300 (2006)

B-film? 65 miljoen is nou niet bepaald low budget.

Nou vooruit, buiten de traditionele betekenis dan: was 300 een film geweest met een budget van, laten we zeggen 5 miljoen, dan was je dus niet over mijn gebruik van de term gestruikeld.

Dan had de film er ook flink anders uitgezien, plus dat er een compleet andere cast gestaan zou hebben. Dus nee, ik ben het daar niet met je eens. Quentin Tarentino houdt ook van een campy aanpak, maar dat maken zijn films geen B-films.

De term B-film wordt tegenwoordig ook vaker als smaakoordeel dan als objectief kenmerk gebruikt. In dat opzicht vind ik 300 een B-film: een hele dure, oppervlakkige geweldsorgie.

En ja, Tarantino houd ook van campy, maar ik noemde daarnaast ook

Tarantino is mij niet heilig, maar ik zal Snyder desondanks niet snel met hem vergelijken, en 300 niet met ieder van zijn films.

Ik kan je er wel op wijzen dat er een verschil is tussen een daadwerkelijke betekenis en een interpretatie, maar dan gaan we in cirkels terecht komen.

Afgezien daarvan is hetgeen hij zegt over de film zelf natuurlijk ook gewoon onzin.

Natuurlijk. En Nakada vindt dat want...?

Moeten we niet hebben Nee, maar excuus: ik snap dat de term "B-film" in een serieuze discussie dan misschien ongepast is. Hierbij trek ik 'm terug.

De film drijft inderdaad op een zeer specifieke stijlvorm.

Nu heb ik er helemaal geen problemen mee als een regisseur dat doet: de beste films vind ik die films met een eenvoudig verhaal, maar met een originele uitvoering die je als kijker naar een hoger niveau weet te brengen. Malick, Tarkovsky, Bresson, Jarmusch, Wenders, Von Trier, Zvyagintsev... enkele grootmeesters die dit in hun vingertoppen hebben/hadden zitten.

En nu vind ik niet alleen dat wat 300 laat zien verre van revolutionair is (de vorm is zelfs exact van de strip gekopieerd) maar ook totaal niet revolutionerend zoals bovenstaande regisseurs dit wel wisten te bereiken met hun werk. Dit omdat wat 300 ons toont zo ongelooflijk concreet en rechttoe-rechtaan is: gespeend van enige nuance of ambiguïteit, waar je als kijker geen enkele hersenactiviteit meer voor hoeft te tonen. De beste beslissingen worden gemaakt op basis van patriottisme; de goederikken zijn halfnaakte Calvin Klein-modellen en de slechterikken Orcs uit Midden-Aarde; aanval is altijd de beste verdediging en ga zo maar door met de clichés.

Sommigen zullen misschien het één en andere metafysische uit alle chroma key weten te halen, maar ik kan persoonlijk maar weinig met dit lege omhulsel.

Maar moet iets dan revolutionair zijn om mooi te kunnen zijn of gewaardeerd te kunnen worden ? Moet elke film je als kijker naar een hoger niveau tillen ? Er is toch niets mis met gewoon vermaak !? Ik heb die discussie al een keer eerder gehad op MM, maar als je nooit meer kunt genieten van iets eenvoudigs, dan mis je heel wat.

Het recht toe recht aan gehalte van 300 maakt dat het misschien geen meesterwerk is, maar het maakt het ook geen slechte film. Juist het feit dat het zo dicht bij de strip is gebleven is het bijzondere aan de film en dat is hier goed gedaan.

Dat er veel clichés inzitten is duidelijk, ook is het duidelijk dat jij dat nog weet te overdrijven. Het gros van de perzen zijn namelijk gewoon mensen al dan niet met een masker voor ( wat dan ook nog historisch correct is ). Met aanval is de beste verdediging als cliche sla je ook de plank volledig mis. De agressor blijft namelijk aanvallen en de Spartanen verdedigen toch echt gewoon een pas.

Maar goed, als jij alleen maar uit de weg kunt met breinbrekers die je naar een hoger plan brengen, dan heb je hier inderdaad niets aan. Dit is gewoon ontspannen en genieten. Wat mij betreft heerlijk na een zware week.

Is 300 dan niet revolutionair? Die uitgesproken stijl, die composities, hoe Snyder er alles aan doet om datgene wat je ziet werkelijk te doen laten ervaren, Ik heb nog nooit eerder zoiets gezien. Weinig films fungeren op een niveau dat vooral met esthetiek heeft te maken. Als je alleen maar naar het verhaal kijkt komt men thuis van een kale reis. Ik zou naar 300 kunnen kijken zonder geluid en nog voldoening krijgen.

Ik vind het ook wel revolutionair in de zin dat het als stripverfilming zo dicht bij de strip is gebleven. Inderdaad zijn er weinig filmmakers die een stijl durven hanteren die door weinig of geen andere gehanteerd worden. Dogville is daar een extreem voorbeeld van. Maar daar wordt maximaal op de acteurs en het verhaal gefocust, hier gaat het vooral om het visuele. Ik vind beide zeer geslaagd.

