Possession (1981)

Eindelijk, 29 juli komt ie uit op Blu-ray in de UK. Eindelijk zien

Zeer veel belovende review alvast. Mijn blu-ray staat al in de bestelling

Ik las het ook, gelukkig maar. Had ook niets anders verwacht van Second Sight. Die van mij staat ook al een tijdje in de pre-order.

Om je kapot ergeren die hoes in dat slappe plastik.

En dan afvragen waarom die hele dvd markt ingestort is

Gelukkig brengt de blu-ray redding. Al een paar dagen in huis, maar dit weekend zal Possession toch echt opgezet gaan worden, hopelijk.

Een weekje later, maar dan toch eindelijk gezien.

Had stiekem gehoopt dat ik hem nog net een tikkeltje beter zou vinden, maar alsnog logisch en terecht dat dit zo'n cultklassieker is geworden. Met de blu-ray nu ook een prachtige release in huis te halen. Enig minpuntje is dat enkele donkere scènes wel erg noisy zijn, in plaats van stabiele donkere/zwarte vlakken. Die scènes waren blijkbaar ook niet erg goed verlicht? Snap wel dat die donkerheid een functie heeft, maar dat kan ook zonder de stabiliteit van het beeld te verliezen. Weet verder niet of dit te wijten is aan de originele productie of dat het bijvoorbeeld een restauratieprobleem is. Goed, klein minpuntje verder, over de rest meer dan tevreden. Vooral de soundtrack is voor een 1.0 mono-track echt zeer sterk. Normaal gaan zulke tracks toch kraken met dergelijke hysterisch schreeuwende personages als in deze film. De score van Korzynski lag ook erg fijn in het gehoor. Sowieso ijzersterke muziek, al miste ik halverwege wel wat muzikale begeleiding. Het meeste werd toch voor het einde bewaard had ik het idee.

Dat de film tegenviel kan ik zeker niet zeggen, maar zoals ik in het begin zei hoopte ik op net iets meer nog. Dat ligt hem vooral in het wat ontbreken van de befaamde rushes van Zulwaski. Ze zijn wel aanwezig hoor, maar niet zo wervelend en gejaagd als ik ze eerder van hem heb gezien. Wel is dit zijn meest evenwichtige film die ik tot nu toe van hem heb gezien. De andere die ik zag waren enkel zijn Poolse producties, en dit is dus pas mijn eerste Franse productie die ik zie. Zijn Poolse films kennen steeds enkele zeer vermoeiende en zelfs strontvervelende momenten, in de hand gewerkt door overdreven en hysterische personages die allerlei filosofische beslommeringen naar je hoofd smijten. Die momenten ervoer ik hier gelukkig niet, al was het materiaal van Possession er wel naar om dat ook hier weer toe te passen. Dat filmpje van Adjani op de balletschool (dat Neil op zijn projector kijkt) zit wel weer op het randje trouwens, met name die laatste monoloog dan, maar paste hier wel goed in het verhaal en stoorde ook niet doordat ze niet al te lang door bleef emmeren. Sowieso wel sterke acteerprestaties, al steekt Adjani er wel echt ruim bovenuit. Heinrich is daarnaast ook een lekker excentriek personage. En leuk om een Fassbinder regular te zien (Margit Carstensen), maar haar rol was verder niet al te opmerkelijk.

Het dynamische camerawerk maakt toch wel dat Possession een streepje voor heeft op bijvoorbeeld een Cronenberg. Niet gek dat dit Fukui's favoriete film is nee, zoals Onderhond aangeeft. Die metrotunnel-scène is inderdaad een mooi voorbeeld. Wel deel ik de kritiek van pippo dat het iets te veel weg heeft van een theaterperformance, met name doordat er verder geen mensen zijn, terwijl Fukui gewoon nietsvermoedend publiek laat passeren. Maar alsnog wel indrukwekkend uitgevoerd door Adjani hoor. Qua locaties blijft het helaas wat beperkt, maar veel vrijheid zal Zulawski wel niet hebben gehad, zo naast die muur.

