shot is, zegt toch zoveel over de film, terwijl het echt maar een simpel shot is.

Trailer leek me geen zak aan.

Toch wel mooie reacties hier en zou hem wel willen uit proberen. Maar dan moet ik hem tegen komen...

Hij is gewoon te koop of te huur volgens mij, dus dat moet lukken.

ja is gewoon te koop, ik heb 'm gekocht bij Van Leest (wel zonder NL ondertiteling )

die "masturbatie-scene" vond ik erg naar. zo zielih voor dat vrouwtje

Gekocht bij FRS met ned. ondertitels, goede film trouwens.

Beter dan z'n vorige.

Klasse film.........4,0

Heel goed gecast. Van de pedofiel tot aan de schoonheden (Connelly en Winslet) aan toe.

Goed verhaal, goed acteerwerk. Aanrader.

Prima film die in de lijn ligt van "American Beauty" en "Happiness".

Het verhaal geeft een goed beeld van de niet perfecte wereld waarin we leven. Prima vertolkingen van Winslet & Wilson!

Wat een pracht van een drama en wat houdt Todd Field ons een spiegel voor: onze hang naar "jong zijn en er jong uitzien" is zo groot dat we vergeten dat dit bij kinderen hoort.

Ik vond het een redelijk sterke speelfilm die goed weer geeft hoe bekrompen levens en bekrompen geesten elkaar kunnen versterken. En hoe groot/erg de drang kan worden om daaraan te ontsnappen.

De film 'pakte' me helaas eigelijk weinig ècht 'bij de strot'.

En eigelijk snap ik dat niet, want voor mij had zowel het thema, als de acteurs, als de identificatie borg hebben moeten staan voor een meeslepende film......

Daarom kom ik persoonlijk dus toch niet hoger dan "gewoon een voldoende " : 3.0.

Een heel intense film. Door de uitstekende acteerprestaties wordt dit intens gevoel enkel nog vergroot.

Het verhaal op zich is iets dat mij normaal niet aanspreekt. Maar het wordt hier echt schitterend gebracht.

Een ex-collega van me had deze mogen gaan zien in avant-première, en hij raadde hem me aan.

Onlangs gekocht en vandaag bekeken, en ik ben niet teleurgesteld. Het is niet een film die ik vaak zou bekijken, maar het is zeker en vast geen slecht film!

De opbouw van het verhaal is zeer goed, en er zijn steeds wel enkele aandachtspunten die je geïnteresseerd houden.

Je moet wel voor dit genre zijn, dit is een film alla Prozac Nation, American Beauty, The Hours, ... dus ge moet echt van die (zoals mijn papa dit noemt) 'depressieve' films houden.

Zeker een aanrader => 8/10

Deed me aan Desperate Housewives denken. Maar dan beter. Het eerste uur is gewoon goed en daarna zwakt het iets af.

Een aanklacht tegen suburbia en haar 'regels' waar je beperkt word en voor goed een outcast bent als je een fout gemaakt hebt.

Mooie parallel tussen wat allemaal niet verboden iks in dit leven. Je krijgt sympathie met de gekken en wanhopigen.. wat wil je nog meer?

Wat ik nog meer wil?

Om te beginnen had ik liever een ander einde gezien. Wilson en Winslet die hun affaire geen gevolg geven nadat ze ieder op Magnolia/Short Cuts-achtige wijze, maar toch met een geheel eigen draai eraan, zijn geconfronteerd met iets, blijkbaar, aangrijpends. Op mij kwam het weinig logisch en daarom onbevredigend over.

Daarnaast wordt in die slotminuten nogal krampachtig getracht de pedofiel als een “normaal” mens neer te zetten, maar het geschmier in de vorm van woede-uitbarstingen en tranen met tuiten werkt gewoon niet. Niet nadat hij de voorgaande twee uur als stereotiepe creep is neergezet. Deze verhaallijn vertoont bovendien opvallend veel thrillerelementen, en dat voelt ongepast aan als je kijkt naar de rest van de film, die weinig verschilt van de typische suburbia-flick.

Een subgenre waar ik overigens een zwak voor heb. Ik was dan ook weer ruim twee uur compleet van mijn eigen vertrouwde wereldje verwijderd, en dat is te danken aan uitstekende acteerprestaties, een aangename visuele stijl en een sobere maar o zo prettige vertelwijze.

