Rabid (1977)

Cultlegende en ex-pornokoningin lambers bewijst hier geen goede actrice te zijn. Toch is dit een aardige 'zombie'-vertelling. Lang geleden dat ik hem zag, kwam toen deprimerend en naargeestig over. Bevat gore en nudity. must-see voor de liefhebber denk ik.3

Dit prentje is veel akeliger dan de film zelf.

Ex-pornokoningin Chambers ziet er in ieder geval niet echt sexy uit.

De moeite omdat dit één van de eerste films van David Cronenberg was, en omdat Chambers hier slechts éénmaal eventjes uit de kleren gaat (al kan dat voor sommigen onder ons eerder een nadeel zijn).

2.5*

Naargeestige film voor de liefhebber

Beetje tegenvallende Cronenberg. Het verhaal lijntje is zelfs knullig te noemen. Veel thema's die Cronenberg later zou behandelen, zijn hier al luid en duidelijk aanwezig maar erg onbeholpen en zelfs saai gebracht. Hier en daar een aardig moment maar blijft teveel in genrecliche's haken. Niets bijzonders.

Ik vond dit een belachelijke film, maar misschien omdat ik op de achterkant van het DVDhoesje las dat dit een van de hardste en meest spannende films is die ooit gemaakt zijn. Nou niet dus. Wat een zzzzaaie gaapfilm. Niet spannend, niet eng, niet interessant.

Op het laatst is het een beetje raar.
Zij is de drager van de film die heel wat mensen besmet, maar die mensen besmetten zelf ook andere mensen, maar als zij dood is de film afgelopen, hoewel de besmettingen door kunnen blijven gaan door de andere besmette gevallen.

toch nog 2,5 sterren.

Interessant filmpje dat qua inhoud erg dicht aanleunt bij Shivers, met dit essentieel verschil dat de locatie nu veel ruimer is. Dit heeft als gevolg dat er meer mogelijkheden zijn, maar dat wel de beklemmende, claustrofobische sfeer uit Shivers niet wordt geëvenaard.

Het thema is weer typisch Cronenberg; body-horror op z’n best. Een mad scientist waant zich God en beslist met z’n dubieuze experimenten over het afschuwelijke lot van een nietsvermoedende patiënte. Resultaat is een Romero-achtige zombievertelling die echter ook focust op de oorzaken van het virus dan louter op de dramatische en bloederige gevolgen. En bloederig is het inderdaad met momenten, zeker voor die tijd en voor dat soort productie. Het relatief grote aantal slachtoffers levert dan ook enkele gewelddadige en ranzige scènes op, iets wat in de late seventies toch geen vanzelfsprekendheid was.

Dat Romero’s Night of The Living Dead als inspiratiebron heeft gediend voor Rabid leidt volgens mij geen twijfel; Cronenberg maakt immers consequent gebruik van enkele slim ingelaste nieuwsbulletins die de ernst van de situatie benadrukken. Ook in Shivers zagen we al de gelijkenissen tussen Cronenberg’s werk en dat van Romero. Een beetje paralleljatwerk waarbij beide heren mekaars interessante ideeën lijken aan te vullen. Een aanrader voor de liefhebbers dus!

Vroeger vond ik deze film prachtig maar onlangs heb ik de DVD nog eens gezien en was ik daar eerder verbaasd over.

Voor de huidige tijd is het acteren nul, de gore slechts zelden aanwezig en het verhaal eerder luchtig.

2,5*

Vond dit nog best meevallen.

Cronenberg maakt steeds wel interessante dingen, maar meestal komt het allemaal niet geweldig uit de verf.

Nu is dit geen meesterwerk, maar het sfeertje zat toch aardig goed vond ik. Ietwat vreemde combinatie tussen een zombie film en een vampierenfilm. Best duister en consequent donker sfeertje. Best een verademing om niet plat geconfronteerd te worden met de idiotie van het genre.

Leuke Cronenberg, langzaam maar zeker heb ik zo'n beetje alles van de man gezien. Ik mis nog steeds een echt sterke film van zijn hand, maar dit is in ieder geval een filmpje die z'n oeuvre een klein beetje glans geeft.

