The Notorious Bettie Page (2005)

Op zich een leuk uitgevoerde film, zij het zwaar geromantiseerd, want Betty werd hier neergezet als een zeer naïef en onschuldig, kinderlijk vrouwtje, dat zich zonder vragen van het één naar het ander liet leiden en precies deed wat gevraagd werd én altijd zonder enig morren. Onmenselijk bijna.

Als je elders haar levensverhaal leest, lijkt een en ander in deze film niet te kloppen.
Wat we hier te zien kregen is dat zij door 5 mannen werd verkracht en daar totaal geen hinder van had en een vrolijk een mannen-liefhebbend meisje bleef. Letterlijk ongelofelijk..

In werkelijkheid was zij een dame met o.a. een kort lontje en een gediagnosticeerde paranoïde schizofrenie op latere leeftijd. Slechts de aanraking met het geloof kwam in deze film aan het eind zijdelings naar voren, dat zij zich daaraan te stevig vastklampte zien we verder niet.

Op deze manier blijft deze film een vlak plaatje, een surrealistische vertelling en is geen waarheidsgetrouwe biografie geworden. Een leuke collage van plaatjes om naar te kijken, meer niet.

Bio-pic die wel heel razendsnel door de jonge jaren van Bettie heensuist om al heel snel uit te komen bij de modeling/acteer-carriere die al snel succesvol begint te worden met pikante pin-up-foto's. Bettie blijkt ook niet te beroerd zich te lenen voor bondage-filmpjes en de naaktfoto's met Bunny Yeager.
Het bondage-materiaal lijdt tot een rechtszaak tegen de uitgever die beschuldigt wordt van het aanzetten tot seksuele afwijkingen bij jongeren: hoogtepunt is het verslag in de rechtszaal van de vader die zijn keurige Christelijke zoon twee dagen na een scoutingkamp dood vindt in de slaapkamer en die zichzelf iets te enthousiast in Bettie Page-pose had verwikkeld.
Ook de post-pin-up-jaren gaan weer razendsnel voorbij, maar de shoots van de bekende beelden zijn erg leuk gedaan inclusief full frontal nudes die in de jaren vijftig zelf je nog regelrecht in de gevangenis zouden hebben gebracht.

Fijn.

Ik ken Page uiteraard wel van naam, maar kon me verder niet zo heel veel bij haar persoon voorstellen. Zonder haar te kennen voelt de biopic van Harron enigszins geromantiseerd aan, anderzijds lijkt de film toch wel een aardig beeld te scheppen van de persoon, haar impact en hoe ze daar zelf mee omging. En wie het echter wil, er is blijkbaar ook een docu.

Harron doet het best aardig, ondanks de TV roots van deze film. De zwart/wit cinematografie is netjes, de 50s look en de zeitgeist komen goed naar voeren en ook Mol doet het zeker niet slecht. Net als de andere acteurs eigenlijk. Stukken beter dan ik vooraf verwacht had.

De film houdt er ook een redelijk stevig tempo op na. Dat wil zeggen dat er niet al te diep wordt ingegaan op de meeste zaken, Harron houdt het verder ook erg netjes, zeker gezien de tragische jeugd, maar het gebrek aan zwaarmoedig drama vond ik eigenlijk best fijn. Nu zweeft de film tussen ondeugend en onschuldig, een verademing in dit soort films. Best aardig dit.

3.0*

Deze film over de pin-up carrière van Bettie Page is minder “notorious” dan je zou verwachten. Het is meer van grote stappen, snel thuis. De film mist diepgang. Zaken als misbruik thuis of de snelle overgang naar naaktmodel worden slechts vluchtig –haast terloops– aangeroerd zonder enige context. Lookalike Gretchen Mol doet haar best, maar kan niet voorkomen dat de film vanwege zijn magere verhaal in figuurlijke zin weinig om het lijf heeft en geen recht doet aan de “Queen of the Pin-up”.

Goeie film over een Bettie Paige die bekend wordt als een pin-up girl. Deze biopic komt iets minder fragmentarisch over, maar de film had best wat langer mogen duren. De fotografie-scenes en het conservatieve tijdsbeeld zijn goed en Gretchen Mol weet te overtuigen in de titelrol. Net geen 3.5 sterren.