Warum Läuft Herr R. Amok? (1970)

Prachtfilm van Fassbinder die zelfs Angst Essen Seele Auf van de troon stoot als 's mans beste film.

Zeer bijzonder hoe het leven van Herr Raab ons voorgesteld wordt door bijna op een documentaire achtige stijl te filmen. De gesprekken zijn lang maar heb elke seconde geboeid zitten kijken. Ik was al bijna gewend geraakt aan het vaak theatrale acteerwerk in Fassbinder's films maar deze natuurlijke documentaire stijl was een welkome afwisseling.

Op bijna voyeuristische stijl ben ik mee gaan leven met de ellendige situatie van Herr Raab die op sublieme wijze wordt neergezet door Kurt Raab.
Hoewel er op het eerste gezicht weinig aan de hand lijkt beschikt deze film over een intense onderhuidse spanning. Enorm knap als je je beseft hoe dit gefilmd is en bijna alles gebaseerd is op dagelijkse weinig zeggende gesprekken.
De mimiek van Kurt Raab was verbijsterend om te zien en de enige scene waar hij zijn hart lucht tijdens een bedrijfsdiner was er gelijk eentje waar de plaatsvervangende schaamte goed voelbaar was.

Fassbinder blijkt toch over veelzijdigheid te beschikken want hoewel zijn films er over het algemeen hetzelfde uitzien heeft hij me met deze en met Martha ervan overtuigd mij op verschillende manieren te kunnen raken.

Warum Lauft Herr R. Amok bouwt op naar een einde die lang na blijft sidderen. Zo heeft Fassbinder mij zelfs een shock ending voorgeschoteld. Klasse en zo zie ik ze graag .

4,5*

Bijna op de kop af vijf jaar na mijn vorige Fassbinder toch maar weer eentje uit de kast gepakt. En dit keer viel het kwartje wel, ik vond dit een geweldige film. Het kleinburgerlijk bestaan, iets wat andere Duitstalige cineasten ook al zo treffend verbeelden, is door de ogen van Fassbinder pure horror. In de lange scenes gebeurt hoegenaamd niets, toch voel je als kijker de frustratie die Raab van binnen opvreet. Al had ik het bloederige einde ook niet zien aankomen.

Herr R. is een aaneenschakeling van hoogtepunten, waarbij de wandeling door het bos en de dronken speech wel speciale vermelding mogen krijgen, maar als ik het even laat bezinken komen wellicht andere scenes bovendrijven. Vanaf het begin zat ik eigenlijk aan het scherm gekluisterd. Sterk geacteerd, sober gefilmd maar soms met zwierige camerabewegingen, en dan nog dat onverwacht grove einde. Nu moet ik toch snel meer van de man gaan zien.