The Big Lebowski (1998)

All the Dude ever wanted was his rug back...

Een 4 of 5 kan ik er niet aan geven, maar ik wil het gerust zeggen : The Big Lebowski is een goede komedie. Doch niet beter of niet slechter dan Coen's andere komedies. Het was wel de eerste keer dat ik die zag. Een film die ik door de hype en het cultgehalte lang heb gemeden. Ik verwachtte me aan een film die sterk overrated was. Het was toch allemaal beter dan ik verwachtte. Bridges en Goodman acteren schitterend als twee mafkezen die betrokken raken in een kidnappingverhaal. Coen stijl all over the place. Maffe personages, met als beste Turturro als pederast en als minste Buscemi als de wat simpele Donnie, die telkens zijn smoel moet houden van Walter. Naarmate de film vordert, begrijpt de Dude minder en minder hoe de vork in de steel zit, wat al een grap op zich wordt. Het wordt echt hilarisch wanneer Goodman in een zoveelste oververhitte stemming de verkeerde wagen in de prak slaat. Een klassieke joke die altijd werkt. Verder puilde de film wel uit van de fijne dialogen aangevuld met al even fijne humor. Ook de droomsequentie vond ik schitterend. Er zijn toch enkele punten van kritiek : Julianne Moore's rol vond ik helemaal niks en ook de dood van Donnie vond ik een vreemde keuze. Niet dat de 96ste mening voor deze overbekende film er verder nog toe doet...

The Big Lebowski

Heerlijke komische film die mijn verwachtingen erg boven gegaan is. The Big Lebowski is zeker weten een film van de betere klasse in de komedie films. Ook The Big Lebowski is een heerlijke flauwe komedie film met veel scenes er in die de klasse wel uitstralen maar, vaak toch heel erg maar, dan ook heel erg nutteloos zijn alleen ze blijven ook heel erg leuk.

Scenes zoals het geld afleveren, met het 'nep geld' dat ondergoed is en een UZI er bij. en de hele film draaide om een tapijt wat het dan echt wel hilarisch maakt. Erg geslaagd film.

4.0*

Ongemeen genoten van deze komische film via Netflix. Waar halen ze het vandaan de filmmakers. Kan zo een aantal mensen uit mijn kenniskring aanwijzen die bij deze ''figuren'' kunnen vergeleken worden, maar dan niet zo straf uit den hoek moeten komen.

“The Dude abides. I don't know about you but I take comfort in that. It's good knowin' he's out there. The Dude. Taking it easy for all us sinners. Shoosh. I sure hope he makes the finals.”

Heerlijk absurde film. The Big Lebowski is echt zo'n film die je moet liggen qua humor, verhaal en personages. Ik moest er even inkomen, maar na tien minuten zat ik helemaal in de wereld van The Dude en zijn bowlingvrienden.

Het misdaad verhaal is eigenlijk ondergeschikt aan de excentrieke personages en de absurde humor. De film heeft dan ook onvergetelijke oneliners en geweldige personages. Natuurlijk The Dude maar ook Walter "Nam" Sobchak, Maude "VAGINA" Lebowski, Brandt, Donny, Jesus Quintana etc. zijn heerlijke personages zoals alleen de Coen broers ze kunnen uitwerken. Gespeeld door voortreffelijke acteurs die perfect gecast zijn. De humor moet je liggen maar ik heb wel een aantal keer moeten lachen om dit stelletje idioten. Maar belangrijker is dat de Coen broers een mooie en sfeervolle wereld hebben gecreëerd waar deze personages tot volle wasdom komen. Eigenaardige scènes zoals de droomsequentie en de introductie van Maude passen daarbij. Een film die ik zeker nog vaker ga bekijken en die alleen nog maar in waardering kan stijgen.

Deze was op tv en nog eens herbekeken. 'k vond het wel een vermakelijke film die ondanks het niet zo uitgebreide verhaal toch wel weet te boeien. Hij moet het toch wel hebben van de cast die goed op dreef was.

Visueel springt de film er ook wel uit met enkele opmerkelijke scènes.

Wel een leuke film om te bekijken.

