Der Krieger und die Kaiserin (2000)

Indrukwekkend, aangrijpend, intens en beeldschoon.

Film die je midden in het hart raakt. Heel knap geregisseerd, schitterende beelden, mooie camerastandpunten en last but not least: Franka Potente!

De stijl deed me af en toe denken aan die van regisseur Julio Medem.

De muziek is inderdaad ook heel mooi.

Ik kan bijna niet wachten tot Heaven uitkomt.

Voor de liefhebbers van goed Europees drama.

P.S. De film is in Nederland uitgekomen onder de titel the Princess and the Warrior. Jammer maar waar.

Wat is dit een ongelofelijke mooie film zeg! Ik heb de volle 130 minuten adembenemend zitten kijken naar dit toch wel kleine meesterwerkje.
Het fantastische acteerwerk van vooral Potente (Fürmann was ook erg goed trouwens), het prachtige gebruik van de camera: de scène aan het begin vond ik echt wonderschoon waar je op het eind die brief in de brievenbus ziet dwarrelen en die scène waar je Bodo eerst op de kop ziet, waarna de camera dan helemaal draait. Prachtig! en het schitterende verhaal (prachtig einde trouwens waar Bodo uit de wc komt en het van zich af heeft gezet dat z'n vrouw dood is en nu Sissi kan liefhebben. maken van deze film een prachtige meesterwerkje.
Voorlopig 4,5*, maar na re-vieuwing misschien wel de volle score!

Prachtige film. Mooi, ontroerend verhaal met veel universele thema's. Vrij expliciete symboliek maar dat stoorde me helemaal niet. Integendeel. Ik vond het prachtig en het raakte me.
Mooie grote thema's je verleden achter je laten, het ontmoeten van een zielsverwant, uit een benauwende wereld breken mooi verbeeld.
De scene onder de bus is briljant, de scene waarin Bodo uiteindelijk uit het toilet komt en de auto waarin ze afrekenen met het verleden erg ontroerend.
Hoopvolle ode aan de ultieme liefde. Vol verlangen.

4.5*

Na Lola Rennt, een film met potentieel, maar die uitwerking miste, was ik toch benieuwd of Tykwer wat had bijgeleerd. Blijkbaar niet, integendeel.

Enkele zeer mooie shots, zoals de swoop over de stad of de sprong in het water. De twist op die brug was leuk, maar heb ik wel al eerder gezien. Om nu te zeggen geniaal, da's wat veel van het goeie, want er zaten ook heel wat doordeweekse of voorspelbare shots in (zoals in die lege kamer met 'zachte' muren), en het kleurgebruik was ook niet echt verbluffend.

Muziek was, net zoals bij Lola Rennt, ondermaats, al was het deze keer geen "techno". Net zoals de rest van de film eigenlijk. Bij momenten had een meer weg van een lange aflevering van "de Alpendokters" (weliswaar wat visueel opgesmukt), dan van een langspeelfilm. Verder kwam er heel wat ergernis van het flauwe verhaal (die scene in de bank) en personages (Franka Potente die de hele film rondloopt als een patient onder narcose). Enig medeleven met de personages was er niet, dus het einde liet me dan ook koud (die gracht had evengoed een betonnen parking mogen zijn).

Ik mis pit, speelheid, frisheid, ongedwongenheid, lichte edge ... dit is flauw. 1.5*

Prachtige muziek, prachtige beelden. De 'reddingsscene' is indrukwekkend maar dan begint het pas... Per minuut ga je meer en meer meeleven, denken en voelen met de hoofdpersonen. De mysterieuze scenes aan het eind zijn fascinerend. Een pareltje, knap van Tykwer om hiermee te komen na het zoveel vlottere Lola Rennt.

4*.

Mooie film, verpakt in een betoverend geheel, dat echter veel te langzaam verloopt, maar met goede hoofdrolspelers.