Verder wil ik de scène waarin Winslet haar man betrapt terwijl die geniet van “Slutty Kay” niet ongenoemd laten. Vooral dat slipje op zijn hoofd is niet minder dan hilarisch. Zulke stukjes en – zoals james_cameron al treffend verwoordde – de “klinische, afstandelijke (en hierdoor vaak erg grappige) voice-over” zorgen voor de nodige luchtigheid.

Helaas is er weinig nieuws onder de zon – die blonde del van het leesgroepje bijvoorbeeld, een typisch geval van been there, done that – en laat het einde zoals gezegd niet een onverdeeld positieve indruk achter.

2.5*

O ja, mochten er gebruikers zijn met de pretentie een suburbia-film te maken: de naam Todd (Field, Haynes, Solodz) komt van pas!

Die pedofiel vond ik juist niet als creep neergezet zijn, meer iemand die zich enorm schuldig voelde. Hij probeerde zich juist buiten alles en iedereen te blijven en ging alleen op een date omdat zijn moeder dat wilde en kon zich toen niet beheersen. Je zag duidelijk dat hij er geen plezier aan had. En op eht laatst toen ook zijn moeder er niet meer was werd hij radeloos en sneed zijn penis eraf. Ik vond het juist erg mooi dat moment waarop die ex-cop realiseert dat we allemaal fouten maken en dat hij juist uit angst om nog een dood op zijn geweten te hebben hij juist een dood veroorzaakte.

Verder was idd het einde een beetje afgerommeld. Het leek wel alsof men opeens door had dat er meer in het leven was dan een ideale liefde, want ze waren allebei niet blij en hadden daar recht toe

Little Children zweeft ergens tussen de cinema van Todd Solondz en series als Six Feet Under en zelfs Desperate Housewives - om er even een paar te noemen. Echter, om de film als een simpel analogie af te doen gaat mij te ver. Daarvoor vond ik dit toch een te sterk drama over het onderdrukken en geheimhouden van fantasieën dan wel behoeften, waarbij de gesprekken rondom Flaubert's roman als samenvatting gezien kan worden. Door zijn wat typische en soms makkelijke esthetiek is het niet een enorm uitdagend werk, maar het zorgt er wel voor dat ik als kijker de dikke twee uur behoorlijk gekluisterd was. Een film met nogal wat evenknieën, die gelukkig nog enigszins een eigen gezicht heeft. Mocht dit wat meer naar voren zijn gekomen, had het meer impact gehad.

ik vond het maar niks,moeilijk te vatten verhaal.Ging naar mijn inzicht van de hak op de tak.

Ik geef 1 op 10 voor Kate Winslet haar mooi gezicht en de rest erbij.

Beetje traag en lang, maar wel een hele goede en mooie film.

Na in the Bedroom levert Todd Field met Little Children wederom een prima film af. De film moet het vooral hebben van het acteerwerk van Kate Winslet, Patrick Wilson en Jennifer Connelly, maar ook de regie is prima. Ondanks dat wist de film me toch niet echt te pakken en ik kan eigenlijk ook niet uitleggen wat daar de reden van was. Zeker geen slechte film, maar toch ontbrak er iets. Verder vond ik de speelduur ook wat aan de lange kant.

Hoezeer Todd Field met 'Little Children' zijn eigen pad kiest, de vergelijking met het superieure en ongenaakbare 'American Beauty' en het eveneens meer dan verdienstelijke 'The Ice Storm' kan hij niet uit de weg gaan. Field lijkt de literaire basis schijnbaar te willen bewaren, met als gevolg dat de kijker geen duidelijk oog krijgt op de gedachtegang van de Amerikaanse suburbane middenklasser, die van schijn een hobby maakt. De afwisselend treffende en overbodige voice-over is daar ongetwijfeld ook een erfenis van. En hoewel er enig cynisme in de voice-over schuilt, komt datzelfde cynisme elders onvoldoende naar de voorgrond. Tenzij in de observerende en haast meditatieve mise-en-scène, waarmee 'Little Children' de kijker immer bij de pinken houdt.

De als een tragedie vermomde mozaïekvertelling laat zijn nevenpersonages bovendien te vaak in de steek en vindt zelden een correct evenwicht tussen zijn hoofdpersonages. Naar het einde toe valt dan ook op dat Field slechts een kunstmatige en overhaaste aansluiting maakt tussen diezelfde protagonisten.

