Matinee (1993)

Leuke Dante, maar wat leeg in vergelijking met zijn betere films. Mooi uitgangspunt, maar degelijke uitwerking.

3*

Sympathiek filmpje, maar door het ontbreken van een echt plot en de soms nogal goedkope production design niet helemaal geslaagd. John Goodman is in ieder geval uitstekend in de door regisseur William Castle geïnspireerde hoofdrol. De vele verwijzingen en visuele grappen maken dit op en top een Joe Dante-film. Vooral de zwart/wit film-in-de-film, Mant, is erg grappig. Veel bekende gezichten ook in allerlei bijrolletjes. Let op Naomi Watts, die een rolletje speelt in nog een film-in-de-film, een tenenkrommende komedie over een tot leven gekomen winkelwagentje.

De liefde voor de "betere" C-film is hier duidelijk, Atom-O-Vision, Rumble-Rama, Hypno-Vision.
Let alleen al op al die geweldige verzameling posters die je in de hele film ziet, in de bios, maar ook in de slaapkamer van de broertjes! En John Goodman als één van de vele Edward D. Wood jr.-enthousiastelingen die met de enige kopie een doorbraak probeert te bewerkstelligen.
En het tijdvak? Precies in de Cuba-crisis!
Mooi perfect om aan te komen met je door atoomstraling gemuteerde Bill die langzaam verandert in een gigantisch mier-monster.
De film in de film is een geweldige tribute, de rest van het verhaal soms een beetje kinderlijk, maar de liefde voor het genre is duidelijk en de bioscoop gaat natuurlijk helemaal naar de Filistijnen.

Goeie film waarin een filmmaker een speciale vertoning van zijn film organiseert in een bioscoop. Een originele film die ook als ode gezien kan worden aan de sci-fi horrorfilms van de jaren '50. Het verhaal speelt zich af tijdens de oktobercrisis in 1962. Leuke personages en het geheel is met veel gevoel voor nostalgie gemaakt.

Best een vermakelijk filmpje, waarin we wat komische verwikkelingen zien rond het soort creature feature waarvan er zo rond de jaren 50 en 60 vele van zijn gemaakt. Ten tijde van de Cubaanse crisis komt de nieuwe film van B-film-maker Lawrence Woolsey, die wel houdt van wat gimmicks, samen met Woolsey zelf naar de lokale bioscoop in Key West. Het is vooral een aardige komedie met een leuk parodiërend tijdsbeeld van de vroege jaren '60, een wat kluchtig verhaal, en met een liefdevol portret van het soort filmmaker dat al klussend en improviserend hun B-films aan de man bracht. De kindacteurs waren zelfs niet heel veel vervelend. Echt heel grappig was het eigenlijk ook zelden, maar het was leuk genoeg voor een 90 minuten vermaak en John Goodman als Woolsey maakte de film af.

Geweldig ja! Het is echt eens wat anders. Het jaar is 1962 en de Cuba-crisis staat op losbarsten; er wordt gevreesd voor een nucleaire oorlog. Er komt zelfs een hilarische hamsterscène voorbij waar je onder meer mensen WC papier bijeen ziet sprokkelen. Haha, toen al waren de mensen in crisissituaties al bezig met hun reet. Terzelfdertijd komt een maker van B-films zijn nieuwste prent, "Mant!" presenteren in de lokale bioscoop van Key West, een pulpfilm over een kruising tussen een man en een mier, duidelijke knipoog naar de goedkope films uit die tijd. Dit is zo'n beetje de setting van de film. Goodman is trouwens lekker op dreef als showman die zijn publiek een totaalervaring wil aanbieden.

Enkele pubers die allen uitkijken naar de projectie van Woolsey's film worden daarna gevolgd waaronder Gene, de zoon van een militair die voor onbepaalde tijd op missie uit wordt gestuurd, wat zijn medestudenten fascineert. Wat me vooral heel goed beviel, was hoe de realiteit van een dreigende oorlog en de illusie van cinema elkaar op een onvergetelijke manier ontmoeten hier. Het lijkt allemaal veel hooi op de vork, maar Dante slaagt erin om een knappe frisse en zeer vermakelijke film uit zijn mouw te toveren.