• 15.742 nieuwsartikelen
  • 177.917 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.932 acteurs
  • 198.972 gebruikers
  • 9.370.299 stemmen
Avatar
 
banner banner

Sid and Nancy (1986)

Biografie / Muziek | 112 minuten
3,20 213 stemmen

Genre: Biografie / Muziek

Speelduur: 112 minuten

Alternatieve titels: Sid & Nancy / Een Overdosis Liefde

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Alex Cox

Met onder meer: Gary Oldman, Chloe Webb en David Hayman

IMDb beoordeling: 7,0 (36.622)

Gesproken taal: Engels

Releasedatum: 21 mei 1987

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Sid and Nancy

"Love Kills."

Punkrockband Sex Pistols gaat voor het eerst op tournee in de VS. De temperamentvolle bassist Sid Vicious neemt zijn problematische vriendin Nancy mee. Hun turbulente relatie stelt het geduld van de band en manager op de proef, terwijl het koppel verder wegzakt in drugsverslaving en afhankelijkheid.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Vidi well

Vidi well

  • 534 berichten
  • 696 stemmen

Als adolescent schuurde mijn houding tegen punk aan vanwege de maatschappijkritische statements, maar het nihilisme dat bij punk lijkt te horen is mij altijd bespaard gebleven. De Sex Pistols vind ik echter nog altijd fijn om aan te zetten, die oprecht boze, maar ook energieke muziek doet het bij mij goed.

Deze film was dan ook verplichte kost voor mij, ook omdat ik nu eenmaal van muziekbiografieën houd. En dat doet deze film toch wel goed. Ik kreeg echt het idee een inkijk te krijgen het Engeland van de jaren 70, met alle ellende die daarbij hoorde. De houding van de punks is te verklaren in deze maatschappij. Het trieste verhaal van Sid en Nancy wordt treffend in beeld gebracht en de wanhoop van beide voelt realistisch.

Toch is het een film die ik niet per se graag op zet. Het enorm negatieve wordt uiteindelijk vermoeiend, en de uiteindelijke moord en overdosis komen dan ook bijna als een verlossing. Wat het misschien ook wel daadwerkelijk was voor deze gedoemde zielen.

3,5*

Voor liefhebbers van deze cultuur: The filth and the fury is een goede docu over de Pistols, en plaatst hun muziek ook goed in de culturele context.


avatar van mcdaktari

mcdaktari

  • 7269 berichten
  • 0 stemmen

Ik vind wel dat Gary Oldman de rol van Sid Vicious heel goed speelt. Maar Chloe Webb? Wat een gedrocht zeg, hadden ze daar niet iemand anders voor kunnen nemen want zo lelijk was Nancy nou toch ook weer niet. Chloe Webb lijkt wel een heel lelijke travestiet, echt, net een kerel.


avatar van Basto

Basto

  • 11920 berichten
  • 7397 stemmen

Even een briljante anekdote uit de biografie van Keith Moon, drummer van The Who.

Toen de Sex Pistols the talk of the town waren in Londen, toog hij in zijn Rolls en bontjas naar het concert. Straal bezopen als altijd parkeerde hij zijn Rolls op de stoep, liep langs alle punkers die keurig in de rij stonden en sprak de historische woorden: ‘And you call yourself anarchist?’ En stapte voor iedereen naar binnen.


avatar van Walter S.

Walter S.

  • 1703 berichten
  • 1360 stemmen

Ik was in in 1986 17 toen ik deze film voor het eerst zag, volgens mij daarna in die jaren nog wel een aantal keren gezien. Punks, dus dit was dé film.

Nu weer terug gezien. Viel me niet mee. Okay Nancy was in het echt ook irritant naar het schijnt, maar in deze film is ze wel heel erg irritant. Sid Vicious en Johnny Rotten lijken in het begin wel twee kinderen die samen kattekwaad uithalen. De andere twee Pistols worden helemaal neergezet als halve zolen, met name de drummer. Sid was jong en naief, maar in deze film is ie een wel heel sullig kereltje. Karikaturen in een film die aan het eind, het deel na de break, ook wel wat saai begon te worden. Ik vond het leuk om hem weer eens terug te zien, maar ik vond het eigenlijk best wel een slechte film.


avatar van K. V.

K. V.

  • 4361 berichten
  • 3767 stemmen

Deze biografie eens bekeken, maar was er niet echt in thuis. Tja, er wordt wel heel veel ruzie gemaakt in deze film, dus na een zoveelste ruzie heb je het wel een beetje gehad.

