Deliria (1987)

In mijn ogen is deze film geen klassieker zoals Black Christmas of Halloween, maar in de massa slasherfilms steekt deze film wel er boven uit.

Een traditionele slasherfilm (zonder gratuite naakt- of seksscènes weliswaar) met een vlakke plot en een hoog moordtempo, maar de spanning zit zeker en vast goed, mede dankzij de goede soundtrack en het degelijke camerawerk.

Het einde is een teleurstelling (ook al zou het als grap bedoeld zijn...), maar deze film wist me zeker en vast in mijn zetel te houden.

De uilekop is zeker en vast één van de betere horrorvermommingen: één scène liet me echt huiveren van angst.

3,5*

Michele Soavi werkte in het verleden al mee aan films van de Italiaanse grootmeester Dario Argento ("Tenebrae", "Phenomena", "Opera") en de zoon van die andere Italiaanse grootmeester Mario Bava: Lamberto Bava ("A Blade in the Dark", "Demons"). "Deleria" is dan ook een logisch gevolg van al zijn ervaring in de Italiaanse slasher of beter: de giallo.

"Deleria", maar eigenlijk beter bekend als "Bloody Bird" of 'Stagefright" was de eerste 'echte' film van Michele Soavi. In '87 waren de giallo's al op terugweg, maar dat was duidelijk buiten deze film gerekend. Met "Deleria" wordt bewezen dat de giallo anno '87 nog niets aan kracht heeft ingeboet en nog steeds voor sfeer, spanning en onvergetelijke cinema kan zorgen.

De setting van de film is simpel: stop een aantal acteurs in een opgesloten theater en laat er een gewelddadige doorgedraaide psychiatrische patiënt met tal van moordwapens ronddolen door de duistere gangen en verborgen hoekjes. Wat deze film van de middelmatige 80'er slasher onderscheidt is zijn sublieme stijl die vooral tijdens de tweede helft van de film tot uiting komt. Naast deze typische Argentostijl met bombastische soundtrack op de voorgrond en gewaagd camerawerk, zien we ook tal van inventieve moorden met een drilboor, kettingzaag en ander materiaal, als het maar snijdt door vlees en bot!

Het hoogtepunt van de film is magnifiek: de gemaskerde psychopaat creeërt er zijn eigen setting met zijn slachtoffers, ondersteund door een opwindende soundtrack, terwijl de enige overlevende op dat moment haar enige redding -een sleutel- vlak voor de voeten van de moordenaar ziet liggen en deze probeert te grijpen. Niet alleen spannende cinema, maar ook erg goed in beeld gebracht.

Laatste sterke punt is het masker van de psychopaat. Na Jason Voorhees, Freddy Krueger en Michael Myers is het niet simpel om origineel uit de hoek te komen, maar het groteske uilenmasker dat in "Deleria" wordt gebruikt blijft steevast op je netvlies gebrand om het daarna nooit meer te vergeten.

Jammer genoeg heeft deze film ook zijn zwaktes. Daarbij denk ik vooral aan het vrij saaie begin met nodeloos gekwebbel tussen de talrijke dansers in het theaterstuk, en aan de stupide conversaties tussen de twee politieagenten.

Verder een erg aangename, en jammer genoeg vergeten slasherfilm die eigenlijk voor elke horrorfan een must zou moeten zijn.

Mijn oordeel: een zeer goede 4,5/5.

Ik zat vandaag nog te mijmeren en herinneringen aan deze scène op te halen: werkelijk een fenomenale scène!

Helaas niet meteen een film waarvan we snel een Nederlandstalige release van zullen mogen verwachten...doodzonde.

Erg mooie slasher die, zoals zoveel goeie '70's-'80's horrorfilms, onterecht in de vergetelheid is geraakt.

Visueel en audititief (met goblineske synthesizer-deuntjes) doet Deliria aan de vroegere giallo denken, maar qua inhoud is dit een onvervalste slasherfilm. De setting is prachtig, de moorden erg creatief en de killer ijskoud en angstaanjagend. Enig minpuntje is dat de film traag op gang komt en dat spanning soms ver te zoeken is. Maar eens de hel losbreekt is het werkelijk om duimen en vingers af te likken.

Doet qua opzet een beetje denken aan Intruder, met eveneens een hoge bodycount in een mum van tijd, wat spijtig genoeg een gebrek aan spanning met zich meebrengt.