The big Lebowski, nog een film die ik van mijn to do-list mag schrappen. Na Fargo in 1996 het nieuwe schot in de roos van de Coen-brothers. Veel goede dingen van gehoord die door mij alleen maar bevestigd kunnen worden. In de eerste plaats door de geweldige personages die een karikatuur zijn van zichzelf. Mooie casting met Bridges, Goodman, Stormare, Hoffman, Huddleston en Stormare. Alleen J. Moore viel wat uit de maat bij mij.

Bridges, die het personage van The Dude op zich neemt, is haast ongeëvenaard als tamme blowende en bowlende tamzak die door een idiote naamsverwarring midden in een doldwaas avontuur terecht komt. Neem daarbij de neurotische licht ontvlambare Joodse vriend Walter en je hebt een top komisch duo. Vele hilarische memorabele momenten waar ik in een deuk lag (de sigaret, de Corvette, eight or zero points, de "marmot", de scene bij de begrafenisondernemer of die bij The big Lebowski, en ga zo maar door). Schitterend gewoonweg!

Absurd verhaal, dat zeker, maar dit wordt door de sublieme cast prachtig gedragen. Een schaterlach of glimlach was nooit ver weg. Leuke aangename plotwendingen die kwaliteit aan de film toevoegen waardoor de film nooit eentonig wordt of verveelt. Ook tot niets leidende zijverhalen (de bowling game) waren boeiend en amusant (de ruzie over de puntentelling of het repetitieve verhaal over Vietnam).

De gesprekken (dialogen zou ik het niet noemen) waren ook best fijn al was het maar het repetitieve geblaf van Walter tegen Donny of domme droge uitspraken zoals tegen de deputy "I'm sorry, I wasn't listening" na diens tirade. De film verdient misschien wel een 4,5* al vond ik het bijzonder jammer dat de personages van vooral Donny (Buscemi) en de pornoman (Stormare) niet of nauwelijks zendtijd kregen. Ook van Jesus (Torturro) wou ik wel meer zien, al was het de (halve) finale bowlingwedstrijd. Zonde van het talent ... maar een strenge, maar sterke 4,0* verdient dit zeker.

Meestal goed genoeg voor een glimlach maar sommige scenes maakten bij mij wel een schaterlach los, zoals wanneer Maude door de Dude gevraagd wordt waarom ze die yoga-bewegingen doet (en zijn reactie op het antwoord boekdelen spreekt). De aartsluie Dude is een prachtige, op het lijf geschreven rol voor Jeff Bridges en mooi aangevuld door Goodman, een heetgebakerde Vietnamveteraan die zijn bowlingmaatje is naast Donny, een ondankbare rol van Buscemi, die vooral maar half luistert en gesprekken verstoord met irrelevante opmerkingen.

De film staat bont van de kleurrijke types maar Turturro steelt de show als eccentrieke Spaanse bowling koning, hoewel hij voor het verhaal geen rol speelt verder.

Mooi camerawerk met enkele hoogstandjes, vooral rondom het bowling gebeuren en bij de bizarre dromen van Dude. Het verhaal steekt ook goed in elkaar. Mooie introductie en slotbijdrage door Sam Elliott ook, die goed past bij het lome karakter van Dude. Ik begrijp de opmerkingen dat de film nogal overgewaardeerd is, dit komt denk ik vooral door de hoge artistieke status van de Coen-broers, maar het blijft een erg leuk en sympathiek filmpje. Voor het eerst gezien na minstens 15 jaar en weer zeer genietbaar.

"Well,.. That's just like..your opinion man"

Gisteren een bezoekje gebracht aan de bioscoop, omdat ze de oudere pareltjes weer eens draaien. Ik schat dat het om en nabij de 15de keer is dat ik deze film heb bekeken, maar ditmaal op groot scherm. En weer enorm genoten en gelachen. De Coen brothers, geroemd en geliefd om de absurditeit, hebben hiermee een geniale film neergezet! Eerlijk toegegeven, je houdt van deze absurde humor, of je haat het. Ikzelf hoor bij de groep die ervan houdt. Geniaal in het simpele gegeven, waarbij het eigenlijk gaat om één groot misverstand. Heerlijke oneliners, fijne muziek (zijn creedence tapes), lekkere sfeer en fantastische situaties met the dude en gezelschap. Een film die met elke keer kijken steeds leuker en lachwekkender wordt.