Ik twijfel tussen een 3 en 3,5, maar ik zal voor 3,5 gaan omdat ik enorme fan ben van Franka Potente.

Verrassend sterke film met een zeer mooi verhaal. Benno Fürmann maar vooral Franka Potente speelde heel goed. Franka Potente is trouwens een verdomd goede actrice.

Wat een waanzinnige, geniale film.

Alles verloopt heel rustig, alle personages zijn maar met één ding bezig en lijken af en toe wel een standbeeld. Hierdoor wordt er een heel aparte sfeer gecreeert met wat 'vreemd', maar heel goed acteerwerk.

Het toeval speelt een grote rol in de film, en dat is juist zo mooi gekozen omdat het wel kán gebeuren. Het laat twee ( trieste ) mensenlevens zien die elkaar uiteindelijk nodig hebben.

Het verhaal blijft je verassen en het einde is gewoon geweldig. Petje af voor de zeer creatieve Tom Tykwer, en niet te vergeten het mooie camerawerk.

- 5 -

Inderdaad AddictedToMovies, de film is magisch! en surrealistisch met toch ook een moderne hedendaagse setting. De emotie is diep en rauw, de liefde onschuldig en kinderlijk onvoorwaardelijk..
Dit is een van mijn lievelingsfilms. Ik ben fan van Tom Tykwer: de regisseur, de scenarioschrijver en de componist. Geweldiig.

Het is moeilijk om deze film met een beetje drama, een beetje misdaad en een beetje romantiek echt serieus te nemen, omdat het verhaal vol zit met onwaarschijnlijkheden en toevalligheden. Dankzij het goede spel van Benno Fürmann en Franka Potente heb je dat trouwens niet altijd meteen in gaten. Tykwer’s Lola Rennt (1998) –ook met Potente– is een aanzienlijk betere film.

Een hele bijzondere film met een heel bijzonder verhaal. De sfeer en de acteer prestaties zijn ook erg goed. De scene onder de vrachtwagen is er één die me waarschijnlijk altijd zal bijblijven. Topfilm, ook na meerdere keren kijken.

In de herziening.
75% Amelie met 25% Betty Blue in deze geweldige Tom Tykwer-film.
Offbeat en schitterend gefilmde love-story met een psychiatrische inrichting, een bankoverval en een ongeval met een vrachtwagen.
Meesterwerkje!

Erg mooie film. Opnieuw speelt Tykwer met toeval, iets dat hem blijkbaar fascineert. Dit zorgt voor magisch mooie scenes, maar ook soms voor wat onevenwichtigheid. Toch zijn er meer sterke scenes dan zwakke en heeft de film behoorlijk wat leuke ideetjes. Visueel is het af en toe prachtig en overall gezien gewoon goed verzorgt. De regisseur zorgt er nu ook eens voor wat gevoel op te roepen, waar hij in andere films meer geintreseerd leek in vormgeving.

Kleine 4 sterren is dit zeker wel waard. Mijn waardering voor Tykwer (die ik nooit zo moest) begint gestalte te krijgen.

Uitstekende film over een verpleegster die bij een ongeluk gered wordt door vluchtende bankovervaller. Een origineel verhaal waarbij het verloop zich niet gemakkelijk laat voorspellen en met ook een mooi einde. Mooi camerawerk en de film heeft een aangename, rustige sfeer (wat uiteraard een flink contrast vormt met de vorige film van Tom Tykwer, echter kun je wel zien dat het beiden zijn films zijn).

Ik vond het niet heel bijzonder eerlijk gezegd, ondanks pogingen om er een surrealistisch sausje over te gooien werd 't dat niet, zoals de hele film, plot en acteerwerk 't allemaal net niet was naar mijn idee en daardoor ook een wat b-film gevoel over zich had.

Ik kreeg de indruk dat het verhaal en alle onwaarschijnlijke wendingen ter plekke uit de duim werden gezogen.