The Notorious Bettie Page (2005)

Ben benieuwd wat Harron nu heeft gemaakt, haar film "American Psycho" vind ik nog steeds erg geslaagd !

Weet iemand hoe het zit met deze film?

De film was een paar weken helemaal hot in de Engelse tijdschriften. Vreemd dat hier geenn enkele release info is

Redelijk geslaagde film met een geweldige Gretchen Mol als Bettie Page. Mooi tijdsbeeld, prachtig gefilmd in zwart/wit met enkele scenes in kleur. Het verhaal kent helaas niet echt een meeslepende ontwikkeling en emotionele diepgang ontbreekt. De leukste scenes zijn uiteraard die waarin Page's pikante foto- en filmshoots worden nagemaakt. Grappig is vooral hoe tam het nu allemaal overkomt- waar maakte men zich toen in godsnaam druk om?

Meer dan behoorlijke film die de meest fascinerende momenten uit het leven van Bettie Page op een sfeervolle manier neerzet. Dit zorgt voor een aantal erg leuke scenes, vooral bij de shoots zelf. Maar ook de gedachtengang van Bettie zelf over wat ze doet en hoe ze dat voor zichzelf goed praat in haar geloof is de moeite. 3.5 sterren

Zowel Betty als de film zelf hebben weinig om het lijf. Toch wel leuk om een keertje te zien, de fotoshoots zijn leuk gedaan en de film laat zien hoe een eenvoudig meisje zich ontpopt tot pin-up koningin. Wat me een beetje verwonderde-en ik vraag me af in hoevere dit berust op de feiten-is dat Betty zich voortdurend van geen kwaad bewust leek te zijn en de onschuld zelve speelde..want hoewel het anno nu natuurlijk allemaal helemaal niets meer voorstelt veroorzaakten de foto's destijds enorme opschudding. Het lijkt me sterk dat zo'n vrouw zich dan niet realiseert waarom ze enige opwinding veroorzaakt, haar naieve houding leek me dan ook eerder gespeeld dan oprecht. De film gaat naar mijn idee niet echt in op de persoon Betty, kijkt niet verder dan de highlights, en dat is jammer.

Vermakelijk filmpje, dat je terughaalt in de jaren 50. Heerlijk om te zien dat de mensheid zich toen zo druk kon maken om eigenlijk helemaal niets. Gretchen Mol weet hier erg te overtuigen.

3.5*

Op zich een leuk uitgevoerde film, zij het zwaar geromantiseerd, want Betty werd hier neergezet als een zeer naïef en onschuldig, kinderlijk vrouwtje, dat zich zonder vragen van het één naar het ander liet leiden en precies deed wat gevraagd werd én altijd zonder enig morren. Onmenselijk bijna.

Als je elders haar levensverhaal leest, lijkt een en ander in deze film niet te kloppen.
Wat we hier te zien kregen is dat zij door 5 mannen werd verkracht en daar totaal geen hinder van had en een vrolijk een mannen-liefhebbend meisje bleef. Letterlijk ongelofelijk..

In werkelijkheid was zij een dame met o.a. een kort lontje en een gediagnosticeerde paranoïde schizofrenie op latere leeftijd. Slechts de aanraking met het geloof kwam in deze film aan het eind zijdelings naar voren, dat zij zich daaraan te stevig vastklampte zien we verder niet.

Op deze manier blijft deze film een vlak plaatje, een surrealistische vertelling en is geen waarheidsgetrouwe biografie geworden. Een leuke collage van plaatjes om naar te kijken, meer niet.

Ik had het vanochtend ergens gelezen, maar nu nergens meer te vinden...... hmm
Op dit moment vind ik alleen maar het tegengestelde, ze was een saint
Lol

Vooralsnog moet dat zinnetje dan als niet geschreven beschouwd worden zonder bewijs.

Dat van die vader zou echt afschuwelijk zijn! Dat had ik niet meegekregen.

Visueel prachtige en met liefde gemaakte film over "The Queen of pin-up's". De fans kunnen denk ik wel tevreden zijn, hoewel het inhoudelijk nogal oppervlakkig blijft. Ook de fragmenten kleurenfilm, gefilmd met gebruik van de ouderwetse technicolor-techniek zoals bijvoorbeeld de scenes met Bunnie Yeager, zijn realistisch en sfeervol geschoten.