De opvallende oppervlakkigheid (lees: karikaturale uitbeelding) van het gros van de personages en de enigszins ongelukkige omgang met de centrale thematiek zijn eveneens een weinig welgekomen smet op het geheel. Ongelukkig overigens, omdat Field de thematiek omtrent het 'ontsnappen aan de banaliteit van het leven' nogal eenvoudig uit de doeken doet in één enkele scène (de bijeenkomst voor en interpretatie van Madame Bovary) en zodoende weinig aan de verbeelding overlaat.

3*

De film keek lekker weg maar ik vond het eind een beetje raar. De film leek inderdaad op American Beauty maar American Beauty 100keer mooier.

Heb jij alleen Kate Winslet gezien? Jennifer Connelly deed ook mee in de film!!!! Die ziet er toch echt beter uit

Een romantisch tragedie over gewone mensen met hun eigen gevoelens. Gewone mensen, maar wel heel mooi uitgewerkt en prachtig verteld. Zoeken naar de balans tussen de schijn op te houden, volgen van gevoelens en rationeel nadenken.

Little children verwijst naar de kinderen die er rond lopen, maar ook naar het feit dat de personages zelf nog pas 'kind' geweest zijn. De figuren hebben allen jongen kinderen en moeten nog wennen aan dat nieuwe leven. Tijd voor verantwoordelijkheden en zelf instaan voor de gevolgen van je eigen daden. Vandaar ook de footballwedstrijd of het skaten bvb.

De film krijgt wel af en toe een rare wending met de man van Kate Winslet en de pedofiel die in de buurt woont. Het einde is heel mooi gedaan, alsof het verstant deels toch de overhand genomen heeft en de personages niet meer 'little children' willen zijn, maar stelselmatig hun eigen probleem op een volwassen manier proberen op te lossen. Denk aan de brief die Patrick Wilson toch meenam, de 'oplossing' die de pedofiel voor zich gevonden had door z'n geslacht weg te snijden en het feit dat Winslet na het drama dat ze haar dochter even kwijt speelde toch naar huis vluchte ipv Wilson op te zoeken.

En zoals orbit hier al eerder meldde is het toch opvallend dat de kijker enigzins sympathie krijgt voor de personages, terwijl die stuk voor stuk fouten maken: een kind neergeschoten, pedofilie, overspel, ...

Uitstekende film, met een geweldige cast. Kate Winslet en Patrick Wilson zijn ijzersterk in dit drama. Ik zag er niet erg naar uit om deze film te gaan kijken, maar vandaag toch maar geprobeerd. Dit was toch wel een heel andere film dan dat ik had verwacht.

Het verhaal is sterk en de spanning is echt constant te voelen. De chemie tussen Winslet en Wison is uitstekend en het hele gebeuren tussen die twee zorgt ervoor dat je gekluisterd aan het beeld zit. Vooral bij het gesprek aan tafel, wanneer Winslet en haar man komen eten bij Connelly en Wilson is geweldig, maar ook bij de date van de pedofiel is de spanning te snijden. Er hangt constant een sfeertje die toch iets dreigends heeft. Wanneer valt alles in elkaar? Wanneer gaat het mis? Prima gedaan door Field allemaal. De zwembadscéne is ook briljant trouwens.

De voice-over vond ik wel wat minder, maar het einde kon ik toch opzich wel waarderen. Beetje emotioneel zelfs, wanneer die pedo z'n gereedschap verwijderd heeft met een keukenmes en ''gered'' wordt. I'm gonna be a good boy now... Njah, voor de rest wel een beetje té vrolijk misschien, vooral omdat alles voor de rest weer goed komt, maar daar heb ik me niet aan geërgerd. Was opzich ook wel weer blij dat Wilson terug was bij Connelly, want daar zou ik toch liever naast liggen in bed, dan bij Winslet De cast en een paar sterke, memorabele scénes dragen deze film. Drie en een halve ster voor nu, maar deze kan best nog eens hoger uitkomen.

