Possession (1981)

ik heb deze film weleens gezien, alweer een aantal jaar geleden en ik vond hem heel bijzonder.

In mijn heriinering is nagenoeg alles met een blauwe kleurenfilter geschoten en voort is de film heel erg grauw, deprimerend en duister.

(blauw, grauw, duister, hahaha, welk een vrolijk kleurenpalet!)

ik wil hem eigenlijk wel weer eens zien

Door Fukui aangewezen als z'n favoriete film alertijden. (Rubber's Lover DVD interview)

Geen blauwe kleurenfilter gezien, wel een aardige film.

Ben benieuwd welke 40 minuten weggeknipt zijn. Hopelijk de eerste, want die waren redelijk mager. Matig 80s drama, dat hier en daar wat extreem en weird aandoet, maar nergens echt boeiend wordt.

Daarna wordt het geleidelijk aan een pak leuker. De weirdness stapelt zich op, bepaalde scenes (die tunnelscene) doen inderdaad terugdenken aan Fukui, en het wordt langzaam duidelijk waarom hij met deze film komt aanzetten.

In het tweede deel zitten enkele zeer knappe, freaky scenes, maar uiteindelijk is dat niet genoeg om de gehele film te keren. Voelt ook een beetje als een Cronenberg op bepaalde momenten, al is dit dan nog iets beter. 3*, werd hoe langer hoe leuker, jammer dat het een tijdje duurde.

Een van mijn favoriete films aller tijden. Heerlijke bizarre sfeer en Isabelle Adjani en Sam Neill spelen geweldig!

Ik heb eindelijk een DVD kunnen bemachtigen. Helaas niet de Anchor Bay US DVD, maar de Braziliaanse die qua kwaliteit ongeveer gelijk is. Ik kan niet wachten deze opnieuw te kunnen bekijken!

Subliem!

In het verleden 2x de film L’Important e’est d’aimer gezien. Raakte beide keren stevig onder de indruk van deze film van Andrzej Zulawski. Nu eindelijk ook eens een ander werk, Possession, van hem bekeken. Wat een geweldige regisseur is hij toch eigenlijk.

Wat een hartstochtelijk camerawerk, adequate montage en geweldige acteursregie zit er in zijn films. Het verhaal in Possession vind ik zwakker dan in L’Important c’est d’aimer. Toch blijven de innerlijke, emotionele landschappen van de personages in deze film ook heftig intrigeren. Wat is het toch dat Zuwalski telkens wel weet weg te komen met een balanceren op het randje van de kitsch? Films als Django of Malpertuis vallen bij mij door de mand door allerlei slordigheden die regelmatig een harmonieus evenwicht tijdens het kijken verstoren. Zulawski is nooit op die moeilijk aan te duiden valkuilen bij kijkkitsch te betrappen; op zeer ingenieuze wijze weet hij telkens weer een harmonieuze, visuele balans te vinden.

Om de films van Zulawski te kunnen waarderen, moeten oncomfortabele gevoelens niet al te zeer tegen de borst stuiten. De Frans/Poolse regisseur lijkt een voorkeur te hebben om liever zijn vervloekingen te tellen, dan zijn zegeningen. Wat dat betreft doet hij denken aan die andere Poolse filmmaker, Krzysztof Kieslowski. De manier waarop Zulawski aan het tellen is, wordt echter nooit heel erg zwaarmoedig. Zijn werk roept herinneringen op aan sommige schilderijen van Jeroen Bosch met een vrolijke en bonte stoet taferelen vol menselijke zonde en andere ellende.

Via Ebay nu ook een Duitse dvd (Nachtblende) met L’Important c’est d’aimer te pakken kunnen krijgen met een keuzemenu voor die Sprache: Deutsch, Englisch oder Französisch. Geweldig!

Kan verdomme geen engelse of nederlandse ondertiteling vinden.

De helft van de film is totaal onverstaanbaar door het geschreeuw, gefluister of door de overheersing van andere geluiden..

Ongelofelijk irritant.

Nogmaals geprobeerd.

De accenten en het verdere geluid maken het niet altijd makkelijk om de woorden duidelijk te kunnen verstaan. Af en toe een aantal keren "teruggespoeld" om deze reden.

Ben er nog niet helemaal achter wat deze film mij wil vertellen.

Het acteerwerk is verder vrij aardig.

De actie-scénes konden mij minder bekoren en tegen het eind viel de film toch een tikkeltje in verval.

Cijfer komt later.

Tweede keer, nu op DVD.

Een van de beste films ooit wat mij betreft. Wat een ongelofelijk meesterwerk is dit toch. De scène aan het einde op de trap en de scène bij de metro zijn werkelijk subliem gefilmd. De gierende emoties in deze film zijn zo ontzettend voelbaar en echt, mede door heel erg goede acteerprestaties van Adjani, Neill en Bennent. En dat einde. Ik krijg meteen zin om weer opnieuw te beginnen met de film. Wat mij betreft Zulawski's beste (van wat ik tot nu toe heb gezien).

Andrzej Zulawski is een regisseur die het niet zo opheeft met die hele mensheid.