Bio-pic die wel heel razendsnel door de jonge jaren van Bettie heensuist om al heel snel uit te komen bij de modeling/acteer-carriere die al snel succesvol begint te worden met pikante pin-up-foto's. Bettie blijkt ook niet te beroerd zich te lenen voor bondage-filmpjes en de naaktfoto's met Bunny Yeager.
Het bondage-materiaal lijdt tot een rechtszaak tegen de uitgever die beschuldigt wordt van het aanzetten tot seksuele afwijkingen bij jongeren: hoogtepunt is het verslag in de rechtszaal van de vader die zijn keurige Christelijke zoon twee dagen na een scoutingkamp dood vindt in de slaapkamer en die zichzelf iets te enthousiast in Bettie Page-pose had verwikkeld.
Ook de post-pin-up-jaren gaan weer razendsnel voorbij, maar de shoots van de bekende beelden zijn erg leuk gedaan inclusief full frontal nudes die in de jaren vijftig zelf je nog regelrecht in de gevangenis zouden hebben gebracht.

Ik ben mij ervan bewust dat deze biografie zwaar geromantiseerd is en het uiteindelijk vrij oppervlakkig bleef rond de persoon van Bettie Page zelf. Het gaat allemaal erg snel van christelijke sothern belle tot uiteindelijk bondage queen hoewel dat naar hedendaagse termen vreselijk tam is. Haar relaties met de verschillende mensen in haar leven blijven ook op de vlakte, Bettie blijft onschuldig en naïef terwijl het in het echt wellicht heel anders is gelopen. Het einde leek iets te makkelijk.

Maar de film schept wel een goed tijdsbeeld over de beginnende seksindustrie en hoe hypocriet de instanties soms waren over wat wel en niet uitgezonden mocht worden. Soms kreeg men geweld of naakt in mainstream toch verkocht onder het educatieve label. De bondage scènes waren speels en tam, maar werden als ziek en pervers beschouwd ook al waren de dames in lingerie terwijl topless ondertussen al geen probleem meer was. Gretchen Mol speelt de rol van Page overtuigend en toont een erg sterke gelijkenis. Fijn dat het merendeel in zwart/wit is gefilmd zoals het toen ook was.

Fijn.

Ik ken Page uiteraard wel van naam, maar kon me verder niet zo heel veel bij haar persoon voorstellen. Zonder haar te kennen voelt de biopic van Harron enigszins geromantiseerd aan, anderzijds lijkt de film toch wel een aardig beeld te scheppen van de persoon, haar impact en hoe ze daar zelf mee omging. En wie het echter wil, er is blijkbaar ook een docu.

Harron doet het best aardig, ondanks de TV roots van deze film. De zwart/wit cinematografie is netjes, de 50s look en de zeitgeist komen goed naar voeren en ook Mol doet het zeker niet slecht. Net als de andere acteurs eigenlijk. Stukken beter dan ik vooraf verwacht had.

De film houdt er ook een redelijk stevig tempo op na. Dat wil zeggen dat er niet al te diep wordt ingegaan op de meeste zaken, Harron houdt het verder ook erg netjes, zeker gezien de tragische jeugd, maar het gebrek aan zwaarmoedig drama vond ik eigenlijk best fijn. Nu zweeft de film tussen ondeugend en onschuldig, een verademing in dit soort films. Best aardig dit.

3.0*

Deze film over de pin-up carrière van Bettie Page is minder “notorious” dan je zou verwachten. Het is meer van grote stappen, snel thuis. De film mist diepgang. Zaken als misbruik thuis of de snelle overgang naar naaktmodel worden slechts vluchtig –haast terloops– aangeroerd zonder enige context. Lookalike Gretchen Mol doet haar best, maar kan niet voorkomen dat de film vanwege zijn magere verhaal in figuurlijke zin weinig om het lijf heeft en geen recht doet aan de “Queen of the Pin-up”.

Goeie film over een Bettie Paige die bekend wordt als een pin-up girl. Deze biopic komt iets minder fragmentarisch over, maar de film had best wat langer mogen duren. De fotografie-scenes en het conservatieve tijdsbeeld zijn goed en Gretchen Mol weet te overtuigen in de titelrol. Net geen 3.5 sterren.

Gretchen Mol overtuigd als Bettie Page.

Als actrice 5 Sterretjes, wat een klasbak deze dame.