Lucky You (2007)

Curtis Hanson is zonder meer geen ééndagsvlieg, maar de filmische bravoure die hij in 'L.A. Confidential' tentoonspreidde blijft van een ongenaakbare orde.

Desondanks is 'Lucky You' een aardige toevoeging aan diens oeuvre. Op fijnzinnige wijze verweeft Hanson het pokergegeven met het drama, met als resultaat een universele gokthematiek (zowel in de liefde als in het spel...) en enkele rake met pokertermen doorspekte dialogen.

Het geheel mist uiteindelijk een nadrukkelijke stijl (de pokerwedstrijden verdienen meer schwung, net als de stad Las Vegas meer aandacht verdient), maar wordt wel met finesse en een overwogen gevoel in beeld gebracht.

Voor het overige kan Hanson beschikken over een aardig presterende cast, met het vader-zoon spel van Duvall en Bana voorop. Al weet Barrymore, op verrassend ingetogen wijze, evenzeer te charmeren.

3* ...een kleine flush of iets dergelijks.

Zelf leg ik graag een kaartje, maar Lucky You gaat toch vooral over de relaties van Bana met liefje Barrymoore en vader Duvall. Het pokergehalte is derhalve maar laag en bovendien weinig verrassend. Wel erg sterk is de openingsscene, als Bana met zijn bluftechniek een camera probeert te verkopen, maar een taaie tegenspeelster blijkt te hebben.

Film keek ondanks de duur lekker weg, dus vooruit, een milde 2,5*.

Ik snap het pokeren heel goed, en ik vind dit helemaal geen leuke film om naar te kijken. Het verhaal is slecht, het liefdesverhaal maakt het allemaal nog wat irritanter en de pokerscenes zijn te geforceerd. De manier waarop het hoofdpersonage (Bana) geld wint met pokeren komt bovendien onrealistisch over (nog nooit van bankroll management gehoord wellicht). Bij het kijken van deze film krijg ik het gevoel dat de pokerscenes eerst werden opgenomen, en dat daarna daarrond snel een flutverhaaltje is verzonnen. De enige reden waarom ik deze film nog wat punten geef, is de acteerprestatie van Duvall, alhoewel ik het toch wel jammer vind dat hij vanaf nu met deze film geassocieerd moet worden.

Deze film verdient het op geen enkel vlak om de opvolger van Rounders genoemd te worden, die voor mij persoonlijk mijn favoriete film aller tijden is.

Na Rounders weer tegenvallend.

Gewoon clichéfilmpje gezet in Las Vegas en de pokerwereld.

2,5*

Hm, in het boekje stond er een romantisch drama en dit leek we wel een geschikt filmpje, maar spijtig genoeg kwam er van het drama en de romantiek weinig in huis. De film was vooral een pokerfilm.

De acteerprestaties waren naar behoren en het verhaal boeide wel de volledige zit. De film vond 'k zeker niet slecht en is het bekijken waard als je zin hebt in een pokerfilm. Als drama/romantisch filmpje is deze wel gebuisd.

Zeer matig.

Wel leuk om te zien hoe zo'n Amerikaanse film zich verhoudt tot het HK poker- en gokwerk. Helaas amuseer ik me een stuk beter met die film. Wat vooral opvalt is dat het allemaal erg serieus en realistisch gebracht wordt. Gokken en pokeren is in HK een vrijgeleide voor wat bovennatuurlijke skills die vaak met veel schwung in beeld gebracht worden, hier is al droog wat de klok slaat.

Ieder zijn ding natuurlijk, ik vond het redelijk saai. Zonder eigenlijk ook maar iets van de regels te weten kan je de film eigenlijk wel dromen en da's toch wel jammer. Voor een paar wedstrijdjes waarvan je de uitslag toch wel weet hoeft het dan ook niet zo realistisch voor mij.

Romantisch verhaaltje speelt zich af in de marge, het drama tussen Duvall en Bana is zelden boeiend. Verder erg saai en mak vormgegeven, maar dat verwacht ik ondertussen wel van Hanson. De film uiteindelijk op het spoor gekomen door het bijrolletje van Downey Jr., maar dat is compleet waardeloos en eerder een excuus voor een opvallende cameo dan dat het echt iets aan de film toevoegt.

Geen al te boeiende film voor iets wat twee uur duurt. Op zich zijn de gokspelletjes zelf nog wel leuk om volgen, maar ook dat kan veel gezelliger.

1.5*

Inderdaad een beetje "The Color of Money" maar dan in een pokerverhaal. Opzicht keek de film zich wel lekker weg en werden de pokerwedstrijden fraai in beeld gebracht. Tijdens de finale kwamen ook nog effen echte pokerlegendes in beeld zoals Mike "The Mouth" en Phil Hellmuth. De cast deed het overigens best aardig in deze film en Drew Barrymore zag er best fraai uit. Ach gewoon een leuk luchtig drama en meer of minder ook niet.