Een gitzwart drama, waarin de hoofdpersonages veel schreeuwen tegen elkaar en daarbij ook fysiek geweld niet schuwen.

Raakt soms ergens redelijk aan Cronenberg, maar waar zijn films saai worden als de horror afneemt, worden er hier alleen maar wat horror-elementen aan bijgevoegd zonder dat het allemaal echt iets met de gangbare horror van doen heeft....of zoiets.

Liefhebbers van Irreversible, Martyrs, La Pianiste zullen het geweldig vinden, mensen met een positief mensbeeld moeten hier maar van wegblijven die zullen een wereld zien die ze liever niet zien.

Meesterwerkje!

Bizarre psychohorror.As je de afzonderlijke elementen analyseert zou je denken dat dit een van de beste films aller tijden is:Adjani die wordt gebangd door een alien,moord,zelfmoord,verminking,automutilatie,sex,drugs,gay detectives,waanzin,religieuze psychoses,wat wil je nog meer?Een nucleaire apocalyps?Akkoord.

Als geheel valt het door de absurditeiten en overmatige seriositeit echter wat tegen.De acteerprestatie(s) van Adjani worden geroemd,maar de metroscène deed mij denken aan een toneelschoolopdracht "druk zonder worden uit wat je van je schoonmoeder vindt".

De film biedt verder een troosteloos beeld van het grauwe,verdeelde Berlijn begin jaren '80 incl.toekijkende vopo's.

Mwaah, aardig.

Sfeervol met een goede geluiden-keuze.

Niet zo zeer horror, voornamelijk drama, veel meer dan verwacht, weet alleen nergens echt helemaal te grijpen (zijn de karakters ook iets te ongrijpbaar voor).

Eigenlijk een grote aaneenschakeling van freaky scenes, soms zelfs zo vaag dat het een beetje amateuristisch aanvoelt, maar altijd met een zekere charme en een bepaalde functie.

Acteerwerk is wat wisselvallig. Bij Sam Neill dan, Isabelle Adjani doet het formidabel, zeker naarmate de film groeit (Sam doet het ook langzaamaan steeds beter). Mooie vrouw ook trouwens.

Op het einde kwam er nog een hele revelation, al snapte ik zelf niet wat. Misschien doordat ik niet elk dialoog even helder doorkreeg zo zonder ondertiteling, het ontging me in ieder geval.

Hoopte eigenlijk op wat meer, is waarschijnlijk ook wat meer, maar dat is dus op het einde een beetje langs me heen gegaan.

Toch 3,5* voor een vreemde kijk-ervaring.

Binnenkort op dvd...

Hebbes ! En nu snel kijken of de emotionele uitbarsting van Adjani nog steeds staat na al die jaren. Dit is lang geleden zeg.

Geen onaardige film.

Film trok me eigenlijk niet, maar ik wilde hem wel eens zien. De sfeer en sommige scene's waren erg apart. Het wist me gelijk al te interesseren. Helaas kon ik niet bij elke scene mijn aandacht bij houden. En Isabelle Adjani speelt zeker niet de sterren van de hemel in mijn ogen. Maar slecht was ze ook weer niet. Alleen kwam Sam Neill in mijn ogen iets beter uit de verf. Camerawerk is erg goed gedaan. Subliem eigenlijk en de film loopt ook best wel goed qua scenario, alleen soms was het wat te saai. 3,5.

positief: meest gestoorde freakoutscene in de history of cinema door een vrouw, gedurfd camerawerk, paranoïde en psychotische sfeer, zeer sterk acteerwerk, achtergrondsetting in Berlijn, overtuigende FX

negatief: diepere lagen slaan je om de oren. Dit hoeft evenwel niet noodzakelijk negatief te zijn

Dus toch. Zit al een tijd te piekeren over een vreemde gebeurtenis die verband houd met deze film! Zo'n 5 dagen geleden ging ik naar de "Saturn" in Antwerpen. Daar zag ik deze film liggen, en nog in ruime voorraad (er lag nog een hele stapel). Ik weet zeker dat het deze was, want de kaft was net dezelfde en het was met Sam Neil. Dus, gisteren ging ik terug naar de Saturn, met wat meer geld (had toen geen geld bij), maar nu was de stapel volledig verdwenen. De man aan de info bar beweerde deze film nooit in bezit te hebben gehad en dat deze ook nooit zal uitgebracht worden. Nu vraag ik me af, heb ik die film echt gezien of heb ik dat nu gedroomd ofzo, maar nu ik de kaft zie... Kan iemand AUB zeggen of deze is (of nog zal worden) uitgebracht???

Zie het kopje 'kopen' bovenaan (-edit- ik zie daar wel 'Taal: Italiaans' staan bij ECI en Cosmox Bij DVD-Outlet en Van Stockum weer Engels...). Zelf heb ik 'm bij Play.com aangeschaft - alleen was ie toen goedkoper, dacht ik...

