United 93 (2006)

Net gekeken. Ik dacht eerst dat United 93 en Flight 1 en dezelfde film was .US en .EU titel niet dus.

Ik moet zeggen deze film is zeer aangrijpend! Zoals wilmau hierboven al schreef je voelt met de mensen mee misschien maakt dat hem zo goed. Hmm ik weet niet of goed het gepaste woord hiervoor is maar in ieder geval je moet hem zien, je zit echt mee te denken van hoe zou ik het doen in dat geval etc etc.

Deze film/Docu krijgt van mij 4.5 sterren!

Binnenkort Flight 93 kijken......

Pom pom pom...wat vond ik hier nou van.... Ten eerste een enorme opluchting dat de film een vrij neutrale benadering krijgt en niet overladen is met patriotisme.

Grootste ergernis vond ik nog de intro, waar "super spannend" alle passagiers inchecken....terwijl er gewoon simpelweg nog niks gaande was.

Voor de rest een mooie, simpele en indrukwekkende verfilming van de "echte" gebeurtenissen. Zo min mogelijk spektakel....dat vond ik ook een pluspunt, op wat enkele CGI shots na van het vliegtuig van buitenaf, maar dat mocht de pret zeker niet drukken.

Uhm ja... 4* dan maar... zeker de moeite waard!

(wil eigenlijk 3.5* geven maar omdat ik niet helemaal goed in de film zat door wat mede kijkers die af en toe flauwe grappen maakten... *they have entered the cockpit, the plane is under...* "hahaha ze zei cock" nou was ik medeverantwoordelijk maar ok...)

Indrukwekkend, toch vond ik Flight 93 nog indrukwekkender. Die gaat meer in op de passagiers die aan boord waren........de echte helden !!

Ik ben zeer benieuwd naar deze film, helemaal omdat er in de synopsis al dogmatisch dingen worden uitgesloten waar menigeen aan kan en mag twijfelen.

"De film gaat over United Airlines vlucht 93 van 11 september 2001 die door terroristen werd overgenomen"

Ik ben er voor mezelf niet helemaal uit wat er gebeurt is op 9/11. Feit is wel dat deze ramp ontelbare miljarden aan geld in omloop heeft gebracht en daarbij was dit alles wat Bush nodig had om vrij spel te krijgen om het middenoosten aan te pakken.

Ik zie veel users comments geven zoals "de film is realistisch weer gegeven". Dat is echt een typische vorm van indoctrinatie en manipulatie door de media. Hoe kun je iets als realistisch beoordelen als je het ware verhaal slechts van tv kent...

Alhoewel de film behoorlijk indruk maakt door de regie van Greengrass, had ik erna toch iets van 'wat moet ik ermee?'

Zelden zo'n indrukwekkende film gezien. Je wordt echt meegezogen in het verhaal van de passagiers. Je denkt steeds 'wat zou ik gedaan hebben als ik in hun situatie had gezeten?' Ook de chaos en de onmacht van verkeersleiders en de militaire macht vind ik uitstekend in beeld gebracht. Je kunt je zo voor jezelf een beeld vormen van hoe het ongeveer is gegaan die dag.

Natuurlijk zijn er ook minder sterke punten aan deze film (schokkerig camerawerk bijvoorbeeld, al verhoogd dat het docu-gehalte van de film) maar de heftige emoties die de film oprakelt wegen in mijn beoordeling zwaarder.

4*

Stil omdat men beter thuis op Discovery of National Geographic een reconstructie/documentaire had kunnen kijken, dat scheelt je weer een bioscoop kaartje voor een echt goede film!

Het camerawerk vond ik nu juist een van d beste dingen van de film.

En je denkt dat het camerawerk daar niks mee te maken had?

Wat is het verschil tussen United 93 en Flight 93??

Is het niet zelfde verhaal??

Deze film keek ik van de week en zoiets moet toch iedereen raken. Je weet dat het echt gebeurd is, dat maakt het soms vervelend om te kijken. Je denkt, hoe kan het toch zo zijn dat een stel van die gekken toch zomaar een vliegtuig nog kon overnemen. Vreselijk....

