Garfield: A Tail of Two Kitties (2006)

beetje saaie film , en nogal voorspelbaar.

Het verhaal is ZEER makkelijjk en nogal slecht

vond deel 1 beter,leuker, en orgineler.

1.5** want ik heb soms nog wel bij mezelf gedacht waneer hij nou een keer afgelopen was

Vond de film zelfs leuker dan de 1e. Komt omdat het verhaal nu boeiender en grappiger is. Een omgewisselde Garfield zodat ie plots een heel ander leven krijgt was grappig.

Wel jammer dat op het einde alles weer precies eindigt zoals je al zou verwachten. Maarja, hoort er denk ik bij. Grafisch was de film weer prachtig, net als deel 1.

3,5* voor deel 2.

Formulewerk.

En als dan de animatie ook nog eens karig blijkt, alsmede het acteerwerk. Tsja, dan houd je i.d.d. een gemiddeld kinderfilmpje over.

Vol flauwe grapjes en voorspelbaar verhaaltje kabbelt e.e.a. rustig voort naar het einde. Maar plezierig zal de zit alleen zijn voor de allerkleinsten.

Doorsnee.

Deel 1 was al niet best, maar dit helemaal erg. Ik vond het een ongelooflijke voorspelbare film, die aan elkaar hangt van vaak flauwe en niet leuke grapjes en die op bijna elk gebied ondermaats scoort. Zelfs de animatie ziet er vaak behoorlijk ondermaats uit.De jeugd vind dit wel leuk, maar ik heb er weinig plezier aan beleeft. Enige positieve is dan nog dat de film lekker kort is van speelduur.

1,0*

Bijna acceptabel. Deze film heeft in ieder geval in de vorm van Billy Connolly en Lucy Davis twee leuke acteurs in huis gehaald, terwijl het script een stuk consistenter en gerichter is dan het geval was bij de eerste film. Dat Bill Murray is teruggekomen voor deze film verbaast me dan weer wel, ik had niet verwacht dat hij na zijn kritiek op de eerste film nog zin zou hebben om zichzelf wederom te onderwerpen aan niet bijster interessante humor.

Maar ach, het keek allemaal in ieder geval makkelijk weg. Special effects van Garfield waren nog steeds niet slecht, het duurde allemaal niet lang en enkele malen (de Silence of the Lambs verwijzing) heb ik nog best wel gelachen. Nog steeds verre van goed, maar het is weer een stapje in de juiste richting.

Garfield: A Tail of Two Kitties

Garfield is voor mij echt jeugdsentiment. Hoe vaak ik Garfield wel niet heb gezien vroeger is oneindig veel. Nu ik zag dat Garfield: A Tail of Two Kitties ook op Netflix staat kan ik het natuurlijk niet laten om meteen maar even een re-watch te doen. Ik heb me toch wel erg vermaakt met deze Garfield film en ben echt van plan om binnenkort maar even deel één ook te kijken, haha! Ik vind dit wel mooi en, hij brengt veel jeugdherinneringen terug! Het verhaal is leuk en het concept is geinig. Engelse versie is wel velen malen beter dan de Nederlandse versie! Dus even een tip. Ik blijf bij mijn cijfer.

3.0*

Blu-ray heeft als extra's kijkje op dierentrainers en een rondrit door Londen. (De dvd is hierin niet veel anders)

Verwisselingskomedie over twee animatiekatten Garfield en Prince.

Tweede film van 20th Century Fox over Garfield, een dikke huiskat die liever de hele dag luiert en daarnaast gek is op lasagne. Gebaseerd op korte strip van Jim Davis. Deze film kreeg eveneens slechte kritieken maar was financieel toch ook nog wel succesvol.

Heel knap gemaakte live action animatiefilm (niet dat de eerste film dat niet was). Maar aanzienlijk beter wat vermaak betreft dan de eerste film. Heel veel werk weer om zo'n film te maken.

Het verhaal op zich is eenvoudig. Lord Dargis hoopt erfgenaam te worden van landgoed Carlyle want dan kan hij hiervan een kuuroord maken. In plaats daarvan wordt Prince, de deftige luie kat de erfgenaam, dit tot grote vreugde van alle dieren op het landgoed. Maar Dargis is daar niet blij mee en daarom ruimt hij Prince uit de weg. Jon wil Liz ten huwelijk vragen maar zij reist naar Londen. Jon reist haar achterna, nadat hij Garfield en Odie in een dierenpension heeft gedaan. Maar deze twee weten te ontsnappen. De butler van Prince vindt Garfield die vervolgens de rol van Prince moet overnemen zodat alle dieren in veiligheid kunnen blijven wonen.

Stond aanvankelijk vlakbij de eerste film in mijn favorietenlijst. Het enige kritiekpuntje is dat Billy Connolly aan het eind iets teveel zijn best doet om de film lollig te houden. Aangezien ik natuurlijk niet in de eerste plaats de doelgroep ben van dit soort films zij dit weer vergeven. Want dit is natuurlijk conform het aloude liedje, wie zoet is krijgt lekkers en wie stout is de roe. En daarom mag de slechte lord nog even flink in het stof bijten.

Connelly doet het best goed al is het wel in stijl van John Cleese (die de rol ook aangeboden kreeg). Deze sfeervolle film gaat al meteen goed van start en tot het einde kostelijk geamuseerd met deze film. (Die misschien iets te lang duurt al zet na 1 uur en 25 minuten toch al de aftiteling in). 5.0