Het einde is tenslotte redelijk magistraal te noemen. Het monster in de vorm van Neil's personage voor de deur, het jochie dat don't open! blijft roepen en in de badkuip gaat liggen (toevallig was die al gevuld) en dan dat apocalyptische bombardementlawaai met een close-up van de andere Adjani met een flikkerende belichting.

Deze film moet het voor mij van drie dingen hebben;

1. Isabelle Adjani, die haar dubbelrol van van Anna en Helen subliem vertolkte. Een mooie vrouw ook trouwens.

2. Het monster. Zelden in de film zo'm luguber gedrocht gezien.

3. Het grauwe Berlijn anno 1981 in de omgeving van de muur.

Van die Sam Neil werd ik af en toe een beetje moe en wat de betekenis is van het nogal warrige verhaal is mij nog niet helemaal duidelijk, hoewel de verklaring van McSavah mij wel enige duidelijkheid lijkt te verschaffen. De horroreffecten waren niettemin zeer goed en dat kan ook gezegd worden van de spanningsopbouw.

Deze film bekeken met Spaanse ondertiteling wat voor mij geen handicap was want ik kan het Spaans moeiteloos volgen, net zoals het Engels en het Duits. Is maar goed ook, want zonder ondertiteling had ik van het verhaal helemaal niets begrepen. Het Engels in deze cult film was vrij onverstaanbaar.

3,5*

Ik weet echt niet wat ik hier van moet vinden.

Er waren zeker een paar memorabele momenten zoals de tunnel-scène maar in het geheel is het niet iets wat ik anderen kan aanraden.

Een drukke, wervelende film, die opvalt door zijn vloeiende, dynamische cameravoering en het aparte verhaal. Dat verhaal vervreemde mij in eerste instantie, maar aan de andere kant is het enorm beklijvend en grijpt het je op een gegeven moment vast om je niet meer los te laten. Possession is in ieder iets, wat je niet elke dag voorbij ziet komen.

Isabelle Adjani speelt een sterke hoofdrol. Geweldig hoe mooi ze er aan de ene kant uitziet, terwijl ze daarnaast op een hysterische en compleet gestoorde manier, een andere kant laat zien. Die andere kant, waarbij ze compleet onvoorspelbaar te werk gaat en vanuit het nietszich zomaar verwondt, is al een sterk stukje horror op zich. Hetzelfde valt te zeggen voor het monster. Dat ziet er echt bijzonder goed uit, zeker als je bedenkt dat deze film inmiddels ook alweer 33 jaar oud is. De poster hierboven, die eveneens prachtig is, zegt wat dat betreft alles. Ook de locatie, gesitueerd in het duistere Berlijn, zorgt voor een fijne grauwe sfeer.

Niet alles is even goed aan Possession. Tussen al het goeds door zitten ook scenes, die minder goed werken. Daarnaast vond ik Sam Neill niet al te sterk acteren en zijn personage soms ook best vervelend. Dat neemt niet weg dat Possession toch wel sterk blijft hangen. De soundtrack mag er ook zijn en een dag later heeft de film voor mij gevoel toch net een klein beetje meer indruk gemaakt, dan dat ik net na het zien ervan had. Ik zat eerst te twijfelen tussen drieënhalve of vier sterren, maar aangezien het duidelijk een blijvertje is, kies ik uiteindelijk toch vrij gemakkelijk voor de tweede keuze.

4,0*

Meesterlijke psychologische horrorfilm. Adjani schittert in een uitermate sfeervolle en beklemmende film. 5*

Ben hier erg benieuwd naar.

Een experimenteel, symbolisch, fascinerend, duister, compromisloos, intimiderend, deprimerend , troosteloos, beklemmend, bizar, krankzinnig, hysterisch en verwarrend horror psychodrama,waarin de grenzen van de waanzin werden doorbroken, een vrouw neukte met een octopus en dat bol stond van de Freudiaanse symboliek. Een verhaal over een gebroken relatie, waarbij een echtpaar in de letterlijke zin van het woord in een hel was beland en de consequenties daarvan moest doorstaan en over de afgrond van de menselijke psyche. Ik weet wel zeker dat ik niet alles begrepen heb.