Donut films zal binnenkort een Nederlandse dvd uitbrengen;

"STAGE FRIGHT (aka BLOODY BIRD)

Rijst daar natuurlijk de vraag van "hoe zit het dan met jullie klassieke horrorfilms, doen jullie daar niets meer mee?" Wij kunnen u gelukkig meedelen dat ook dit genre onze aandacht heeft. Onder de noemer "The Classic Horror Collection" zullen wij in de toekomst een aantal bekende en minder bekende horrorklassiekers uitbrengen. Wij beginnen met de titel Stage Fright aka Bloody Bird geregisseerd door Michele Soavi. Dit is de indrukwekkende debuutfilm van de regisseur van de kult- en horrorklassieker: Dellamorte Dellamore. Meer informatie hier omtrent volgt in een volgende update."

Schitterend nieuws!

Vanaf de dvd uitkomt, spurt ik naar de winkel

Is ie er al?

Vanaf 24 september in de winkels!

"Uncut Fullframe and 1.66:1 Theatrical Matte option version"

Ik heb hem vandaag in de Fnac in Gent gekocht voor 8,5 euro (om allicht pas binnen enkele weken te bekijken...)

Matte optie deed het op mijn SHARP DVD-speler niet maar op mijn Pioneer wel. Op de eerste wilde het beeld soms ook nog wat schokkerig zijn, Pioneer speelde het schijfje geheel probleemloos af.

Over de film; vrij slap scenario maar spannend en fantastisch gedraaid door Soavi. Bijzonder mooi gestileerde beelden en een prima score. 3,75*

Erg stijlvolle horrorfilm in de stijl van Argento. Paar mooie shots, kills en een memorabele killer waardoor de film sowieso bovengemiddeld scoort. Helaas gaat Deliria net 5 min te lang door waardoor er een twist kwam waar ik niet echt op zat te wachten. Typisch een voorbeeld van een half puntje meer of minder vanwege het einde op de eindscore. Normaal had dit 4 gescoord maar nu dus 3,5*.

Film is enorm blijven hangen. Toch verhoogd naar 4*.

Na een tweede kijkbeurt sluit ik me voor 100% aan bij zowat alles wat hier geschreven staat.

Deliria ziet er fantastisch uit, de film bevat enkele knappe scènes (de hele 'verraderlijke' openingsscène, de scène waarin de uilekop zijn eerste slachtoffer 'on stage' maakt en natuurlijk de fantastisch spannende scène waarin het hoofdpersonage de sleutel vanonder het podium tracht te halen ) en behoorlijk wat 'slick shots' die erg mooi uitgevoerd zijn. Af en toe ook heerlijke snelle tracking shots, in de geest van o.a. Dario Argento, om hem toch nog maar eens te vernoemen.
Ook de muziek past wonderwel in de stijl van de oude gialli, en weet zo een extra touch te geven aan deze stijlvolle slasherfilm. De film heeft zeker en vast genoeg nagelbijtende en freaky momenten en ook de gore bevindt zich boven het gemiddelde niveau.

Enige minpuntjes: de politieagenten die met hun grappige interventies (ze zijn best grappig, maar compleet overbodig) de spanning vaak helemaal weten te breken, zodat je telkens terug een beetje meer moeite moet doen om terug in de sfeer te geraken, en de laatste minuten die compleet overbodig zijn.

Mijn 3,5* blijft voorlopig staan, die heeft de film dubbel en dik verdiend.


Wat de dvd-uitgave betreft is het jammer dat het geluidsvolume van de dialogen behoorlijk laag is bij momenten, en ook dat er bij de theatrical version geen ondertitels aanwezig zijn.

De Italiaanse invloed is inderdaad zichtbaar, in de zin dat sfeer, aankleding en belichting extra aandacht hebben gekregen. De gore was niet bovengemiddeld, maar zeker niet slecht.

Helaas vond ik het plot, de karakters en het acteerwerk zelfs voor een horrorfilm vrij mager. Jammer dat daar niet wat meer tijd in is gestoken, anders was het een waar horrormeesterwerk geweest.