3*

Shivers en the Brood al gezien?

Komt nog wel een keer, maar ook daarvan verwacht ik niet meteen het meesterwerk van Cronenberg. Verder wel benieuwd naar

Het zijn ook geen meesterwerken, maar ik vind ze wel beter dan Rabid.

Cronenberg zelf ontkent altijd dat hij zich heeft laten inspireren door Night of the living dead.

Het acteerwerk stelt weinig voor en de finale is niet wat ik van Cronenberg gewend ben. Normaal gesproken weet Cronenberg wel een sterk einde te breien aan zijn films, maar hier kwam het nogal afgeraffeld over. Daarnaast zijn veel handelingen van de personages ongeloofwaardig, jammergenoeg is dat iets dat typerend is voor dit genre.

Wel heb ik genoten van al die Cronenbergiaanse (on)smakelijke scènes, vooral dat 'bloedzuig' buisje onder de oksel van Marilyn Chambers zag er behoorlijk vies uit. Dit soort heerlijke scènes doen al die minpunten (enigzins) vergeten. De magic touch van Cronenberg tilt deze grauwe shocker boven het gemiddelde uit. / Next stop: The Brood.

Tweede lowbudget filmpje van Cronenberg over moordlustende parasieten, ik vond Shivers toch iets beter. Deze film was met momenten namenlijk nogal saai, wel leuk om de knappe (ex) pornoster Chambers in de hoofdrol te zien.

2,5 sterren

Dit lowbudget werkje van grootmeester Cronenberg voelt erg rommelig aan en is visueel ook niet bepaald aangenaam. Door veel overdreven non-functionele gruwel (zoals een kerstman die zonder reden wordt doodgeschoten) en een sinister sfeertje weet de film bij momenten toch vermakelijk te zijn. De melancholische soundtrack past er trouwens als gegoten bij. Toch is het allemaal te eentonig om als geheel echt goed tot zijn recht te komen. Diende overigens duidelijk als een inspiratiebron voor Cannibal Apocalypse van Margheriti.

Sterk begin.

De vierde Cronenberg is al wat beter en sfeervoller dan Shivers, maar nog steeds niet van het niveau waarmee hij later furore zou maken. Ook hier gebeuren smerige dingen met het menselijk lichaam en is er het seksuele ondertoontje. Toch is het begin juist het sterkst en begint deze zombie-achtige horrorfilm tegen het einde rommelig en saai te worden.

Twee vieze kusjes.

Tweede feature van Canada's favoriete maffe filmmaker David Cronenberg raast knap voort op de in Shivers(1975) moedig ingeslagen weg.

Pornoster Marilyn Chambers (bekend van Behind the green door) is verrassend goed als Rose, het slachtoffer van een bijna-fataal motorongeluk, die een experimentele huidtransplantatie ondergaat in een bizarre, nogal onguur uitziende privé-kliniek.

Als Rose na het ongeluk in de kliniek wordt behandeld, krijgt ze voor haar verbrande huid een revolutionaire behandelmethode. Als ze eindelijk bijkomt, en begint met revalidatie, blijkt de transplantatie erg goed gelukt. Echter, ze heeft een vreemde behoefte aan bloed, mensenbloed! En waarom piept dat enge, fallusachtige orgaan steeds uit haar oksel?...

Al snel stapelen de slachtoffers zich op. Deze blijken echter geïnfecteerd te zijn met een snelwerkend rabiësachtig virus, dat razendsnel om zich heen slaat door de straten van Montreal! Rose blijkt de nietsvermoedende drager van het dodelijke virus. En elk hapje dat ze neemt heeft een nieuwe infectie tot gevolg. En elke geïnfecteerde gaat op zijn beurt ook aan het snacken!

De overheid doet er alles aan om het -onbekende- virus te lokaliseren, te isoleren, en uit te roeien. Ondertussen probeert het vriendje van Rose te achterhalen wat er toch met haar aan de hand is, en haar te stoppen vóór het te laat is!...