Ik vond de film erg indrukwekkend. Zeker de stukken waarin men met het thuisfront contact had en toen het dus duidelijk werd dat de kaping geen doel had, behalve vernietiging van het vliegtuig. Je zou toch maar eens weten dat je toch de terroristen aanvalt, terwijl je zeker weet dat je het niet zal overleven. Die mensen waren toch wel helden. Want als ze niks hadden gedaan hadden ze een half uurtje langer geleefd ofzo, maar waren er waarschijnlijk veel meer doden gevallen.

4 Sterren...

Hoezo wisten ze dat ze toch doodgingen? Volgens mij was het doel overleven, hoor. (En het doel was niet slechts het vernietigen van het vliegtuig, natuurlijk.)

Nou, dan heb je zeker de scene niet gezien van een man die van uit het vliegtuig zijn vrouw meldt en haar vertelt dat ze proberen de boel terug te veroveren, maar dat ie het toch waarschijnlijk niet overleven zal. Ze hoorden van de aanslagen op het WTC en het Pentagon en toen wisten ze dat het een zelfmoordvlucht was.

Klopt. Toen wisten ze dus dat ze het niet zouden overleven als ze niets zouden doen. Ze probeerden vervolgens de kapers te overmeesteren zodat een passagier (die een klein vliegtuigje kon besturen) het vliegtuig veilig aan de grond kon proberen te krijgen.

Natuurlijk wisten ze niet of het zou lukken( maar als ze niks deden, gingen ze zeker dood). Maar de bedoeling was het vliegtuig te overmeesteren (ze hadden zelfs een alternatieve piloot klaar) en niet het redden van andere mensenlevens.

wat is nu het verschil tussen united 93 en flight 93?

Volgens mij alleen de naam...

Er zijn 2 films over het WTC, en dat is deze, United 93 dus en de film WTC die binnenkort komt.

Prachtige film, heel indrukwekkend. Natuurlijk was ik er niet bij en kan ik dus moeilijk zeggen 'heel realistisch', maar deze film léék me heel realistisch. Je wordt in deze film echt meegezogen.

Aan het eind is de zaal doodstil leeggelopen.

Absolute aanrader.

*****

Het zijn twee verschillende films die toevallig over hetzelfde onderwerp gaan. Flight 93 is een televisiefilm, die trouwens minder schijnt te zijn dan de documantaire-achtige bioscoopfilm United 93.

Hmm, ik moet zeggen dat ik Flight 93 indrukwekkender vond. United daarentegen is wel heel erg "realistisch" gefilmd. Again, zoals ik al zei over Flight 93, heel erg indrukwekkend, maar als ik heel eerlijk ben vind ik Flight 93 de "betere" film. Zeker omdat er meer in-depth op de characters word ingegaan. Nu snap ik dat mensen zullen zeggen "ja maar, het gaat toch over het feit dat United 93 neerstort" ? Ok, maar ik vind het veel interessanter wie de mensen waren aan boord van dit vliegtuig, dan het feit wat we toch allemaal al weten, het vliegtuig stort neer...

Wat mij betreft een 3,5* dus...

Omdat er enige verwarring is tussen beide films, en veel mensen niet weten dat er twee verschillende films zijn met bijna gelijke titel over hetzelfde gebeuren, neem ik in mijn mening de vergelijking tussen beide mee.
Beide films: ‘Flight 93’ & ‘United 93’, heb ik twee keer bekeken. Eerst Flight 93, daarna United 93.
Beide films zijn indrukwekkend en laten je enigszins verpletterd en sprakeloos achter in je stoel tijdens de aftiteling.

