Va, Vis et Deviens (2005)

De film won al een aantal belangrijke prijzen, waaronder de publieksprijs op het festival in Berlijn, en de César voor het beste originele script.

Vanochtend gezien op het Maastricht Film Festival. En die prijzen zijn begrijpelijk. Inderdaad, het script zit mooi in elkaar (met journaalfeiten er door heen verweven), en met name de dames in de zaal hebben veel tissues volgesnoten door de dramatische gebeurtenissen (deze jongeman had het ook best moeilijk soms).

Goed acteerwerk, hier en daar prachtige plaatjes, en een onderbelicht onderwerp, de Falasha's (Ethiopische Joden) in Israel. Vervolgd in Ethiopie omdat ze Joods zijn, vervolgd in Israel (nadat ze gered zijn door Israel nota bene) omdat ze niet Joods zijn.

Voorspelling, een van de grote hits in de filmhuizen komend jaar, mede door mond op mond reclame. Ik heb mijn steentje alvast bijgedragen. Aanrader voor de sentimentalisten onder ons (stinissen bijv.)

Nu dikke 4 sterren. Maar verhoging kan best na een herziening, de digitale versie die we voorgeschoteld kregen was niet helemaal duidelijk (en erg storend in het begin).

Aangrijpende film met karakters die worden neergezet op een bijzonder invoelende manier.

Absoluut een hartverscheurend drama over een humanitair drama dat niet zo bekend is : het lot van Joodse Ethiopiërs (Falasha's) die tijdens de dictatuur van Menghistu in Israël ontvangen werden. Het hoofdpersonage is Christen en doet zich voor als een Joodse jongen. Hij wordt ontdaan van zijn identiteit, maar zal zijn leven lang naar zijn biologische moeder verlangen. Hij groeit op met heel wat trauma's en het feit dat hij zwart is, maakt zijn integratie in de Israëlische maatschappij er niet makkelijker op.

De makers blijven hardnekkig dit verlangen naar de roots benadrukken alsook de verwarring om niet te leven waar je hoort. Het einde is dan ook een fantastische kreet van honderden gevoelens . De film is begrijpelijk, boeiend verteld, sterk geacteerd en houdt steek van begin tot einde. Je voelt dat dit een drama is die recht uit het hart komt, en recht naar het hart grijpt. Fantastisch menselijk en eindelijk een film over de echte miserie in de wereld, met realisme en drama gebracht. 5*

Dit is na Le Concert (2009) en La Source des Femmes (2011) alweer de derde film van Radu Mihaileanu, die ik de maximale waardering moet geven. Opnieuw maakt hij van een niet alledaags thema een aangrijpend drama. Bovendien is het acteerwerk van de bovenste plank, in het bijzonder van Yitzhak Edgar als de oude Qès. Daarnaast is ook het camerawerk uitstekend verzorgd.

De akelige openingsscène in het Sudanese vluchtelingenkamp is er een die ik niet gemakkelijk zal vergeten. Hoewel dat al vaker getoond is op de televisie, ging de scène bij mij door merg en been.

Hoe identiteit bepaalt hoe je toekomst eruit ziet, komt erg duidelijk naar voren in deze film. Door zich te laten uitgeven als Jood verzeilt Schlomo in Israël. Opgroeiend in een modaal gezin geniet hij alle kansen om een zorgeloze toekomst uit te bouwen. Hij beseft dat zijn leven is gebaseerd op een leugen en heeft daar meer en meer morele bezwaren over.

Va, Vis et Deviens is een sobere intense film en houdt zich ook niet bezig om een standpunt in te nemen. Sterkste punten waren voor mij het onderhoudend verhaal, prima cinematografie en niet te vergeten prima acteerwerk. Een film die niet bepaald een onuitwisbare indruk heeft nagelaten, maar wel op alle criteria goed scoort.

De film focust zich op het menselijke drama, maar wordt nauwelijks beïnvloed door de historische context van het gebeuren, hoewel de film daar toch geregeld naar verwijst. Ook het tempo is wisselend: diepgang tot halfweg de film van onder meer de personages, nadien werd het toch meer afgehaspeld.