'Stage Fright' is spannender, mooier en pakkender dan de meeste horrorfilms uit zijn tijd en mist gelukkig dat 'gemaakt' grappige van de horrorfilms van tegenwoordig. Toch staat deze terecht in de schaduw van de bekendere Hollywood en giallo horrors, want zó geweldig is het allemaal niet. 3***

Na het zien van Dellamorte Dellamore was mijn interesse in Soavi gewekt. Ik kocht een andere films van hem en dit was de eerste die ik daar van zag. Mijn hemel, wat viel dat tegen. Amateuristisch prul. Heb het uitgezet.

Hmm?

Amateuristisch is wel het laatste wat ik de film zou noemen. Verklaar je nader. Ben erg benieuwd wat je precies is tegengevallen.

Vond de plot, de muziek, het acteren erg krakkemikkig. Terwijl ik toch echt wel wat gewend ben.

Juist de aspecten (muv muziek) waar je niet al te veel op moet letten bij dit type film.. Zoveel ben je blijkbaar dus misschien niet gewend als het gaat om italiaanse horror?

O jawel, hoor.

Persoonlijk vind ik "Deliria" wel een geslaagde griezelprent - ondanks het bescheiden budget. Hij sleepte trouwens een prijs in de wacht op het Festival van Avoriaz in 1987: de "Fear Section Award". Een bloederig geval, maar de gore gaat toch wat minder over de top dan bvb bij Lucio Fulci.

Leuke film zeg. Een geweldige slasher die veel heeft geleerd van zijn voorgangers. Een paar punten vond ik erg goed en dat zijn: de moorden, De schitterende vogelkop als masker. En natuurlijk leuk dat het in zo'n musical word afgespeed is ook erg leuk. Verder is het een leuke film die zeker in mijn lijst staat van leuke horror's die ik vaker moet gaan kijken.

Een heel erg stijlvolle slasher. Een aantal creatieve moorden, een hele leuke setting.

Bijzondere mix tussen een Italiaanse Giallo en een slasher. Lang geleden dat ik zo een enge film heb gezien. Deliria wordt gezien als één van de bloederigste horrorfilms uit de jaren 80. Het is inderdaad bloederig, maar uiteindelijk dan toch een beetje overroepen.

De enge sfeer wordt zeker bijgezet door de goede soundtrack. Dezelfde score is ook gebruikt in de horrorfilm Ghosthouse (La Casa 3). Ook de interessante camerahoeken en de filmstijl zijn best wel origineel.

Maar het meest originele is toch wel de killer met zijn grote uilenkop en de vaak beklemmende scènes (vb. de douchescène). Soms vond ik het moorden net iets te snel gaan en ook de goofs op het einde van de film duiken te veel op (zo zie je het lijk van de vriend van dat zwangere meisje veelvuldig met zijn ogen pimpelen op het podium). Kon makkelijk voorkomen worden zulke dingen. Het einde zelf vind ik ook behoorlijk een afknapper. Iets wat ik niet kan begrijpen in een prent waar de creativiteit en originaliteit afdruipt.

Toch bij al een zéér stijlvolle en vooral sfeerrijke horrorfilm. Jammer van het einde en de goofs.

3,5

Blijf Soavi's oeuvre zeker verkennen! Er staat je namelijk nog een hoop moois te wachten.

Waar las je trouwens dat Deliria een van de bloederigste films uit de jaren '80 zou zijn?

Oeps blijkbaar dan toch niet de bloederigste, wel de geweldadigste.

Op de achterkant van mijn dvd-hoesje staat: "..........de slachtpartijen die hier op volgen worden door EuroHorror fans wereldwijd gezien als de meest geweldadige van de jaren 80.

Wil zeker meer zien van deze man, maar zijn werk is niet makkelijk te bemachtigen met Nederlandste subtitels of wel?

Enkel deze, Arrivederci Amore, Ciao en zijn docu over Argento zijn in NL uitgebracht.

Geweldige recensie Friday the 13 th! Als je wat meer van zijn films wilt zien, raad ik je of Ebay aan of bv. particuliere verzamelaars/handelaren.

La Chiesa en DellaMorte Dellamore zijn wel makkelijk te bemachtigen.

Even opgezocht en La Chiesa lijkt mij vooral goed. Zeker de Gothische stijl in een horrorfilm spreekt mij aan.

Dan toch binnenkort maar eens de stap zetten om op Ebay films te kopen.

La Setta ook niet vergeten!

En La Setta ook ja. Maar het valt mij wel sterk op dat zijn ander werk wel anders is. Niet echt slasher of vergis ik mij?