Ik ben zelf verkeersvlieger op een Boeing en kan dus wel enigszins beoordelen welke film het meest realistisch is t.a.v. procedures wat betreft het vliegen en de omgeving waarin is gefilmd.
In dat opzicht is United 93 een stuk realistischer. De cockpit en de cabine die getoond worden in Flight 93 komen niet overeen met een Boeing 757 (wat het werkelijk gekaapte vliegtuig was). Het gangpad bijvoorbeeld is in het echt smaller.
Paul Greengrass heeft voor United 93 een echte, 20 jaar oude, Boeing 757 gebruikt en dat maakt het zeer realistisch.
Verder zijn er wat kleine dingetjes in Flight 93 die niet geheel realistisch zijn. Zoals het opspelden van de wing op zijn colbert door co-piloot LeRoy Homer in de ochtend dat hij van huis vertrekt. Dat ding zit erop en haal je er eigenlijk nooit af. Voor een film heeft het natuurlijk een mooi effect.
Verder kun je de cockpitdeur van een 757 niet van binnenuit, zittend op de rechterstoel, open doen. Zoals wordt getoond. Daarvoor zul je toch echt op moeten staan (wat dus in United 93 wel getoond wordt).
Ook is het aangetoond dat het onmogelijk is met een trolley van achter het vliegtuig naar voren te rennen (langzaam lopend is al lastig). Aangenomen wordt dat de passagiers voor de bestorming van de cockpit een trolley hebben gebruikt uit de voorste pantry van het vliegtuig.
Maar dit zijn slechts kleine dingen die mij opvielen. De gemiddelde kijker zal dat wellicht een worst zijn.
Veel belangrijker vond ik dat de passagiers in United 93 echt (soms bijna sprekend) op de werkelijke passagiers lijken. (zie foto’s op internet). En dat een aantal mensen met een belangrijke rol zichzelf spelen (o.a. de verkeersleiders en de supervisor van de verkeersleiding) of in het echt werkelijk het gespeelde beroep uitoefenen (de stewardessen en de piloten). Dit komt het realisme in de film zichtbaar ten goede.
In Flight 93 zie je sommige passagiers ongegeneerd zitten bellen. Een van de passagiers (Mark Bingham, die z'n vlucht op het nippertje haalde) kijkt zelfs provocerend naar een van de kapers terwijl hij in het gangpad staat. Dit ging eigenlijk een beetje aan mij voorbij toen ik deze film twee keer gezien had.
Nadat ik United 93 had bekeken, waarin te zien is dat de passagiers wel degelijk zeer op hun hoede waren toen ze belden om maar niet op te vallen, realiseerde ik me dat het getoonde in Flight 93 waarschijnlijk toch niet zo realistisch is. In werkelijkheid moesten passagiers soms hun gesprek afbreken omdat de situatie (de kapers) te bedreigend werden, en ze waren dus erg voorzichtig.

De film Flight 93 gaat veel meer in op de telefoongesprekken van de passagiers met familieleden en vrienden terwijl United 93 die tijd juist opvult met het perspectief vanuit de luchtverkeersleiding. Mijns inziens was de perfecte film een combinatie tussen beide geweest. Paul Greengrass heeft, door juist het aspect van de verkeersleiding te belichten, de absolute chaos, gebrek aan structuur en wanhoop op die dag willen belichten. Dit vind ik essentieel voor een film over dit gebeuren. Maar voor mijn gevoel werd het soms net even een tikkeltje te langdradig en die tijd had wat mij betreft weer opgevuld mogen worden met zaken die ik heb gemist in United 93. Bijvoorbeeld:

-Het tot tweemaal toe zenden van een bericht door zelfmoordpiloot Ziad Jarrah aan de luchtverkeersleiding, wat eigenlijk bedoeld was voor het public address (de passagiers) en de commotie die daardoor ontstond op de frequentie.
Die commotie laat Paul Greengrass echter wel horen in de film, maar dan op de achtergrond. Terwijl de 2 kapers van achteren worden gefilmd in de cockpit. De kijker die niet weet wat zich daarvóór heeft afgespeeld (het per ongeluk gesproken bericht op de frequentie), zal niet begrijpen waar het dan over gaat. (De verkeersleider zegt: “United 93 understand you have a bom aboard, go ahead” enz.)
Wat ik overigens sterk vind aan beide films is dat ze voor bovenstaand gebeuren de daadwerkelijk gesproken woorden op de frequentie gebruiken. Wat je in beide films dus hoort zijn eigenlijk “live” opnames.

-Het geprek van Todd Beamer met GTE Airfone supevisor Lisa D. Jefferson waarin ze als slot the ‘Lord's Prayer’ opzeggen. Hierna houdt Todd Beamer de lijn open en spreekt hij de legendarische woorden “Let’s roll” uit tegen de andere passagiers, als startsein voor hun actie.