Dude, dude, dude looking out my backdoor

Heel leuk.

"Treehorn treats objects like women man". Simpele zinnen waarbij ik mijn lachen simpelweg niet in kon houden. Het is zeldzaam hoe vaak ik bij deze film in een deuk lag. Deze is gewoon zo veel geslaagder dan al die andere suffe komedies.

Misschien zelfs wel de leukste komedie die ik gezien heb, maar The Wolf of Wall Street was ook erg leuk. Bridges speelt werkelijk legendarisch als "The Dude" maar Goodman is ook echt geniaal. Moore vond ik niet erg grappig, Buscemi kreeg een vrij kleine rol maar zorgde ook voor geweldige quotes ( Shut the F**k up Donny).

Het lijkt zo simpel, maar het is zo effectief. De Beste Coen die ik heb gezien, wint het van Fargo en Burn after Reading. Het verhaal is niet erg sterk, maar dat maakt dan ook vrij weinig uit. Op sommige stukken een beetje gedateerd, maar wat boeit het ook. Een dikke 4 sterren. Erg geslaagde komedie man.

Gisteravond tijdens de film in slaap gevallen.

Vandaag een nieuwe poging, want ja,

deze film staat toch maar mooi op de 134ste plaats in de top 250 beste films allertijden!

Maar de film deed me verder niks. Een geraffineerd verhaal voor een komedie, dat wel, en dat was ook zeker positief te noemen. Ook Bridges speelt sterk, het is niet een te onderschatten rol. Maar voor de rest sprak het me niet aan. Goodman overschreeuwde zich, de humor was niet sterk genoeg, en uiteindelijk was het verhaal voor mij ook niet boeiend. Ik kan er niet meer dan een krappe voldoende voor geven. *3.0

Heb deze trouwens een tijdje geleden gezien. Blijft toch wel mijn favoriete film. Terwijl de meeste fans vooral 'The Dude' goed vinden is voor mij Walter Sobchak die de film maakt. Heerlijk geacteerd. Vooral de onliners: 'Over the line!' en '8 years old, dude'. Ook Jesus is geweldig. Komt iets te weinig aan bod. Je zou je kunnen afvragen waarom ik de film dan ook geen 5 sterren geef, maar er zaten hier een daar ook wat mindere en voor mij overbodige stukken in. Vooral die stukken met Saddam en dat hij zweeft boven de stad zijn voor mij niet nodig. Maar enorm vermaakt!

Heerlijk gedoe in deze film ....favoriete quote: you have no frame of reference Donny...

7.0

Voor de 5e keer herzien, halve punt erbij!

Wat een heerlijk absurde film is dit ook. The Dude is de ultieme anti-held: lui, onverzorgd, geen doel, werkloos... en toch mag je hem direct. Zijn vriendelijke houding naar alles en iedereen, en zijn tevredenheid met zijn simpele bestaan maken van hem een soort rustpunt, te midden van alle chaos waardoor hij omringd wordt.

En chaos... dat is er genoeg. Het warrige misdaadverhaal, waarbij telkens weer nieuwe personages op lijken te duiken die er op één of andere manier mee te maken hebben, is voor de kijker al bijna net zo verwarrend als voor the Dude zelf. Zijn frustratie snappen we, want het is voor ons ook een onduidelijke situatie. Maar hij houdt zijn hoofd vrijwel de hele film koel, en dat kan alleen maar geprezen worden in een plot als deze.

Er zijn maar weinig films met zoveel leuke personages: Walter, Donny, Jesus om er maar een paar te noemen. Ook Brandt, gespeeld door Philip Seymour Hoffman vind ik ondanks zijn kleine rol een hilarisch personage, met zijn voortdurend ongemakkelijke houding.

De droge humor moet je liggen, maar ik zit toch echt regelmatig hardop lachend te kijken: als the Dude zich weer eens ergens uit probeert te kletsen, als ze hamburgers eten in Dude's vernielde auto, de nihilisten die met wat kleingeld genoegen willen nemen, de bedreigingen van Jesus, Walter's voorturende gemaal over Vietnam en de manier waarop hij de losgeld situatie aanpakt in Rambo-stijl.. Ik vind het enorm grappig allemaal, en kan me geen film bedenken die makkelijk de vergelijking met deze unieke film kan doorstaan.