David Cronenberg hergebruikt hier thema's uit Shivers, zoals het gegeven van een overdraagbaar (seks)virus. Ook de scepsis tegen moderne (medische) wetenschap en technologie is een terugkerend thema in zijn werk. De Giger-esque biomechanica, die hij verder zou uitwerken in latere werken als Videodrome en eXistenZ wordt hier al aangestipt. Hij speelt ermee, en verpakt ze in een prachtig wrang sprookje van een soort vampier die zich voortplant in de zombies die ze creëert, elke keer als ze zich voedt.

Het is pijnlijk prachtig hoe Rose probeert haar geliefden te ontzien elke keer als ze op strooptocht móet. Welhaast een subtiele hint naar de strubbelingen van de verslaafde die wéét dat ze op den duur vrienden en familie gaat verraden en gebruiken voor de fix die ze steeds vaker en meer móet hebben!

Een effectieve low-budget thriller met een passend somber, pessimistisch einde. Prachtig zoals het leger de straten van Montreal nietsontziend schoonveegt. Hoe de lichamen van slachtoffers als afval in een vuilniswagen worden gedumpt. Nee, je krijgt geen goed gevoel bij de toekomst zoals Cronenberg die voor ogen had! Maar wat een heerlijke, smerige janboel maakt hij er in de tussentijd van!

Voor de doornenRose van Montreal, Marilyn Chambers, 4,0 wild schuimende sterretjes.

Wederom een mooie review, die deze film recht doet.

En wederom mijn hartelijke dank, Reinbo! Ik blijf m'n best doen

Ik wil niet geloven dat deze film geregisseerd is door de regisseur van The Fly en Eastern Promises.

Het was saai, onzinnig en niet spannend of eng. Tijdverspilling mag je het ook noemen.

Niet voor niets zeggen ze dat je niet in het verleden moet blijven hangen. Dus vergeef ik Cronenberg voor zijn amateuristische aanpak. Beter dat hij zich door de jaren heen ontwikkeld heeft als filmmaker.

De films van Cronenberg hebben altijd wel iets rauw en grof. Daardoor lijkt de film nogal gedateerd, al past die stijl zeker bij het onderwerp van besmetting en bezeten zombiefiguren. Rabid heeft wat gebrek aan een hoog budget en dat merk je vooral in het begin van de film als de aandacht nog vooral op de karakters en dus het acteerwerk ligt. Gaandeweg creëert Cronenberg een passende sfeer die meer tot z'n recht komt. Vooral de aanpak is met momenten realistischer dan in gelijkaardige zombiefilms, ook al is het een evengoed een bizar thema.

Rabid is een film geworden die zeker smaakt en eigenlijk niet zo slecht is als het op het eerste zicht oogt. Soms wel wat gedateerd en niet constant even sterk. Maar wel een aangename horrorfilm met soms harde scènes.

Interessant omdat het een vroege Cronenberg betreft en ik een groot liefhebber van zijn werk in de tachtiger jaren en daarna ben, maar op zichzelf vind ik dit toch niet meer dan een doorsnee-low-budget-horrorfilm. Niet saai of vervelend, maar ook niet erg goed, alsof hij het vak in de vingers probeert te krijgen door wat simpeler werk af te leveren voordat hij zich aan het serieuze werk (Videodrome, The fly, Dead ringers) gaat wijden.

Itsonlyamovie haalt een aantal Cronenberg-klassiekers van onder het stof. Rabid is er daar eentje van: Rabid (David Cronenberg) – filmrecensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Die Cronenberg-filmpjes willen maar niet echt interessant worden. Een combinatie van een vampier- en zombiefilm maar wel met een verhaal met bijzonder weinig om het lijf.

De bodyhorror waarmee Cronenberg bekend is geworden is al aanwezig. De effectjes zagen er goed en niet al te fris uit, maar twee jaar later zou er al flink wat verbetering in zitten met The Brood. Hier was de dosering zo weinig dat het geen diepe indruk achterlaat. Wel vallen er best wat slachtoffers, maar geen van allen zijn voorzien van toffe, visuele opsmuk.

