Little Miss Sunshine (2006)

Heb de film gehuurd, en mijn verwachtingen voor deze film liggen nogal hoog, omdat hij dan ook genomineerd was voor een Oscar .. Ook de comments hier maken me nieuwsgierig naar het einde en natuurlijk ook naar het verhaal..

Het is alweer een tijdje geleden dat ik deze heb gezien. Bij wijze van bedrijfsuitje had mijn baas een klein zaaltje afgehuurd waar deze vertoond werd. Met een twintigtal collega's hadden we de zaal voor onszelf. Ideaal

En het bleek de perfecte film.

Little Miss Sunshine is een wereldje op zich. Bewoond door een handjevol typetjes, ieder eigenaardig genoeg om haast voor weird door te kunnen, het wordt echter nergens een freakshow. Het is een karikatuur, maar een die oprecht en aandoenlijk weet te blijven.

Ieder gezinslid krijgt voldoende aandacht en gaat op in het aanstekelijke samenspel van Little Miss Sunshine. De reis beslaat het grootste gedeelte van de film en door het vlotte tempo krijg je ook echt het 'reis'-gevoel, alsof je langzaamaan deelgenoot van het gezelschap wordt gemaakt.

Het verhaal zelf heeft feitelijk weinig om het lijf; kleine losstaande grappen, dialogen en situaties worden, haast per scene aaneengeregen. Toch weet nagenoeg elke scene te vermaken, verwonderen of ontroeren. De scenes tonen de nodige diepgang maar de film laat als geheel tegelijk zien die niet nodig te hebben; de toon blijft luchtig.

Een prachtige reis met een kundige balans tussen serieuze thema's en anekdotische humor. Een uitermate charmant en lieflijk niemendalletje, dat vele 'voorbeelden' voorbij streeft. Meer dan Happiness, moest ik aan July's Me and You... denken. En in alle overeenkomstige elementen vond ik Little Miss Sunshine de betere.

De intieme sfeer van mijn gezelschap droeg uiteraard bij aan de beleving van de film, de film wist op zijn beurt onze avond te verrijken. 4,5* voor een avontuurlijke reis.

Dat je bij deze film een grappendichtheid van 2 grappen per seconde verwacht zegt al veel natuurlijk. En iemand die dit einde niet leuk vind neem ik sowieso niet serieus. Dan is er echt iets mis met je...

Bij mij kwam iedereen ongeveer huppelend de zaal uit...

Tja, nochthans vond ik het einde wel het minste deel van de film. Begin was veel grappiger, minder kolderiek.

Verder is er ook niet zoveel mis met me. Vermoed ik.

Vond het einde daarom juist zo sterk werken, omdat het zo in contrast staat met het eerste deel van de film (vond nomgaals dat laatste stukje met die opa dan weer een beetje too much).

D'r is een groot verschil tussen 'gewoon' voorspelbare grappen en voorspelbare grappen, die prefect passen in het kader van de film, wat dus hier het geval was. Vond het allemaal vreselijk subtiel en klein, waardoor van die visuele beeldgrappen als met die auto er extra uitspringen en zo meer effect hebben.

En dat je dat einde niet leuk vind kan ik nog steeds niet bij. Snap je nou echt niet dat die hele act één grote middelvinger naar dat hele Little Miss Sunshine gebeuren was, met de hele famillie op het podium, wat die middelvinger nog even een beetje meer aandikt?

Vond dat einde juist ook helemaal top.

Erg leuke komedie, waarbij vooral Arkin en Carell opvallen in hun rol. Olive die meedoet aan de verkiezing, is eigenlijk het enige zonnetje in huis. De rest snauwt elkaar af of zwijgt als het graf. Een nogal ongewone familie op het eerste gezicht, elk met hun eigen problemen. De vader, gespeeld door Kinnear, probeert nog altijd winnaars van zijn kinderen te maken, maar faalt ironisch genoeg zelf. 'Nobody's perfect' is dan ook de boodschap van deze film, dat beseft de vader uiteindelijk ook. Jammer dat het einde net iets te ver door draaft, waardoor het een beetje vervalt in een flauwiteit. Maar dat is meer een schoonheidsfoutje, ik heb me prima vermaakt met deze film.

Verbijsterend was trouwens de missverkiezing, alsof je naar miniatuurversies van volwassen vrouwen zat te kijken.

Schijnen ook allemaal meisjes te zijn die allemaal echt aan van die verkiezingen mee doen, las ik laatst ergens. Vond het ook vrij eng...

Ik had echt heel erg veel verwacht van deze film dus ben m ook maar gaan kijken. Ik ben er eigenlijk niet warm of koud van geworden. Ik vond het absoluut niet een geweldige komedie. Plaats de film toch meer in het hoekje speelfilm. De film moet het niet hebben van de grappen die gemaakt worden maar eerder van de bizarre gebeurtenissen. Dat toverde zo nu en dan wel een glimlach op mijn gezicht maar daar bleef het bij.

De boodschap van de film is wel overgekomen en ik heb me niet verveeld. Maar om nu van een hilarische komedie te spreken? Nee...ik heb meer plezier beleefd aan Sideways bijvoorbeeld.

Sinds wanneer is 'Speelfilm' een genre?

Sinds dat woord ook wel eens gebruikt wordt voor TVdrama achtige toestanden.

