Die Schlangengrube und das Pendel (1967)

Geweldige cast maar geen geweldige film de Duitsters maakte veel van zulk soort films denk daarbij bv ook aan de Edgar Wallace films.

Al met al een bijna voldoende voor deze productie.

Het was eigenlijk de bedoeling om met Lex Barker en Karin Dor een nieuwe Winnetou-film te draaien. Dat ging niet meteen door en dus richtte men zich op een nieuw project met gebruikmaking van de mensen die al onder contract stonden. Met regisseur Harald Reinl aan het roer werd een film gemaakt gebaseerd op werk van Edgar Allen Poe. Een film met internationale allure. De film heeft als titel: Die Schlangengrube und das Pendel. Met een Duitse filmtitel verover je de wereld niet. De internationale ambities zorgden voor meer titels: The Blood Demon, The Torture Chamber of Dr. Sadism, The Snake Pit and the Pendulum en Castle of the Walking Dead. En dan heb je nog niet eens alle titelsl gehad.

Christopher Lee werd aangetrokken om het West-Duitse project nog meer internationaal aanzien te geven. Hij heeft een rol als graaf Regula. Een duidelijke verwijzing naar die andere graaf waarmee Lee natuurlijk voornamelijk wordt geassocieerd. De film heeft trouwens veel weg van een Hammerproductie. Hoewel er ook buitenopnamen zijn, werd de meeste film geschoten in de Bavaria Studios in München. Dat is wellicht de verklaring voor de toneelachtige uitstraling die ook zo kenmerkend is voor veel Hammerproducties.

In de film overheerst een macabere sfeer die vooral tot uiting komt in de scènes die zich in het slot van graaf Regula afspelen. Het Gotische kasteel met zijn hoge, dikke muren maakt indruk. Het kasteel met zijn lange gangen en hoge gewelven behangen met doodshoofden en spinnenwebben, zorgt voor een sfeervolle ambiance. Heel sfeervol is ook de tocht naar het kasteel die visueel mooi in beeld is gebracht. De tocht voert door het Teutoburger woud en voelt als een transitie tussen de grijpbare wereld en de wereld van het bovennatuurlijke, zijnde de wereld van graaf Regula.

De film moet het hebben van zijn sfeer en van een paar aardige actiescènes. Het verhaal is tamelijk simpel. Inhoudelijk niet erg spannend. Bovendien is het eerste kwartiertje film nogal onbeholpen. Het verhaal komt niet goed op gang. Het heeft geen gedegen aanloop. Het is een los geheel. De personages acteren houterig. Ze gedragen zich onnatuurlijk. Alsof ze geen idee hebben wat er van hen verwacht wordt. Pas als de film een tijdje onderweg is, sluipt er meer lijn en bevlogenheid in en krijgt de macabere sfeer die het sterkste punt is van de film, kans om zich te manifesteren.

Duitse Gothic horrorfilm met niemand minder dan Christopher Lee in een rol. Tja Gotische horror was weer groot in de jaren zestig! Het begon zo'n beetje met Hammer's wereldwijd succesvolle Curse of Frankenstein (1957) Waarna al snel andere het oppikte zoals in de VS door Roger Corman (Edgar Allan Poe-verfilmingen) en in Italië door Mario Bava ( La Maschera del Demonio) De Duitse horrorfilmindustrie was nog onontwikkeld dus zodoende knutselde onze Oosterburen van deze verhalen zelf ook iets in elkaar! Dat werd de ‘The Snake Pit and the Pendulum’

Het is maar nominaal gebaseerd op iets van Poe! De film draait alleen om de opvallende zwaaiende zeis op een slinger en er is een put met slangen. Het script is verder ook veel Dracula...Graaf Regula (het zal denk ik een verre neef zijn?) wordt veroordeeld tot een vierendeling voor het martelingen en vermoorden van twaalf vrouwen. Onverklaarbaar maar waar...hij moet een masker dragen waardoor er een connectie met Bava’s “Black Sunday' is!

Daarna is het tijd om 35 jaar vooruit te gaan en krijgen Roger Mont Elise en barones von Brabant een uitnodiging om naar kasteel Andomai ook bekend als “The Bloody Castle” te komen. Niet heel toevallig zijn zij twee nazaten van degenen die tot de executie van de graaf hebben geleid Wat volgt is een lange koetsrit naar het kasteel en dolen door het kasteel. Terwijl alle dingen die eng zijn voorbij trekken. Spookachtige taferelen waarin ledematen en slachtoffers aan bomen zijn opgehangen, mistbanken, grafzerken, martelwerktuigen, demonische schilderijen, menselijke schedels, skeletten, en allerlei kruipend (on)gedierte.

Hoewel de onfrisse praktijken van graaf Regula dus in beeld worden gebracht, blijft echt bloedvergieten beperkt. Het blijf allemaal zo vrijblijvend en luchtig. Alsof ze een film voor alle leeftijden heb willen maken. En eindigen met een "En ze leven nog lang en gelukkig" was ook niet echt handig. De film is wel solide en plezierig door de unheimische sfeer, maar het ontbreekt aan dat ‘extra zetje’ om er heel enge of brute horror van te maken