Deliria (1987)

Aardige slasher. Helaas was het geluid van mijn dvd (NL versie) megashitty dus dat deed afbreuk aan de kijkervaring. Het acteerwerk was ook om te janken. Vaak worden films hier nog wel grappig van, maar hier was het gewoon irritant. Toch wel coole killer, en een paar rake scenes dus het vermaakte me wel. 1 ster volgens mijn vriendin, die het totaal spanningsloos en saai vond.

Regisseur Michele Soavi ken ik onlangs nog van de bizarre horrorfilm Dellamorte Dellamore (1994) die ik ondanks rare scènes en bizar verloop toch wel leuk vond. Bij deze weet de regisseur ook de kijker weer zijn aandacht te pakken. Het is een eenvoudige slasher, maar de setting hier geeft de film heel wat pluspunten.

Het toneelgezelschap krijgt te maken met een psychopaat die met een uilenmasker toffe kills uitvoert. De spelers zijn opgesloten in het theater en kunnen niet vluchten. Het theater vormt een uitstekende locatie waar de psychopaat zijn kills kan uitvoeren : het podium, de kleedkamers, de douches, de coulissen, ... Op een bepaald moment toont de killer zijn trofeeën op het podium als een soort tableau vivant. Een sterke scène ! Maar er zitten nog heel wat toffe scènes in de film zoals de vele stille momenten in de film, de scène met de sleutel waar de protagonist onder het podium zit, de scène in de douche en natuurlijk de kills. 7/10

geweldige slasher film 1 van de beste ooit gemaakt het begin is wat saai maar daarna dan is het geweldig

Mwa.

Altijd leuk als je de 100ste stem mag uitbrengen, maar wel met een cijfer die het gemiddelde doet verlagen. Stage Fright vond ik nergens boven de gemiddelde slashers uitsteken. Wel speelt het zich af in een redelijk unieke setting om het op z'n minst een bijzonder laagje te geven.

Veel goeds heb ik echter niet te zeggen over deze slasher. Net als bij een hoop andere slashers is het acteerwerk en het schrijfwerk erg ondermaats. Hier lijken nog wat munten voor te zijn opgespaard dus hier is het dan extra hinderlijk, maar ook de wendingen en andere elementen in het verhaal zijn zelfs voor die tijd niet meer origineel te noemen.

Dat maskertje wat de moordenaar draagt heeft wel een bepaalde uitstraling, maar na een tijdje vond ik het toch wat klunzig allemaal. Hoe verder de film vordert, hoe meer het masker begint aan te voelen als een random voorwerp dat diegene op z'n hoofd heeft gezet in plaats van een oprecht enge verschijning.

Moorden zijn bloederiger in vergelijking met andere slashers, maar uiteindelijk qua effecten redelijk doorzichtig. Het volgt de bekende formule waarbij een voorwerp off-screen in iemand zijn lichaamsdeel wordt gestoken en vervolgens spat er een grote klomp bloed op de muur. Daarna valt er dan een neparm of nepbeen op de grond. Iets te simpel en bekend.

Verder wat bijzondere shots en mooi in elkaar gestoken scenes, maar geen spanning en weinig charme. Qua look wel net iets beter dan andere oude slashers, maar erg speciaal vond ik het eigenlijk niet. Vast een hele charmante slasher voor zijn tijd, maar voor mij niet veel meer dan een iets explicietere 80s slasher.

Heerlijk overdadige slasher. Theatraal in elk opzicht. Het is een fijn gegeven dat er gespeeld wordt met de realiteit on & off stage. De productie on stage ziet er lekker goedkoop uit. Die saxofoon spelende Marilyn Monroe lookalike: hilarisch. Hier en daar moeten de gebeurtenissen met een korrel zout genomen worden, maar het blijft altijd spannend. Een tikje humor is nooit ver weg, en dat gaat gelukkig niet ten nadele van de spanning. Die 2 flikken voor de deur die een beetje peppi en coci uithangen: geweldig. Ook kon ik wel wat impliciete en expliciete gay subtexten detecteren. Visueel is deze slasher een genot om naar te kijken met geslaagde pov’s, close-ups, strakke montage. Ondersteund door een excellente soundtrack on & off stage en een topsetting. De acteurs gaan op in wat ze moeten doen.

Herziening na 8 jaar en ik blijf bij mijn standpunt. Fenomenaal meesterwerk van Soavi. Doe er zelfs een halfje bij.

Werkelijk alles klopt. Sfeerschepping, setting, kills, camerawerk, fantastische muziek en een HEER-LIJK lugubere killer. Verder blijf ik bij mijn recensie van 8 jaar geleden.

Moet heel gauw eens een Bluray gaan aanschaffen want de Nederlandse dvd doet dit masterpiece natuurlijk geen eer aan.

1 van mijn favorieten die uit die 80's Italian horror boom kwam.

Nog even aan de griezel op Zaterdagavond met deze Deliria die ik aanschafte in de veronderstelling dat dit een Dario Argento betrof. Desondanks ingestart in de hoop op iets leuks maar in beide gevallen kwam ik dus bedrogen uit, namelijk geen Argento en eigenlijk vond ik dit niet zo heel best allemaal.

Hoewel het begin best even raar is als toneelstuk verraadt het camerawerk en de soundtrack toch een bepaalde klasse en kwaliteit die ook herkenbaar zijn voor de Argento films. Dit in combinatie met de sfeer, het weer en de locatie geeft de burger moed en heb ik zoiets van laat die moordenaar maar komen. Maar het enige dat er in Deliria komt, na die beginfase, is toch vooral de klad. Want wat een stel vervelende karakters, een moordenaar die zich vooral niet laat zien en een middenfase met een dwaas van een regisseur waarin eigenlijk weinig tot niets gebeurt. Wel potverdikke, is dit het dan...?

Gelukkig komt de film enigszins op gang richting het einde met een slasher die er op los gaat, is de eerste moord 'on stage' best wel raar, zitten er aardige momenten van opbouw in zoals de draaiende deurknop en zitten er een paar interessante kills tussen zoals de boormachine en de kettingzaag. Maar buiten dat kenmerkt Deliria zich toch vooral als matig geheel met een stel hopeloze karakters die een beetje sneu om de politie gaan roepen en zich ontzettend gemakkelijk af laten slachten en iedere klassieke fout maken die er maar te maken valt. Ze laten het allemaal maar gebeuren om het zomaar te zeggen. Bijzonder is het niet en spannend eigenlijk ook geen moment.

En zo valt deze Deliria best wel tegen die gemiddeld niet een heel hoog cijfer heeft maar toch meer verwachtingen los maakt dan invult. Geef mij dan toch maar een Argento, maar goed daar zal iemand anders weer het zijne van vinden.

Een erg leuke slasher met een inventieve killer. Dit had niet half zo goed geweest zonder de leuke setting en de fantastische score. De kills zijn uitdagend en bloederig en de spanning zit er redelijk goed in. Jammer dat het allemaal wat te oppervlakkig blijft om echt een homerun te halen want ik had meer verwacht op vlak van personages. Misschien had ik eerder een Giallo-film pur sang verwacht maar dat is deze film niet. Een kwestie van verkeerde verwachtingen?

3,5*