De film wordt nergens beschreven als hilarische komedie, dus ik weet niet hoe je aan die beschrijving komt. Sideways is wat dat betreft nog minder ''hilarischer'' als je de humor zo zou noemen. Beter noem je het tragikomedie.

Ook gezien.

Die ouders ( vooral moeders) gaan echt helemaal over de top met dit.

Het is een onzin genre doordat bijvoorbeeld videotheken alle films die ze maar niet enigzins kunnen plaatsen ze het een speelfilm noemen. Een ontzettend niksige term, als je het mij vraagt...

Onzinnig niet, het is gewoon een term. Een klasgenoot vroeg laatst wat 'Little Miss Sunshine' was toen ik zei dat ik hem op DVD had, en ik wist alleen "dat is niets voor jou" uit te brengen, simpelweg omdat ik er geen genre voor kon verzinnen. Met komedie/roadmovie ben je al een heel eind, maar het is echt een van die films die je het beste kan indelen onder 'speelfilm' (ookal zijn alle live-action films, speelfilms).

Ik vind dat je dit gewoon kunt omschrijven als een komedie. Misschien met een beetje goede wil ook nog als drama. Maar speelfilm is gewoon geen genre of filmsoort.

Maar waarschijnlijk geeft het voor die kerel wel een duidelijker beeld dan "komedie". Kan je wel vinden dat het nietszeggend is, maar genoeg voorbeelden die je daarin zullen tegenspreken.

Dat betwijfel ik. Als ik aan iemand zou vragen wat voor soort film dit was en hij zou zeggen dat het een speelfilm was, dan wist ik nog niets. Dan zou het naar mijn gevoel net zo goed een drama als een thriller kunnen zijn. En zelfs als je Little Miss Sunshine niet grappig vind kun je toch moeilijk ontkennen dat het een komedie is, lijkt me?

Denk je ? Genoeg mensen gesproken die absoluut de humor niet inzien van zwarte komedies. En dan heb ik het niet over niet grappig vinden, maar echt de humor compleet missen.

Daarbij gaat het uiteraard niet om wat jij bij de term voorstelt, maar wat die jongen bij de term "speelfilm" voorstelt. En ik kan me erg goed voorstellen dat een hoop mensen (en dan zeker zij die niet veel met film bezig zijn) hier meer hebben aan "speelfilm" dan aan "komedie".

Ik doel er alleen op dat het in veel gevallen als genre gebruikt wordt, maar dat films in de meest uiteenlopende gevallen er onder geschaard worden, zodat de term compleet zijn waarde heeft verloren. Of jij moet me nu kunnen vertellen wat het genre 'speelfilm' precies inhoudt.

Natuurlijk is dit een heerlijke feelgoodmovie met wat drama elementen maar het had allemaal nog wat schrijnender gekunt. Zaten een paar goede grappen in.

De personages waren over het algemeen wat vlak hoewel de vader er voor mij wel uitsprong.

En ja het einde: te? Heb er smakelijk om kunnen lachen.

3.5*

ik vond het een super mooie film met leuke grappe maar ook heel dramatisch en wat kon die jongen goed acteren zeg!

en het einnd vond ik echt heel grappig

4.5*

Tegenvallende film, met enkele momenten die de saaiheid konden onderbreken. Één van de hoogtepunten was de muziek. Verder weinig tot geen memorabele scenes, waar ik zeker op had gerekend.

Ik kom echt niet verder dan 2,5 *.

Wat is er zó briljant aan het einde? Ik zie het niet. Grappig, meer niet.

Leuke film waar je wel ff moet inkomen vind ik, er zitten een paar sterke scènes in maar af en toe dreigt hij een beetje saai te worden.
Het einde maakt in dat opzicht veel goed want dat vond ik gewoon ontzettend grappig, en scary want die kleine 'missen' zien er gewoon freaky uit
Soms ook aangrijpend door de kleine dingen 'Go hug mom' in het ziekenhuis vond ik bv een heel mooi moment
En zeker ook onder de indruk van de acteerprestaties, geen enkele acteur moet hier onderdoen voor een ander, ze zijn gewoon allemaal ijzersterk.
Al bij al had ik er nog ietsje meer van verwacht, maar vraag me niet wat
Ik hou het bij 3,5*

Zo'n film waarbij men een stel 'bonte' karakters bij elkaar gooit en het toch vooral vaak op vrij makkelijke grappen gooit. Het is dan wel een bij vlagen grappige film, maar behoorlijk standaard ook. Niets dan lof voor de Mychael Danna/Devotchka score, want ooh wat nemen die heerlijke ritmische composities een aangename plek in. 3 sterren

Het is bijna eng dat een zevenjarig meisje ZO goed kan acteren! De laatste scene waar ze moest optreden durfde ik bijna niet te kijken! Kan heel goed tegen horror en thriller, maar tegen zo'n zenuwslopende scenes waar je je helemaal kan verplaatsen in die gene is dat echt foking eng!

Maar uiteindelijk hoort die scene er bij en al met al vond ik het een super film! Een van de weinige films die 1000 keer kan kijken! 4,5 Krijgt een plaatje bij mij in de top 10!

Deze film heeft me voledig (aangenaam verrast), heel mooi en meeslepend gemaakt.

dikke 4*