4,5*

Ik heb er niks mee. Niet mijn ding....

Beste komedie aller tijden?

Het zou zo maar eens kunnen. Met Bridges als de meest charismatische lapzwans ooit en Goodman als zijn vuilbekkende tegenpool is in ieder geval de basis gelegd voor een doldwaas avontuur dat kant noch wal raakt en nul zeggingskracht heeft over de wereld en het leven buiten de film zelf, maar bedrieglijk vernuftig is vormgegeven in zijn eigen bubbel.

De Coen broertjes hebben een patent op aimabele losers en met The Dude hebben ze misschien wel hun magnum opus vormgegeven. Hij leeft voor het bowlen, rekent zijn pak melk doodleuk af met een cheque en vergeet welke dag het is maar heeft zijn hart wel op de goede plek zitten. Zo is hij steevast de gewetensstem tegenover de veteraan-met-een-kort-lontje Goodman, is hij ergens heus wel oprecht begaan met het lot van de ontvoerde Bunny en bezoekt hij zelfs het wanstaltige optreden van zijn huurbaas annex experimenteel danser. In het echt waarschijnlijk om moedeloos van te worden zo ambitieloos, maar op het scherm onweerstaanbaar.

Waarschijnlijk komt dat mede door de heimelijk inventieve manier waarop hij en Goodman elkander en hun omgeving constant van snedige, onverwacht eloquente repliek voorzien: droog maar gevat. Zoals ook het plot als geheel is vormgegeven, gaan ook de dialogen werkelijk alle kanten op en heeft het uiteindelijk toch betrekkelijk weinig om het lijf. Dat is niet erg, want gebakken lucht was nog nooit zó aanstekelijk. En gooi er een opengetrokken blik excentrieke bijrollen overheen, met glansrollen voor Hoffman, Turturro en Buscemi, en je hebt een magnifieke bak nonsens die ik keer op keer met een glimlach kan bekijken.

Ultra quotable, slim en nonsensicaal tegelijk én voorzien van een sterke soundtrack en onvoorspelbaar verloop is dit een komedie vol onbekommerd vermaak en met oneindig veel herkijkwaarde. Halfje aftrek voor de droomsequenties wel, waarvan mij het nut na de zoveelste kijkbeurt nog altijd een beetje ontgaat. 4,5*

"Shut the f**k up, Donny!"

Grappige film. De eerste keer vond ik het maar een rare film, hoewel ik toch wel een fan van de Coen brothers ben. Maar je moet nu eenmaal in de juiste stemming zijn voor dit soort films en vandaag was ik dat blijkbaar. Een half puntje erbij dus, en voor herziening en een verhoging vatbaar.

Kostelijk en vermakelijk zijn woorden die in eerste instantie me te binnen schieten, waar het over gaat...? Praktisch over niets, oneindig gekheid en nietszeggendheid toch uniek op zijn eigen manier zoals remorz aan haalt hier boven.

Andermaal creëren de Coen-brothers een film die bijna typerend is voor hun stijl. Een verhaal dat eigenlijk aan elkaar hangt van toevalligheden en dommigheid, in de meeste directe zin eigenlijk nergens over gaat, aangevuld met de meeste rare en kleurrijke karakters met hun rare dingetjes en gewoontes, en de meest domme ruzies, discussies en dialogen. De Dude valt op als een bijzonder karakter. Vrij gevochten, non-materialistisch en zich niet druk makend over wat een ander van hem denkt. Toch de verheerlijking die ik soms hoorde, bijna een soort mythische verheerlijking dat de Dude zo geweldig is, gaat me dan weer te ver. Het is uiteindelijk maar een simpele ziel die niet eens weet welke kant zijn deur opengaat, over relatief gesproken.