-Het overleg van de kapers in de cockpit om de in de cockpit aanwezige bijl te gebruiken tegen de passagiers als ze de cockpit zullen bestormen en het overleg om de zuurstof in het vliegtuig af te sluiten (iets wat overigens technisch niet mogelijk is).
Bovenstaande miste ik trouwens in beide films.

Flight 93 is aangrijpend door de vele telefoongesprekken waardoor de passagiers ook echt personen worden (en niet onbekende mensen op een vliegtuigstoel).
United 93 ziet er wat gelikter uit. Bijvoorbeeld het openingsshot waarin de kijker boven de stad ‘surft’.
Ook een erg mooi shot vind ik de scène waarin Ziad Jarrah nog op de voorste rij zit, tussen de passagiers, en waarin hij toekijkt op het World Trade Center waar niet lang daarna twee vliegtuigen ("the brothers") in zullen vliegen. Op dat moment lijkt er echter nog niks aan de hand.
Verder vind ik het begin van de film, waarin je de kapers op de vroege ochtend nog biddend in hun hotel ziet, bezig met hun voorbereidingsrituelen, erg passend.
United 93 vond ik aangrijpender dan Flight 93. Het moment waarop de kapers daadwerkelijk tot actie overgaan wordt zeer aangrijpend gebracht. Door de wisselwerking van beeld en geluid (een kort shot vanuit de Economy Class, waar de mensen ineens Arabisch geschreeuw (“Allahu Akbar”!!) op de achtergrond horen) lijkt het alsof je er middenin zit. Het is echt overweldigend.
De ‘shaky camera’ die door een aantal mensen als storend werd ervaren heeft mij niet geërgerd. In tegendeel. Ik ben ervan overtuig dat dit bijdraagt aan het sterke gevoel midden tussen de passagiers te zitten.
Nu moet ik nog wel opmerken dat de vergelijking tussen beide films niet geheel terecht is, aangezien ik United 93 in de bioscoop heb gezien en Flight 93 op tv. De bioscoop maakt een film natuurlijk automatisch overweldigend. Het dolby surround sound is bijvoorbeeld magistraal. Het lijkt af en toe alsof de mensen op de rij achter je zitten te praten terwijl dat het geluid van pratende passagiers in het vliegtuig is.
Qua slot wint United 93 het ook van Flight 93. Vlak voor de crash gaat Flight 93 over naar een perspectief buiten het vliegtuig terwijl je in United 93 het vliegtuig tijdens de vlucht geen enkele keer van buiten ziet. In tegendeel, je ziet de grond als kijker op je afkomen. Dit maakt het slot een stuk aangrijpender. Vooral het zwarte scherm zonder geluid (met een compleet stille bioscoopzaal) is een aparte ervaring.

Het gebeuren is me na het zien van beide films erg gaan intrigeren. Voor de geïnteresseerden is er veel informatie te vinden op internet, vooral op Wikipedia. Daar buiten heb ik de live opnames van de verkeersleiding gevonden en een transcript van de cockpit voice recorder.
De 11 september commissie heeft naar aanleiding van de gegevens van de ‘black box’, en dus ook de cockpit voice recorder, geconcludeerd dat de passagiers de cockpit waarschijnlijk niet hebben bereikt. (Ze hebben wel geprobeerd de deur in te rammen met een trolley) OF dat ze wel de deur hebben ingeramd maar het veruit te laat was om nog met resultaat in te kunnen grijpen.
Paul Greengrass gaat van het laatste scenario uit en maakt het voor mijn gevoel nog een tikkeltje mooier door te laten zien dat enkele passagiers de kapers min of meer weten te overmeesteren in de cockpit en de controls nog kunnen grijpen.(Waarschijnlijk had ik als regisseur hetzelfde gedaan). Iemand roept nog dat het niet meer lukt om de kist omhoog te trekken. Dit laatste lees je niet terug in het transcript van de CVC. Wél lees je 2 seconden voor de crash: “NO” waarschijnlijk uitgeroepen door een van de passagiers. Wat onder andere mijn vermoeden bevestigd dat de passagiers wel de deur hebben opengebroken maar helaas, helaas toch niks meer konden doen.