Schitterende soundtrack - met veel 'lost tapes' en zeer sterke korte essays over de film en de muziek - is verkrijgbaar op het Finders Keepers label (ook op vinyl!!!)

Possession by ANDRZEJ KORZY?SKI - Finders Keepers Records - finderskeepersrecords.com

Prachtige verontrustende film die beklijft.

Mooi vormgegeven ook en redelijk absurd.

Voor alle mensen die de regisseur Zulawski weten te appreciëren heb ik goed nieuws.

Hij is bezig na meer dan 15 jaar aan een nieuwe langspeelfilm genaamd Cosmos.

Het is gebasseerd op het boek van witold gombrowicz en zou naar het schijnt onverfilmbaar zijn.

Ik ben benieuwd wat Zulawski ervan gaat maken...

voor deze film een dikke 4,5*

Hysterisch drama uitmondend in de meest krankzinnige horror. Possessions reputatie hint vooral naar het tweede. Bij mij althans. Dan wil het wel eens doorbijten zijn in het eerste uur. Het is in ieder geval even wennen aan het van de pot gerukte melodrama waarmee Zulawski zijn nogal brede fundament bouwt. Vitaal is het absoluut, mede dankzij het energieke camerawerk, maar het is uiteindelijk Heinrich die bij mij het ijs doet breken.

Ik heb me kapot gelachen om die glibberige Duitser. Helemaal hoe het met hem uitpakt. Het tweede uur is niks minder dan uitzinnig. Heerlijke bende met allerlei bizarre momenten en ontwikkelingen. En een wervelende Adjani. Haar scène in de tunnel zal iedereen er wel uitpikken. Een andere waar je moeilijk omheen kunt, is het jochie met zijn repeterende tip en zwierige duik. Ook die blijft hangen. En zo zijn er nog wel een paar. Leuke film.

Hey Insignificance

2 dingen:

- Heb jij vandaag iets van Taste of Cinema voorbij zien komen?

- en is dit kijkbaar voor mijn horrorschuwe vriendinnetje? zoals ik op smoelenboek zei:

De dude daar kwam niet veel verder dan 'it's not for everyone'

edit: Also, God, she's gorgeous!

Trailers gaven toen blijkbaar ook al veel te veel weg.

John Milton schreef:
- Heb jij vandaag iets van Taste of Cinema voorbij zien komen?

John Milton, possession valt niet te vergelijken met de 2 films die jij opnoemt.(buiten het feit dat het ook meesterwerken zijn). Je kunt deze film ook niet onder 1 specifiek genre plaatsen. Het is voor psychologische normen zware kost al kun je het relativeren door de macabere humor die hier weldegelijk in verwerkt zit.

Maar deze film is een heel apart geval. Een moeilijk te volgen verhaal met vele zijsprongen die op het einde "een geheel" vormen. Het is eigenlijk heel moeilijk om niets te spoilen maar de tunnelscène is redelijk gekend en berucht, die niet geschikt is voor mensen die zich niet thuis voelen in het expliciete horror genre.

Ik raad je dan ook aan om deze eerst alleen te kijken om daarna pas de conclusie te trekken of je het al dan niet met je vriendin kunt zien achteraf. Je wilt toch niet dat je vriendin na verloop van tijd evolueert zoals het vrouwelijke hoofdpersonage die isabelle adjani vertolkt.

Nogmaals wees gewaarschuwd: deze film is geen feel good movie! je moet em wel ooit bekijken want zoiets heb je, met alle respect, nog nooit gezien...

Thanks! Misschien is dat geen gek idee bij zo'n twijfelgevalletje, eerst zelf kijken

Toch doen sommige scenes uit Possession een beetje denken aan Cronenberg, met name deze Naked Lunch (1991)

Matige film waarin een man zijn vrouw laat achtervolgen als hij haar verdenkt van ontrouw. Te vaag en onbegrijpbaar wat mij betreft (er is me ongetwijfeld het een ander ontgaan). Het prima camerawerk past goed bij de bevreemdende sfeer van de film. Isabelle Adjani zet een intense rol neer hier.