Gary Oldman deed het naar mijn mening wel goed.

Er was niet alleen muziek van de Sex Pistols, maar ook nog wat andere, vond het wel een mooie mix.

Vond het goed voor een keertje, maar ben niet echt uit m'n sokken geblazen.


avatar van FlorisV

FlorisV

  • 1854 berichten
  • 795 stemmen

Shit and Nancy? Ik heb het volgens mij maar 10 minuten volgehouden. Het is zuipen, boeren, naaien, snuiven, slopen en lomp doen. Het begint nog wel interessant met de gearresteerde Vicious die duidelijk fantastisch wordt gespeeld door de geniale Gary Oldman die compleet in zo'n karakter kruipt (voor wie nog zo'n sterk staaltje wil zien kijk bijv True Romance). Maar het is daarna al snel zo puur decadent dat het me gewoon niet interesseerde wat deze gasten aan het doen waren. Kun je zeggen duh het gaat over punk maar ik vond bijv Velvet Goldmine, toch ook over decadentie in een muziekperiode niet lang voor punk, wel interessant om af te kijken. Was toch net iets creatiever gedaan allemaal.

Ik vind ergens de punk beweging interessant, over de Sex Pistols had ik al eens een docu gezien. "Anti-muziek" zei iemand toen tegen me en daar zat wel wat in. Sid Vicious kon niet eens fatsoenlijk gitaar spelen. Johnny Rotten was ook duidelijk anti-media en anti-interview. Het leverde wel een vermakelijk stukje popgeschiedenis op.

Tsja je ziet hetzelfde uiteindelijk als met de hippies. Een heel klein gedeelte blijft erin hangen (met dank aan de krakersbeweging en het sociale vangnet), een deel gaat toch maar iets opbouwen qua baan en/of gezin en een deel blijft zelfdestructief met "no future".

Als dit een VHS was geweest, was het meest punk om te doen natuurlijk geweest om die tape helemaal los te trekken, dan in de fik te steken en daarna uit het raam te donderen.

Maar goed dit is geen recensie he. Soms knap je gewoon te snel af op een film.


avatar van ichi

ichi

  • 788 berichten
  • 7208 stemmen

Poeh, het is vanwege de cinematografie van Roger Deakins en de algehele miserabele maar treffende sfeer om een 3,5 te geven, maar heb we wel zitten ergeren aan het oeverloze geschreeuw en 'pretty vacant' geneuzel. Toch aardig om weer es te zien Was dat Xander Berkely als dealer?


avatar van Bobbejaantje

Bobbejaantje

  • 2260 berichten
  • 2062 stemmen

Gary Oldman en Chloe Webb schitteren als Sid Vicious en Nancy Spungen. Ze trekken ons volledig mee in het intrieste verhaal van twee junkies die ondergaan in een spiraal van zelfdestructie, drugs en geweld. De background van het verhaal is de opkomst en neergang van de legendarische punkband Sex Pistols. Het is background maar natuurlijk ook een factor die heeft bijgedragen aan de ondergang van Sid Vicious. Zoals frontman John Lydon zelf later aangaf in interviews kon Sid het niet aan om mee te draaien in het circus dat Sex Pistols was, geleid door een manager (Malcolm McLaren) die om opportunistische redenen het imago van Sid als zelfdestructieve punker graag als uithangbord meenam. De bekendste highlights van de Pistols zie je passeren tijdens de film: de beruchte boottocht op de Thames, de Amerikaanse tour en de onvergetelijke My Way performance van Sid.

De onderdompeling in de punk van eind jaren ‘70 heeft ook iets komisch. Het lijkt bij momenten wel op een lang gerekte aflevering van The Young Ones: eigendommen worden vernield, scheten worden gelaten, nihilistische dialogen. Maar het wordt uiteindelijk almaar treuriger en zieliger. Nadien heb ik er nog even de wiki pagina van Sid Vicious bijgehaald en als je dan naleest over zijn jeugdjaren (die niet aan bod komen in de film) besef je des te meer wat een vogel voor de kat hij was, opgevoed door een alleenstaande heroïneverslaafde moeder die hem op zijn zestiende zonder pardon aan de deur zette.

Goed geacteerde, gescripte en geregisseerde film. Een must see voor rockliefhebbers omdat het een geweldig tijdsbeeld meegeeft en een inzicht biedt in het leven van dit beruchte punkkoppel.