Ik kan daar ook wel van genieten. En er is zeker iets als alleen maar vermaak, maar wanneer een regisseur zich alleen daarop richt en al die andere mogelijkheden links laat liggen dan kan ik de film in de verste verte geen 4,5 geven zoals jij dat doet. Dat is iets persoonlijks: jij ziet iets in de film wat ik niet zie en daar bof je enorm mee.

En revolutionair is misschien het verkeerde woord, maar ik wil wel iets nieuws zien als ik een film kijk, ofwel in het verhaal ofwel in de uitvoering. Een film als 300 laat me niks zien dat ik niet al gezien heb.

Het maakt het ongetwijfeld een bijzondere ervaring, maar ik respecteer eerder een auteur die een uitgesproken eigen visie heeft dan een regisseur die de stijl van zijn bronmateriaal kopieert.

Heb je gelijk in.

Sowieso is dit inderdaad geen breinbreker, maar daarnaast heb ik ook al gezegd dat ik dat ook helemaal niet zoek: de beste films vindt ik die met een eenvoudig verhaal. En 300 prikkelt me intellectueel noch spiritueel.

Visueel geprikkeld worden, daar begint het mee. Als wat je ziet je niet bevalt, dan houdt het op. Persoonlijk heb ik nog nooit een film gezien die eruit ziet als 300. Die art design, de gestileerde doch expressionistische stijl, zodanig vervormd dat het bekende toch weer helemaal nieuw wordt. Er zijn al sowieso niet heel veel films waar het visuele op de eerste plaats komt. De meeste films lijken op elkaar, of lijken op een heleboel andere films, 300 springt er echt uit.

Sin City? Desondanks dat deze ook gebruikmaakt van de green screen techniek, toch wel even iets anders, vind ik. Sin City ziet er donker en druk uit. Heel Film Noir en gaat eerder richting Blade Runner uit maar dan in B&W. De toon is ook anders. Sin City is ook heel 'dialog driven'. Terug naar het visuele stijl, 300 voelt veel meer 3D aan. De beeldtaal is veel krachtiger, sterker, meer virtuoos, ...

"Visueel prikkelen" is een fenomeen dat ik niet ken. Hooguit kan ik spiritueel geprikkeld worden d.m.v. de visuele aspecten.

Het is nochtans wat beeld (elk beeld) doet of niet doet. Het is het eerste dat je hersenen registreren.

Ok, ik kijk een film en zie dus dingen, maar of ik daardoor geprikkeld wordt is wat anders. 300 prikkelt mij niet. Spiritueel niet, intellectueel niet, visueel niet. Punt.

Ik word geraakt door schoonheid. Ik kan al geprikkeld worden puur door klank., een beweging, een vorm. Het hoeft niet geintellectualiseerd te worden voor mij.

Dat heb ik ook, vond het alleen bij deze 300 te veel van hetzelfde (en soms wat kitsch) om er echt een goed cijfer aan te geven. En film blijft een medium dat je gedurende lange tijd moet boeien, meestal is dan wel meer dan een goed uiterlijk nodig. Enkel mooie vrouwen raak je ook na zoveel tijd op uitgekeken.

Kitsch voor mij is Avatar. Bomen met glinsterende lianen, leuke watervalletjes en blauwe mannetjes met een hoog Disney gehalte. Te veel versiering gewoon. Dat vind ik zeker niet van 300. Daar is alles prachtig kaal, naakt en gestileerd.

minder is meer

Niet echt goed en niet echt slecht, je moet hiervan houden.

Topfilmpje.

Gewoon een goede film daar kan je niet omheen!!!

Dat het je genre niet is dat is een tweede...

Het is ook niet mijn genre en kijk naar mijn score, tattoobob.

Je geeft het goede voorbeeld AC1

Als het je Genre niet is en je kijkt het toch zou je eigelijk niet moeten stemmen, da's hetzelfde als commentaar over een voetbal wedstrijd geven terwijl je van basketball houdt, maarja, het is nu eenmaal een site om over elke film persoonlijk te kunnen discussieren

Dat is natuurlijk niet hetzelfde. Hij houdt van film, waarbij zijn voorkeur niet naar dit genre uitgaat. Maar hij kan het nog steeds als film beoordelen. Dat is hetzelfde als van sport houden, waarbij je voorkeur naar basketbal uitgaat. Dan kun je nog altijd commentaar op een voetbalwedstrijd geven als sportgebeurtenis.

Wat voor genre is het het eigenlijk? Ik denk niet in genres wanneer ik aan 300 denk. Het lijkt mij genre-overstijgend, wat dat ook mag betekenen. Zack Snyder zei ooit: Het zou zich evengoed op een andere planeet kunnen afspelen. Ik begrijp volledig wat hij wil zeggen.