Ik vond het juist jammer, dat het einde zo afliep... Want ik vond eerder dat Winslet en Wilson hun personages voor de laffe keuze gingen. Ik vind het ook fascinerend dat het verhaal van deze film zo verloopt, dat men als het ware achter de keuze van het ontrouw zijn van de personages begint te staan. En zelfs begrijpt waaruit ze dit doen.

Hmmmm…

Had in het begin heel lang het gevoel dat we los naar een 4 sterren aan het toewerken waren, maar naar het einde toe zat ik toch met een 'willen-maar-niet-kunnengevoel'.

De pluspunten: een werkelijk bevreemdende sfeer met heel mooi licht, mooie hoofdacteurs, letterlijk en figuurlijk. Toch schoot meneer Wilson een beetje tekort in zijn onweerstaanbaarheid. Het leek allemaal een beetje te veel van Kate Winslet te moeten komen. En in dit soort situatie verlang je toch een soort 'Fatal attraction' (de term, niet de film).

Overigens was het wel goed dat de vrouw van Wilson de eveneens verrukkelijke Jennifer Connelly was, die op het eind ook nog een beetje menselijkheid meekreeg (toen ze aan het monteren was) want daarvoor was toch net iets te eenzijdig miss Zuurpruim.

Dat stoort me meestal in films waar er partijen gedumpt moeten worden. Die zijn dan gemakshalve bijna altijd totaal ongeschikt als partnermateriaal voor degeen waar ze in casu dan bij vertoeven. Dat was helaas wel het geval voor de griezel waar Winslet mee getrouwd was.

De minpunten: er was wel een poging tot nuancering met heel dat gedoe met de pedofiel, maar het voelde toch heel geforceerd aan, zeker met de catharsis die zijn stalker ondergaat.

Een beetje te veel hooi op de vork als je het mij vraagt. Waarom die Wilson trouwens opeens dán een potje moet skaten is ook wel echt belachelijk. Hij komt trouwens net in die scène, waar die skater van de andere kant uit gelopen. (heel klein spijkertje op hééél laag water, maar toch). Heel die finale ging naar mijn gevoel de mist in. Uiteindelijk kon het me ook niet echt schelen wie met wie aan de haal ging of bleef. Dus dat was wel een veeg teken. (Vergelijk met "the bridges of Madison County". Daar begrijp je het besluit van de vrouw die haar minnaar niet volgt, maar tegelijkertijd breekt je hart aan gruzelmenten)

Focussen op de gewoonweg lichamelijke aantrekkingskracht tussen Wilson en Winslet en voor de rest aan de kijker overlaten wat ervan te denken (want de vo was inderdaad ronduit storend en dit is zowat de allereerste keer dat ik dat echt heb bij een vo) ware naar mijn mening beter geweest. Maar achteraf heb ik makkelijk praten natuurlijk. Ze zaten er nochtans vlakbij.

Drie volle punten voor een uitstekende sfeer, mooi licht, goede vertolkingen.

Twee minpunten voor het geforceerde einde en te veel willen bereiken.

Wat een film zeg ! Ik zat echt 130 minuten lang in spanning, en voelde me na de film echt anders... knap regisseur werk zeg ! Waarom dan geen 5 sterren, het einde vond ik wel goed, MAAR had denk ik iets beter gekund, maar wat een TOPfilm

Eigenlijk een hele merkwaardige film van Todd Field. Maar amusant dat is het wel. De film zit vol stijlbreuken. Er is een (niet zo geslaagde) voice-over die er af en toe opeens is, maar deze momenten lijken vrij willekeurig verspreid te zijn (soms heel veel achter elkaar, dan een half uur niks). De film bevat meerdere verhaallijnen, die ze ook op een vrij willekeurige manier in de film hebben verwerkt. Zo verschuift de relatie tussen Brad en Sarah op een gegeven moment totaal naar de achtergrond voor het verhaal van de ex-politieagent en de pedofiel. Heel merkwaardig. Ik had ook een beetje het gevoel naar een mislukte variatie op Magnolia te kijken.

En hoewel veel van mijn termen nogal negatief klinken, is Little Children een hele amusante film, die vooral wordt gered door het (wederom) goede acteerwerk van Kate Winslet. Ook de rest van de cast doet het goed trouwens. Met hun enthousiasme en een aantal leuke vondsten wordt het een interessant rommeltje, dat een ruime voldoende verdiend.

Puike rolprent met dito acteer prestaties.