Is inderdaad uit in Nederland, had het even gemistvoor weinig geld (en gewoon in het Engels trouwens). Is uitgebracht door Excesso. Excesso brengt films uit waarvoor andere maatschappijen de rechten hebben zonder daar iets mee te doen. Daarvoor hebben ze deals met bijvoorbeeld A-film.

Bij Bol.com voor 8 euro.. Maar dat is met een ongelooflijk lelijke cover. Weet iemand een Nederlandse website waar de film met de originele cover te koop is?

Deze dus

http://www.play.com/DVD/DVD/4-/15847100/Possession/Product.html

Isabelle Adjani over the top, Heinz Bennent blijft daar niet ver bij achter, de horror verzuipt in de arthouse, of andersom, en die tunnelscène gaat maar door... Deze film liet me 30 jaar geleden al vrij koud, nu opnieuw.

Zie net dat er in 2013 waarschijnlijk een blu-ray release van Possession gaat verschijnen!

Een ronduit geniale film. Prachtig wervelende en intense cameravoering, dynamische positionering en dicht op de huid. Jammer genoeg is de editing soms net wat te abrupt, eigenlijk het enige minpuntje wat mij betreft.

Een ronduit bizar en zeer sfeervol tafereel op het scherm met een hoop geweldige scenes met een aantal totaal geflipte personages. Doorspekt met een hoop symboliek en in een perfecte omgeving. Opvallend ook om te zien dat de straten van Berlijn vlak langs de muur eigenlijk altijd vrijwel altijd (nagenoeg) uitgestorven zijn. Verder met geweldige acteerprestaties van met name Adjani, wat een energie zit er in die rol zeg... Bovendien zijn de sfx ronduit schitterend en effectief.

Zeer heftige film met enorm veel passie en intensiteit gemaakt. Jammer genoeg zie ik nu pas dat de Blu-Ray eigenlijk al vrij snel uitkomt, had hem graag in nog wat betere kwaliteit willen zien, maar dat komt dan wel weer. Krijgt nu desondanks al gelijk de volle mep. Beste film die ik in tijden heb gezien.

5*

Dit vermoeilijkt het wachten wel enigszins

Aparte film maar wel erg goed.

Possession mag gerust wat meer aandacht krijgen. De film heeft een sfeer die ik nog niet heb gehad bij horrorfilms. Erg hysterisch en druk op momenten maar toch blijft het ergens mysterieus en vaag. Waardoor deze film ook wel een beklemmende sfeer krijgt. Er zitten ook een aantal scènes in die erg memorabel zijn en mogen behoren tot meest angstaanjagende scènes van de jaren 80.

Het verhaal is boeiend en verliest zijn kracht niet, het wordt zelfs alleen maar beter. Het is sterk en origineel.

Een paar minpunten zitten vooral op gebied van acteren. De hoofdrollen zijn erg goed maar een baar bijrollen die nogal theatraal aanvoelden.

En naar het einde toe waren er een aantal zaken wat moeilijker te volgen vond ik. Zal de film dus zeker eens moeten herbekijken (wat ik met plezier zal doen).

Een unieke filmervaring die ik zeker kan aanraden aan de horrorliefhebbers.

4*

Te zien op Imagine!

Possession vind ik onmogelijk om goed te vinden en onmogelijk om slecht te vinden. Het is totaal niet mijn ding en tegelijkertijd is het compleet onweerstaanbaar. Een vreselijke scène wordt al snel afgewisseld met een hele goede. Kortom: ik kan ieder sterrenaantal van 0,5* tot 5* (oké, 4,5* dan) geven en ze zouden allemaal terecht zijn.

Ik hou over het algemeen niet zo van overdreven films als deze, waarin iedereen constant hysterisch of gestoord is en het grootste deel van de dialogen geschreeuwd of gekrijst worden Ook de combinatie tussen horror, psychologische problemen en een relatiedrama vond ik vaak lachwekkend, zelfs al is het idee om een echtscheiding op deze manier weer te geven geïnspireerd.

Ik weet het niet, op een bepaalde manier werkt Possession gewoon. Misschien is het toch de effectiviteit van de horror en de complete gekkigheid van de film in combinatie met de hypnotiserende, zwevende en tollende camerabewegingen. Het is in ieder geval niet het drama dat me overtuigde. Op een bepaalde manier kruipt de film onder de huid met zijn gekke ideeën en smerige sfeer. Ik zal het niet snel vergeten en voel uiteindelijk na een paar dagen het te hebben laten bezinken toch vooral bewondering, zelfs al smaakt het niet direct naar meer.

3,5*

Herzien na ongeveer 30 jaar. Manische toestand. Een bijzondere ervaring , het eind nogal warrig zonder ondertitels alhoewel er wellicht niets te snappen valt en je gewoon twee uur naar waanzin kijkt. Very interesting. ?

Tegenvaller. Waanzinnig inderdaad, maar tot in den uiterste uitgerekt, wat de film op een gegeven moment een sleur maakt. De surrealistische noten zijn genieten, vooral de scenes met het monster, maar deze voorkomen niet dat Possession verzuipt in saaiheid. Had hier toch echt meer van verwacht.
3*