Sissy Spacek is door haar Texaanse accent gepasseerd door Cronenberg, en daarom is gekozen voor pornoster Chambers, ook vanwege haar sex-appeal. Nou,dat heeft ze in ieder geval meer dan Spacek, maar daar is alles mee gezegd. Duidelijk geen acteertalent, gelukkig wel een beetje nudity.

Zoals veel Cronenberg-films heeft ook Rabid een grauwe, saaie uitstraling waarin een handvol weinig boeiende characters rondlopen. Ben benieuwd of er nog een film op zijn CV staat die net zo goed is als The Fly.

En het mooie is dat Videodrome op maar liefst 1 ster staat. Weet er ook niks meer van, ook geen berichtje bij geplaatst. Bij een herziening is de kans groot dat ie wordt opgehoogd ja. Binnenkort maar eens doen.

Sluit me geheel aan bij Halcyon, ondanks Cronenbergs indrukwekkende cv zijn de drie titels uit zijn bericht nog altijd de films die op mij de meeste indruk hebben gemaakt.

"One minute they're perfectly normal, THE NEXT..."

Een vroege David Cronenberg, geproduceerd door Ivan Reitman (Ghostbusters). Dan heb je al twee van Canada's beste filmmakers. Ondanks Cronenberg's successen waren mijn verwachtingen niet erg hoog, vooral om de negatieve reacties. Maar dat bleek erg mee te vallen.

Het acteerwerk was niet storend en viel reuze mee. Porno-actrice Marilyn Chambers was beter als ik had verwacht in deze wat "serieuzere"-rol, meestal zijn modellen, boksers en snuffmovie actrices niet zo best in andere films. Stemactrice Susan Roman maakt in deze film haar debut als Mindy. Later zou zij voor veel tekenfilms stemmen inspreken, waaronder zelfs de Amerikaanse versie van Kuifje, als Bobbie (als ik me goed herinner praatte die helemaal niet in de Nederlandse filmpjes). Howard Ryshpan (die ook stemacteur is) deed het wel aardig als de Dokter, vooral wanneer hij hondsdol is geworden.

De muziek vond ik erg aardig, hoewel die er niet erg veel is. De main theme vond ik erg mooi en mysterieus. Tot mijn grote verbazing kwam ik dan ook tot de ontdekking dat deze film helemaal geen orginele soundtrack heeft. Ivan Reitman staat in de credits als Musical Supervisor, wat er op neer komt dat hij muziek heeft uitgezocht voor de film. In de film komen o.a. de nummers Hideout

van Brian Bennett, Vulcain van Claude Vasori en Benihana van Marilyn Chambers zelf. Helaas kan ik de mooie main theme nergens vinden.

Mede door de muziek en de beelden van de kliniek en het Canada van de jaren '80 krijgt de film een goede opbouwende spanning. De make-up was ook geslaagd en de bezettende zagen er best gaaf uit, compleet met kots. De stijl van Cronenberg is duidelijk aanwezig (Bodyhorror). Het concept is best goed, al zitten er wel een aantal missers in het verhaal. De film heeft zelfs een paar aardige schrikmomenten.

Hoewel ik natuurlijk wel beter heb gezien van Cronenberg (The Dead Zone, The Fly, The Brood) vond ik deze film alles behalve slecht. Een prima horrorfilm met de nodige spanning en voldoende originaliteit.

Marilyn Chambers is een leuke verschijning, maar acteren kan ze niet. Een film die behoorlijk veel bloed en explisiet geweld bevat voor een film uit die tijd. Mede hierdoor blijft de film nog best leuk om naar te kijken. Helaas ontbreekt het Chambers een beetje aan uitstraling en weet ze niet te overtuigen in haar rol. Daarnaast zijn de wendingen soms net iets teveel van het goeie. Het komt hierdoor niet altijd even geloofwaardig over.

Verder vind ik het gebruik van nieuwsberichten wel leuk gevonden. Het zorgt ervoor dat het geheel wat grootser en heftiger lijkt.

Niet zo goed als Cronenberg's jaren '80 werk, maar de film heeft zeker zijn momenten.