Ik zou nog wel pagina’s vol kunnen schrijven over beide films maar ik zal in het kort mijn mening even samenvatten:

Welke van de twee films is nu het best? Dat ligt eraan wat je als criterium beschouwt voor een goede film. Bij een film met een gebeuren als deze ligt dat natuurlijk heel gevoelig. Mag zo’n film wel ‘entertaining’ zijn? Veel mensen die ik heb gehoord over United 93 bijvoorbeeld waren ontevreden over de vele scènes met de verkeersleiding daarin. Zij hadden veel liever ‘actie’ vanuit het vliegtuig gezien. Beschouw je het als een actiefilm dan hadden ze gelijk, maar United & Flight 93 zijn meer een documentaire.
Voor mij is daarom het criterium van ‘goed’ dat de film in de eerste plaats realistisch is (voor zover te beoordelen, niemand is erbij geweest) en in de tweede plaats dat de belangrijkste gebeurtenissen omtrent deze vlucht duidelijk worden weergegeven. In de derde plaats is mijn criterium dat de film iets me je doet. Dat wil zeggen: je aan het denken kan zetten en je nog bezig houdt na afloop van de film.
United 93 is, overall bekeken, in bovenstaande zaken het meest geslaagd.

Beide films, maar laatstgenoemde in het bijzonder, zijn zonder meer verpletterend en gezien de afloop frustrerend (het was bijna te mooi om waar te zijn: een piloot en een ex verkeersleider aan boord). United 93 is de meest indrukwekkende film die ik tot nu toe heb gezien.

Ik raad iedereen absoluut aan beide films te gaan kijken.

United 93 krijgt van mij 4.5 *

wat een realistische film kon er wel om huilen ( het einde dan)

Ben echt benieuwd naar deze film.. Ik heb flight 93 al gezien..

Jaja, deze filmposter klopt zeker he ! Deze film gaat over dat de passagiers al vernomen hebben dat de twee torens al ingestort zijn, of in brand staan.. En dat dit vliegtuig op weg is naar Washington D.C.

a must see!

4.5*

Ik heb net Flight 93 gezien (dacht dat United 93 & Flight 93 hetzelfde film was maar met een ander titel). Ik vond het wel een aardige film, en ook wel logisch dat de passagiers zo reageerden (vliegtuig proberen over te nemen), zo zie je wel wie de een hogere iq heeft en wie een lagere. Deed me overigens denken aan de mensen die van de Twin Towers naar beneden sprongen, op zicht dom, maar je wilt niet dat je eigen lichaam onder zoveel puin ligt en dat ze het lichaam niet meer vinden.

Anyway, ik vraag me dus af (aan de mensen die beide films hebben gezien of alleen united 93), of het wel waard is om United 93 ook te zien nadat ik flight 93 hebt gezien. Zijn de verschillen in beide films zo groot?

Die mensen sprongen niet naar beneden omdat ze niet onder het puin wilden liggen, die sprongen naar beneden omdat ze opgesloten werden door het vuur. dus het was kiezen verbranden of springen. Ze konden toch niet weten dat die torens in zouden storten

Deze post zegt dus heel veel over jouw iq.

Als er 2 vliegtuigen tegen zo een groot gebouw aanvliegen, dan is het een kwestie van tijd dat het gebouw gaat instorten. Of vind je dat niet logisch?

Niet de bovenste verdieping werd geraakt, maar daaronder. Plust het feit dat er een explosie was en brand.

Als jij opgesloten zou zijn door het vuur in de 40ste verdieping, dan haal jij het toch ook niet in je hoofd om naar beneden te springen. Je wilt hoe dan ook proberen te overleven, ook al weet je dat je veel brandworden etc gaat krijgen. Maar in de WTC werken niet de domste mensen, zij kunnen wel stappen vooruit denken.

Zo kan ie wel weer, niet zo persoonlijk worden svp.

Net gezien in de bioscoop.

Beste film die ik ooit heb gezien, gewoonweg schitterende acteerprestaties en een einde dat verschrikkelijk aangrijpend is. Na die crash is het beeld zo een tijdlang stil, en ik zat daar overdonderd in mijn zetel.

Meesterwerk, 5 *

Waarschijnlijk wel, maar ik vond het wat lastig kijken. Nou heb ik gauw last van mijn ogen dus het zal ongetwijfeld aan mij liggen...