Vanaf het begin vallen de discussies tussen Walter en de Dude op, zo ook het gekat op Donny. Buscemi voor zijn doen eigenlijk maar gewoon en op de achtergrond, de zenuwachtige Brandt, prima gespeeld door PS Hoffman, ik persoonlijk vind het karakter Jesus briljant gedaan met zijn hele presentatie door John Turturro, echt jammer dat we daar niet meer van te zien krijgen. Het Autobahn trio is ook kostelijk met Stormare en Flea, vooral die vechtpartij op de parkeerplaats dat ze daar staan met een radio met hun eigen vage syntpop is bijzonder. Het zijn daarnaast vooral de kleine dingetjes die eigenlijk erg humoristisch zijn. Dude die struikelt over zijn eigen boobytrap, het uitstrooien van de as, de joint die hij onder het autorijden laat vallen en het ongeluk wat daardoor ontstaat, de ruzie met de sheriff en de mok die hij in zijn gezicht krijgt...het slaat allemaal nergens op maar het is met elkaar een kostelijk gebeuren.

The Big Lebowski is wat mij betreft een stuk leuker dan Fargo, omdat daar vooral de gezochte tegenstelling tussen de duffe en saaie mensen met misdaad het komische aspect vormt. In The Big Lebowski zit de humor juist in de uitvergrote karakters, de chemie tussen karakters als Walter en de Dude, en vooral in de kleine dingen. TBL vermaakt, verbaasd, is op het stupide af grappig, verveelt geen moment en wellicht dat Bridges zijn beste acteerprestaties neerzet. De man lijkt geen moeite te hoeven doen voor het nonchalante karakter.

The Big Lebowski is een film waar ik van kan blijven genieten, de sfeer en de humor van de film zijn fantastisch, en elke keer dat ik hem zie vallen me er weer nieuwe dingen op. Het verhaal gaat nergens, meer een serie aan vreemde lachwekkende gebeurtenissen tussen een groot aantal aan leuke karakters. Toch lijkt er wel betekenis in te zitten. De karakters in de film zijn geweldig, maar degene die eruit springt is natuurlijk the dude. Hij heeft geen ambities, maakt zich nergens zorgen over en is tevreden met wat hij doet, oftewel de juiste man voor zijn tijd en plek. Heb ergens ook gelezen dat de karakters bijbelse figuren voorstellen. The dude zou jezus zijn, Maude is Maria, rijke Lebowski satan en die cowboy zou god voor moeten stellen, als je naar het uiterlijk van the dude kijkt (lang haar, gewaad, sandalen) en sommige dialogen en gebeurtenissen tussen de karakters klinkt het nieteens zo heel gek! De muziek in de film is ook prima te doen, The Man In Me van Bob Dylan was in mijn mening het perfecte nummer om de film mee te openen en gelijk de sfeer neer te zetten. De humor van de film zou je absurd kunnen noemen, maar ik heb er flink om kunnen lachen. Ook leuk om te weten, maar niet in de film zat, is waar the dude zijn geld vandaan haalde. Blijkbaar leefde hij op het pensioen van zijn opa die de rubiks cube had uitgevonden.

Tijdloze film waar ik bij elke kijkbeurt weer meer plezier hebt, lekker sfeertje, leuke humor, en bijzonder leuke karakters, 4,5!

Yeah, well, you know, that's just, like, your opinion, man

Héérlijk grappige film. Die absurde, droge humor; het is iets typisch Coens, maar in geen enkele film van hun werkt het zo hilarisch als hier. Bijna elke scène was ik hardop aan het lachen. Het plot is natuurlijk een hoop gebakken lucht (in feite gaat het niet echt ergens over, en The Dude weet ook nooit echt waarin hij verzeild is geraakt, dus dat reflecteert zich op de kijker), maar dat is hier ook helemaal niet belangrijk. Het is de kapstok, het geraamte, om al die komische scènes en personages en quotes rond te kunnen hangen. Al had het wel ook geen kwaad gekund om iets meer duiding te krijgen over hoe het nu allemaal zit. Wat een bende kleurrijke, vreemde en grappige rollen zitten hier trouwens in verpakt. Jeff Bridges is legendarisch als The Dude, een chille kerel die geen problemen wilt, het leven lekker rustig aanpakt, graag bowlt en een nieuw tapijt wilt. Een van de leukste Coens personages ooit. John Goodman is echter ook geweldig als de brutale, geflipte vriend van Dude. ''This is not 'Nam. This is bowling, there are rules''. Strike. Een hele resem aan bijrollen maakt het af.

