Die Schlangengrube und das Pendel (1967)

Bij momenten een sfeervolle gotische griezelfilm. Er is een uitstekende DVD verkrijgbaar in Duitsland. De Amerikaanse kortere versie "Castle of the Walking Dead" is te mijden, want hij is 14 minuten korter.

AL moet je wel van ouderwetse horrorfilms houden om deze prent te kunnen waarderen. En aan "The Pit and the Pendulum" van Roger Corman kan deze film toch niet tippen.

Inderdaad, lekker sfeervolle Gothic. Af en toe iets kitscherig zonder totale camp te worden.

Voor de liefhebbers van Hammer Gothic en Mario Bava!

Geweldige cast maar geen geweldige film de Duitsters maakte veel van zulk soort films denk daarbij bv ook aan de Edgar Wallace films.

Al met al een bijna voldoende voor deze productie.

De titels voor deze film lopen nogal uiteen. Ik zag hem onder de Engelstalige titel 'The Torture Chamber of Dr. Sadism'. Ik veronderstel dat de ondode graaf Regula Dr Sadism moest voorstellen maar ik vond zijn trouwe dienaar Anathol eerder de sadisten ja dat gezicht hij genoot er zichtbaar van mensen te kwellen. De film heeft een simpel verhaal en dat vond ik best ook. De graaf (gespeeld door Hammer getrouwe Christopher Lee) zocht naar een middel om onsterfelijk te worden maar aangezien hij daarvoor reeds 12 maagden had geofferd en de 13de hem verlinkte werd hij ter dood veroordeeld door middel van vierendeling (dat zien we niet gebeuren maar wel het moment voordat de paarden zijn ledematen afrukken!). 35 jaar later worden de dochter van de vrouw die de graaf verlinkte (barones Lilian) en de zoon van de man die de graaf had veroordeeld (Roger) uitgenodigd door de graaf (hoewel die dus al lang dood was) op zijn kasteel. Bij hun tocht naar deze plek zijn er ook een priester (Pater Fabian) en de bediende van Lilian (Babette) van de partij en een nogal angstige koetsier. Eigenlijk is de tocht door het griezelige bos en daarna de duistere burcht visueel een festijn voor de liefhebber van gothic horror. Ja, het ziet er soms wel nep uit maar, de passie straalt er gewoon van af. Er zijn zowaar spannende momenten in het kasteel: de bekende pit en pendulum, een slangenkuil (zie de Duitse titel), een vloer met pinnen en lijken bij de vleet. En ja dat pinnenmasker dat de graaf voor zijn executie kreeg deed me meteen denken aan Black Sunday. Het voelt aan als een Hammer horror die ik meestal saai vind, maar niet deze. Ik vind het persoonlijk een hidden gem.

Het was eigenlijk de bedoeling om met Lex Barker en Karin Dor een nieuwe Winnetou-film te draaien. Dat ging niet meteen door en dus richtte men zich op een nieuw project met gebruikmaking van de mensen die al onder contract stonden. Met regisseur Harald Reinl aan het roer werd een film gemaakt gebaseerd op werk van Edgar Allen Poe. Een film met internationale allure. De film heeft als titel: Die Schlangengrube und das Pendel. Met een Duitse filmtitel verover je de wereld niet. De internationale ambities zorgden voor meer titels: The Blood Demon, The Torture Chamber of Dr. Sadism, The Snake Pit and the Pendulum en Castle of the Walking Dead. En dan heb je nog niet eens alle titelsl gehad.

Christopher Lee werd aangetrokken om het West-Duitse project nog meer internationaal aanzien te geven. Hij heeft een rol als graaf Regula. Een duidelijke verwijzing naar die andere graaf waarmee Lee natuurlijk voornamelijk wordt geassocieerd. De film heeft trouwens veel weg van een Hammerproductie. Hoewel er ook buitenopnamen zijn, werd de meeste film geschoten in de Bavaria Studios in München. Dat is wellicht de verklaring voor de toneelachtige uitstraling die ook zo kenmerkend is voor veel Hammerproducties.

In de film overheerst een macabere sfeer die vooral tot uiting komt in de scènes die zich in het slot van graaf Regula afspelen. Het Gotische kasteel met zijn hoge, dikke muren maakt indruk. Het kasteel met zijn lange gangen en hoge gewelven behangen met doodshoofden en spinnenwebben, zorgt voor een sfeervolle ambiance. Heel sfeervol is ook de tocht naar het kasteel die visueel mooi in beeld is gebracht. De tocht voert door het Teutoburger woud en voelt als een transitie tussen de grijpbare wereld en de wereld van het bovennatuurlijke, zijnde de wereld van graaf Regula.

De film moet het hebben van zijn sfeer en van een paar aardige actiescènes. Het verhaal is tamelijk simpel. Inhoudelijk niet erg spannend. Bovendien is het eerste kwartiertje film nogal onbeholpen. Het verhaal komt niet goed op gang. Het heeft geen gedegen aanloop. Het is een los geheel. De personages acteren houterig. Ze gedragen zich onnatuurlijk. Alsof ze geen idee hebben wat er van hen verwacht wordt. Pas als de film een tijdje onderweg is, sluipt er meer lijn en bevlogenheid in en krijgt de macabere sfeer die het sterkste punt is van de film, kans om zich te manifesteren.

Duitse Gothic horrorfilm met niemand minder dan Christopher Lee in een rol. Tja Gotische horror was weer groot in de jaren zestig! Het begon zo'n beetje met Hammer's wereldwijd succesvolle Curse of Frankenstein (1957) Waarna al snel andere het oppikte zoals in de VS door Roger Corman (Edgar Allan Poe-verfilmingen) en in Italië door Mario Bava ( La Maschera del Demonio) De Duitse horrorfilmindustrie was nog onontwikkeld dus zodoende knutselde onze Oosterburen van deze verhalen zelf ook iets in elkaar! Dat werd de ‘The Snake Pit and the Pendulum’

Het is maar nominaal gebaseerd op iets van Poe! De film draait alleen om de opvallende zwaaiende zeis op een slinger en er is een put met slangen. Het script is verder ook veel Dracula...Graaf Regula (het zal denk ik een verre neef zijn?) wordt veroordeeld tot een vierendeling voor het martelingen en vermoorden van twaalf vrouwen. Onverklaarbaar maar waar...hij moet een masker dragen waardoor er een connectie met Bava’s “Black Sunday' is!

Daarna is het tijd om 35 jaar vooruit te gaan en krijgen Roger Mont Elise en barones von Brabant een uitnodiging om naar kasteel Andomai ook bekend als “The Bloody Castle” te komen. Niet heel toevallig zijn zij twee nazaten van degenen die tot de executie van de graaf hebben geleid Wat volgt is een lange koetsrit naar het kasteel en dolen door het kasteel. Terwijl alle dingen die eng zijn voorbij trekken. Spookachtige taferelen waarin ledematen en slachtoffers aan bomen zijn opgehangen, mistbanken, grafzerken, martelwerktuigen, demonische schilderijen, menselijke schedels, skeletten, en allerlei kruipend (on)gedierte.

Hoewel de onfrisse praktijken van graaf Regula dus in beeld worden gebracht, blijft echt bloedvergieten beperkt. Het blijf allemaal zo vrijblijvend en luchtig. Alsof ze een film voor alle leeftijden heb willen maken. En eindigen met een "En ze leven nog lang en gelukkig" was ook niet echt handig. De film is wel solide en plezierig door de unheimische sfeer, maar het ontbreekt aan dat ‘extra zetje’ om er heel enge of brute horror van te maken