Ben het eens met scorsese. Heb een aantal sterke en intense scènes voorbij zien komen. Vond de close-ups bijvoorbeeld erg sterk en vooral de scènes met Adjani tillen de film naar een hoger niveau. Ik vond Sam Neill er ontzettend weinig van bakken. Had ook niet echt het gevoel (vooral bij Mark) dat ik naar echte personages aan het kijken was, is misschien ook een beetje de bedoeling geweest of komt het misschien omdat het script vertaald is en het gewoon raar klinkt in het Engels? De dialogen zelf voelen niet realistisch aan, maar ook de manier waarop zij met elkaar spreken voelt vreemd. Het gesproken Engels met zwaar accent is storend, ontzettend groot minpunt, niet zo storend als bij films over de tweede wereldoorlog maar toch, ik had hier graag Duitse acteurs gezien. Mede hierdoor bracht de setting in de buurt van de muur ook minder met zich mee. Wel wat punten en dingen die ik vreemd vind dus, lijkt allemaal een bewuste keuze te zijn geweest van de regisseur, geeft de film wel weer een apart sfeertje. Heb me zeker wel vermaakt, ietwat aan de lange kant voor een film waarbij ik zo nu en dan volledig de kluts kwijt was.

Ronduit weerzinwekkend werkje.

Het pakweg eerste halfuur is al best sterk, al blijft de vraag wanneer er echt een beetje pit in komt. Vervolgens, nadat de sfeer is gezet, stapelen de rariteiten zich op, en passeren diversen van de pot gerukte situaties de revue. Zo nu en dan wel afgewisseld met wat saaiere scenes, maar op z'n hoogtepunten is de film gewoonweg geniaal. Vooral die tunnel-scene zal me nog wel even bijblijven.

Neill deed het wat matigjes, Adjani is grandioos in haar rol. Zeer eng mens speelt ze hier, en haar krankzinnigheid/bezetenheid wordt goed vertaald naar beeld. Het dynamische camerawerk vormt hier een belangrijke schakel in, de soundtrack doet daar ook allerminst voor onder (doet wat denken aan Goblin). Film staat ongetwijfeld ook stijf van de symboliek, maar die was me nog niet overal even helder. Wellicht dat er bij een eventuele herziening een lampje zal branden.

Ijzersterke film dus, eentje om nog eens vaker te zien. Ruime 4,0*.

Goede review ! Wel raar dat deze film nog zo weinig stemmen heeft...

deze is toch niet moeilijk te vinden???

Inderdaad op z'n minst opmerkelijk, zeker in verhouding met het stemmenaantal op IMDb. Maar goed, wellicht zullen sommigen hier nog het geluk treffen dit pareltje te ontdekken.

Mijn verwachtingen niet waargemaakt, maar blijft een aparte film.

Ga deze vannacht even kijken denk ik.

Heb al een tijdje geen interessante horror film langs zien komen, maar deze lijkt me interessant. Ook Sam Neill vind ik een goede acteur.

Moet je zeker doen! Zeer goede psychologische horror die meer aandacht verdient!

(wat mij betreft de beste die er is)

Inmiddels opgehoogd, legio aan scenes die nu nog steeds kraakhelder op m'n netvlies gebrand staan. Waaronder de tunnel-scene en het obscure einde. Waanzinnige film.

Pfff...als horrorliefhebber was dit me toch te theatraal. Sterke performances van beide hoofdrolspelers, goed voor elk één ster, maar daar houd het op voor me....

Het gedrag dat de acteurs vertoonde, irriteerde me enorm. Rond elkaar draaien, gesprekken bijna mond op mond en al die onnodige aanrakingen. Sorry, maar persoonlijk voelde dat zeer oncomfortabel aan. Kunstig en theatraal, zo kan je de film verwoorden...dus niet zo mijn ding....