Af en toe gaat het iets te lang door, en bijvoorbeeld die hele eindmonoloog en het breken van de Fourth Wall is zo iets typisch Coens dat ik nooit kan appreciëren. Maar als komedie is dit gewoon geweldig en moet het één van de beste uit het gehele genre zijn. Voor nu een zeer dikke 4*, gaat bij herziening waarschijnlijk nog wel eens omhoog.

It's good knowin' he's out there. The Dude. Takin' 'er easy for all us sinners.

En daar is dan eigenlijk zo'n beetje alles al wel mee gezegd. Ik weet niet meer helemaal precies wat ik indertijd gezegd heb, toen ze op de lagere school aan me vroegen 'wat wil je later worden als je groot bent'. Pianist, brandweerman, zoiets. Maar als ik het nu zou moeten zeggen, dan wist ik het wel: ik wil ooit net zo cool worden als The Dude. Zelfs als ik er voor moet leren bowlen.

Of anders Jesus - al is die in deze film wel ongeveer het tegenovergestelde van cool, maar dat maakt hij ruimschoots goed in The Jesus Rolls - waar ik geloof ik als enige een waardig vervolg in zie. Maakt wel voor een heerlijk filmavondje, eerst deze en dan The Jesus.

Deze film bevestigt wederom mijn haat-liefdeverhouding met de Coen Brothers. Qua humor zit het behoorlijk snor. Dat komt mede door het perfect casten van de juiste acteurs, die het rariteitenkabinet met onder meer The Dude, Jésus en Walter 'Shut The Fuck Up, Donny' Sobchak smoel geven. Maar eenmaal lekker in het verhaal trekken Joel en Ethan traditiegetrouw lukraak de stekker eruit en zadelen ze je op met een anticlimactisch einde. Hun karakteristieke stijl maakt ze weliswaar uniek, maar daardoor zal ik ze nooit volledig kunnen omarmen.

3,5 * Coen culthit

Gisteren met mijn zoon (19) The Big Lebowsky gekeken. Ik had 'm reeds zeker 10 x gezien maar hij nog nooit. Voor we gingen kijken hem ook niet verteld dat ik 'm zo goed vind etc. dus hij ging er blanco in...

Wat hebben we gelachen!!!

Met enige regelmaat zette hij de film stop omdat hij een scene nogmaals wilde zien. De karakters zijn zo prachtig uitgewerkt, bijna over-the-top. De zinloze discussies bij het bowlen, het bij elkaar langspraten, de aannames die ze maken, het maakt de film. Krijg altijd weer een happy gevoel bij het kijken..

Deze über bekende film, die doorheen de jaren een serieuze cultstatus heeft gekregen, nu dus pas gezien. Heb er nog wel wat op mijn lijstje staan waaronder Lost Highway (1997), de tweedelige Franse biografie-crime films Mesrine (2008).

Maar terug naar deze kleine 2u durende film, die me geweldig wist te vermaken en vanuit verschillende maatschappijkritische invalshoeken en het vooruitschuiven van bepaalde filosofische gedachtengangen en dat alles op een zalige humoristische wijze.

De film illustreert het geheel zo subliem, een genot voor al je zintuigen. Ook omdat ik, zelfs na zoveel jaren de intenties en verwijzingen op mijn manier sterk aanvoel, zoals nihilisme, dudeïsme, oorlog, neoconservatieven,...En the 'Dude' die letterlijk als vb voor oa dudeïsme staat.

Een echte klasbak en kan niet anders dan hiervoor de maximum score geven

Love it, or hate it bij deze film.

Ik ben van team "love it".

Wat een heerlijke film! De hele instelling van the dude die prachtig wist geacteerd en stiekem zouden we wellicht allemaal zijn levenstijl willen.

Gewoon niet gehaast zijn en alles rustig aan doen.

De uitspraken zijn geweldig en kan ik inmiddels zo ongeveer dromen. Blijft de beste cultfilm.

1 van mijn lievelingfilms. Wordt beter bij iedere kijkbeurt.